Atos 21
bkw (BKW) vs ARA
1 Bhis bis nɛ bɛ nɔɔ nabɛka ɛ, bis eezɛni tɔ mɛsuwa tɔ́ pɛ ghola Kɔɔs. Djɛmɛn tak, bis eezɛkum pɛ ghola Lood, dusa bis nadus tin ɛ bis eezɛtɔ́ pɛ ɛboŋ Patala.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Dáa bis nabela mɛsuwa é tsaal tɔ pɛ Fenisi ɛ, bis eezɛni tɔ mɛsuwa mɛ tak, bis eezɛtɔ́.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Dáa bis nadi, bis moo pɛ kyee kyɛ bɔs é ngwoob ghola Siipɛlɛ ɛ, bis eezɛdhaa pɛ paa kyɛ ghola tak étɛp bis neetɔ́ pɛ dik Siili, bis eezɛtɔ́ pɛ ghaada Tiid pɛ kyee bɛ nadi kɛkɛɛ esa ee nadi tɔ mɛsuwa ɛ.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Bis eezɛboma nɛ bot ɛ di dum koŋ nɛ Zɛɛb ɔ, bis eezɛdhaa yenga wat tin bis nɛ bɛ nɔɔ. Dáa ye nabɛ náá, Sisim na Dɛɛ naazedul bɛ mɛlɔ ɛ, bɛ ɛ́ boo zɛlu Pɔl náá, nyɛ na tɔ́ pɛ Yeluzalɛm.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Tin, dáa yenga tak nadhaŋ ɛ, bis eezɛnɔɔ mɛnyel dhaa. Wɔ gwaa bɛ zɛmwana nɛ nes pɛ esik ɛ dɛl, bɔɔ nɛ bɛl bɔɔ, zɛnɔɔ bɔɔ bɔɔ. Tin, bis eezɛkwyit mɛboŋ si é ɛboŋ ɛ boo dii mɛsɔn, bis moo tin é djaala Zɛɛb.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Deenek, dáa bis nɛ bɛ nɔɔ nasilal ɛmwana ɛ, bis eezɛni tɔ mɛsuwa, e di'enek, bɛ eezɛsik pɛ mendjaa mɔɔ.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Bis nasilal goŋ mɛdjoŋ mes ɛ, kɔ boo dii mɛsɔn bhis bis nadusa pɛ Tiid tɔ́ pɛ ɛboŋ Potolemayis ɛ. Bhis bis nasilal ɛswos bɔn nyɛɛg bis di kɔ ghaada tak ɛ, bis eezɛkwyɛɛg ɛlu ɛ wat bis nɛ nɔɔ.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Djɛmɛn tak bis eezɛsik, bis eezɛtɔ́ pɛ ghaada Seezale. É di'enek, bis eezɛsulal pɛ ndjaŋ ɛ Filip, lyoel mɛkpa mɛ Zɛɛb e di bis nadjaa si ɔ. Nyɛ nabɛ ɛ ngɔt tɔ bot ɛ tɛn nɛ bɛbá bɛ nasɛɛ pɛ Yeluzalɛm ɔ.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Nyɛ nabɛɛ nɛ esyes e bɔɔ boa ɛná, bɛ nadi gegoola mɛbhaadal mɛ Zɛɛb nadi djɛ bɛ ɛ.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Bis nabɛ bis moo nɛ bɛtɛ nɛ mɛlu tin, é ghɛŋ dhiiti ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb nɛ din ɛ Aghabis nazɛdus pɛ Yude, zyɛ.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Nyɛ eezɛzyɛ pɛ dáa les, nyɛ eezɛnɔɔ bhɛtɛ ɛ Pɔl, kɔl mɛko mɛ nɛ mɛmbɔ mɛ, bhii tak, nyɛy náá: «Beeka sa Sisim na Dɛɛ lɛɛ ɛ: Nakuma bhɛtɛ yak ɛ waakɔlaa nɛ ekel dáak nɛ eYuda, pɛ Yeluzalɛm, bhii tak, nyɛ waakaa é mɛmbɔ mɛ bot ɛ membyak mesis.»
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Bhis bis nagwak etɛp binek ɛ, wɔ gwaa bisɔ djas nɛ bɔn nyɛɛg bis é dɛl ɛ Seezale zokazɛdjaala nɛ Pɔl náá, nyɛ na tɔ́ pɛ Yeluzalɛm.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Tin, nyɛ eezɛbɔɔza náá: «É tɛp ye bi di edji nɛ ɛsa náá, bi djɛ mɛ lyem bwoo? Mam eezemyaal nɛ lyem'am, ye nakoozobɛ ɛkɔlaa nɛ ekel, nɛghu ye kabɛ ɛsyee pɛ Yeluzalɛm kɔ ɛsu ɛ din ɛ Ghɛŋ Yezu.»
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Dáa bis nadi ààkwak ɛlu ɛ nyɛ ɛ, bis nabɛ ààbaanenal nyel, bis ɛ́ booke náá: «Ɛkwosak ɛ Ghɛŋ sael!»
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Dáa bis naka dhaa ba mɛlu é di'enek ɛ, bis eezɛkaŋal esa, bhii tak, bis eezɛtɔ́ pɛ Yeluzalɛm.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Bɛdjekel ɛ nadi pɛ Seezale ɛ zokakɛkyeed bis, bɔɔ kɛkyeed bis pɛ ndjaa dhiiti mot bis nawaasulal pɛ dáa lɛ ɔ. Din ɛ mot tak nabɛɛ Mɛnasɔn, mot Siipɛlɛ, nyɛ nadi ɛ́ tɔ sama bɛdjekel ɛ mɛkɛn.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Dáa bis nakum pɛ Yeluzalɛm ɛ, bɔn nyɛɛg bis zokazɛboma nɛ nes nɛ mɛmyaala djas.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 É djɛmɛn tak, bis nɛ Pɔl eezɛtɔ́ pɛ dáa Zak, pɛ paa bɛpaa ɛ zɛɛga mendjaala nasɛɛga ɛ.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Tin, Pɔl eezɛswos bɛ, bhii tak, nyɛ eezɛni é baŋa bɛ etɛp é Zɛɛb nasa pɛ dáa bot ɛ membyak mesis ɛ waa-wat.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Bhis bɛ nazegwak nyɛ ɛ́, bɛ eezɛduwal Zɛɛb. É di'enek, bɛ eezɛke nɛ Pɔl náá: «Mɔn ɛ nyɛɛg wɔ eebee dáa eYuda bɛmil nɛ bɛmil moo mos é dum koŋ nɛ Zɛɛb, elyem bɔɔ djas nɛ dyeebakwyɛsa tɔ etsi.
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Ghuna, beeka sa bis nalɛɛ bɛ kɔ ɛsu ɛ lɔ ɛ: wɔ pe lyo bot ɛ mbyak eYuda djas ee di di e di wat bɛ nɛ bot ɛ membyak mesis ɔ náá, é nyɔ ɛ bɛ byen etsi ɛ Moiiz. Wɔ nɛ lɛɛ bɛ náá, bɛ kat ɛniigal bɔn bɔɔ beka, dɔɔ nɛ ɛkat ɛ du ɛ mɛzel mɛ eYuda.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Bis sa dáa? Bɛ waagu nɛ tsɛɛtsɛ náá, wɔ eezekum.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Deenek, sa sa bis lɛɛ wɔ ɛ. Menaka wak ɛ́ nɛ botom bɛná zesilal ɛ sa ekɛk nɛ Zɛɛb ɔ.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Nɔŋa bɛ, da bi ɛ kɛgwyia edhuud bɛ nɛ bɛ nɔɔ, bhii tak da wɔ ɛ́ kɛdjɛ bɛ efute ee di egoka ɛ, étɛp bɛ neetsik bɛ lo. Deenek, bot djas neegu náá, etɛp ee bot nadi lɛɛ dum nɛ nɛ ɛ nabɛɛ etɛp ee mɛkɔŋ, deenek dɔɔ nɛ wɔy pe wɔ nɛ duwal etsi ɛ Moiiz.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Yɛ kabɛ bot ɛ membyak mesis di dum koŋ nɛ Zɛɛb ɔ, tɔ mɛkana mɛ bis nakwyala ɛ, ye nabɛ ɛ bis naalɛɛ bɛ egeka bis djas. Ye nabɛɛ náá: bɛ ààgoka nɛ ɛdɛ bɛtit ɛ kaa bɛzɛɛb ɛ elula-lula nɛ ekpaka-kpaka buwa ɛ, nɛ ghiya nɛ epuud e bɛtit ɛ góaa nɛ bhiyo ɛ, zɛnɔɔ náá, sa bi ààsa mɛzɔ.»
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Tin, Pɔl eezɛtɔ́ bɛ nɛ bot ɛna binɔk, tɔ yak dwoo tak, bee tɔ́ kɛsa mɛzel ɛsɛla etsi. Bhii tak bɛ eezɛtɔ́ pɛ kok Ndjaa-ebuwa etɛp ɛkɛlɛɛ dwoo mɛzel ɛsɛla etsi aasi ɛ, yɛ dwoo tak ɛ bɛ di egoka nɛ gó ebuwa kɔ ɛsu ɛ ngɔt-ngɔt pak'ɔɔ ɛ.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Ye nabɛ ɛ mɛlu mɛtɛn nɛ ebá moo kɔ nɛ kum, wɔ gwaa eYuda e kyee dik Azia zokazyɛ zɛbee Pɔl pɛ tɔ kok Ndjaa-ebuwa. Wɔ gwaa bɛ zɛful ɛdhuu ɛ bot ɛ nadi tin ɔ elo. Bhii tak, bɛ eezɛmɛt Pɔl,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 bɔɔ é tsim náá: «Bot ɛ Yisalaɛl, dhaaka zɛkwyee bis! Beeka mot di lyo bot djas é e di djas mbee mɛlyo dum nɛ Yisalaɛl, nɛ etsi ɛ Moiiz, zɛnɔɔ dum nɛ kok Ndjaa-ebuwa ɔ. Deenek, nyɛ eezebataniigal bot ɛ di ààdi bot ɛ mbyak eYuda ɔ tɔ Di na Dɛɛ. Tin, nyɛ eezesaab Di na Dɛɛ tak!»
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Bɛ nalii deenek ɛ etɛɛ náá, ye nabɛɛ bɛ naabee Tolofim mot dɛl Efɛɛz bɛ Pɔl pɛ tɔ ghaada. Bɛ nagu ɛ náá, Pɔl naaniigal nyɛ tɔ kok Ndjaa-ebuwa.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Ɛghuub ɛ tak eezɛdjala kɔ ghaada djas, bhwak moo tin metetel nɛ ekaab, e di djas é tɔ́ pɛ Pɔl nadi ɛ. Bɛ eezɛmɛt Pɔl, bɛ eezɛwyisal nyɛ tɔ kok Ndjaa-ebuwa, bhii tak bɛ eezɛdiyal mɛbɛ mɛ kok Ndjaa-ebuwa.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Dáa bɛ nadi é kwyɛl ɛgó Pɔl ɛ, ye nabɛ menduk mɛ ɛzɛm ɛ nadi sɛɛ pɛ Yeluzalɛm ɛ naagek pɛ dáa komanda mwaka esodja eLɔm.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 E di tak wat, nyɛ eezɛnɔɔ bɛdhiiti ekukuma lɔɔg esodja, nɛ bɛdhiiti esodja é pɛ si, bɛ eezɛwyis kaab tɔ́ pɛ kyee ɛdhuu ɛ bot nadi ɛ. Dáa bɛ nabee komanda esodja nɛ bɛdhiiti esodja ɛ, bɛ ɛ́ boo zɛkat ɛ bi ɛ Pɔl.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Tin, komanda esodja eezɛtiila pɛ dáa lɛ, nyɛ zɛlwom náá, bɛ mɛt nyɛ, nyɛ eezɛlwom náá, bɛ kɔl nyɛ nɛ ekel é ghwooz ebá. Bhii tak, nyɛ eezɛdji nyɛ náá: «Wɔy ɛzɛ, wɔ sa ye?»
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Tin, pɛ tɔ ɛdu ɛ bot, bɛdhiiti bot nadi tsim ɛ sa sis, bak tak dhiiti tɛp sis. Tin, ye nabɛ yee lyel náá, komanda mɛt sa wat tɔ ɛzɛm ɛ tak. Nyɛ ɛ́ booke náá, bɛ tɔ́ nɛ Pɔl pɛ mbwak.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Dáa Pɔl nakum kɔ ɛgoel ɛ ndjaŋ ɛ, esodja ee naghwyil eezɛghɛɛ nyɛ é ɛkaab ɛlyel ɛ kuukuu mɛdhuu mɛ bot,
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 etɛɛ náá, bot djas nadi du nyɛ bɔɔ é tsitsim náá: «Góa nyɛ!»
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Eghɛŋ bɛ nadi kwyɛl ɛniigal Pɔl tɔ mbwak ɛ, nyɛ zɛke nɛ komanda náá: «Mɛ ɛ nɛ ghwyil ɛ lii e?» Tin, komanda esodja eezɛdji nyɛ náá: «Wɔ nɛ gu ɛlii dhaad mbyak eGhɛlɛk e?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Deenek wɔ tok mot dik Eziptɛ nazɛkus ɛghuub wak kpaambel da nyɛ zɛtɔ́ nɛ bot ɛ di gu ɛlumela dɛɛb ɔ bɛmil ɛna tɔ kyee bɔs bɛsyɛ di ààbɛ nɛ mɛdii ɛ ɔ?»
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Tin, Pɔl eezɛbɔɔza náá: «Mam ɛ mot dhaad mbyak eYuda, mɛ nabyel ɛ pɛ ghaada Talase pɛ kyee dik Silisi ndiel kɔ dhiiti boo ghaada di nɛ boo ngek ɛ. Me mɛt wɔ ɛboŋ, beta náá, mɛ lii nɛ bot bak.»
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 É di'enek, komanda eezɛdjɛ nyɛ ze ɛlii. Tin, Pɔl eezɛtyaa tetel kɔ ɛbyetel, nyɛ eezɛpyap ɛdhuu ɛ bot binɔk mbɔ bɛ di gwyem étɛp bɛ neegwak nyɛ. Bɔɔ djas eezɛdi gwyem, tin nyɛ moo lii nɛ nɔɔ tɔ lii ebhele.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.