Atos 21

bkw (BKW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bhis bis nɛ bɛ nɔɔ nabɛka ɛ, bis eezɛni tɔ mɛsuwa tɔ́ pɛ ghola Kɔɔs. Djɛmɛn tak, bis eezɛkum pɛ ghola Lood, dusa bis nadus tin ɛ bis eezɛtɔ́ pɛ ɛboŋ Patala.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Dáa bis nabela mɛsuwa é tsaal tɔ pɛ Fenisi ɛ, bis eezɛni tɔ mɛsuwa mɛ tak, bis eezɛtɔ́.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Dáa bis nadi, bis moo pɛ kyee kyɛ bɔs é ngwoob ghola Siipɛlɛ ɛ, bis eezɛdhaa pɛ paa kyɛ ghola tak étɛp bis neetɔ́ pɛ dik Siili, bis eezɛtɔ́ pɛ ghaada Tiid pɛ kyee bɛ nadi kɛkɛɛ esa ee nadi tɔ mɛsuwa ɛ.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Bis eezɛboma nɛ bot ɛ di dum koŋ nɛ Zɛɛb ɔ, bis eezɛdhaa yenga wat tin bis nɛ bɛ nɔɔ. Dáa ye nabɛ náá, Sisim na Dɛɛ naazedul bɛ mɛlɔ ɛ, bɛ ɛ́ boo zɛlu Pɔl náá, nyɛ na tɔ́ pɛ Yeluzalɛm.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Tin, dáa yenga tak nadhaŋ ɛ, bis eezɛnɔɔ mɛnyel dhaa. Wɔ gwaa bɛ zɛmwana nɛ nes pɛ esik ɛ dɛl, bɔɔ nɛ bɛl bɔɔ, zɛnɔɔ bɔɔ bɔɔ. Tin, bis eezɛkwyit mɛboŋ si é ɛboŋ ɛ boo dii mɛsɔn, bis moo tin é djaala Zɛɛb.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Deenek, dáa bis nɛ bɛ nɔɔ nasilal ɛmwana ɛ, bis eezɛni tɔ mɛsuwa, e di'enek, bɛ eezɛsik pɛ mendjaa mɔɔ.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Bis nasilal goŋ mɛdjoŋ mes ɛ, kɔ boo dii mɛsɔn bhis bis nadusa pɛ Tiid tɔ́ pɛ ɛboŋ Potolemayis ɛ. Bhis bis nasilal ɛswos bɔn nyɛɛg bis di kɔ ghaada tak ɛ, bis eezɛkwyɛɛg ɛlu ɛ wat bis nɛ nɔɔ.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Djɛmɛn tak bis eezɛsik, bis eezɛtɔ́ pɛ ghaada Seezale. É di'enek, bis eezɛsulal pɛ ndjaŋ ɛ Filip, lyoel mɛkpa mɛ Zɛɛb e di bis nadjaa si ɔ. Nyɛ nabɛ ɛ ngɔt tɔ bot ɛ tɛn nɛ bɛbá bɛ nasɛɛ pɛ Yeluzalɛm ɔ.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Nyɛ nabɛɛ nɛ esyes e bɔɔ boa ɛná, bɛ nadi gegoola mɛbhaadal mɛ Zɛɛb nadi djɛ bɛ ɛ.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Bis nabɛ bis moo nɛ bɛtɛ nɛ mɛlu tin, é ghɛŋ dhiiti ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb nɛ din ɛ Aghabis nazɛdus pɛ Yude, zyɛ.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Nyɛ eezɛzyɛ pɛ dáa les, nyɛ eezɛnɔɔ bhɛtɛ ɛ Pɔl, kɔl mɛko mɛ nɛ mɛmbɔ mɛ, bhii tak, nyɛy náá: «Beeka sa Sisim na Dɛɛ lɛɛ ɛ: Nakuma bhɛtɛ yak ɛ waakɔlaa nɛ ekel dáak nɛ eYuda, pɛ Yeluzalɛm, bhii tak, nyɛ waakaa é mɛmbɔ mɛ bot ɛ membyak mesis.»
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Bhis bis nagwak etɛp binek ɛ, wɔ gwaa bisɔ djas nɛ bɔn nyɛɛg bis é dɛl ɛ Seezale zokazɛdjaala nɛ Pɔl náá, nyɛ na tɔ́ pɛ Yeluzalɛm.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Tin, nyɛ eezɛbɔɔza náá: «É tɛp ye bi di edji nɛ ɛsa náá, bi djɛ mɛ lyem bwoo? Mam eezemyaal nɛ lyem'am, ye nakoozobɛ ɛkɔlaa nɛ ekel, nɛghu ye kabɛ ɛsyee pɛ Yeluzalɛm kɔ ɛsu ɛ din ɛ Ghɛŋ Yezu.»
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Dáa bis nadi ààkwak ɛlu ɛ nyɛ ɛ, bis nabɛ ààbaanenal nyel, bis ɛ́ booke náá: «Ɛkwosak ɛ Ghɛŋ sael!»
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Dáa bis naka dhaa ba mɛlu é di'enek ɛ, bis eezɛkaŋal esa, bhii tak, bis eezɛtɔ́ pɛ Yeluzalɛm.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Bɛdjekel ɛ nadi pɛ Seezale ɛ zokakɛkyeed bis, bɔɔ kɛkyeed bis pɛ ndjaa dhiiti mot bis nawaasulal pɛ dáa lɛ ɔ. Din ɛ mot tak nabɛɛ Mɛnasɔn, mot Siipɛlɛ, nyɛ nadi ɛ́ tɔ sama bɛdjekel ɛ mɛkɛn.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Dáa bis nakum pɛ Yeluzalɛm ɛ, bɔn nyɛɛg bis zokazɛboma nɛ nes nɛ mɛmyaala djas.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 É djɛmɛn tak, bis nɛ Pɔl eezɛtɔ́ pɛ dáa Zak, pɛ paa bɛpaa ɛ zɛɛga mendjaala nasɛɛga ɛ.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Tin, Pɔl eezɛswos bɛ, bhii tak, nyɛ eezɛni é baŋa bɛ etɛp é Zɛɛb nasa pɛ dáa bot ɛ membyak mesis ɛ waa-wat.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Bhis bɛ nazegwak nyɛ ɛ́, bɛ eezɛduwal Zɛɛb. É di'enek, bɛ eezɛke nɛ Pɔl náá: «Mɔn ɛ nyɛɛg wɔ eebee dáa eYuda bɛmil nɛ bɛmil moo mos é dum koŋ nɛ Zɛɛb, elyem bɔɔ djas nɛ dyeebakwyɛsa tɔ etsi.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Ghuna, beeka sa bis nalɛɛ bɛ kɔ ɛsu ɛ lɔ ɛ: wɔ pe lyo bot ɛ mbyak eYuda djas ee di di e di wat bɛ nɛ bot ɛ membyak mesis ɔ náá, é nyɔ ɛ bɛ byen etsi ɛ Moiiz. Wɔ nɛ lɛɛ bɛ náá, bɛ kat ɛniigal bɔn bɔɔ beka, dɔɔ nɛ ɛkat ɛ du ɛ mɛzel mɛ eYuda.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Bis sa dáa? Bɛ waagu nɛ tsɛɛtsɛ náá, wɔ eezekum.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Deenek, sa sa bis lɛɛ wɔ ɛ. Menaka wak ɛ́ nɛ botom bɛná zesilal ɛ sa ekɛk nɛ Zɛɛb ɔ.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Nɔŋa bɛ, da bi ɛ kɛgwyia edhuud bɛ nɛ bɛ nɔɔ, bhii tak da wɔ ɛ́ kɛdjɛ bɛ efute ee di egoka ɛ, étɛp bɛ neetsik bɛ lo. Deenek, bot djas neegu náá, etɛp ee bot nadi lɛɛ dum nɛ nɛ ɛ nabɛɛ etɛp ee mɛkɔŋ, deenek dɔɔ nɛ wɔy pe wɔ nɛ duwal etsi ɛ Moiiz.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Yɛ kabɛ bot ɛ membyak mesis di dum koŋ nɛ Zɛɛb ɔ, tɔ mɛkana mɛ bis nakwyala ɛ, ye nabɛ ɛ bis naalɛɛ bɛ egeka bis djas. Ye nabɛɛ náá: bɛ ààgoka nɛ ɛdɛ bɛtit ɛ kaa bɛzɛɛb ɛ elula-lula nɛ ekpaka-kpaka buwa ɛ, nɛ ghiya nɛ epuud e bɛtit ɛ góaa nɛ bhiyo ɛ, zɛnɔɔ náá, sa bi ààsa mɛzɔ.»
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Tin, Pɔl eezɛtɔ́ bɛ nɛ bot ɛna binɔk, tɔ yak dwoo tak, bee tɔ́ kɛsa mɛzel ɛsɛla etsi. Bhii tak bɛ eezɛtɔ́ pɛ kok Ndjaa-ebuwa etɛp ɛkɛlɛɛ dwoo mɛzel ɛsɛla etsi aasi ɛ, yɛ dwoo tak ɛ bɛ di egoka nɛ gó ebuwa kɔ ɛsu ɛ ngɔt-ngɔt pak'ɔɔ ɛ.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Ye nabɛ ɛ mɛlu mɛtɛn nɛ ebá moo kɔ nɛ kum, wɔ gwaa eYuda e kyee dik Azia zokazyɛ zɛbee Pɔl pɛ tɔ kok Ndjaa-ebuwa. Wɔ gwaa bɛ zɛful ɛdhuu ɛ bot ɛ nadi tin ɔ elo. Bhii tak, bɛ eezɛmɛt Pɔl,
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 bɔɔ é tsim náá: «Bot ɛ Yisalaɛl, dhaaka zɛkwyee bis! Beeka mot di lyo bot djas é e di djas mbee mɛlyo dum nɛ Yisalaɛl, nɛ etsi ɛ Moiiz, zɛnɔɔ dum nɛ kok Ndjaa-ebuwa ɔ. Deenek, nyɛ eezebataniigal bot ɛ di ààdi bot ɛ mbyak eYuda ɔ tɔ Di na Dɛɛ. Tin, nyɛ eezesaab Di na Dɛɛ tak!»
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Bɛ nalii deenek ɛ etɛɛ náá, ye nabɛɛ bɛ naabee Tolofim mot dɛl Efɛɛz bɛ Pɔl pɛ tɔ ghaada. Bɛ nagu ɛ náá, Pɔl naaniigal nyɛ tɔ kok Ndjaa-ebuwa.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Ɛghuub ɛ tak eezɛdjala kɔ ghaada djas, bhwak moo tin metetel nɛ ekaab, e di djas é tɔ́ pɛ Pɔl nadi ɛ. Bɛ eezɛmɛt Pɔl, bɛ eezɛwyisal nyɛ tɔ kok Ndjaa-ebuwa, bhii tak bɛ eezɛdiyal mɛbɛ mɛ kok Ndjaa-ebuwa.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Dáa bɛ nadi é kwyɛl ɛgó Pɔl ɛ, ye nabɛ menduk mɛ ɛzɛm ɛ nadi sɛɛ pɛ Yeluzalɛm ɛ naagek pɛ dáa komanda mwaka esodja eLɔm.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 E di tak wat, nyɛ eezɛnɔɔ bɛdhiiti ekukuma lɔɔg esodja, nɛ bɛdhiiti esodja é pɛ si, bɛ eezɛwyis kaab tɔ́ pɛ kyee ɛdhuu ɛ bot nadi ɛ. Dáa bɛ nabee komanda esodja nɛ bɛdhiiti esodja ɛ, bɛ ɛ́ boo zɛkat ɛ bi ɛ Pɔl.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Tin, komanda esodja eezɛtiila pɛ dáa lɛ, nyɛ zɛlwom náá, bɛ mɛt nyɛ, nyɛ eezɛlwom náá, bɛ kɔl nyɛ nɛ ekel é ghwooz ebá. Bhii tak, nyɛ eezɛdji nyɛ náá: «Wɔy ɛzɛ, wɔ sa ye?»
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Tin, pɛ tɔ ɛdu ɛ bot, bɛdhiiti bot nadi tsim ɛ sa sis, bak tak dhiiti tɛp sis. Tin, ye nabɛ yee lyel náá, komanda mɛt sa wat tɔ ɛzɛm ɛ tak. Nyɛ ɛ́ booke náá, bɛ tɔ́ nɛ Pɔl pɛ mbwak.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Dáa Pɔl nakum kɔ ɛgoel ɛ ndjaŋ ɛ, esodja ee naghwyil eezɛghɛɛ nyɛ é ɛkaab ɛlyel ɛ kuukuu mɛdhuu mɛ bot,
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 etɛɛ náá, bot djas nadi du nyɛ bɔɔ é tsitsim náá: «Góa nyɛ!»
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Eghɛŋ bɛ nadi kwyɛl ɛniigal Pɔl tɔ mbwak ɛ, nyɛ zɛke nɛ komanda náá: «Mɛ ɛ nɛ ghwyil ɛ lii e?» Tin, komanda esodja eezɛdji nyɛ náá: «Wɔ nɛ gu ɛlii dhaad mbyak eGhɛlɛk e?
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Deenek wɔ tok mot dik Eziptɛ nazɛkus ɛghuub wak kpaambel da nyɛ zɛtɔ́ nɛ bot ɛ di gu ɛlumela dɛɛb ɔ bɛmil ɛna tɔ kyee bɔs bɛsyɛ di ààbɛ nɛ mɛdii ɛ ɔ?»
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Tin, Pɔl eezɛbɔɔza náá: «Mam ɛ mot dhaad mbyak eYuda, mɛ nabyel ɛ pɛ ghaada Talase pɛ kyee dik Silisi ndiel kɔ dhiiti boo ghaada di nɛ boo ngek ɛ. Me mɛt wɔ ɛboŋ, beta náá, mɛ lii nɛ bot bak.»
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 É di'enek, komanda eezɛdjɛ nyɛ ze ɛlii. Tin, Pɔl eezɛtyaa tetel kɔ ɛbyetel, nyɛ eezɛpyap ɛdhuu ɛ bot binɔk mbɔ bɛ di gwyem étɛp bɛ neegwak nyɛ. Bɔɔ djas eezɛdi gwyem, tin nyɛ moo lii nɛ nɔɔ tɔ lii ebhele.
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.