Atos 10
bkw (BKW) vs VC
1 Pɛ ghaada Seezale, ye nabɛ ɛ nɛ dhiiti mot din ɛ lɛ nabɛ ɛ Kɔɔdnɛy, nyɛ nadi ɛ́ kukuma tɔ lɔɔg esodja bot ɛ Lɔm di djóoaa: «Mwaka esodja Itali».
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Mot tak nabɛ ɛ sosoob dɔɔ nɛ bot ɛ mɛbyel mɛ djas. Nyɛ nadi zezyɛ zɛɛga mendjaala bot nadi duwal Zɛɛb é tak ɛ. Nyɛ nadi kwyi-kwyee bɛdjel ɛ bot yii bot ɛ mbyak eYuda nɛ lyem wat, nyɛ naadjedjaala Zɛɛb é mɛwala djas.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Bhis kuku dwoo é ɛwala ɛ elɛl, wɔ gwaa nyɛ zokazɛbee tɔ sisim. Nyɛ naabee popoopwon fofop ɛ Zɛɛb ngɔt é zɛni pɛ dáa lɛ, nyɛy nɛ nɛ náá: «Kɔɔdnɛy!»
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Nyɛ eezɛgwyák fofop nɛ lyem bwoo, bhii tak nyɛ eeke nɛ nɛ náá: «Ɛyé Ghɛŋ?» Fofop eezɛbɔɔza nɛ ɛ náá: «Zɛɛb eegwak mendjaala mɔ, nɛ ghwyiikwyee wɔ di kwyee bɛdjel ɛ bot ɛ, nyɛ ààpadjisa wɔ.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Tinaak, kyeeda bot pɛ Jafa bɛ neekɛ djóo dhiiti mot nɛ din ɛ Simɔŋ, mot nagetaa Pyɛɛd ɔ.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Nyɛ di ɛ pɛ dáa dhiiti mot di sa mɛsa mɛ ekwood bɛtit ɛ, din ɛ lɛ Simɔŋ, ndjaŋ'ɛ é ɛboŋ ɛ boo dii mɛsɔn.»
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Dáa fofop nadi é lii nɛ nɛ ɛ natɔ́ ɛ, Kɔɔdnɛy eezɛdjóo bot ɛ mɛsa mɛ bɛbá, nɛ ngɔt pak esodja eedii sa mɛsa pɛ daa lɛ ɔ, mot nadi sosoob ɔ.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Nyɛ eezɛbaŋa bɛ etɛp ee nadhaŋ ɛ djas, bhii tak nyɛ eezɛlwom bɛ pɛ Jafa.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Djɛmɛn tak, bɔɔ é ze, bɛ moo kunaa nɛ Jafa. Pyɛɛd eezɛbyet kɔ ɛko ɛ ndjaa, kuku mwos kɛdjaala Zɛɛb.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Tin, za eezɛsa nyɛ. Dáa bɛ nadi é djaab nyɛ edee ɛ, nyɛ eezɛdjem dyam.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Nyɛ eezɛbee gwoo é bɛŋel, dhiiti sonok é sul: siaa tak dáa boo poba mɛta é mɛghɔ mɛ tak ená, esul é bɔs.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Tɔ tak ye nabɛɛ nɛ bɛtit ɛ́ di kɛkɔ mɛko mɛná ɔ, bɛtit ɛ di nɛ epapa ɔ, nɛ membi me enen djas.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Dhiiti gwood é zɛke nɛ nɛ náá: «Wyɛla, Pyɛɛd, góa da wɔ ɛ́ dɛ!»
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Tin, Pyɛɛd eezɛbɔɔza náá: «Ohoo ààbɛ! Ghɛŋ, etɛɛ náá, mɛ dinaa ààpaakodɛ sok esa e tsi nɛ esee mendi.»
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Gwood'enek eebaazɛgek, é ke náá: «Nàbeea sa mendi sa Zɛɛb ke náá ye ɛ́ dɛɛ ɛ.»
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Ye sɛɛ deenek tyee esok elɛl, bhii tak, siaa tak eezɛbyet tɔ gwoo.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Tin, Pyɛɛd moo zɛdji sa dyam tak nadi kwyɛl ɛlɛɛ ɛ. Ghuna, é ɛwala ɛ tak ɛ, bot ɛ Kɔɔdnɛy nalwom ɔ nadi dji bot étɛp ɛ gu ndjaa Simɔŋ nadi tɔ tak ɛ. Ye ka bela ɛ bɛ moo é ɛniel ɛ peeb.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Bɛ eezɛdjóo, bhii tak bɛ eezɛdji náá: «Simɔŋ, mot nagetaa Pyɛɛd ɔ diɛ wak ee?»
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Ye na bela Pyɛɛd dinaa kuku esiiza dum nɛ dyam nyɛ nadjem ɛ. É di'enek Sisim na Dɛɛ eezɛke nɛ nɛ náá: «Gwaka, bot ɛlɛl ɛpesaa wɔ.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Wyɛla, sula da wɔ ɛ́ tɔ́ bi nɛ bɛ nɔɔ sama ààbis sonok, etɛɛ náá, mam ɛ lwom bɛ.»
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Pyɛɛd eezɛsul pɛ bot ɛ tak nadi ɛ, nyɛ eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Mot bi di saŋ ɔ ye ɛ́ mam. Bi zyɛ étɛp ye?»
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Bɛ eezɛbɔɔza náá: «Ye ɛ́ Kɔɔdnɛy, kukuma tɔ lɔɔg esodja eLɔm ɛ lwom bis. Nyɛ ɛ́ mot epiki, nyɛ nɛ duwal Zɛɛb zɛbela náá, eYuda djas nɛ kwyɛl nyɛ. Fofop ɛ Zɛɛb ngɔt lwom nyɛ ɛ́, nyɛ lɛɛ wɔ náá, “wɔ tɔ́ pɛ dáa lɛ étɛp wɔ neekɛ lɛɛ nyɛ lɛŋ wɔ di nɛ ye ɛ́.”»
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Tin, Pyɛɛd eezɛniigal bɛ tɔ ndjaa, bhii tak nyɛ eezɛdjɛ bɛ e di é mendjɛk.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Bhis ɛlu ɛ tak, bɛ eezɛkum pɛ Seezale. Kɔɔdnɛy nadi bwood nyɛ bɛ nɛ bot ɛ mɛbyel mɛ djas, nɛ bɛsɔ bɛ nyɛ nadjóo ɔ.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Dáa Pyɛɛd nadi nyɛ moo kwyɛl ɛ ni ɛ, Kɔɔdnɛy eezɛboma nɛ nɛ. Tin, nyɛ eezɛmalal si, étɛp nyɛ neeswos nyɛ nɛ duu.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Tin, Pyɛɛd eezɛwyɛl nyɛ, bhii tak, nyɛ eezɛke nɛ nɛ náá: «Wyɛla, etɛɛ náá, mam pe mɛ ɛ mot dáa wɔy.»
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Tin, bɔɔ kuku elɛŋ bɛ nɛ Kɔɔdnɛy, nyɛ eezɛni pɛ tɔ ndjaa, e di zukamwaa nɛ mot nazesɛɛga ɔ.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 É di'enek, nyɛ eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Bi nɛ gu náá, mot dhaad mbyak eYuda ààgoka nɛ ɛbeya ɛsɔ, nɛghu, ɛtɔ́ tɔ mendjaa mɛ bot ɛ membyak mesis. Deenek, Zɛɛb eelyo mɛ náá, yɛ ààgoka náá, mɛ bee mot dáa mot mendi, nɛghu dáa mot di ààgoka nɛ Tɔ́a pɛ dáa lɛ ɔ.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 É tɛp tak ɛ di náá, dáa bi djóo mɛ ɛ, mɛ ɛ́ boozyɛ ààbyen. Mɛ kwyɛl ɛ mɛ gu tɛp bi djóo mɛ kɔ ɛsu ɛ tak ɛ.»
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Kɔɔdnɛy eezɛbɔɔza náá: «E moo mos ɛ nɛ mɛlu mɛlɛl, é ɛwala ɛ ɛlak wat, é mɛwala mɛlɛl bii kuku dwoo, mɛ nadi é djaala Zɛɛb pɛ ndjaŋ'am. Ka sɛka e di tak wat ɛ, dhiiti mot nɛ ekaad é na kas-kas eezɛtuula sok bhwoob'am.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Tin, nyɛ eezɛke nɛ nam náá: “Kɔɔdnɛy, Zɛɛb eegwak mendjaala mɔ, nyɛ eesiiza ghwyiikwyee yɔ dum nɛ bɛdjel ɛ bot.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Kyeeda bot pɛ Jafa, étɛp bɛ neekɛdjóo Simɔŋ Pyɛɛd. Nyɛ di ɛ pɛ dáa dhiiti mot din ɛ lɛ Simɔŋ, nyɛ sa ɛ mɛsa mɛ ekwood bɛtit, ndjaŋ'ɛ é ɛboŋ ɛ boo dii mɛsɔn.”
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 E di tak wat ɛ mɛ lwom bot bɛ kɛ ɛsaa wɔ, tin, wóó myaal ɛzyɛ. Nenak, bisɔ djas bis ɛ wak é mis mɛ Zɛɛb, étɛp bis neegwak etɛp ee Ghɛŋ lwom wɔ, wɔ zyɛ zɛlɛɛ bis ɛ.»
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Pyɛɛd eezɛkan ɛlii nyɛy náá: «Nenak mɛ eezegu nɛ tsɛɛtsɛ náá, Zɛɛb kwyɛɛg bot djas ɛ́ tyɛ wat.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Deenek, nyɛ kwyɛl ɛ bot djas, ye nakozo zo bɛ bot ɛ membyak me sis, zuka nɛ tak ɛ náá, mot di é duwal nyɛ, nɛ ɛkɛ tɔ epiki.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Tin, Zɛɛb naakyeed bhaadal lɛ pɛ dáa bot ɛ mbyak Yisalaɛl. Mbɛɛ Bhaadal tak ɛ egwyem nɛ Yezu Klisto mot di Ghɛŋ bot djas ɔ.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Bi nɛ gu sa napoo dhaa sok pɛ Ghalile ɛ, bhii tak pɛ kɔ Yude djas, Zaŋ natuud náá, “duwaka Zɛɛb”.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Bi nɛ gu dáa nyɛ naasɛ́ɛ Yezu mot Nazalɛt nɛ ghwyil Sisim na Dɛɛ ɛ. Bi nɛ baagu dáa Yezu nadi kɛkɔ bɔs é ɛsa enɛm esa, nɛ ɛtsik ɛ bot djas ɛ nadi si bhel ɛ dim mot mɛkɔŋ ɔ. Etɛɛ náá, Zɛɛb nadi gyee nɛ nɛ lɔɔg wat.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Tin, bis ɛ bɛtyaasɛs etɛp ee nyɛ nasa pɛ kyee dik eYuda nɛ pɛ Yeluzalɛm ɛ. Bɛ nagó bema kɔ mɛlaaba.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Deenek, Zɛɛb eebulal nyɛ tsik é ɛlu ɛ elɛl bhis ɛsyee. Nyee djɛ nyɛ ghwyil ɛlyaal nyel,
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 ààkabɛ nɛ bot djas, nyɛ nazo lyaal ɛ́ nɛ bisɔ bot ɛ Zɛɛb naloozesɛɛ bis, bis di bɛtyaasɛs ɔ. Bis naadɛ edee nɛ mɛdii e di wat, bhis Zɛɛb nagomal nyɛ bhis ɛsyee ɛ.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Nyɛ lwom bis ɛ, bis goola Mbɛɛ Bhaadal pɛ dáa bot ɛ membyak, nɛ ɛlyaal náá, ye ɛ́ nyɛy ɛ di mot Zɛɛb nasɛɛ étɛp nyɛ neepɛ́ɛ, bot ɛ di nɛ tsik nɛ bot ɛ nazegwyɛ ɔ.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Bɛngoolel ɛ mɛkpa ɛ Zɛɛb djas naalii kɔ ɛsu ɛ lɛ, bɔɔ náá, mot aadum koŋ nɛ nɛ ɔ waabela ɛpelak ɛ mesyem mɛ, nɛ ghwyil din ɛ lɛ.»
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Bela tin Pyɛɛd dinaa é lii, Sisim na Dɛɛ eezɛsul kɔ bot ɛ nadi gwak etɛp ee nyɛ nadi lii ɛ djas.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Bot ɛ di dum koŋ nɛ Zɛɛb ɔ yii dhaad mbyak eYuda nazyɛ bɛ nɛ Pyɛɛd ɔ, naadiaadjoka ɛbuɛpe. Etɛɛ náá, bɛ nabee náá, Sisim na Dɛɛ Zɛɛb nadjɛ ɛ naasul dɔɔ nɛ kɔ bot ɛ di ààbɛ bot ɛ mbyak eYuda ɔ.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Etɛɛ náá, bɛ nadi gwak bɛ é lii membyak mesis, nɛ ɛduwal ɛ mɛnyɔ ɛ Zɛɛb. Tin, Pyɛɛd ɛ boozɛke náá:
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 «Mena ɛ nɛ ghwyil lu bot bak nenak náá, bɛ naduwa Zɛɛb tɔ mɛdii, dáa bɛ di náá, bee bela Sisim na Dɛɛ dáa menabɛlka ɛ?»
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Tin, wɔ gwaa nyɛ zɛlwom náá, bɛ duu bɛ Zɛɛb nɛ din ɛ Yezu Klisto. Bhii tak bɛ eezɛke nɛ nɛ náá, nyɛ kwyɛɛg ba mɛlu bɛ nɛ bɛ nɔɔ.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.