João 11
bkw (BKW) vs VC
1 Dhiiti mot ngɔt din ɛ lɛ nabɛɛ Lazaad, zokazɛbɛ. Nyɛ nadidi ɛ kɔ ghaada di djóoaa Bhetani ɛ, dɛl ɛ Maali bɛ nɛ mɔn nyɛɛg Maat.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Maali ɛ moma naso ɛlas mɛnanas kɔ mɛko ɛ Ghɛŋ Yezu ɔ, da bhii tak nyɛ ɛ́ zɛsuŋal nɛ bhooɛ ɔ. Ye ɛ́ dhem, Lazaad ɛ nadi bɛ.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Boa binɔk bɛbá ɛ, zokazɛlwom mot, nyɛ lɛɛ nɛ Yezu náá: «Ghɛŋ, sɔɔ wɔ di kwyɛl ɔ ɛpebɛ.»
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Dáa Yezu nagwak bhaadal tak ɛ, nyɛ ɛ́ booke náá: «Lazaad ɛpebɛ. Ɛbɛ́ ɛ tak tok etɛp nyɛ neegwyɛ. Deenek ɛ, etɛɛ náá, dék ɛ Zɛɛb neenyen emis mɛ bot. Deenek ɛ etɛɛ náá, Mɔn Zɛɛb neebaabela dék é mis mɛ bot, dum nɛ tɛp tak.»
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Bela tin náá, Yezu naadyeebakwyɛl Maali, nɛ Maat zɛnɔɔ dhemɔɔ Lazaad.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Ghuna dáa nyɛ nagwak bhaadal náá Lazaad ɛpebɛ́ ɛ, nyɛ naabaadjaasi mɛlu mɛmbá bhii tak kɔ dɛl ɛ nyɛ nadi ɛ́, nyɛy ààtɔ́.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Bhii tak nyɛ eezɛke nɛ bɛdjekel bɛ náá: «Djhooka sikeka pɛ kyee dik Yude.»
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Tin, bɛdjekel eezɛke nɛ nɛ náá: «Labhi, bɛ aalóo nɛ saŋ ɛgó ɛ wɔ nɛ mɛkok penek koko-ɛ-koko. Mos wɔ baakwyɛl ɛ, ɛtɔ́ penek e?»
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 É di'enek, Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Mwos wat ɛ mɛwala kam nɛ ebá. Mot ɛ kɛ tɔ gwyɛ mwos ɔ, nyɛ aanàkwaabema ɛbɛk. Etɛɛ náá, nyɛ ɛpebee gwyɛ ɛnyɔɛpe.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Tin, mot ɛ kɛepum ɔ, nyɛ waabema ɛbɛk. Etɛɛ náá, nyɛ tok nɛ sa aasa náá, nyɛ bee ze ɛnyɔɛpe.»
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Bhis Yezu nake deenek ɛ, nyɛ ɛ́ boo baakɛl náá: «Mɔɔ sɔ yena Lazaad eedhaa gɔ́. Mɛ ɛpetɔ́, kɛdjem nyɛ.»
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Bɛdjekel eezɛbɔɔza náá: «Ghɛŋ, yɛ bɛ náá, nyɛ eedja gɔ́ ɔ, nyɛ waatsak.»
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Yezu nadi lii deenek ɛ, étɛp ɛsyee ɛ Lazaad. Bɛdjekel bɛ nagu ɛ náá, nyɛ nadi lii ɛ, dum nɛ tɛtɛ gɔ.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Tin, Yezu ɛ́ boozɛlɛɛ bɛ mɛpyɛmɛ ààsyeeba náá: «Lazaad eegwyɛ.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Mɛ ɛpemyaala etɛɛ náá, mɛ bɛɛ ààdi penek. Yɛ waasa náá, bi dum koŋ nɛ nam. Tin, djhokaka pɛ kyee nyɛ di ɛ.»
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Tin, Toma nagetaa din ɛ «Ɛwas» ɔ, eezɛke nɛ bak bɛdhiiti bɛdjekel náá: «Djhootɔ́ka, yɛ bɛ ɛsyee ɔ, bɛ gó menabɛlka djas.»
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Dáa Yezu nakum ɛ, Nyɛ eegwak náá, Lazaad moo nɛ ɛdiyo mos ɛ mɛlu mɛná.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Tinaak, nɛŋ pak dɛl Bhetani nɛ Yeluzalɛm nabɛɛ tyee ekilomɛtɛlɛ elɛl.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 É di'enek, bɛtɛ nɛ eYuda nabɛɛ, bɛ eezyɛ pɛ daa Maali nɛ Maat étɛp ɛzɛdjɛ bɛ ghwyil kɔ ɛsyee ɛ dhem'ɔɔ.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Dáa Maat nagwak náá, Yezu eetuula ɛ, wɔ gwaa nyɛ zɛtɔ́, kɛboma nɛ nɛ. Tin, Maali eezɛlik yɛ ndiidil pɛ ndjaa.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Maat eezɛke nɛ Yezu náá: «Ghɛŋ, wɔ ɛpedi wak ɔ, pe dhem'am ààpagwyɛ.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Deenek, mɛ nɛ gu náá, dɔɔ nɛ nenak, esonok djas waawaab nɛ Zɛɛb ɛ, nyɛ waadjɛ wɔ.»
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Tin, Yezu zɛbɔɔza náá: «Dhemɔ ɛ waagom tɔ ɛsyee.»
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Maat eezɛbɔɔza náá: «Mɛ nɛ gu náá, nyɛ waagom tɔ ɛsyee e dwoo mɛsik, esok bot djas aazɛgom tɔ ɛsyee ɛ.»
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Yezu zokabaazɛbɔɔza náá: «Ye ɛ́ mam ɛ di ɛgomel ɛ bot ɛ nagwyɛ ɔ. Mam ɛ di tsik. Mot ɛ dum koŋ nɛ nam ɔ, nyɛ waabela tsik, ye nàkozodi náá, nyɛ naazegwyɛ.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Tin, mot di nɛ tsik, e dum koŋ nɛ nam ɔ, nyɛ aanàkwaagwyɛ. Wɔ eemyaal e?»
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Maat eezɛmyaal náá: «Iyoo Ghɛŋ. Mɛ nɛ gu náá, wɔ ɛ Mɛsia, Mɔn Zɛɛb. Wɔ ɛ di mot Zɛɛb nakɛk náá, nyɛ ɛpezyɛ kɔ bɔs ɔ.»
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Bhis mɛkpa menek, Maat eezɛsik pɛ ndjaa kɛdjóo mɔn nyɛɛg Maali. Tin, nyɛ eezɛnyeŋal nyɛ tɔ ɛlɔ náá: «Lyoel eetuula, nyɛ ke ɛ náá, wɔ kɛboma nɛ nɛ.»
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Dáa Maali nagwak deenek ɛ, nyɛ eezɛwyɛl «ngbat», nɔɔ nyel, tɔ́ pɛ pak Yezu nadi ɛ́.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Ghuna Yezu nabɛɛ, nyɛ dinaa ààkotuula-tuula kɔ dɛl ɛ tak. Nyɛ nabɛɛ nyɛ dinaa e di bɛ nɛ Maat naboma ɔ.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 EYuda naazɛmɔ nɛ Maali tɔ ndjaa étɛp ɛdjɛ nyɛ ghwyil kɔ ɛsyee. Dáa bɛ nabee nyɛ nawyɛl deenek «ngbat», wyis pɛ kel ɛ, bɛ eezɛdu nyɛ. Etɛɛ náá, bɛ nagek ɛ náá, nyɛ natɔ́ ɛ pɛ ɛvit kɛdje.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Bhii tak, Maali zɛkum pɛ Yezu nadi ɛ́. Dáa nyɛ nabee nyɛ ɛ́, nyɛ eezɛghaaga si mɛko mɛ. Nyɛy nɛ Yezu náá: «Ghɛŋ, wɔ ɛpedi wak ɔ, pe dhemam ààpagwyɛ.»
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Yezu nabee nyɛ, bɛ nɛ bot ɛ nadu nyɛ edje. Tin, ye naazɛsa nyɛ ghoŋ dhaa nyel.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 É di'enek, nyɛ eezɛdji bɛ náá: «Bi kɛnɛɛg muu ɛ paa?» Bɛ eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Ghɛŋ, dha, wɔ neezɛbee.»
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Tin, Yezu eezɛdje.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Deenek, eYuda eezɛke náá: «Beeka dáa nyɛ nadi kwyɛl nyɛ ɛ!»
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Tin, bɛdhiiti bot pak eYuda binɔk moo tin é ke náá: «Nyɛy mot di ebɛɛ bot ɛ edhim mis ɔ, nyɛ bɛ ɛ́ ààkwak ɛlu náá, Lazaad nàgwyɛ?»
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Yɛ eezɛbaasa Yezu boo ghoŋ tɔ lyem, bhii tak nyɛ eezɛtɔ́ pɛ ɛvit. Ye nabɛɛ tɔ gho ɛkok kpaka. Ɛvit ɛ tak nadidi aalaa ɛ nɛ boo ɛkok na bɔk-bɔk.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Tin, Yezu eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Diska ɛkok!» Wɔ gwaa Maat, kɛl mot nagwyɛ ɔ, zɛpesal náá: «Ghɛŋ, nyɛ moo mos ɛ nɛ mɛlu mɛná bhis nyɛ nazedelaa ɛ. Nyɛ ɛ́ nɛ ghwyil ɛka nuub ɛlyelɛpe.»
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Mɛ bɛ ɛ́ ààlɛɛ wɔ náá, wɔ dum koŋ nɛ nam ɔ, wɔ waabee duma ɛ Zɛɛb e?»
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Bhii tak, bɛ eezɛdis ɛkok nadi é ɛbɛ ɛ ɛvit ɛ. É di'enek, Yezu eezɛben mis pɛ ɛko, wɔ gwaa nyɛ ke náá: «Saag'am, ghaapɛɛ etɛɛ náá, wɔ eegwak mɛ.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Mɛ nɛ gu náá, wɔ eeloozyɛ nɛ ɛgwak ɛ mɛ, Tinaak, mɛ lii deenek ɛ, etɛɛ náá, mɛdhuu mɛ bot ɛ di wak'ak neemyaal náá, wɔy ɛ nadhis mɛ.»
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Dáa nyɛ nazɛke deenek ɛ, wɔ gwaa Yezu zɛbam ɛlyelɛpe náá: «Lazaad, wyisa!»
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Tin, mot nagwyɛ ɔ eezɛwyis tɔ ɛvit. Nyɛ eezɛwyis nɛ mɛmbɔ nɛ mɛko ewola nɛ epes ekaad nyɛ napilaa tɔ tak ɛ. Dɔɔ nɛ bhoob dipela nɛ epes ekaad e tak. Bhii tak, Yezu eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Tiika nyɛ epes ekaad binek e nyel nyɛ neekɛ ɛnyɔɛpe. Da bi ɛ bet nyɛ, nyɛ tɔ́.»
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 EYuda ɛbuɛpe tɔ sama bot ɛ nazyɛ, zɛmɔ nɛ Maali tɔ ɛsyee ɔ nabee edjema mɛbwala mɛ Yezu nasa ɛ. Wɔ gwaa bɛ zokazɛdum koŋ nɛ nɛ.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Tinaak, bɛdhiiti bot tɔ sama eYuda tak eezɛtɔ́, pɛ daa eFalizyɛ. Bɛ eekɛlɛɛ bɛ etɛp djas ee nasael ɛ.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Tin, wɔ gwaa eboo bɛghaa-Zɛɛb nɛ eFalizyɛ zokazɛsɛɛga tɔ boo kwan eYuda. Bɔɔ náá: «Mena saka dáa? Mot tak dinaa, esa bɛtɛ nɛ eboo endem e mɛbwala yenek!
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Mena betka nyɛ, nyɛ gheesa endem e mɛbwala menek ɔ, bot djas ɛ waadum koŋ nɛ nɛ. Tin, ekukuma eLɔm waazɛwaaz Ndjaa-ebuwa lena nɛ dhaad mbyak yena.»
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Mot ngɔt pak'ɔɔ, din ɛ lɛ nabɛɛ Kayif. Nyɛ nabɛɛ boo ghaa-Zɛɛb e mbu tak. Nyɛ eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Bi ààtiibal ɛnyɔɛpe!
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Bi ààgu sa di nyɔ nɛ nena ɛ? Ye goka ɛ́ mot ngɔt gwyɛ étɛp bot ɛ mbyak yena. Deenek ɛ di náá, bot ɛ mbyak yena djas aanàkwaawyɛɛza.»
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Ghuna nyɛ nabɛɛ ààdi é ke deenek nɛ ɛtselal ɛ lɛ ɛmet. Ye nabela ɛ náá, nyɛy ɛ nadi boo ghaa-Zɛɛb e mbu tak. Nyɛ nadi lɛɛ etɛp binek nɛ ghwyil ɛ Zɛɛb náá, Yezu ɛ waagwyɛ kɔ ɛsu ɛ bot ɛ mbyak eYuda.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Tin suk ɛsyee ɛ Yezu tak nabɛɛ ààbɛ étɛp eYuda bɔɔ bɛ met. Ye nabɛɛ dɔɔ nɛ étɛp ɛsɛɛg e nyel wat bɔɔ Zɛɛb djas zewyɛɛza «lapa-lapa» kɔ bɔs ɔ.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Kana dwoo tak, ekukuma eYuda naamyam ɛgó ɛ Yezu.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Etɛp tak ɛ Yezu nakat ɛduula emis eYuda. Tin, nyɛ eezɛtɔ́ pɛ dhiiti dɛl e ngwoob bal. Din ɛ dɛl ɛ tak nabɛɛ Efalayim. Penek ɛ nyɛ nakɛkwɛɛg ba mɛlu bɛ nɛ bɛdjekel bɛ.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Ye nabɛɛ, ɛbyoŋ ɛ eYuda di djóoaa «Pak» eezekunaa. Bot ɛbuɛpe nadi dus pɛ mɛl mɔɔ, tɔ pɛ ghaada Yeluzalɛm. Bɛ natɔ́ ɛ étɛp bɛ neekɛdis edhuud ɛsok nɛ dwoo ɛbyoŋ kum. Bɛ neezɛsa edjema etsi nadi lɛɛ étɛp mot needi dɛɛ ɛ.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 É di'enek, bɛ moo tin é saa Yezu, ààbee nyɛ. Bɛ moo tin tɔ kok Ndjaa-ebuwa é djinela pak'ɔɔ náá: «Bi ke ɛ náá, nyɛ ɛ́ nɛ ghwyil ɛzyɛ e ɛbyoŋ ɛlak mos e?»
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Ka bela náá, eboo bɛghaa-Zɛɛb nɛ eFalizyɛ naazedjɛ ɛlee náá, mot ɛ bee Yezu ɔ, da nyɛ ɛ́ zɛlɛɛ bɛ. Etɛɛ náá, bɛ nadi saŋ ɛmɛt ɛ nyɛ.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.