Romanos 7

Deus Itaumbyry (BKQNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cristo eynynâ ypemugudo, pymâ domodo tâzezewenry inweniwâdyby tutuzelâ âmaemo. Kyiguepa kydawyly ara kulâ mârâ tâzezewenry ara aguidyly. Kyigueduo olâ, mârâ tâzezewenry modo âdyem nipyra.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Pekodo ohogüimby wâgâ ise auguely, âdara Deus agâ kydawyly wâgâ kâenomedâdo mâuntuhomoem. Kâzewenry agueho ara, pekodo ohogüimby iso xurâenlâ. Eagonro agâ tohogüin-hoem, mâkâ inmoly nitaymba. Tuso igueduoma tâwâlâ eagonro agâ ohogüinly, tâzezewenry nhakadyly keba mawânkâ.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Mâkâ pekodo, uguondo eagonroram âdynanâoly, tusonu umelâ watay olâ tâzewentâgueoze mâkâ, tâzezewenry iweniby wâgâ agueho ara. “Iso igueduo olâ tâwâlâ ohogüinly” tâkeze tâzezewenry iweniby. Arâ watay, eagonro agâ ohogüinduo, inakanhe idyly mâkeba.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Mârâ tâzezewenry Moisésram inwenien-hoymby wâgâpa mâsemaguelymo awyly wâgâ ise iwerâ kâinwenily, âdara iweloem mitondylymo awyly mâuntuhomoem. Kyigueduo, tâzezewenry amaymba tâise kurâ; arâ lâpylâ Jesus einwânniem kituo, tâzezewenry amaymba kidyly. Cristo agâ tokaleom kydawylygue, mâkâ agâlâ kydâdyoly. Awylygue Cristo xurâ kurâ, igueypyem awyly ume, Deus kurâem nhetondyby. Iweloem kydâiehondyly myani, Deus aguiendyse ato aguientoem.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Iweloem tyeseba kydawyly ume, inakanhe aguidyly kulâ ani ize kydato. Tâzezewenry tydase ani kurâ, mârâ aguiendyseba ato aguiendyse lelâ olâ ani kurâ. Idânârâ kodo wogonrogue ani Deus izepa ato aguiendyly, Deus kintywanânehon-hoem. Tâjiguely awârâ nhuduly-ro warâ, se tâwiseim tâwilylâ nhuduho ara.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Judeu domodo xurâem tâzezewenry inwenien-hoymby ani aiese kykewâdo saguhoem. Arâ Deus xurâem tâwentâguezeba kydawyly waunlo ara ani kânanaji, idânârâ mârâ aguientoem nudupa olâ ani. Toenzepa wâne ani kieinwândyse kydawyly, toenzepa lâpylâ olâ ani adyesenry aguiendyly. Iwerâ, kydâsemaguehoem, mârâ saguho tâzezewenry aguientaymba kurâ. Kâtadâdobyrydâ kydâzekâjigueoly waunlo ara. Cristo igueduo, kyiguely lâpylâ waunlo ara akâwâm. Tutuze kurâ, iwerâ Deus “Aiekâ” kehobyry aguiendyly, Deus Ispiritury aguientoem aguehobyry wâgâ.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Tâlâ keanra warâ tunâgueim modo: “Arâ atayma judeu domodo ezewenryem, Moisésram inwenien-hoymby koendonro mâkeba-ro” keim. Arâ adâkezeba itaungâ! Koendonrolâ mârâ tâzezewenry. Mârâ peba-ro watay, kâuntuwâbyra tâise urâ, Deus izepa ato ara kulâ awidyly awyly. Ywâgâlâ wâne auguely, idânârâ olâ inakai aguiendyly. Warâ tâzezewenry wâgâ iweniby: “Âkelomo xurâ tâlâ mawyse tâiseba ikâ” kely. Aguely peba-ro watay, kâuntuwâbyra tâise urâ, âkelo xurâpe widyse wituo, Deus izepa ato ara kulâ awidyly awyly.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Xirâ kâenanâgueduo, âkelo isejiguy emyenrobe widyse tâise lâpylâ urâ. Inakai modo kulâ agânhedyse witoem adyese lâpylâ ani. Tâzezewenry peba-ro watay, awârâ kâuntuba lâpylâ tâise urâ; tâwentâguezeinhe kulâ tâise urâ.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Deus xurâem uguondo koendonro urâ-ro waunlo ara ani ienanaji saguhoem. Tâzezewenry iweniby kâuntuduo olâ ani Deus izepa ato ara kulâ awidyly awyly kâuntuly. Deus aguehobyry takaze wawylygue, xurâem koendâpa wawyly tutuze ani urâ.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Deus xurâem iwague ani urâ, idânârâ tâzezewenry iweniby kâinwântoem nudupa awylygue. Aituo, Deusdâ iwaguepa yenehoin-em iweniby, mâkâ agâpa kâiehohoem adyenehonze ani.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Enokudyby urâ; tâzezewenry kâinwântuo, kâsemaguely waunlo ara ani ienanaji. Judeu domodo ezewenry inwenien-hoymby agueho ara awituo aunloenlâ Deus agâ widyly, warâ ani yangahu oday unâry. Idânârâ kehoem mârâ tâzezewenry iweniby agânhepyra wawyly, tutuze olâ ani urâ. Tâjiguelygue, aunloenlâ eagâpa kydâieholy warâ mawânrâ Deus aguehobyry sakaduo ebyry.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Deus, Moisésram judeu domodo ezewenry inwenien-hoymby olâ iozeno, Deuslâ mawânkâ xuduim, mâkâ lelâ mawânkâ iozeno. Iozeno, koendonro warâ mâkâ aguehobyry, Deus itaumbyrylâ mawânrâ.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Aituo, tâlâ warâ keim: “Mârâ tâzezewenry inwenien-hoymby koendonroka Deus agâpa witoem aienehoim?” keim. Arâ inkâba! Kâinwâmpyra watobyrylâ Deus agâpa witoem aienehoim. Deus izepa ato agânhetuo, Deus aguehobyry kâenanâguely: “Xirâ akâiedâ. Awârâ akâiedâ” kehobyry. Arâ tâzezewenry nhenanâguen-honly inakanhe awitayn-hobyry modo. Deus xurâem inakanhe kehoem kâinwâmpyra watobyry nhenanâguen-honly.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Tutuze kurâ, Tyispirituryenlâ Deus, Moisésram tâzezewenry inwenien-honly awyly. Kurâ kulâ urâ; won-honruguelâ mâkâ koendonro agânhedyse ato agânhetaymba urâ. Tâwaneim, tywymâry aguehobyry adiendyseba tawyly umelâ, adyese. Arâ lâpylâ urâ, Deus izepa ato agânhedyseba wâne urâ, adyese olâ urâ.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Koendonro agânhepyra urâ-ro watay, âwâlâ inanry auguely: “Âdaituoka enra agânhedyse wato agânhepyra wawyly?” uguely. Deus izepa ato agânhedyly watay, âwâlâ inanry auguely: “Âdaituoka enra agânhedyseba wato agânhedyly?” uguely.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Deus aguehobyry kankadyly watay, âwâlâ inanry auguely: “ ‘Inakai kulâ awârâ agânhetyby awyly’ adâkeze Deus.” Deus itaumbyry iozeno, iozeno lelâlâ.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Urâlâ ize wawylygue inkâba, Deus izepa ato agânhedyly. Wodaylâ agânhedyse wawyly âtugudyly. Mârâlâ utunri-ro waunlo ara ayedyly.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Kurâ kulâ urâ; xirâ onro ananolâ urâ, inakai modo aieni urâ. Awylygue won-honruguelâ, koendonro agânhedyly wipyra wawyly. Agânhedyse wâne urâ, agânhetoem nudupa olâ.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Inakai agânhedyseba wato adyese urâ; koendonro agânhedyse wato olâ urâ agânhepyra.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Inakai agânhedyseba wato agânhedyly watay, tânehonze awârâ, won-honrugueba Deus izepa ato agânhedyly awyly. Wodaylâ Deus aguehobyry kankadyze wawyly âtugudyly, ize ato agânhepyra widyly-ro warâ.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Tutuze urâ, arâ yagâ aidyly awyly. Koendonro agânhedyse wâne urâ, inakai aiedyly lelâ olâ kâuntuly.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Ize wato Deus tâzezewenry aguientoem inwenien-hoymby.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Agânhetoem Deus agueho ize wato, iweloem yetondâ mawânkâ mâkâ; iwelo modo iwerâ ize wato, yangahu oday unâgo warâ. Tâlâ olâ woday Deus aguehobyry arapa ayenehorim. Koendonro agânhedyse wato, inakanhe agânhedyse wato agâ woday âtuebadylymo-ro waunlo ara. Etadâdyby, kadeia oday tâeni ize ato anhekyly, ize tato mâkeba, arâ lâpylâ urâ, inakanhe awidyse urâ-ro watay, awidyseba wipyra urâ.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Tuomareim mâkeba urâ! Âwâlâ inanry kadapâiguely: “Ânguy wânkâ ise Deus izepa ato aiedyly kâinmohoem aienehoim, yigueduo, âji tâdâsenagazedoam udâpa witoem?” uguely inanry.
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Kywymâry Jesus Cristolâ mawânkâ kâmakeim! Inakanhe awidyse wato agânhepyra witoem won-hondâdâ mâkâ. Awylygue inanry, “Yagâ koendonro lelâlâ âmâ, Jesus Cristo anhekyly wâgâ” uguely Deusram.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.