Romanos 4
Lalang hu Dios (BKD) vs NAA
1 Iman henhenaa nuy si Abraham sa gin-apuan taw.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Ku inisip pa ngaay haena hu Dios ha matareng pinaagi hu maayad ha buhat din ikapasigalbu ngaay haena hi Abraham duun hu Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Ba sa insulat ha lalang hu Dios tagyanaen “Si Abraham tuminuu hu Dios daw pinaagi taena inisip gayed ha matareng.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Ku amin etaw ha tagtalabahu sa igsuhul kandin kenà bà dà ig-ila ba saena igbayad kandin.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Ba sa etaw ha hurà magsalig hu maayad ha buhat ta iyan din sinaligan sa Dios ha agpakahimu ha matareng hu makasasalà, sa pagtuu din iyan katarengan ha isipen haena hu Dios ha matareng.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Inikagi daan haini hi David su anay ha malipayen gayed sa etaw ha inisip en hu Dios ha matareng kenà pinaagi hu maayad ha buhat din
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 ha tagyanaen
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Malipayen daan sa etaw ha linipatan en hu Dios sa mga salà din.”
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Saini ha kalipay kenà kandin dà hu mga Judio ta lagkes en daan sa kenà mga Judio. Natun-an taw en ha pinaagi hu pagtuu hi Abraham inisip haena hu Dios ha matareng
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 daw saena daw dà su hurà pa kasirkunsidahi si Abraham.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Migpasirkunsida haena ha iyan timaan ha inisip en hu Dios ha matareng pinaagi hu pagtuu din bisan su anay. Aman si Abraham nabuhat ha amay hu alan ha mga etaw ha inisip ha matareng pinaagi hu pagtuu dan bisan haena sa hurà kasirkunsidahi.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Daw amay daan haena hu mga Judio ha hurà duun dà salig hu pagpasirkunsida ta amin dan pagtuu iling hu pagtuu hi Abraham su hurà pa kasirkunsidahi.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Sa insaad hu Dios diyà ki Abraham daw duun hu mga kaliwatan din iyan sa maangken dan sa kalibutan daw iyan sidan magharì hu alan ha kaet-etawan. Ba saini ha insaad kenà tumenged hu pagtuman hi Abraham hu Kasuguan ba tumenged hu pagtuu din ha iyan nakapabuhat kandin ha matareng.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Ta ku iyan pa sa pagtuman hu Kasuguan ha madawat taw sa insaad hu Dios hurà gayed pulus hu pagtuu taw daw hu insaad din kanuy.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Tumenged ta harì agkatuman hu etaw sa Kasuguan bà dà haena agkapauki hu Dios. Maayad pa ngaay ku hurà Kasuguan ta ku hurà pa haena hurà taw daan masupak.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Aman binuhat hu Dios ha madawat taw sa insaad din pinaagi dà gayed hu pagtuu taw ta daw mahimu haena tumenged hu grasya din kenà tumenged hu mga maayad ha buhat. Aman alan kuy sa mga kaliwatan hi Abraham makadawat hu insaad hu Dios, kenà iyan dà sa mga Judio ha nasakup hu Kasuguan ta lagkes en daan sa alan ha amin din pagtuu iling ki Abraham. Si Abraham iyan nabuhat ha amay hu alan ha tumutuu
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 ta sa insulat ha lalang hu Dios diyà ta kandin tagyanaen “Binuhat ku ikaw ha amay hu mga kaet-etawan dini ta kalibutan.” Saini ha saad matuman gayed ta iyan en migsaad taini sa Dios ha tinuuwan hi Abraham daw iyan daan pakabanhaw hu minatay daw bisan haena sa hurà pa duun agkabaluy din ha matuman gayed.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Duun taena ha panahun bà su harì gayed mabaluy sa insaad hu Dios diyà ki Abraham ha iyan mabuhat ha amay hu mga kaet-etawan dini ta kalibutan. Ba tinuuwan din sa inikagi kandin hu Dios ha dumakel gayed sa mga kaliwat din.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Bisan ku nanggatus en sa panuigen hi Abraham daw harì en sidan agpamatà ki Sara ba hurà gayed magluya sa pagtuu hi Abraham.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Hurà daan magduwa-duwa hu insaad kandin hu Dios ba impalig-en din gayed sa pagtuu din daw pigdayè din sa Dios hu aghimuwen din kandin
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 ta siniguru din gayed ha tumanen hu Dios sa insaad din kandin.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Aman tumenged taena ha pagtuu din inisip hu Dios ha matareng.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 — ausente —
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 — ausente —
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 ha iyan migpakamatay tumenged hu mga salà taw ba nabanhaw dà ta daw maisip kuy ha matareng.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.