Romanos 7
Deus Itaumbyry (BKQNT) vs NTLH
1 Cristo eynynâ ypemugudo, pymâ domodo tâzezewenry inweniwâdyby tutuzelâ âmaemo. Kyiguepa kydawyly ara kulâ mârâ tâzezewenry ara aguidyly. Kyigueduo olâ, mârâ tâzezewenry modo âdyem nipyra.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Pekodo ohogüimby wâgâ ise auguely, âdara Deus agâ kydawyly wâgâ kâenomedâdo mâuntuhomoem. Kâzewenry agueho ara, pekodo ohogüimby iso xurâenlâ. Eagonro agâ tohogüin-hoem, mâkâ inmoly nitaymba. Tuso igueduoma tâwâlâ eagonro agâ ohogüinly, tâzezewenry nhakadyly keba mawânkâ.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Mâkâ pekodo, uguondo eagonroram âdynanâoly, tusonu umelâ watay olâ tâzewentâgueoze mâkâ, tâzezewenry iweniby wâgâ agueho ara. “Iso igueduo olâ tâwâlâ ohogüinly” tâkeze tâzezewenry iweniby. Arâ watay, eagonro agâ ohogüinduo, inakanhe idyly mâkeba.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Mârâ tâzezewenry Moisésram inwenien-hoymby wâgâpa mâsemaguelymo awyly wâgâ ise iwerâ kâinwenily, âdara iweloem mitondylymo awyly mâuntuhomoem. Kyigueduo, tâzezewenry amaymba tâise kurâ; arâ lâpylâ Jesus einwânniem kituo, tâzezewenry amaymba kidyly. Cristo agâ tokaleom kydawylygue, mâkâ agâlâ kydâdyoly. Awylygue Cristo xurâ kurâ, igueypyem awyly ume, Deus kurâem nhetondyby. Iweloem kydâiehondyly myani, Deus aguiendyse ato aguientoem.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Iweloem tyeseba kydawyly ume, inakanhe aguidyly kulâ ani ize kydato. Tâzezewenry tydase ani kurâ, mârâ aguiendyseba ato aguiendyse lelâ olâ ani kurâ. Idânârâ kodo wogonrogue ani Deus izepa ato aguiendyly, Deus kintywanânehon-hoem. Tâjiguely awârâ nhuduly-ro warâ, se tâwiseim tâwilylâ nhuduho ara.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Judeu domodo xurâem tâzezewenry inwenien-hoymby ani aiese kykewâdo saguhoem. Arâ Deus xurâem tâwentâguezeba kydawyly waunlo ara ani kânanaji, idânârâ mârâ aguientoem nudupa olâ ani. Toenzepa wâne ani kieinwândyse kydawyly, toenzepa lâpylâ olâ ani adyesenry aguiendyly. Iwerâ, kydâsemaguehoem, mârâ saguho tâzezewenry aguientaymba kurâ. Kâtadâdobyrydâ kydâzekâjigueoly waunlo ara. Cristo igueduo, kyiguely lâpylâ waunlo ara akâwâm. Tutuze kurâ, iwerâ Deus “Aiekâ” kehobyry aguiendyly, Deus Ispiritury aguientoem aguehobyry wâgâ.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Tâlâ keanra warâ tunâgueim modo: “Arâ atayma judeu domodo ezewenryem, Moisésram inwenien-hoymby koendonro mâkeba-ro” keim. Arâ adâkezeba itaungâ! Koendonrolâ mârâ tâzezewenry. Mârâ peba-ro watay, kâuntuwâbyra tâise urâ, Deus izepa ato ara kulâ awidyly awyly. Ywâgâlâ wâne auguely, idânârâ olâ inakai aguiendyly. Warâ tâzezewenry wâgâ iweniby: “Âkelomo xurâ tâlâ mawyse tâiseba ikâ” kely. Aguely peba-ro watay, kâuntuwâbyra tâise urâ, âkelo xurâpe widyse wituo, Deus izepa ato ara kulâ awidyly awyly.
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Xirâ kâenanâgueduo, âkelo isejiguy emyenrobe widyse tâise lâpylâ urâ. Inakai modo kulâ agânhedyse witoem adyese lâpylâ ani. Tâzezewenry peba-ro watay, awârâ kâuntuba lâpylâ tâise urâ; tâwentâguezeinhe kulâ tâise urâ.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Deus xurâem uguondo koendonro urâ-ro waunlo ara ani ienanaji saguhoem. Tâzezewenry iweniby kâuntuduo olâ ani Deus izepa ato ara kulâ awidyly awyly kâuntuly. Deus aguehobyry takaze wawylygue, xurâem koendâpa wawyly tutuze ani urâ.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 Deus xurâem iwague ani urâ, idânârâ tâzezewenry iweniby kâinwântoem nudupa awylygue. Aituo, Deusdâ iwaguepa yenehoin-em iweniby, mâkâ agâpa kâiehohoem adyenehonze ani.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Enokudyby urâ; tâzezewenry kâinwântuo, kâsemaguely waunlo ara ani ienanaji. Judeu domodo ezewenry inwenien-hoymby agueho ara awituo aunloenlâ Deus agâ widyly, warâ ani yangahu oday unâry. Idânârâ kehoem mârâ tâzezewenry iweniby agânhepyra wawyly, tutuze olâ ani urâ. Tâjiguelygue, aunloenlâ eagâpa kydâieholy warâ mawânrâ Deus aguehobyry sakaduo ebyry.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Deus, Moisésram judeu domodo ezewenry inwenien-hoymby olâ iozeno, Deuslâ mawânkâ xuduim, mâkâ lelâ mawânkâ iozeno. Iozeno, koendonro warâ mâkâ aguehobyry, Deus itaumbyrylâ mawânrâ.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Aituo, tâlâ warâ keim: “Mârâ tâzezewenry inwenien-hoymby koendonroka Deus agâpa witoem aienehoim?” keim. Arâ inkâba! Kâinwâmpyra watobyrylâ Deus agâpa witoem aienehoim. Deus izepa ato agânhetuo, Deus aguehobyry kâenanâguely: “Xirâ akâiedâ. Awârâ akâiedâ” kehobyry. Arâ tâzezewenry nhenanâguen-honly inakanhe awitayn-hobyry modo. Deus xurâem inakanhe kehoem kâinwâmpyra watobyry nhenanâguen-honly.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Tutuze kurâ, Tyispirituryenlâ Deus, Moisésram tâzezewenry inwenien-honly awyly. Kurâ kulâ urâ; won-honruguelâ mâkâ koendonro agânhedyse ato agânhetaymba urâ. Tâwaneim, tywymâry aguehobyry adiendyseba tawyly umelâ, adyese. Arâ lâpylâ urâ, Deus izepa ato agânhedyseba wâne urâ, adyese olâ urâ.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Koendonro agânhepyra urâ-ro watay, âwâlâ inanry auguely: “Âdaituoka enra agânhedyse wato agânhepyra wawyly?” uguely. Deus izepa ato agânhedyly watay, âwâlâ inanry auguely: “Âdaituoka enra agânhedyseba wato agânhedyly?” uguely.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Deus aguehobyry kankadyly watay, âwâlâ inanry auguely: “ ‘Inakai kulâ awârâ agânhetyby awyly’ adâkeze Deus.” Deus itaumbyry iozeno, iozeno lelâlâ.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Urâlâ ize wawylygue inkâba, Deus izepa ato agânhedyly. Wodaylâ agânhedyse wawyly âtugudyly. Mârâlâ utunri-ro waunlo ara ayedyly.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Kurâ kulâ urâ; xirâ onro ananolâ urâ, inakai modo aieni urâ. Awylygue won-honruguelâ, koendonro agânhedyly wipyra wawyly. Agânhedyse wâne urâ, agânhetoem nudupa olâ.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Inakai agânhedyseba wato adyese urâ; koendonro agânhedyse wato olâ urâ agânhepyra.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Inakai agânhedyseba wato agânhedyly watay, tânehonze awârâ, won-honrugueba Deus izepa ato agânhedyly awyly. Wodaylâ Deus aguehobyry kankadyze wawyly âtugudyly, ize ato agânhepyra widyly-ro warâ.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Tutuze urâ, arâ yagâ aidyly awyly. Koendonro agânhedyse wâne urâ, inakai aiedyly lelâ olâ kâuntuly.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Ize wato Deus tâzezewenry aguientoem inwenien-hoymby.
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 Agânhetoem Deus agueho ize wato, iweloem yetondâ mawânkâ mâkâ; iwelo modo iwerâ ize wato, yangahu oday unâgo warâ. Tâlâ olâ woday Deus aguehobyry arapa ayenehorim. Koendonro agânhedyse wato, inakanhe agânhedyse wato agâ woday âtuebadylymo-ro waunlo ara. Etadâdyby, kadeia oday tâeni ize ato anhekyly, ize tato mâkeba, arâ lâpylâ urâ, inakanhe awidyse urâ-ro watay, awidyseba wipyra urâ.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Tuomareim mâkeba urâ! Âwâlâ inanry kadapâiguely: “Ânguy wânkâ ise Deus izepa ato aiedyly kâinmohoem aienehoim, yigueduo, âji tâdâsenagazedoam udâpa witoem?” uguely inanry.
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Kywymâry Jesus Cristolâ mawânkâ kâmakeim! Inakanhe awidyse wato agânhepyra witoem won-hondâdâ mâkâ. Awylygue inanry, “Yagâ koendonro lelâlâ âmâ, Jesus Cristo anhekyly wâgâ” uguely Deusram.
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.