Atos 5
bkw (BKW) vs VC
1 Tin, dhiiti motom din ɛ lɛ nabɛ ɛ Ananias, din ɛ myɛl nabɛɛ Safiida, naazɛgwakel étɛp ɛbɔmsa bɛɛdok nadi yɔ bɔ ɛ.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Nyɛ eezɛnɔɔ kyee pata wat syel, yak kyee nyɛ boo kɛdjɛ bot ɛ lwoma. Myɛl nadi é gu.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Tin, Pyɛɛd eezɛkɛ nɛ nɛ náá: «Ananias étɛp ye Satan zeni wɔ tɔ lyem deenek? Wóó kɔɔ Sisim na Dɛɛ, wóó syel kyee pata wat ee wɔ bɔmsa bɛɛdokɔ étɛp'ɔ met.
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Ɛsok nɛ wɔ nɛ bɔmsa yɛ, ye nadi ɛ́ yɔ. Bhii wɔ kazebɔmsa yɛ ɛ, epata bɛ ɛ́ yɔ, etsal e? Ha étɛp ye wɔ sa mbi yenek esesɛɛ? Wɔ ààpakɔɔ bot, wɔ kɔɔ ɛ́ Zɛɛb.»
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Gwaka nyɛ nagwak mɛkpa menek ɛ, Ananias eezɛduma si é bɔs, nyɛ eezɛgwyɛ. Tin bwoo naazɛmɛt bot djas nagwak menduk mɛ tɛp tak ɔ ɛbuɛpe.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Mengbaaz ɛ boo zɛpil muuɛ tɔ bheeza, bhii tak bɛ eezɛtɔ́ nɛ muuɛ kɛdel.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Ba mɛwala mɛlɛl nadhaa bhii tak, mwaa Ananias zɛkum, ààgu sa sɛɛ sok ɛ.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Pyɛɛd eezɛdji nyɛ náá: «Lɛɛa mɛ, ye bɛ ɛ́ bii bɔmsa bɛɛdoken nɛ mɛtaŋ mak ɔ?» Nyɛ eezɛbɔɔza: «Hɛɛɛ yɛ nɛ mɛtaŋ menek ɛ bis bɔmsa yɛ.»
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 É di'enek, Pyɛɛd ɛ boo ke náá: «Bi sa dáa étɛp bi neegwakel étɛp ɛbowal Sisim ɛ Ghɛŋ? Gwyáka, bot ɛ kɛdel ngomɔ ɔ moo ɛ́ é ɛbɛ ɛ ndjaa, bɛ waabaabɛp muuɔ tɔ́ nɛ yɛ.»
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 E di tak wat, nyɛ zɛghaaga si, si mɛko mɛ bot ɛ lwoma, nyɛ eezɛgwyɛ. Mengbaaz mɛ nadus ndela ɔ eezɛkum, bɛ ka bela nyɛ ɛ́ muu. Tin, bɛ eezɛghɛɛ nyɛ, bɛ eezɛtɔ́ kɛdel nyɛ é ngwoob di bɛ nadel ngom ɔ.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Bot ɛ zɛɛga mendjaala djas nɛ bot ɛ nagwak menduk mɛ tak ɔ, naabela boo bwoo.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Bɛtɛɛ nɛ endem e mɛbwala nadi sɛɛ tɔ mɛdhuu mɛ bot dum nɛ bot ɛ lwoma. Bot djas nadi dum koŋ nɛ Ghɛŋ ɔ zokasɛɛga pɛ tɔ bhaaz ɛ Salomɔŋ di tɔ ɛbɛsɛɛ Ndjaa-ebuwa ɛ.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Bot ɛbuɛpe nàbɛ ààkadjheebal ɛkɛ é lɔɔg'ɔ, ye nakoozodi náá, bot nadi kwyɛl bɛ ɛbuɛpe.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Botom nɛ boa aluu naaluu nadi dum koŋ nɛ Ghɛŋ ɔ naazɛni tɔ lɔɔg'ɔ ɛbuɛpe.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Tin bot zokakɛghɛɛ membel zɛnenɛɛg bɛ é ngwoob egba, kɔ emwaala nɛ kɔ bhum. Bɛ nasa deenek ɛ etɛɛ náá, esok Pyɛɛd aadhaŋ ɛ, sisim yɛ neegheebutal bɛ.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Bɛdhiiti mɛdhuu mɛ bot naazɛdus pɛ mɛl mɛ nadi é mengwoob mɛ Yeluzalɛm ɛ. Bɔɔ zokazyɛ nɛ membel nɛ bot ɛ embee esisim nadi dhedhek ɔ. Bɔɔ djas zokatsak.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Dáa bɛ nabee edjema binek ɛ, boo ghaa-Zɛɛb nɛ bot ɛ lɔɔg'ɛ, bot ɛ tak nabɛ ɛ bot ɛ zɛɛga eSaduseɛ, wɔ gwaa bɛ zokazɛkpaa elyem ɛbuɛpe dum nɛ bot ɛ lwoma binɔk. Bɛ boozɛke náá: «Egoka ɛ, mena lyak ka tɛp'ak.»
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Bɛ eezɛmɛt bot ɛ lwoma, bhii tak bɛ eezɛkɔɔl bɛ é membok.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Tin, é pum, wɔ gwaa fofop ɛ Ghɛŋ zokazɛdii ɛbɛ ɛ ndjaa membok, bhii tak nyɛ eezɛwyisal bot ɛ lwoma, nyɛ eezɛke nɛ nɔɔ náá:
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 «Tɔ́ka pɛ tɔ kok Ndjaa-ebuwa, lɛɛka bot etɛp djas di dum nɛ tsik na bes ɛ.»
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Bot ɛ lwoma eezɛgwak fofop tak. Tɔ ghooghom mɛlem bɛ eezɛtɔ́ pɛ kok Ndjaa-ebuwa, tin, bɛ zɛni é lyo bot mɛlyo mɔɔ.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Tin dáa bɛbaalel tak nakakum ɛ, bɛ ààpakabela bɛ tɔ dhɛŋ tak. É di'enek, bɛ eezɛsik pɛ boo kwan, bee kɛlɛɛ bɛ náá:
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 «Bis bela ɛ ndjaa membok ndiila ɛnyɔɛpe, bɛbaalel tin, é e di bɔɔ, é mɛbɛ ɛ ndjaa. Tin, kadi ɛ, bis ààpabee mot tin tɔ tak.»
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Dáa bɛ nagwak deenek ɛ, kukuma bɛbaalel ɛ kok ndjaa-ebuwa nɛ eboo bɛghaa-Zɛɛb ɔ naadhaa bɛ ghwyil, bɛ moo tin é sɔs dum nɛ sa sɛɛ nɛ bot ɛ lwoma ɛ.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 É di'enek, dhiiti mot eezɛtuula, nyɛ eezɛlɛɛ bɛ náá: «Gwakeka! Bot ɛ bi nakɔɔl é membok ɛ pɛ tɔ kok Ndjaa-ebuwa é lyo bot mɛlyo mɔɔ.»
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Bhii tak, kukuma bɛbaalel eezɛtɔ́ bɛ nɛ bot, étɛp bɛ neekɛnɔɔ bot ɛ lwoma bula nɛ nɔɔ. Tin bɛ nalii nɛ nɔɔ mɛdjɛmɛdjɛ ààbɛ nɛ bel é kaab naabot dɛl ɛzɛkɛwus bɛ nɛ mɛkok.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Bhis bɛ naka bula nɛ nɔɔ ɛ, bɛ eezɛpɛɛ bɛ sok bhwoob boo kwan eYuda. Tin, boo ghaa-Zɛɛb moo tin é til bɛ nɛ ɛdjɛ bɛ tɛp.
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 Nyɛ eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Bis di ɛ bis eezelu bin ɛlyelɛpe náá, bi nàbaalyo bot dum nɛ din ɛ mot'enɔk. Ghuna bhis batasa náá mɛlyo men kɛdjala kɔ ghaada Yeluzalɛm djas. Bi kwyɛl ɛ ɛsaa náá, embee ebaka ɛsyee ɛ mot tak kwyɛ kɔ elo bis?»
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Pyɛɛd bɛ nɛ bɛdhiiti bot ɛ lwoma ɛ zɛbɔɔza náá: «Egokaa nɛ ɛgwakaa zɛ, bot ohoo Zɛɛb?
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Zɛɛb bɛbhaab binaka eegomal Yezu bi nagó nyɛ bema kɔ mɛlaaba ɔ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Zɛɛb eetel nyɛ tetel pɛ mbɔ eghɛŋ bɛ, nyɛ eedjɛ nyɛ dék étɛp mɛkoozi nɛ Tsika-bot. Nyɛ nasa deenek ɛ, étɛp ɛdjɛ bot ɛ mbyak Yisalaɛl ɛpɛɛd étɛp bɛ neeswoola mɛfulu mɔɔ, bɛ neebela ɛpelak ɛ mesyem mɔɔ.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Bis ɛ́ bɛtyaasɛs etɛp binek djas. Bisɔ nɛ Sisim na Dɛɛ Zɛɛb nadjɛ bot ɛ di gwak nyɛ ɔ.»
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Wɔ gwaa ɛbuk baazɛsa bot ɛ boo kwan eYuda ɛbuɛpe bhis bɛ nazegwak mɛkpa menek ɛ. Tin, gwyes ɛgó ɛ bot ɛ lwoma nasa bɛ.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Bela náá, tɔ ɛdhuu ɛ lɔɔ ye nabɛɛ nɛ dhiiti Falizyɛ din ɛ lɛ nabɛɛ Ghamalyɛl, nyɛ nadi ɛ́ ghaa mɛkana mɛ etsi ɛ Moiiz, bot nadi duwal nyɛ ɛbuɛpe. Wɔ gwaa nyɛ zɛwyɛl tyaa tetel kuku ɛbwak ɛ zɛɛga bot ɛ boo kwan, nyɛ eezɛke náá bɛ wyisal bot ɛ lwoma pɛ kel ba mɔɔ pes ɛwala.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Bhii tak nyɛ eezɛke nɛ bot ɛ kwan náá: «Bot ɛ Yisalaɛl, bi ɛ́ kobaka nɛ sa bi aasa nɛ bot bak ɛ.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Ye dinaa ààpaakobɔya, wak koko ɛ koko ye nabɛ ɛ Tedas natuula náá, nyɛy ɛ yɛ kuma mot. Ye nabɛɛ botom tyee mɛtaŋ bɛdhet ɛ nànaadu nyɛ. Bela naanyɛ naagóaa, bhii tak, bot ɛ nadu nyɛ ɔ naawyɛɛza bɔɔ djas, tin zɛɛga tak naazɛgwyɛ.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Bhis nyɛy, esok ɛlɛɛga ɛ mɛtaŋ mɛ bot, Yudas mot Ghalile naazɛsɛɛg zukaa mwaa nɛ mot naadu nyɛ. Tin, nyɛ naabaagóaa yɛ pe, é di'enek bot djas nadu nyɛ ɔ naazɛwyɛɛza gwyiiŋ.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Nenak mɛ ka lɛɛ bin ɛ náá, sa mot ààka baabis bɛ. Betka bɛ, bɛ tɔ́, etɛɛ náá, yɛ bɛ náá, ɛsuk ɛ egwyes bɔɔ nɛghu mɛsa mɔɔ dus ɛ nɛ bɔɔ bɛ ɛmet ɔ, yɛ waasi.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Nɛghu Zɛɛb ɛ di ɛsuk ɛ tak nɛ tsɛɛtsɛ ɔ, bi tok nɛ ghwyil ɛ lyak yɛ. Nà gheeg ka mɛnyel étɛp ɛbowal ɛ Zɛɛb.» Tin, bot boo kwan eezɛmyaal etɛp ee Ghamalyɛl nalɛɛ ɛ.
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Tin, bɛ boo zɛbaazɛdjóo bot ɛ lwoma, bɛ eezɛnyuu bɛ nɛ eghwyɛs. Bhii tak bɛ eezɛlyak bɛ náá bɛ nàbaalyo bot dum nɛ din ɛ Yezu, tin bɛ eezɛbet bɛ.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Bot ɛ lwoma eezɛdus e di kwan ɛ́ yenek, nɛ mɛmyaala etɛɛ náá, Zɛɛb eebee náá, bɛ ɛ́ bot di egoka nɛ zukaa kɔ ɛsu ɛ din ɛ Yezu ɛ.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Tin mɛlu djas tɔ kok Ndjaa-ebuwa nɛ mendjaa nɛ mendjaa, bot ɛ lwoma nadi tɔ́ nɛ ɛ goola Mbɛɛ bhaadal ɛ Yezu Mɛsia.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.