Atos 5
bkw (BKW) vs ARIB
1 Tin, dhiiti motom din ɛ lɛ nabɛ ɛ Ananias, din ɛ myɛl nabɛɛ Safiida, naazɛgwakel étɛp ɛbɔmsa bɛɛdok nadi yɔ bɔ ɛ.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Nyɛ eezɛnɔɔ kyee pata wat syel, yak kyee nyɛ boo kɛdjɛ bot ɛ lwoma. Myɛl nadi é gu.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Tin, Pyɛɛd eezɛkɛ nɛ nɛ náá: «Ananias étɛp ye Satan zeni wɔ tɔ lyem deenek? Wóó kɔɔ Sisim na Dɛɛ, wóó syel kyee pata wat ee wɔ bɔmsa bɛɛdokɔ étɛp'ɔ met.
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 Ɛsok nɛ wɔ nɛ bɔmsa yɛ, ye nadi ɛ́ yɔ. Bhii wɔ kazebɔmsa yɛ ɛ, epata bɛ ɛ́ yɔ, etsal e? Ha étɛp ye wɔ sa mbi yenek esesɛɛ? Wɔ ààpakɔɔ bot, wɔ kɔɔ ɛ́ Zɛɛb.»
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Gwaka nyɛ nagwak mɛkpa menek ɛ, Ananias eezɛduma si é bɔs, nyɛ eezɛgwyɛ. Tin bwoo naazɛmɛt bot djas nagwak menduk mɛ tɛp tak ɔ ɛbuɛpe.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Mengbaaz ɛ boo zɛpil muuɛ tɔ bheeza, bhii tak bɛ eezɛtɔ́ nɛ muuɛ kɛdel.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Ba mɛwala mɛlɛl nadhaa bhii tak, mwaa Ananias zɛkum, ààgu sa sɛɛ sok ɛ.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Pyɛɛd eezɛdji nyɛ náá: «Lɛɛa mɛ, ye bɛ ɛ́ bii bɔmsa bɛɛdoken nɛ mɛtaŋ mak ɔ?» Nyɛ eezɛbɔɔza: «Hɛɛɛ yɛ nɛ mɛtaŋ menek ɛ bis bɔmsa yɛ.»
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 É di'enek, Pyɛɛd ɛ boo ke náá: «Bi sa dáa étɛp bi neegwakel étɛp ɛbowal Sisim ɛ Ghɛŋ? Gwyáka, bot ɛ kɛdel ngomɔ ɔ moo ɛ́ é ɛbɛ ɛ ndjaa, bɛ waabaabɛp muuɔ tɔ́ nɛ yɛ.»
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 E di tak wat, nyɛ zɛghaaga si, si mɛko mɛ bot ɛ lwoma, nyɛ eezɛgwyɛ. Mengbaaz mɛ nadus ndela ɔ eezɛkum, bɛ ka bela nyɛ ɛ́ muu. Tin, bɛ eezɛghɛɛ nyɛ, bɛ eezɛtɔ́ kɛdel nyɛ é ngwoob di bɛ nadel ngom ɔ.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Bot ɛ zɛɛga mendjaala djas nɛ bot ɛ nagwak menduk mɛ tak ɔ, naabela boo bwoo.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Bɛtɛɛ nɛ endem e mɛbwala nadi sɛɛ tɔ mɛdhuu mɛ bot dum nɛ bot ɛ lwoma. Bot djas nadi dum koŋ nɛ Ghɛŋ ɔ zokasɛɛga pɛ tɔ bhaaz ɛ Salomɔŋ di tɔ ɛbɛsɛɛ Ndjaa-ebuwa ɛ.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Bot ɛbuɛpe nàbɛ ààkadjheebal ɛkɛ é lɔɔg'ɔ, ye nakoozodi náá, bot nadi kwyɛl bɛ ɛbuɛpe.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Botom nɛ boa aluu naaluu nadi dum koŋ nɛ Ghɛŋ ɔ naazɛni tɔ lɔɔg'ɔ ɛbuɛpe.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Tin bot zokakɛghɛɛ membel zɛnenɛɛg bɛ é ngwoob egba, kɔ emwaala nɛ kɔ bhum. Bɛ nasa deenek ɛ etɛɛ náá, esok Pyɛɛd aadhaŋ ɛ, sisim yɛ neegheebutal bɛ.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Bɛdhiiti mɛdhuu mɛ bot naazɛdus pɛ mɛl mɛ nadi é mengwoob mɛ Yeluzalɛm ɛ. Bɔɔ zokazyɛ nɛ membel nɛ bot ɛ embee esisim nadi dhedhek ɔ. Bɔɔ djas zokatsak.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Dáa bɛ nabee edjema binek ɛ, boo ghaa-Zɛɛb nɛ bot ɛ lɔɔg'ɛ, bot ɛ tak nabɛ ɛ bot ɛ zɛɛga eSaduseɛ, wɔ gwaa bɛ zokazɛkpaa elyem ɛbuɛpe dum nɛ bot ɛ lwoma binɔk. Bɛ boozɛke náá: «Egoka ɛ, mena lyak ka tɛp'ak.»
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 Bɛ eezɛmɛt bot ɛ lwoma, bhii tak bɛ eezɛkɔɔl bɛ é membok.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Tin, é pum, wɔ gwaa fofop ɛ Ghɛŋ zokazɛdii ɛbɛ ɛ ndjaa membok, bhii tak nyɛ eezɛwyisal bot ɛ lwoma, nyɛ eezɛke nɛ nɔɔ náá:
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 «Tɔ́ka pɛ tɔ kok Ndjaa-ebuwa, lɛɛka bot etɛp djas di dum nɛ tsik na bes ɛ.»
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Bot ɛ lwoma eezɛgwak fofop tak. Tɔ ghooghom mɛlem bɛ eezɛtɔ́ pɛ kok Ndjaa-ebuwa, tin, bɛ zɛni é lyo bot mɛlyo mɔɔ.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Tin dáa bɛbaalel tak nakakum ɛ, bɛ ààpakabela bɛ tɔ dhɛŋ tak. É di'enek, bɛ eezɛsik pɛ boo kwan, bee kɛlɛɛ bɛ náá:
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 «Bis bela ɛ ndjaa membok ndiila ɛnyɔɛpe, bɛbaalel tin, é e di bɔɔ, é mɛbɛ ɛ ndjaa. Tin, kadi ɛ, bis ààpabee mot tin tɔ tak.»
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Dáa bɛ nagwak deenek ɛ, kukuma bɛbaalel ɛ kok ndjaa-ebuwa nɛ eboo bɛghaa-Zɛɛb ɔ naadhaa bɛ ghwyil, bɛ moo tin é sɔs dum nɛ sa sɛɛ nɛ bot ɛ lwoma ɛ.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 É di'enek, dhiiti mot eezɛtuula, nyɛ eezɛlɛɛ bɛ náá: «Gwakeka! Bot ɛ bi nakɔɔl é membok ɛ pɛ tɔ kok Ndjaa-ebuwa é lyo bot mɛlyo mɔɔ.»
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Bhii tak, kukuma bɛbaalel eezɛtɔ́ bɛ nɛ bot, étɛp bɛ neekɛnɔɔ bot ɛ lwoma bula nɛ nɔɔ. Tin bɛ nalii nɛ nɔɔ mɛdjɛmɛdjɛ ààbɛ nɛ bel é kaab naabot dɛl ɛzɛkɛwus bɛ nɛ mɛkok.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Bhis bɛ naka bula nɛ nɔɔ ɛ, bɛ eezɛpɛɛ bɛ sok bhwoob boo kwan eYuda. Tin, boo ghaa-Zɛɛb moo tin é til bɛ nɛ ɛdjɛ bɛ tɛp.
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 Nyɛ eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Bis di ɛ bis eezelu bin ɛlyelɛpe náá, bi nàbaalyo bot dum nɛ din ɛ mot'enɔk. Ghuna bhis batasa náá mɛlyo men kɛdjala kɔ ghaada Yeluzalɛm djas. Bi kwyɛl ɛ ɛsaa náá, embee ebaka ɛsyee ɛ mot tak kwyɛ kɔ elo bis?»
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Pyɛɛd bɛ nɛ bɛdhiiti bot ɛ lwoma ɛ zɛbɔɔza náá: «Egokaa nɛ ɛgwakaa zɛ, bot ohoo Zɛɛb?
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Zɛɛb bɛbhaab binaka eegomal Yezu bi nagó nyɛ bema kɔ mɛlaaba ɔ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Zɛɛb eetel nyɛ tetel pɛ mbɔ eghɛŋ bɛ, nyɛ eedjɛ nyɛ dék étɛp mɛkoozi nɛ Tsika-bot. Nyɛ nasa deenek ɛ, étɛp ɛdjɛ bot ɛ mbyak Yisalaɛl ɛpɛɛd étɛp bɛ neeswoola mɛfulu mɔɔ, bɛ neebela ɛpelak ɛ mesyem mɔɔ.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Bis ɛ́ bɛtyaasɛs etɛp binek djas. Bisɔ nɛ Sisim na Dɛɛ Zɛɛb nadjɛ bot ɛ di gwak nyɛ ɔ.»
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Wɔ gwaa ɛbuk baazɛsa bot ɛ boo kwan eYuda ɛbuɛpe bhis bɛ nazegwak mɛkpa menek ɛ. Tin, gwyes ɛgó ɛ bot ɛ lwoma nasa bɛ.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Bela náá, tɔ ɛdhuu ɛ lɔɔ ye nabɛɛ nɛ dhiiti Falizyɛ din ɛ lɛ nabɛɛ Ghamalyɛl, nyɛ nadi ɛ́ ghaa mɛkana mɛ etsi ɛ Moiiz, bot nadi duwal nyɛ ɛbuɛpe. Wɔ gwaa nyɛ zɛwyɛl tyaa tetel kuku ɛbwak ɛ zɛɛga bot ɛ boo kwan, nyɛ eezɛke náá bɛ wyisal bot ɛ lwoma pɛ kel ba mɔɔ pes ɛwala.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Bhii tak nyɛ eezɛke nɛ bot ɛ kwan náá: «Bot ɛ Yisalaɛl, bi ɛ́ kobaka nɛ sa bi aasa nɛ bot bak ɛ.
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Ye dinaa ààpaakobɔya, wak koko ɛ koko ye nabɛ ɛ Tedas natuula náá, nyɛy ɛ yɛ kuma mot. Ye nabɛɛ botom tyee mɛtaŋ bɛdhet ɛ nànaadu nyɛ. Bela naanyɛ naagóaa, bhii tak, bot ɛ nadu nyɛ ɔ naawyɛɛza bɔɔ djas, tin zɛɛga tak naazɛgwyɛ.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Bhis nyɛy, esok ɛlɛɛga ɛ mɛtaŋ mɛ bot, Yudas mot Ghalile naazɛsɛɛg zukaa mwaa nɛ mot naadu nyɛ. Tin, nyɛ naabaagóaa yɛ pe, é di'enek bot djas nadu nyɛ ɔ naazɛwyɛɛza gwyiiŋ.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Nenak mɛ ka lɛɛ bin ɛ náá, sa mot ààka baabis bɛ. Betka bɛ, bɛ tɔ́, etɛɛ náá, yɛ bɛ náá, ɛsuk ɛ egwyes bɔɔ nɛghu mɛsa mɔɔ dus ɛ nɛ bɔɔ bɛ ɛmet ɔ, yɛ waasi.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Nɛghu Zɛɛb ɛ di ɛsuk ɛ tak nɛ tsɛɛtsɛ ɔ, bi tok nɛ ghwyil ɛ lyak yɛ. Nà gheeg ka mɛnyel étɛp ɛbowal ɛ Zɛɛb.» Tin, bot boo kwan eezɛmyaal etɛp ee Ghamalyɛl nalɛɛ ɛ.
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Tin, bɛ boo zɛbaazɛdjóo bot ɛ lwoma, bɛ eezɛnyuu bɛ nɛ eghwyɛs. Bhii tak bɛ eezɛlyak bɛ náá bɛ nàbaalyo bot dum nɛ din ɛ Yezu, tin bɛ eezɛbet bɛ.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Bot ɛ lwoma eezɛdus e di kwan ɛ́ yenek, nɛ mɛmyaala etɛɛ náá, Zɛɛb eebee náá, bɛ ɛ́ bot di egoka nɛ zukaa kɔ ɛsu ɛ din ɛ Yezu ɛ.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Tin mɛlu djas tɔ kok Ndjaa-ebuwa nɛ mendjaa nɛ mendjaa, bot ɛ lwoma nadi tɔ́ nɛ ɛ goola Mbɛɛ bhaadal ɛ Yezu Mɛsia.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.