Atos 22

bkw (BKW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 «Bɔn ɛ nyɛɛg bam nɛ bɛsɛɛg bam, gwak ka sa mɛ di lɛɛ bin nenak dum nɛ yam taŋal ɛ.»
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Dáa bɛ nadi gwak nyɛ nadi é lii tɔ lii ebhele ɛ, bɛ eebaazɛdi gwyem ɛnyɔɛpe, tin, Pɔl eezɛke náá:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 «Mɛ ɛ mot dhaad mbyak eYuda, mɛ nabyel ɛ pɛ Talase pɛ kyee dik Silisi, deenek mɛ nawyilaa ɛ wak kɔ Yeluzalɛm. Deenek, lyoel yam nabɛ Ghamalyɛl, nyɛy ɛ nalyaal mɛ náá, mɛ tiibal ɛnyɔɛpe etsi bɛbhaab benaka. Mɛ nabɛ ɛ́ mɛ naakwyɛl mɛsa mɛ Zɛɛb dhaa nyel dáa biyɔ djas di ekwyɛl mos'aak.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Mɛ naawa bot ɛ nadi é du mɛze ɛ Ghɛŋ ɔ tɔ tsik mezuk batakɛ gó bɛ góa. Mee mɛt boa nɛ botom wa bɛ é membok.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Boo ghaa-zɛɛb nɛ bot ɛ kwan bɛpaa ɛ nɛ ghwyil ɛ di bɛtyaasɛs náá, etɛp ee mɛ di lɛɛ ɛ tsɛɛtsɛ. Ye nabɛ ɛ bɛ naadjɛ mɛ mɛkana mɛ ɛtɔ́ pɛ dáa bɔn nyɛɛg bam yii dɛl ɛ Dhamas, deenek mɛ naatɔ́ pɛ ghaada tak. Mɛ nadi kwyɛl kɛɛmɛt bot ɛ tak, étɛp mɛ neetɔ́ nɛ nɔɔ pɛ Yeluzalɛm, bɛ neekɛ waaa é mezuk.»
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 «Mɛ nadi ɛ́ gba-gba mɛ moo kunaa nɛ dɛl ɛ Dhamas, ye nabɛ ɛ ye moo kunaa nɛ kuku mwos. Mɛ ka sɛka tin ɛ, boo ngel é dus tɔ gwoo, mɛkas mɛ tak eezɛkaal mɛ.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Tin, mɛ eezɛduma si, e di tak mɛ ka gwak ɛ dhiiti gwood é ke nɛ nam náá: “Sɔl, Sɔl, étɛp ye wɔ di tiig mɛ?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Tin, mɛ eezɛdji náá: “Wɔy ɛ́ zɛ, Ghɛŋ?” Gwood'enek eezɛbɔɔza náá: “Ye ɛ́ mam Yezu mot Nazalɛt, wɔ di tiig ɛ.”
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Bot ɛ nadi gyee nɛ nam ɔ naabee ngel, saabɛgɔs kabɛ ɛ́ náá, bɛ na bɛ ààgwak gwood mot nadi lii nɛ nam ɔ.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Tin, mɛ eezɛdji náá: “Mɛ goka nɛ sa dáa, Ghɛŋ?” É di'enek, Ghɛŋ eezɛke nɛ nam náá: “Wyɛla, Tɔ́a pɛ ghaada Dhamas. Ye ɛ́ penek ɛ bɛ aalɛɛ wɔ esa ee Zɛɛb ke náá, wɔ sa ɛ.”
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Dáa ye nabɛ náá, mɛkas mɛ ngel tak naadipal mɛ mis ɛ, bot ɛ nadi gyee nɛ nam ɔ ɛ boo zɛmɛt mɛ é mbɔ, bɛ ɛ́ boozɛtɔ́ nɛ nam pɛ ghaada Dhamas.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 «Kɔ dɛl ɛ tak ye nabɛ ɛ nɛ dhiiti mot din ɛ lɛ nabɛɛ Ananias, mot epiki nɛ esosoob tɔ etsi bena. Bot ɛ dhaad mbyak eYuda é Dhamas djas nadi duwal nyɛ ɛbuɛpe.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Nyɛ eezɛboma nɛ nam, nyɛ eezɛtyaa é ngwoobam, nyɛ eezɛke nɛ nam náá: “Sɔl, mɔɔ nyaag'am, mis mɔ bɛŋel!” E di tak wat, mis mam eezɛbula é bee ɛnyɔɛpe, bhii tak mɛ eezɛbee nyɛ.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Deenek nyɛ eezɛbaakɛl náá: “Zɛɛb bɛbhaab binaka naazesɛɛ wɔ étɛp wɔ neegu ɛkwosak ɛ lɛ, wɔ neebee sim Mot Epiki da wɔ ɛ́ gwak gwoodɛ met,
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 etɛɛ náá, wɔ needi tyaasɛsɛ, étɛp wɔ neegoola nɛ bot djas sa wɔ bee ɛ nɛ yii wɔ gwak ɛ.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Tin, nenak wɔ ka baabwood ye? Wyɛla, kɛduwa Zɛɛb nɛ ɛgwyii ɛ mesyem mɔ, é ɛdjóo ɛ din ɛ lɛ.”»
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 «Mee zɛsik pɛ Yeluzalɛm. Dáa mɛ nadi é djaala Zɛɛb pɛ tɔ kok Ndjaa-ebuwa ɛ, wɔ gwaa mɛ zɛbee tyee tɔ dhyam.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Tin, mɛ eezɛbee Ghɛŋ, nyɛy nɛ nam náá: “Lela ɛdus kɔ Yeluzalɛm, etɛɛ náá, bot ɛ dɛl ɛ tak aanàkwaamyaal etɛp ee waalɛɛ bɛ kɔ ɛsu ɛ lam ɛ.”
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Mɛ eezɛbɔɔza náá: “Ghɛŋ, bɛ nɛgu náá, mɛ nadi tetɔ́ tɔ mendjaa mɛ mendjaala mɛ eYuda étɛp ɛkɛmɛt bot, wa bɛ embok nɛ ɛbi ɛ bot ɛ nadi dum koŋ nɛ nɔɔ.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Tin, é ghɛŋ bɛ nagó Etiɛn tyaasɛsɔ ɛ, mam pe mɛ nadi ɛ́ e di tak. Mɛ naakɛm bot ɛ nagó nyɔ ɔ, mɛ naabaal ekaad bɔɔ.”
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Tin, Ghɛŋ eezɛke nɛ nam náá: “Tɔ́a, etɛɛ náá, mɛ waakyeed wɔ ɛtsetaɛpe, pɛ daa bot ɛ membyak mesis!”»
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Ɛdhuu ɛ bot binɔk zokagwak Pɔl kɛkum e di'enek. Bhii tak, bɔɔ djas eezɛni é tsim náá: «Nyɛ góa, mbi mot dáak ààgoka nɛ di nɛ tsik kɔ bɔs'ak!»
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Bɛ nadi tsim, nɛ ɛnyaŋ ɛ ekaad bɔɔ, é ghɛɛ piib wus pɛ ɛko.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Tin, komanda eLɔm eezɛlwom náá, bɛ niigal Pɔl tɔ ɛbɛsɛɛ ndjaa esodja, da bɛ ɛ́ nyuu nyɛ nɛ eghwyɛs étɛp nyɛ neetaŋal nɛ bhel. Nyɛ nasa deenek ɛ étɛp bɛ neegu lo mɛsɔ mɛ mɛdhuu mɛ bot nadi tsim deenek kɔ ɛsu ɛ lɛ ɛ.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Tin, dáa bɛ nakɔl nyɛ étɛp bɛ neenyuu nyɛ ɛ́, Pɔl eeke nɛ dhiiti kukuma tɔ lɔɔg esodja ee nadi tin ɔ náá: «Bi ɛ nɛ gham ɛbi ɛ mot dik eLɔm di náá, nyɛ dinaa ààpaapɛɛaa ɛ, dáa mɛtiŋ mɛ eLɔm di lɛɛ ɛ?»
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Dáa kukuma esodja tak nagwak mɛkpa menek ɛ, nyɛ ɛ́ bootɔ́ kɛdul komanda mɛlɔ: «Nyee zɛke nɛ nɛ náá, wɔ kwyɛl ɛsa ye? Mot'ak ɛ mɔɔ dik eLɔm!»
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Tin, komanda eezɛzyɛ pɛ paa Pɔl nadi ɛ, nyɛ eezɛdji nyɛ náá: «Lɛɛa mɛ, ye ɛ́ tsɛɛtsɛ náá, wɔ ɛ́ mɔɔ dɛl ɛ eLɔm?» Pɔl eezɛmyaal náá: «Iyoo».
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Tin, komanda esodja eezɛke náá: «Mam naadjɛ boo mɛtaŋ mɛ epata étɛp mɛ needi mɔɔ dɛl ɛ eLɔm.» Pɔl eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Yam ɛ yii mbyela mɔ.»
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 É di tak wat bot ɛ nadi ekwyɛl ɛbi nyɛ étɛp bɛ neebesal nyɛ, nyɛ lii nɛ bhel eezɛbula pɛ bhis ɛtsetaɛpe nɛ nɛ. Tin, komanda esodja naazɛgwak bwoo dáa nyɛ nagu náá, Pɔl nabɛ ɛ́ mɔn ɛ dɛl ɛ eLɔm, bela náá, nyɛ naazelwom náá, nyɛ kɔlaa nɛ eghwooz ɛ.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Komanda esodja nadi kwyɛl ɛgu ɛnyɔɛpe lo mɛsɔ mɛ eYuda nadi pit Pɔl ɛ. É tɛp tak ɛ di náá, é djɛmɛn yii ɛlu ɛ tak, nyɛ eezɛlwom náá, bɛ tii nyɛ ekel eghwooz nyɛ nakɔlaa nɛ ye ɛ́. Nyɛ eezɛdjóo eboo bɛghaa-Zɛɛb, zɛnɔɔ bot ɛ boo kwan bɛtetɛp eYuda. Bhii tak, nyɛ eezɛzyɛ nɛ Pɔl, tin, nyɛ eezɛpɛɛaa é mis mɔɔ.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.