Atos 10

bkw (BKW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pɛ ghaada Seezale, ye nabɛ ɛ nɛ dhiiti mot din ɛ lɛ nabɛ ɛ Kɔɔdnɛy, nyɛ nadi ɛ́ kukuma tɔ lɔɔg esodja bot ɛ Lɔm di djóoaa: «Mwaka esodja Itali».
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Mot tak nabɛ ɛ sosoob dɔɔ nɛ bot ɛ mɛbyel mɛ djas. Nyɛ nadi zezyɛ zɛɛga mendjaala bot nadi duwal Zɛɛb é tak ɛ. Nyɛ nadi kwyi-kwyee bɛdjel ɛ bot yii bot ɛ mbyak eYuda nɛ lyem wat, nyɛ naadjedjaala Zɛɛb é mɛwala djas.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Bhis kuku dwoo é ɛwala ɛ elɛl, wɔ gwaa nyɛ zokazɛbee tɔ sisim. Nyɛ naabee popoopwon fofop ɛ Zɛɛb ngɔt é zɛni pɛ dáa lɛ, nyɛy nɛ nɛ náá: «Kɔɔdnɛy!»
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Nyɛ eezɛgwyák fofop nɛ lyem bwoo, bhii tak nyɛ eeke nɛ nɛ náá: «Ɛyé Ghɛŋ?» Fofop eezɛbɔɔza nɛ ɛ náá: «Zɛɛb eegwak mendjaala mɔ, nɛ ghwyiikwyee wɔ di kwyee bɛdjel ɛ bot ɛ, nyɛ ààpadjisa wɔ.
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Tinaak, kyeeda bot pɛ Jafa bɛ neekɛ djóo dhiiti mot nɛ din ɛ Simɔŋ, mot nagetaa Pyɛɛd ɔ.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Nyɛ di ɛ pɛ dáa dhiiti mot di sa mɛsa mɛ ekwood bɛtit ɛ, din ɛ lɛ Simɔŋ, ndjaŋ'ɛ é ɛboŋ ɛ boo dii mɛsɔn.»
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Dáa fofop nadi é lii nɛ nɛ ɛ natɔ́ ɛ, Kɔɔdnɛy eezɛdjóo bot ɛ mɛsa mɛ bɛbá, nɛ ngɔt pak esodja eedii sa mɛsa pɛ daa lɛ ɔ, mot nadi sosoob ɔ.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Nyɛ eezɛbaŋa bɛ etɛp ee nadhaŋ ɛ djas, bhii tak nyɛ eezɛlwom bɛ pɛ Jafa.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Djɛmɛn tak, bɔɔ é ze, bɛ moo kunaa nɛ Jafa. Pyɛɛd eezɛbyet kɔ ɛko ɛ ndjaa, kuku mwos kɛdjaala Zɛɛb.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Tin, za eezɛsa nyɛ. Dáa bɛ nadi é djaab nyɛ edee ɛ, nyɛ eezɛdjem dyam.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Nyɛ eezɛbee gwoo é bɛŋel, dhiiti sonok é sul: siaa tak dáa boo poba mɛta é mɛghɔ mɛ tak ená, esul é bɔs.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Tɔ tak ye nabɛɛ nɛ bɛtit ɛ́ di kɛkɔ mɛko mɛná ɔ, bɛtit ɛ di nɛ epapa ɔ, nɛ membi me enen djas.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Dhiiti gwood é zɛke nɛ nɛ náá: «Wyɛla, Pyɛɛd, góa da wɔ ɛ́ dɛ!»
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Tin, Pyɛɛd eezɛbɔɔza náá: «Ohoo ààbɛ! Ghɛŋ, etɛɛ náá, mɛ dinaa ààpaakodɛ sok esa e tsi nɛ esee mendi.»
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Gwood'enek eebaazɛgek, é ke náá: «Nàbeea sa mendi sa Zɛɛb ke náá ye ɛ́ dɛɛ ɛ.»
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Ye sɛɛ deenek tyee esok elɛl, bhii tak, siaa tak eezɛbyet tɔ gwoo.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Tin, Pyɛɛd moo zɛdji sa dyam tak nadi kwyɛl ɛlɛɛ ɛ. Ghuna, é ɛwala ɛ tak ɛ, bot ɛ Kɔɔdnɛy nalwom ɔ nadi dji bot étɛp ɛ gu ndjaa Simɔŋ nadi tɔ tak ɛ. Ye ka bela ɛ bɛ moo é ɛniel ɛ peeb.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Bɛ eezɛdjóo, bhii tak bɛ eezɛdji náá: «Simɔŋ, mot nagetaa Pyɛɛd ɔ diɛ wak ee?»
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Ye na bela Pyɛɛd dinaa kuku esiiza dum nɛ dyam nyɛ nadjem ɛ. É di'enek Sisim na Dɛɛ eezɛke nɛ nɛ náá: «Gwaka, bot ɛlɛl ɛpesaa wɔ.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Wyɛla, sula da wɔ ɛ́ tɔ́ bi nɛ bɛ nɔɔ sama ààbis sonok, etɛɛ náá, mam ɛ lwom bɛ.»
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Pyɛɛd eezɛsul pɛ bot ɛ tak nadi ɛ, nyɛ eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Mot bi di saŋ ɔ ye ɛ́ mam. Bi zyɛ étɛp ye?»
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Bɛ eezɛbɔɔza náá: «Ye ɛ́ Kɔɔdnɛy, kukuma tɔ lɔɔg esodja eLɔm ɛ lwom bis. Nyɛ ɛ́ mot epiki, nyɛ nɛ duwal Zɛɛb zɛbela náá, eYuda djas nɛ kwyɛl nyɛ. Fofop ɛ Zɛɛb ngɔt lwom nyɛ ɛ́, nyɛ lɛɛ wɔ náá, “wɔ tɔ́ pɛ dáa lɛ étɛp wɔ neekɛ lɛɛ nyɛ lɛŋ wɔ di nɛ ye ɛ́.”»
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Tin, Pyɛɛd eezɛniigal bɛ tɔ ndjaa, bhii tak nyɛ eezɛdjɛ bɛ e di é mendjɛk.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Bhis ɛlu ɛ tak, bɛ eezɛkum pɛ Seezale. Kɔɔdnɛy nadi bwood nyɛ bɛ nɛ bot ɛ mɛbyel mɛ djas, nɛ bɛsɔ bɛ nyɛ nadjóo ɔ.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Dáa Pyɛɛd nadi nyɛ moo kwyɛl ɛ ni ɛ, Kɔɔdnɛy eezɛboma nɛ nɛ. Tin, nyɛ eezɛmalal si, étɛp nyɛ neeswos nyɛ nɛ duu.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Tin, Pyɛɛd eezɛwyɛl nyɛ, bhii tak, nyɛ eezɛke nɛ nɛ náá: «Wyɛla, etɛɛ náá, mam pe mɛ ɛ mot dáa wɔy.»
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Tin, bɔɔ kuku elɛŋ bɛ nɛ Kɔɔdnɛy, nyɛ eezɛni pɛ tɔ ndjaa, e di zukamwaa nɛ mot nazesɛɛga ɔ.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 É di'enek, nyɛ eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Bi nɛ gu náá, mot dhaad mbyak eYuda ààgoka nɛ ɛbeya ɛsɔ, nɛghu, ɛtɔ́ tɔ mendjaa mɛ bot ɛ membyak mesis. Deenek, Zɛɛb eelyo mɛ náá, yɛ ààgoka náá, mɛ bee mot dáa mot mendi, nɛghu dáa mot di ààgoka nɛ Tɔ́a pɛ dáa lɛ ɔ.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 É tɛp tak ɛ di náá, dáa bi djóo mɛ ɛ, mɛ ɛ́ boozyɛ ààbyen. Mɛ kwyɛl ɛ mɛ gu tɛp bi djóo mɛ kɔ ɛsu ɛ tak ɛ.»
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Kɔɔdnɛy eezɛbɔɔza náá: «E moo mos ɛ nɛ mɛlu mɛlɛl, é ɛwala ɛ ɛlak wat, é mɛwala mɛlɛl bii kuku dwoo, mɛ nadi é djaala Zɛɛb pɛ ndjaŋ'am. Ka sɛka e di tak wat ɛ, dhiiti mot nɛ ekaad é na kas-kas eezɛtuula sok bhwoob'am.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Tin, nyɛ eezɛke nɛ nam náá: “Kɔɔdnɛy, Zɛɛb eegwak mendjaala mɔ, nyɛ eesiiza ghwyiikwyee yɔ dum nɛ bɛdjel ɛ bot.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Kyeeda bot pɛ Jafa, étɛp bɛ neekɛdjóo Simɔŋ Pyɛɛd. Nyɛ di ɛ pɛ dáa dhiiti mot din ɛ lɛ Simɔŋ, nyɛ sa ɛ mɛsa mɛ ekwood bɛtit, ndjaŋ'ɛ é ɛboŋ ɛ boo dii mɛsɔn.”
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 E di tak wat ɛ mɛ lwom bot bɛ kɛ ɛsaa wɔ, tin, wóó myaal ɛzyɛ. Nenak, bisɔ djas bis ɛ wak é mis mɛ Zɛɛb, étɛp bis neegwak etɛp ee Ghɛŋ lwom wɔ, wɔ zyɛ zɛlɛɛ bis ɛ.»
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Pyɛɛd eezɛkan ɛlii nyɛy náá: «Nenak mɛ eezegu nɛ tsɛɛtsɛ náá, Zɛɛb kwyɛɛg bot djas ɛ́ tyɛ wat.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Deenek, nyɛ kwyɛl ɛ bot djas, ye nakozo zo bɛ bot ɛ membyak me sis, zuka nɛ tak ɛ náá, mot di é duwal nyɛ, nɛ ɛkɛ tɔ epiki.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Tin, Zɛɛb naakyeed bhaadal lɛ pɛ dáa bot ɛ mbyak Yisalaɛl. Mbɛɛ Bhaadal tak ɛ egwyem nɛ Yezu Klisto mot di Ghɛŋ bot djas ɔ.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Bi nɛ gu sa napoo dhaa sok pɛ Ghalile ɛ, bhii tak pɛ kɔ Yude djas, Zaŋ natuud náá, “duwaka Zɛɛb”.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Bi nɛ gu dáa nyɛ naasɛ́ɛ Yezu mot Nazalɛt nɛ ghwyil Sisim na Dɛɛ ɛ. Bi nɛ baagu dáa Yezu nadi kɛkɔ bɔs é ɛsa enɛm esa, nɛ ɛtsik ɛ bot djas ɛ nadi si bhel ɛ dim mot mɛkɔŋ ɔ. Etɛɛ náá, Zɛɛb nadi gyee nɛ nɛ lɔɔg wat.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Tin, bis ɛ bɛtyaasɛs etɛp ee nyɛ nasa pɛ kyee dik eYuda nɛ pɛ Yeluzalɛm ɛ. Bɛ nagó bema kɔ mɛlaaba.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Deenek, Zɛɛb eebulal nyɛ tsik é ɛlu ɛ elɛl bhis ɛsyee. Nyee djɛ nyɛ ghwyil ɛlyaal nyel,
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 ààkabɛ nɛ bot djas, nyɛ nazo lyaal ɛ́ nɛ bisɔ bot ɛ Zɛɛb naloozesɛɛ bis, bis di bɛtyaasɛs ɔ. Bis naadɛ edee nɛ mɛdii e di wat, bhis Zɛɛb nagomal nyɛ bhis ɛsyee ɛ.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Nyɛ lwom bis ɛ, bis goola Mbɛɛ Bhaadal pɛ dáa bot ɛ membyak, nɛ ɛlyaal náá, ye ɛ́ nyɛy ɛ di mot Zɛɛb nasɛɛ étɛp nyɛ neepɛ́ɛ, bot ɛ di nɛ tsik nɛ bot ɛ nazegwyɛ ɔ.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Bɛngoolel ɛ mɛkpa ɛ Zɛɛb djas naalii kɔ ɛsu ɛ lɛ, bɔɔ náá, mot aadum koŋ nɛ nɛ ɔ waabela ɛpelak ɛ mesyem mɛ, nɛ ghwyil din ɛ lɛ.»
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Bela tin Pyɛɛd dinaa é lii, Sisim na Dɛɛ eezɛsul kɔ bot ɛ nadi gwak etɛp ee nyɛ nadi lii ɛ djas.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Bot ɛ di dum koŋ nɛ Zɛɛb ɔ yii dhaad mbyak eYuda nazyɛ bɛ nɛ Pyɛɛd ɔ, naadiaadjoka ɛbuɛpe. Etɛɛ náá, bɛ nabee náá, Sisim na Dɛɛ Zɛɛb nadjɛ ɛ naasul dɔɔ nɛ kɔ bot ɛ di ààbɛ bot ɛ mbyak eYuda ɔ.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Etɛɛ náá, bɛ nadi gwak bɛ é lii membyak mesis, nɛ ɛduwal ɛ mɛnyɔ ɛ Zɛɛb. Tin, Pyɛɛd ɛ boozɛke náá:
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 «Mena ɛ nɛ ghwyil lu bot bak nenak náá, bɛ naduwa Zɛɛb tɔ mɛdii, dáa bɛ di náá, bee bela Sisim na Dɛɛ dáa menabɛlka ɛ?»
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Tin, wɔ gwaa nyɛ zɛlwom náá, bɛ duu bɛ Zɛɛb nɛ din ɛ Yezu Klisto. Bhii tak bɛ eezɛke nɛ nɛ náá, nyɛ kwyɛɛg ba mɛlu bɛ nɛ bɛ nɔɔ.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.