João 4
Lalang hu Dios (BKD) vs NAA
1 — ausente —
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ba diyà si Jesus pakaagi ta probincia ta Samaria.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Aman nakauma hu banuwa ha sakup ta Samaria ha tagngaranan ta Sicar ha ubay duun hu bugtà ha imbilin hi Jacob duun hu batà din ha si Jose.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Duun taena sa atabay ha binangbang hi Jacob, aman mighimlay si Jesus ta agkapedaan en daw agkaugtu en daan.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Tuminubag su bahi ha “Judio ka man na taga-Samaria a daan. Imbà ka agpanayù hu wahig dini ta kanak?” Naikagi din haena ta sa mga Judio hurà dan maayad ha pakigdapità hu mga taga-Samaria.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Ba tuminubag si Jesus ha “Ku natun-an nu pa ngaay sa pakaila hu Dios daw ku sin-u a sa tagpanayù diyan ta ikaw hu wahig, iyan ka pa ngaay manayù dini ta kanak daw ilahan ku pa ikaw hu wahig ha makaila hu kinabuhì.”
10 Jesus respondeu:
11 Minikagi haena sa bahi ha “Hurà nu igsaluk daw madalem haini sa atabay. Hindu ka man makatimù hu wahig ha pakaila hu kinabuhì?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Labaw ka pa ba diay dì ki Jacob sa gin-apuan taw ha migbangbang taini ha atabay daw iyan haini inumà din daw inumà daan hu mga batà din daw hu mga mananap din?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Ba si Jesus tuminubag hu “Bisan sin-u sa ag-inum taini ha wahig agkalauwan dà,
13 Jesus respondeu:
14 ba saena ha uminum hu wahig ha ig-ila ku harì en gayed malauwan. Ta sa wahig ha ig-ila ku iyan mahimu ha tuburan ha makaila kandin hu kinabuhì ha hurà din katapusan.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Minikagi haena sa bahi hu “Ipainum a hu wahig ha tagsubayen nu ta daw harì ad en malauwan daw harì ad en makagsag-ebà dini.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Aman inikagiyan haena hi Jesus hu “Elegi sa asawa nu daw likù kaw dini.”
16 Jesus disse:
17 Ba tuminubag su bahi ha “Hurà ku man asawa.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 ta lalima en sa nakaasawa ikaw daw sa maama ha amulà nu iman kenà nu man asawa.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Nakaikagi su bahi ha “Iyan kad en gayed su propita.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Sa mga gin-apuan day duun sidan tagsimba taini ha bubungan, ba sinyu sa mga Judio tigtudlù nuy ha kinahanglan ha diyà kaw dà gayed magsimba ta Jerusalem.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ba tuminubag si Jesus ha “Tuuwi a ha makauma sa panahun ha kenà kuy duun dà taini ha bubungan daw diyà dà ta Jerusalem magsimba hu Dios.
21 Jesus respondeu:
22 Hurà nuy katun-i ku sin-u sa tagsimbahen nuy, ba sikay sa mga Judio natun-an day ta dini ta kanay agkapuun sa makaluwas hu kaet-etawan.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Iyan en iman haini panahun ha sa mga etaw magsimba hu Dios pinaagi hu Balaan ha Ispiritu sumalà hu kamatuuran, ta iyan haini laus ha pagsimba ha agkabayaan hu Dios.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Sa Dios na Ispiritu aman sa agsimba kandin kinahanglan ha sumimba gayed pinaagi hu Balaan ha Ispiritu sumalà hu kamatuuran.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Tuminubag su bahi hu “Natun-an ku ha makauma ku malugay sa Mesiyas ha tagngaranan daan ki Cristo. Ku makauma en haena isaysay din kanuy sa alan.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Dayun minikagi si Jesus hu “Siak sa pakiglalang ikaw iyan ad en.”
26 Então Jesus disse:
27 Duun daan taena nakauma sa mga tinun-an hi Jesus daw nangabeleng gayed sidan ku imbà pakiglalang si Jesus taena ha bahi. Ba hurà kandan nanginginsà taena ha bahi ku inu sa agkabayaan din daw hurà dan en daan insai si Jesus ku imbà pakiglalang kandin.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Inawaan ku bahi su bangà din daw likù diyà ta banuwa daw ikagiyi sa mga etaw diyà hu
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Naahà kud labi su etaw ha natun-an din sa alan ha mga binuhat ku, aman diyà kuy en ta daw maahà nuy. Iyan en gid haena su Mesiyas?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Aman sagunà sidan namandiyà ki Jesus.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Duun ku atabay inikagiyan si Jesus hu mga tinun-an din hu “Manunudlù, kaen kad en.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Ba tuminubag si Jesus hu “Amin ku kalan-enen ha hurà nuy katun-i.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Aman migpainsaay sa mga tinun-an din hu “Amin gid mig-ila kandin hu kalan-enen.”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Ba inikagiyan sidan hi Jesus hu “Sa pagkaen ku iyan sa pagtuman hu agkabayaan taena ha migsugù kanak daw sa pagpenga hu alan ha igpabuhat din kanak.
34 Jesus lhes declarou:
35 Natun-an nuy en sa lalang ha tagyanaen ‘Haepat pa ha bulan iman daw human sa tilegtay.’ Ba ikagiyen ku inyu ha tilegtay en iman ta ahaa nuy hayà sa mga etaw ha tagdini ta kanuy. Iling sidan hu impamegas ha tumanan en aglegtayen.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Saena ha aglegtay agsuhulan hu Dios daw saena ha mga etaw ha malegtay dan ilahan hu kinabuhì ha hurà din katapusan, aman malipayen gayed haena sa tagpamegas daw sa agpamanlegtay.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Laus gayed sa lalang ha tagyanaen ‘Agpamegas sa sabuwa na sa sabuwa iyan aglegtay.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Sinugù ku inyu ha lumegtay kaw duun hu bugtà ha kenà kaw iyan namegas duun. Lain en sa namegas ba iyan kaw gayed matigayun.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Madakel ha mga taga-Samaria duun taena ha banuwa sa nakatuu ki Jesus pinaagi hu inikagi ku bahi ha “Natun-an hi Jesus sa alan ha mga binuhat ku.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Hinangyù dan si Jesus ha humapit diyà ta kandan aman migtimà si Jesus diyà hu daruwa ha aldaw.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Amin pa madakel ha nakatuu kandin tumenged hu intudlù din kandan.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Inikagiyan dan haena sa bahi hu “Sa igpakatuu day kenà iyan dà sa intultul nu kanay ba napaliman day gayed sa lalang din daw natun-an day ha iyan en gayed Manluluwas hu kaet-etawan.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Su maiwas en sa daruwa ha aldaw duminayun si Jesus diyà ta probincia ta Galilea.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Naikagi en hi Jesus ha sa propita harì matahuran hu mga etaw duun hu kandin dà ha banuwa.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Su makauma si Jesus diyà ta Galilea nalipay gayed sa mga etaw hu pagdawat kandin ta nakatampu sidan hu pagsaulug diyà ta Jerusalem daw naahà dan sa alan ha binuhat din diyà.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Luminikù dà si Jesus diyà ta Cana ha sakup ta Galilea ha duun migbuhat hu binu. Diyà ta Capernaum amin opisyal ha sa batà din ha maama agkatungkayan hu dalu.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Su mapaliman ku opisyal ha nakauma si Jesus diyà ta Galilea sa napuun ta Judea inelegan din si Jesus daw hangyua ha dumiyà ta Capernaum ta daw mabulung din su batà ha apit en agpatay.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Ba inikagiyan haena hi Jesus hu “Imbà kaw daw dà agtuu kanak ku makaahà kaw dà hu mga belenganen?”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Su opisyal minagayuk gayed ha “Dumuma ka kanak ta daw harì matay su batà ku.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Ba bà dà inikagiyi hi Jesus ha “Umulì kad ta naulian en su batà nu.”
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Su diyà pa ta dalan tinalagbù en hu mga suluguen din ha migtultul kandin ha naulian en su batà din.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Su iinsà din ku kan-u naulii su batà tuminubag sidan hu “Daw gabì ha agkapulid sa aldaw.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Dayun nahenà-henà ku amay ha iyan haena uras ha minikagi si Jesus diyà ta kandin hu “Naulian en su batà nu.” Aman nakatuu haena sa opisyal daw sa pamilya din.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Ikaduwa haena ha belenganen ha nabuhat hi Jesus sugud hu paglikù din diyà ta Galilea ha napuun ta Judea.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.