João 11
bkw (BKW) vs ARIB
1 Dhiiti mot ngɔt din ɛ lɛ nabɛɛ Lazaad, zokazɛbɛ. Nyɛ nadidi ɛ kɔ ghaada di djóoaa Bhetani ɛ, dɛl ɛ Maali bɛ nɛ mɔn nyɛɛg Maat.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maali ɛ moma naso ɛlas mɛnanas kɔ mɛko ɛ Ghɛŋ Yezu ɔ, da bhii tak nyɛ ɛ́ zɛsuŋal nɛ bhooɛ ɔ. Ye ɛ́ dhem, Lazaad ɛ nadi bɛ.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Boa binɔk bɛbá ɛ, zokazɛlwom mot, nyɛ lɛɛ nɛ Yezu náá: «Ghɛŋ, sɔɔ wɔ di kwyɛl ɔ ɛpebɛ.»
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Dáa Yezu nagwak bhaadal tak ɛ, nyɛ ɛ́ booke náá: «Lazaad ɛpebɛ. Ɛbɛ́ ɛ tak tok etɛp nyɛ neegwyɛ. Deenek ɛ, etɛɛ náá, dék ɛ Zɛɛb neenyen emis mɛ bot. Deenek ɛ etɛɛ náá, Mɔn Zɛɛb neebaabela dék é mis mɛ bot, dum nɛ tɛp tak.»
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Bela tin náá, Yezu naadyeebakwyɛl Maali, nɛ Maat zɛnɔɔ dhemɔɔ Lazaad.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ghuna dáa nyɛ nagwak bhaadal náá Lazaad ɛpebɛ́ ɛ, nyɛ naabaadjaasi mɛlu mɛmbá bhii tak kɔ dɛl ɛ nyɛ nadi ɛ́, nyɛy ààtɔ́.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Bhii tak nyɛ eezɛke nɛ bɛdjekel bɛ náá: «Djhooka sikeka pɛ kyee dik Yude.»
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Tin, bɛdjekel eezɛke nɛ nɛ náá: «Labhi, bɛ aalóo nɛ saŋ ɛgó ɛ wɔ nɛ mɛkok penek koko-ɛ-koko. Mos wɔ baakwyɛl ɛ, ɛtɔ́ penek e?»
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 É di'enek, Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Mwos wat ɛ mɛwala kam nɛ ebá. Mot ɛ kɛ tɔ gwyɛ mwos ɔ, nyɛ aanàkwaabema ɛbɛk. Etɛɛ náá, nyɛ ɛpebee gwyɛ ɛnyɔɛpe.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Tin, mot ɛ kɛepum ɔ, nyɛ waabema ɛbɛk. Etɛɛ náá, nyɛ tok nɛ sa aasa náá, nyɛ bee ze ɛnyɔɛpe.»
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Bhis Yezu nake deenek ɛ, nyɛ ɛ́ boo baakɛl náá: «Mɔɔ sɔ yena Lazaad eedhaa gɔ́. Mɛ ɛpetɔ́, kɛdjem nyɛ.»
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Bɛdjekel eezɛbɔɔza náá: «Ghɛŋ, yɛ bɛ náá, nyɛ eedja gɔ́ ɔ, nyɛ waatsak.»
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Yezu nadi lii deenek ɛ, étɛp ɛsyee ɛ Lazaad. Bɛdjekel bɛ nagu ɛ náá, nyɛ nadi lii ɛ, dum nɛ tɛtɛ gɔ.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Tin, Yezu ɛ́ boozɛlɛɛ bɛ mɛpyɛmɛ ààsyeeba náá: «Lazaad eegwyɛ.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Mɛ ɛpemyaala etɛɛ náá, mɛ bɛɛ ààdi penek. Yɛ waasa náá, bi dum koŋ nɛ nam. Tin, djhokaka pɛ kyee nyɛ di ɛ.»
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Tin, Toma nagetaa din ɛ «Ɛwas» ɔ, eezɛke nɛ bak bɛdhiiti bɛdjekel náá: «Djhootɔ́ka, yɛ bɛ ɛsyee ɔ, bɛ gó menabɛlka djas.»
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Dáa Yezu nakum ɛ, Nyɛ eegwak náá, Lazaad moo nɛ ɛdiyo mos ɛ mɛlu mɛná.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Tinaak, nɛŋ pak dɛl Bhetani nɛ Yeluzalɛm nabɛɛ tyee ekilomɛtɛlɛ elɛl.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 É di'enek, bɛtɛ nɛ eYuda nabɛɛ, bɛ eezyɛ pɛ daa Maali nɛ Maat étɛp ɛzɛdjɛ bɛ ghwyil kɔ ɛsyee ɛ dhem'ɔɔ.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Dáa Maat nagwak náá, Yezu eetuula ɛ, wɔ gwaa nyɛ zɛtɔ́, kɛboma nɛ nɛ. Tin, Maali eezɛlik yɛ ndiidil pɛ ndjaa.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Maat eezɛke nɛ Yezu náá: «Ghɛŋ, wɔ ɛpedi wak ɔ, pe dhem'am ààpagwyɛ.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Deenek, mɛ nɛ gu náá, dɔɔ nɛ nenak, esonok djas waawaab nɛ Zɛɛb ɛ, nyɛ waadjɛ wɔ.»
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Tin, Yezu zɛbɔɔza náá: «Dhemɔ ɛ waagom tɔ ɛsyee.»
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Maat eezɛbɔɔza náá: «Mɛ nɛ gu náá, nyɛ waagom tɔ ɛsyee e dwoo mɛsik, esok bot djas aazɛgom tɔ ɛsyee ɛ.»
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yezu zokabaazɛbɔɔza náá: «Ye ɛ́ mam ɛ di ɛgomel ɛ bot ɛ nagwyɛ ɔ. Mam ɛ di tsik. Mot ɛ dum koŋ nɛ nam ɔ, nyɛ waabela tsik, ye nàkozodi náá, nyɛ naazegwyɛ.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Tin, mot di nɛ tsik, e dum koŋ nɛ nam ɔ, nyɛ aanàkwaagwyɛ. Wɔ eemyaal e?»
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Maat eezɛmyaal náá: «Iyoo Ghɛŋ. Mɛ nɛ gu náá, wɔ ɛ Mɛsia, Mɔn Zɛɛb. Wɔ ɛ di mot Zɛɛb nakɛk náá, nyɛ ɛpezyɛ kɔ bɔs ɔ.»
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Bhis mɛkpa menek, Maat eezɛsik pɛ ndjaa kɛdjóo mɔn nyɛɛg Maali. Tin, nyɛ eezɛnyeŋal nyɛ tɔ ɛlɔ náá: «Lyoel eetuula, nyɛ ke ɛ náá, wɔ kɛboma nɛ nɛ.»
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Dáa Maali nagwak deenek ɛ, nyɛ eezɛwyɛl «ngbat», nɔɔ nyel, tɔ́ pɛ pak Yezu nadi ɛ́.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Ghuna Yezu nabɛɛ, nyɛ dinaa ààkotuula-tuula kɔ dɛl ɛ tak. Nyɛ nabɛɛ nyɛ dinaa e di bɛ nɛ Maat naboma ɔ.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 EYuda naazɛmɔ nɛ Maali tɔ ndjaa étɛp ɛdjɛ nyɛ ghwyil kɔ ɛsyee. Dáa bɛ nabee nyɛ nawyɛl deenek «ngbat», wyis pɛ kel ɛ, bɛ eezɛdu nyɛ. Etɛɛ náá, bɛ nagek ɛ náá, nyɛ natɔ́ ɛ pɛ ɛvit kɛdje.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Bhii tak, Maali zɛkum pɛ Yezu nadi ɛ́. Dáa nyɛ nabee nyɛ ɛ́, nyɛ eezɛghaaga si mɛko mɛ. Nyɛy nɛ Yezu náá: «Ghɛŋ, wɔ ɛpedi wak ɔ, pe dhemam ààpagwyɛ.»
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yezu nabee nyɛ, bɛ nɛ bot ɛ nadu nyɛ edje. Tin, ye naazɛsa nyɛ ghoŋ dhaa nyel.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 É di'enek, nyɛ eezɛdji bɛ náá: «Bi kɛnɛɛg muu ɛ paa?» Bɛ eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Ghɛŋ, dha, wɔ neezɛbee.»
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Tin, Yezu eezɛdje.
35 Jesus chorou.
36 Deenek, eYuda eezɛke náá: «Beeka dáa nyɛ nadi kwyɛl nyɛ ɛ!»
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Tin, bɛdhiiti bot pak eYuda binɔk moo tin é ke náá: «Nyɛy mot di ebɛɛ bot ɛ edhim mis ɔ, nyɛ bɛ ɛ́ ààkwak ɛlu náá, Lazaad nàgwyɛ?»
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Yɛ eezɛbaasa Yezu boo ghoŋ tɔ lyem, bhii tak nyɛ eezɛtɔ́ pɛ ɛvit. Ye nabɛɛ tɔ gho ɛkok kpaka. Ɛvit ɛ tak nadidi aalaa ɛ nɛ boo ɛkok na bɔk-bɔk.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Tin, Yezu eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Diska ɛkok!» Wɔ gwaa Maat, kɛl mot nagwyɛ ɔ, zɛpesal náá: «Ghɛŋ, nyɛ moo mos ɛ nɛ mɛlu mɛná bhis nyɛ nazedelaa ɛ. Nyɛ ɛ́ nɛ ghwyil ɛka nuub ɛlyelɛpe.»
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Mɛ bɛ ɛ́ ààlɛɛ wɔ náá, wɔ dum koŋ nɛ nam ɔ, wɔ waabee duma ɛ Zɛɛb e?»
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Bhii tak, bɛ eezɛdis ɛkok nadi é ɛbɛ ɛ ɛvit ɛ. É di'enek, Yezu eezɛben mis pɛ ɛko, wɔ gwaa nyɛ ke náá: «Saag'am, ghaapɛɛ etɛɛ náá, wɔ eegwak mɛ.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Mɛ nɛ gu náá, wɔ eeloozyɛ nɛ ɛgwak ɛ mɛ, Tinaak, mɛ lii deenek ɛ, etɛɛ náá, mɛdhuu mɛ bot ɛ di wak'ak neemyaal náá, wɔy ɛ nadhis mɛ.»
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Dáa nyɛ nazɛke deenek ɛ, wɔ gwaa Yezu zɛbam ɛlyelɛpe náá: «Lazaad, wyisa!»
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Tin, mot nagwyɛ ɔ eezɛwyis tɔ ɛvit. Nyɛ eezɛwyis nɛ mɛmbɔ nɛ mɛko ewola nɛ epes ekaad nyɛ napilaa tɔ tak ɛ. Dɔɔ nɛ bhoob dipela nɛ epes ekaad e tak. Bhii tak, Yezu eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Tiika nyɛ epes ekaad binek e nyel nyɛ neekɛ ɛnyɔɛpe. Da bi ɛ bet nyɛ, nyɛ tɔ́.»
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 EYuda ɛbuɛpe tɔ sama bot ɛ nazyɛ, zɛmɔ nɛ Maali tɔ ɛsyee ɔ nabee edjema mɛbwala mɛ Yezu nasa ɛ. Wɔ gwaa bɛ zokazɛdum koŋ nɛ nɛ.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Tinaak, bɛdhiiti bot tɔ sama eYuda tak eezɛtɔ́, pɛ daa eFalizyɛ. Bɛ eekɛlɛɛ bɛ etɛp djas ee nasael ɛ.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Tin, wɔ gwaa eboo bɛghaa-Zɛɛb nɛ eFalizyɛ zokazɛsɛɛga tɔ boo kwan eYuda. Bɔɔ náá: «Mena saka dáa? Mot tak dinaa, esa bɛtɛ nɛ eboo endem e mɛbwala yenek!
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Mena betka nyɛ, nyɛ gheesa endem e mɛbwala menek ɔ, bot djas ɛ waadum koŋ nɛ nɛ. Tin, ekukuma eLɔm waazɛwaaz Ndjaa-ebuwa lena nɛ dhaad mbyak yena.»
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Mot ngɔt pak'ɔɔ, din ɛ lɛ nabɛɛ Kayif. Nyɛ nabɛɛ boo ghaa-Zɛɛb e mbu tak. Nyɛ eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Bi ààtiibal ɛnyɔɛpe!
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Bi ààgu sa di nyɔ nɛ nena ɛ? Ye goka ɛ́ mot ngɔt gwyɛ étɛp bot ɛ mbyak yena. Deenek ɛ di náá, bot ɛ mbyak yena djas aanàkwaawyɛɛza.»
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Ghuna nyɛ nabɛɛ ààdi é ke deenek nɛ ɛtselal ɛ lɛ ɛmet. Ye nabela ɛ náá, nyɛy ɛ nadi boo ghaa-Zɛɛb e mbu tak. Nyɛ nadi lɛɛ etɛp binek nɛ ghwyil ɛ Zɛɛb náá, Yezu ɛ waagwyɛ kɔ ɛsu ɛ bot ɛ mbyak eYuda.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Tin suk ɛsyee ɛ Yezu tak nabɛɛ ààbɛ étɛp eYuda bɔɔ bɛ met. Ye nabɛɛ dɔɔ nɛ étɛp ɛsɛɛg e nyel wat bɔɔ Zɛɛb djas zewyɛɛza «lapa-lapa» kɔ bɔs ɔ.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Kana dwoo tak, ekukuma eYuda naamyam ɛgó ɛ Yezu.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Etɛp tak ɛ Yezu nakat ɛduula emis eYuda. Tin, nyɛ eezɛtɔ́ pɛ dhiiti dɛl e ngwoob bal. Din ɛ dɛl ɛ tak nabɛɛ Efalayim. Penek ɛ nyɛ nakɛkwɛɛg ba mɛlu bɛ nɛ bɛdjekel bɛ.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Ye nabɛɛ, ɛbyoŋ ɛ eYuda di djóoaa «Pak» eezekunaa. Bot ɛbuɛpe nadi dus pɛ mɛl mɔɔ, tɔ pɛ ghaada Yeluzalɛm. Bɛ natɔ́ ɛ étɛp bɛ neekɛdis edhuud ɛsok nɛ dwoo ɛbyoŋ kum. Bɛ neezɛsa edjema etsi nadi lɛɛ étɛp mot needi dɛɛ ɛ.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 É di'enek, bɛ moo tin é saa Yezu, ààbee nyɛ. Bɛ moo tin tɔ kok Ndjaa-ebuwa é djinela pak'ɔɔ náá: «Bi ke ɛ náá, nyɛ ɛ́ nɛ ghwyil ɛzyɛ e ɛbyoŋ ɛlak mos e?»
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ka bela náá, eboo bɛghaa-Zɛɛb nɛ eFalizyɛ naazedjɛ ɛlee náá, mot ɛ bee Yezu ɔ, da nyɛ ɛ́ zɛlɛɛ bɛ. Etɛɛ náá, bɛ nadi saŋ ɛmɛt ɛ nyɛ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.