João 4

bkw (BKW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Eghɛŋ Yezu nagwak bot é lii deenek ɛ, nyɛ naazɛdus pɛ kyee dik Yude, nyɛ ɛ́ zokazɛsik pɛ kyee dik Ghalile.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 É di'enek, ye nazogoka ɛ nyɛ dhaa pɛ ze kyee dik Samali.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Nyɛ eezɛkum e ngwoob dhiiti ghaada nadi djóoaa Siikaad pɛ kyee dik tak ɛ. Ghaada tak nabɛ ɛ́ e ngwoob pyeeb ɛ Zakɔɔb nadjɛ mɔn Zozɛf ɛ.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 E di tak, ye nabɛ ɛ́ nɛ guk mɛdii ɛ Zakɔɔb. Dáa nabela náá, Yezu nabɛ ɛ́ nyɛ eezewak nɛ kyeed ɛ. É di'enek, nyɛ eezɛnɔɔ nyel disi e ngwoob guk mɛdii. Ye nabɛ ɛ́ dwoo moo tyee kuku gwoo.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 — ausente —
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Moma tak eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá, «Wɔy ɛ mot dhaad mbyak eYuda. Ekan dáa, étɛp wɔ neewaab mɛdii nɛ mam moma dhaad mbyak Samali?» Tinaak, nyɛ nake deenek ɛ etɛɛ náá, bot ɛ mbyak eYuda ààgwakel nɛ bot ɛ mbyak Samali.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 É di'enek, Yezu ɛ́ boozɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Wɔ ɛpedi ɛ́ di gu sa Zɛɛb aadjɛ wɔ ɛ. Wɔ ɛ pe baadi gu mot di ke nɛ nɔ náá: “Djɛ mɛ mɛdii, mɛ dek” ɔ. Pe wɔy ɛ waab mɛdii nɛ nɛ. É di'enek, nyɛ waadjɛ wɔ mɛdii mɛ di djɛ tsik ɛ.»
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Moma yenɔk eezɛke: «Ghɛŋ! Wɔ tok nɛ sanoŋ ee wɔ aadaa mɛdii nɛ yɛ. Guk nɛ dim. Ha wɔ aabela mɛdii mɛ di djɛ tsik wo?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 «Wɔ kwyɛl ɛlɛɛ náá, wɔ ɛ́ boo-mot, dhaa bhaabes Zakɔɔb mot nadjɛ bis guk mɛdii mɛ tak ɔ? Tin, ye nabɛ ɛ́, nyɛ eedɛ mɛdii mɛ tak nyɛy nyɛ ɛmet, zɛnɔɔ bɔɔ bɛ, nɛ mɛsaa mɛ bɛtit ɛ nyɛ nadi wyel ɛ?»
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Tin, Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Bot djas aadɛ mɛdii mak ɔ, bɛ waabaabela gwyes ɛdɛ mɛdii.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Tin, mot aadɛ mɛdii mɛ mɛ aadjɛ nyɛ ɔ, mot tak aanàkwaabaagwak gwyes mɛdii. Etɛɛ náá, mɛdii mɛ mam aadjɛ nyɛ ɛ́ waaliigel tɔ lɛ sɔɔgɔ mɛdii na kɔm-kɔm ee di ààgel ɛ.»
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Moma yenɔk eezɛke nɛ nɛ náá: «Ghɛŋ, djɛ mɛ mɛdii mɛ tak. Djɛ mɛ étɛp mɛ needi ààbaagwak gwyes mɛdii, mɛ needi ààbaazezyɛ zɛdaa mɛdii wak.»
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Yezu eeke nɛ moma tak náá: «Tɔ́a, kɛdjóo ngom'ɔ, da bi ɛ bula wak.»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Tin, moma yenɔk eezɛbɔɔza náá: «Mɛ tok nɛ ngom.» É di'enek, Yezu ɛ́ bookazɛke nɛ nɛ náá: «Wɔ ɛ nɛ gham nɛ ɛke ɛ náá, wɔ tok nɛ ngom.
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Etɛɛ náá, wɔ naaba botom ɛtɛn. Motom wɔ di nɛ nɛ yenɔk tok ngomɔ. É di'enek, wɔ bɛɛ wɔ eelɛɛ sa di náá, ye ɛ́ tsɛɛtsɛ ɛ.»
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Moma yenɔk eezɛke nɛ Yezu náá: «Ghɛŋ, mɛ bee ɛkɛ ɛ náá, wɔ ɛ ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Bɛbhaab bis, bot ɛ Samali naduwal Zɛɛb ɛ kɔ ɛtsok ɛ ɛlak. Yɛ kabɛ biyɔ eYuda ɔ, bi ke ɛ náá: “Di di egoka nɛ ɛdjaalaa Zɛɛb ɛ pɛ Yeluzalɛm.”»
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Wɛɛ moma, myaala sa mɛ di elɛɛ'aak. Ɛwala ɛpezyɛ, ɛwala di náá, bot aanàbaakɛduwal Zɛɛb Sɛɛg pɛ kɔ ɛtsok ɛ ɛlak nɛghu pɛ Yeluzalɛm.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Biyɔ bot ɛ Samali, bi dyeebaduwal ɛ Zɛɛb bi di ààgu ɛ. Yɛ kabɛ bisɔ eYuda ɔ, bis duwal ɛ Zɛɛb bis di gu ɛ. Etɛɛ náá, tsik ɛ étɛp bisɔ eYuda.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Tin, guka náá, ɛwala ɛpezyɛ, ɛwala ɛ tak eezekum, ɛwala bɛtɛtɛ bɛduwalel aaduwal Sɛɛg pɛ tɔ sisim nɛ tɔ etsɛɛtsɛ ɛ. Etɛɛ náá, binɔk ɛ bɛtɛtɛ bɛduwalel ɛ Zɛɛb di kwyɛl ɔ.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Etɛɛ náá, Zɛɛb ɛ sisim. Étɛp tak ɛ di ɛnyɔ náá, bot ɛ di duwal nyɛ ɔ, duwal nyɛ pɛ tɔ sisim nɛ tɔ etsɛɛtsɛ.»
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Moma eebaazɛke nɛ Yezu náá: «Mɛ nɛ gu náá, Mɛsia di djóoaa “Klisto” ɔ waazyɛ. E sok nyɛ aazyɛ ɛ́, nyɛ waazɛlɛɛ bis esa binek djas».
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Tin, Yezu eezɛke nɛ nɛ náá: «Mam, mot di elii nɛ nɔ'aak, ye ɛ́ mam ɛ di Mɛsia.»
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 É di'enek, bɛdjekel bɛ eezɛtuula. Bɛ moo tin é djoka etɛɛ náá, bɛ naazɛbela Yezu é lii nɛ moma tak. Tin, mot ngɔt pak'ɔɔ nabɛ ààdji náá: «Wɔ saa ye?» Nɛghu: «Kɔ ɛsu ɛ ye wɔ di é lii bi nɛ moma yak?»
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Bhii tak, moma tak zɛlik bhe ɛdaa mɛdii mɛ, nyɛ eezɛnɔɔ nyel'ɛ sik pɛ ghaada. Nyɛ moo tin é ke nɛ bot náá:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 «Dha beeka dhiiti mot eelɛɛ mɛ etɛp ee mɛ nadi esa djas ɛ. Mɛ bee ɛ náá, mot tak ɛ di Mɛsia!»
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Bot ɛ ghaada tak eezɛghɛɛ, tɔ́ kɛbee Yezu pɛ nyɛ nadi ɛ́.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 É di'enek, bɛdjekel bɛ eezɛbesal nyɛ náá, nyɛ dɛ edee. Bɔɔ náá: «Labhi, dɛa edee!»
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Tin, nyɛ eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Mɛ ɛpedɛ mbi edee ee di náá, bi ààgu ɛ.»
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Tin, bɛdjekel moo tin é djinel pak'ɔɔ náá: «Dhiiti mot bɛ ɛ́ nyɛ eezyɛ nyɛ nɛ edee bhis koŋ'ena?»
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 É di'enek, Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Edee bam ɛ ɛsa ɛ mɛsa mɛ Zɛɛb. Nyɛ ɛ́ nadhis mɛ náá, mɛ sa mɛsa mɛ kɛkum ɛsik ɛ tak.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Biyɔ bɛ ɛmet bi nɛ dyeebakan kana yak: “Ye ka lik ɛ bɛngɔn ɛná, étɛp ɛkɛ dis edee ee ze kwak tɔ epyeeb ɛ.” Mam ka lɛɛ bin ɛ náá: benka mis min, da bi ɛ gwyák mɛbhek min, yɛ eezesɔk, etɛɛ náá, ye neekɛdisaa tɔ epyeeb.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Mot di sa mɛsa mɛ ɛdis edee tɔ pyeeb ɔ, nɛ bela yɛ etuud djala nɛ mɛsa mɛ nyɛ sa ɛ. Nyɛ ɛpesɛɛg mɛbhek. Mɛbhek mɛ tak ɛ, bot djas aabela tsik na kɔm-kɔm ɔ. Deenek etɛɛ náá, mot di bɛ bhek ɔ nɛ mot di dis edee tɔ pyeeb ɔ neemyaala bɔɔ djas.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 É di'enek, kana di ke náá: “Dhiiti mot ɛpebɛ bhek; nwyak tak ɛzɛ bɔ́k bhum tak ɛ.” Ye ɛ́ tsɛɛtsɛ.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Etɛɛ náá, mɛ eelwom bin, bi tɔ́ kɛ ɛdis mɛbhek, tɔ e di di náá, bi nabɛ ààbɛ mɛbhek mɛ tak ɛ. Bɛdhiiti bot ɛ nazesa mɛsa. Biyɔ ka bɛ ɛ́ bot ɛ zyɛ zɛdɛ edee mɛsa mɛ mezuk mɔɔ ɛ.»
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Bɛtɛɛ nɛ bot ɛ Samali yii dɛl ɛlenek naadyeebadum koŋ nɛ Yezu ɛbuɛpe. Bɛ namyaal nyɛ ɛ́ kɔ ɛsu etɛp moma yenɔk nalɛɛ bɛ ɛ. Eghɛŋ nyɛ nadi eke náá: «Dha beeka dhiiti motom eelɛɛ mɛ etɛp ee mɛ di sa djas ɛ.»
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Bhii tak, dáa bot ɛ Samali nazɛbela Yezu tin ɛ, bɛ eezɛke nɛ nɛ náá: «Nàkabaadhaa. Zoka di wak.» Tin, Nyɛ eezɛdja mɛlu mɛmbá bɛ nɛ bɛ nɔɔ.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Tin, bɛtɛ nɛ bot naazɛdum koŋ nɛ Zɛɛb ɛbuɛpe, kɔ ɛsu ɛ mɛkpa mɛ.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Tin, bɛ ɛ́ boozɛke nɛ moma yenɔk náá: «E di mena kadi wak nenak'aak, bis ààpadum koŋ nɛ nɛ etɛɛ náá, wɔ nalɛɛ bis. Bis ka myaal ɛ, etɛɛ náá, bis eegwak bisɔ bɛ ɛmet. Bis eegu náá, ye ɛ́ tsɛɛtsɛ náá, nyɛ ɛ́ mɛtsik-bot, kɔ bɔs.»
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Bhis mɛlu mɛmbá menek, Yezu eezɛdus kɔ dɛl ɛ tak, nyɛ eezɛsik pɛ kyee dik Ghalile.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Nyɛ nadi esa deenek ɛ́, etɛɛ náá, nyɛy nyɛ ɛmet naalɛɛ náá: «Ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb ààduwalaa kɔ dɛl ɛ nyɛ nabyel ɛ.»
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Dáa nyɛ nakum pɛ Ghalile, bot ɛ kyee dik tak naabe nyɛ ɛnyɔɛpe. Bɛ naabee sa nyɛ nasa tɔ ɛbyoŋ pɛ Yeluzalɛm ɛ. Etɛp tak ɛ, bɛ nadi myaala nɛ Yezu ɛbuɛpe.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Bhii tak Nyɛ eezɛsik pɛ ghaada Kana pɛ kyee dik Ghalile. Kana ɛ ghaada nyɛ naliig mɛdii moo mɛnyok ɛ. Pɛ ghaada Kapɛlnaum, ye nabɛ ɛ́ nɛ dhiiti boo kukuma esodja ɛ mɛkoozi. Mɔn'ɛ nadi bɛ́.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Nyɛ nagwak náá, ye nabɛ ɛ́ Yezu eezedus pɛ kyee dik Yude tɔ́ pɛ Ghalile. Nyɛ eezɛtɔ́ pɛ daa lɛ. Nyɛ eezɛdjaala nɛ nɛ náá: «Geka mɛ ghoŋ! Dha! Mɔn'am ɛpebɛ́ ɛkpaŋɛpe. Nyɛ moo ɛ́ pak ɛsyee nɛ tsik. Dha tsik nyɛ.»
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Bi ɛ di ààbee endem e mɛbwala nɛ mɛvyɛkɛlɛ ɔ, bi aanàkwaadum koŋ nɛ nam.»
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Kukuma tak eezɛke nɛ Yezu náá: «Ghɛŋ, lela ɛzyɛ pɛ daa lam étɛp mɔn'am ɛzɛkɛgwyɛ.»
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Yezu eezɛke nɛ nɛ náá: «Sika pɛ ndjaŋ'ɔ. Mɔn'ɔ eetsak.» Tin, mot'enɔk eezɛmyaal sa Yezu nalɛɛ nyɛ ɛ́. Nyɛ eezɛtɔ́.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Dáa nyɛ nadi, nyɛ dinaa e ze ɛ, wɔ gwaa bot ɛ mɛsa mɛ zɛboma nɛ nɛ, bɛ eezɛlɛɛ nyɛ náá: «Mɔn'ɔ ɛ nyel ɛnyɔɛpe nɛ tsik.»
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Tin, nyɛ eezɛdji bot ɛ mɛsa mɛ náá: «Nyɛ tsak e yaa ɛwala?» Bɛ eezɛbɔɔza náá: «Koko e ɛwala ɛsok bhis ɛwala ɛ dwoo di tyaa tɔ gwoo ɛ, mɛkosa nasi nyɛ.»
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Tin, kukuma tak eezɛgwyak náá, ye nabɛ ɛ́ e ɛwala Yezu nake nɛ nɛ náá: «Mɔn'ɔ ɛ nɛ tsik» ɛ. Tin, nyɛ eezɛdum koŋ nɛ Zɛɛb, bɛ nɛ bot ɛ mɛbyel mɛ djas.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Yenek nabɛ ɛ́ ndem mɛbwala yii esok ebá Yezu nasa bhis nyɛ nadus pɛ Yude tɔ́ pɛ kyee dik Ghalile ɛ.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.