João 4

Lalang hu Dios (BKD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ba diyà si Jesus pakaagi ta probincia ta Samaria.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Aman nakauma hu banuwa ha sakup ta Samaria ha tagngaranan ta Sicar ha ubay duun hu bugtà ha imbilin hi Jacob duun hu batà din ha si Jose.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Duun taena sa atabay ha binangbang hi Jacob, aman mighimlay si Jesus ta agkapedaan en daw agkaugtu en daan.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 — ausente —
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Tuminubag su bahi ha “Judio ka man na taga-Samaria a daan. Imbà ka agpanayù hu wahig dini ta kanak?” Naikagi din haena ta sa mga Judio hurà dan maayad ha pakigdapità hu mga taga-Samaria.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Ba tuminubag si Jesus ha “Ku natun-an nu pa ngaay sa pakaila hu Dios daw ku sin-u a sa tagpanayù diyan ta ikaw hu wahig, iyan ka pa ngaay manayù dini ta kanak daw ilahan ku pa ikaw hu wahig ha makaila hu kinabuhì.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Minikagi haena sa bahi ha “Hurà nu igsaluk daw madalem haini sa atabay. Hindu ka man makatimù hu wahig ha pakaila hu kinabuhì?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Labaw ka pa ba diay dì ki Jacob sa gin-apuan taw ha migbangbang taini ha atabay daw iyan haini inumà din daw inumà daan hu mga batà din daw hu mga mananap din?”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Ba si Jesus tuminubag hu “Bisan sin-u sa ag-inum taini ha wahig agkalauwan dà,
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 ba saena ha uminum hu wahig ha ig-ila ku harì en gayed malauwan. Ta sa wahig ha ig-ila ku iyan mahimu ha tuburan ha makaila kandin hu kinabuhì ha hurà din katapusan.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Minikagi haena sa bahi hu “Ipainum a hu wahig ha tagsubayen nu ta daw harì ad en malauwan daw harì ad en makagsag-ebà dini.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Aman inikagiyan haena hi Jesus hu “Elegi sa asawa nu daw likù kaw dini.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Ba tuminubag su bahi ha “Hurà ku man asawa.”
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 ta lalima en sa nakaasawa ikaw daw sa maama ha amulà nu iman kenà nu man asawa.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Nakaikagi su bahi ha “Iyan kad en gayed su propita.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Sa mga gin-apuan day duun sidan tagsimba taini ha bubungan, ba sinyu sa mga Judio tigtudlù nuy ha kinahanglan ha diyà kaw dà gayed magsimba ta Jerusalem.”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ba tuminubag si Jesus ha “Tuuwi a ha makauma sa panahun ha kenà kuy duun dà taini ha bubungan daw diyà dà ta Jerusalem magsimba hu Dios.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Hurà nuy katun-i ku sin-u sa tagsimbahen nuy, ba sikay sa mga Judio natun-an day ta dini ta kanay agkapuun sa makaluwas hu kaet-etawan.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Iyan en iman haini panahun ha sa mga etaw magsimba hu Dios pinaagi hu Balaan ha Ispiritu sumalà hu kamatuuran, ta iyan haini laus ha pagsimba ha agkabayaan hu Dios.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Sa Dios na Ispiritu aman sa agsimba kandin kinahanglan ha sumimba gayed pinaagi hu Balaan ha Ispiritu sumalà hu kamatuuran.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Tuminubag su bahi hu “Natun-an ku ha makauma ku malugay sa Mesiyas ha tagngaranan daan ki Cristo. Ku makauma en haena isaysay din kanuy sa alan.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Dayun minikagi si Jesus hu “Siak sa pakiglalang ikaw iyan ad en.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Duun daan taena nakauma sa mga tinun-an hi Jesus daw nangabeleng gayed sidan ku imbà pakiglalang si Jesus taena ha bahi. Ba hurà kandan nanginginsà taena ha bahi ku inu sa agkabayaan din daw hurà dan en daan insai si Jesus ku imbà pakiglalang kandin.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Inawaan ku bahi su bangà din daw likù diyà ta banuwa daw ikagiyi sa mga etaw diyà hu
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Naahà kud labi su etaw ha natun-an din sa alan ha mga binuhat ku, aman diyà kuy en ta daw maahà nuy. Iyan en gid haena su Mesiyas?”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Aman sagunà sidan namandiyà ki Jesus.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Duun ku atabay inikagiyan si Jesus hu mga tinun-an din hu “Manunudlù, kaen kad en.”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Ba tuminubag si Jesus hu “Amin ku kalan-enen ha hurà nuy katun-i.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Aman migpainsaay sa mga tinun-an din hu “Amin gid mig-ila kandin hu kalan-enen.”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Ba inikagiyan sidan hi Jesus hu “Sa pagkaen ku iyan sa pagtuman hu agkabayaan taena ha migsugù kanak daw sa pagpenga hu alan ha igpabuhat din kanak.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Natun-an nuy en sa lalang ha tagyanaen ‘Haepat pa ha bulan iman daw human sa tilegtay.’ Ba ikagiyen ku inyu ha tilegtay en iman ta ahaa nuy hayà sa mga etaw ha tagdini ta kanuy. Iling sidan hu impamegas ha tumanan en aglegtayen.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Saena ha aglegtay agsuhulan hu Dios daw saena ha mga etaw ha malegtay dan ilahan hu kinabuhì ha hurà din katapusan, aman malipayen gayed haena sa tagpamegas daw sa agpamanlegtay.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Laus gayed sa lalang ha tagyanaen ‘Agpamegas sa sabuwa na sa sabuwa iyan aglegtay.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Sinugù ku inyu ha lumegtay kaw duun hu bugtà ha kenà kaw iyan namegas duun. Lain en sa namegas ba iyan kaw gayed matigayun.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Madakel ha mga taga-Samaria duun taena ha banuwa sa nakatuu ki Jesus pinaagi hu inikagi ku bahi ha “Natun-an hi Jesus sa alan ha mga binuhat ku.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Hinangyù dan si Jesus ha humapit diyà ta kandan aman migtimà si Jesus diyà hu daruwa ha aldaw.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Amin pa madakel ha nakatuu kandin tumenged hu intudlù din kandan.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Inikagiyan dan haena sa bahi hu “Sa igpakatuu day kenà iyan dà sa intultul nu kanay ba napaliman day gayed sa lalang din daw natun-an day ha iyan en gayed Manluluwas hu kaet-etawan.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Su maiwas en sa daruwa ha aldaw duminayun si Jesus diyà ta probincia ta Galilea.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Naikagi en hi Jesus ha sa propita harì matahuran hu mga etaw duun hu kandin dà ha banuwa.
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Su makauma si Jesus diyà ta Galilea nalipay gayed sa mga etaw hu pagdawat kandin ta nakatampu sidan hu pagsaulug diyà ta Jerusalem daw naahà dan sa alan ha binuhat din diyà.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Luminikù dà si Jesus diyà ta Cana ha sakup ta Galilea ha duun migbuhat hu binu. Diyà ta Capernaum amin opisyal ha sa batà din ha maama agkatungkayan hu dalu.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Su mapaliman ku opisyal ha nakauma si Jesus diyà ta Galilea sa napuun ta Judea inelegan din si Jesus daw hangyua ha dumiyà ta Capernaum ta daw mabulung din su batà ha apit en agpatay.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Ba inikagiyan haena hi Jesus hu “Imbà kaw daw dà agtuu kanak ku makaahà kaw dà hu mga belenganen?”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Su opisyal minagayuk gayed ha “Dumuma ka kanak ta daw harì matay su batà ku.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ba bà dà inikagiyi hi Jesus ha “Umulì kad ta naulian en su batà nu.”
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Su diyà pa ta dalan tinalagbù en hu mga suluguen din ha migtultul kandin ha naulian en su batà din.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Su iinsà din ku kan-u naulii su batà tuminubag sidan hu “Daw gabì ha agkapulid sa aldaw.”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Dayun nahenà-henà ku amay ha iyan haena uras ha minikagi si Jesus diyà ta kandin hu “Naulian en su batà nu.” Aman nakatuu haena sa opisyal daw sa pamilya din.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Ikaduwa haena ha belenganen ha nabuhat hi Jesus sugud hu paglikù din diyà ta Galilea ha napuun ta Judea.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.