Atos 22
Lalang hu Dios (BKD) vs NTLH
1 “Mga suled ku daw sinyu sa mga magulang, palilimani nuy haini sa katarengan ku.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Su mapaliman dan ha Hebreo sa inikagiyan din ayuwà pa sidan nahagteng.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Siak sabuwa a ha Judio ha diyà imbatà ta Tarso ha sakup ta Cilicia ba dini a uminadagi ta Jerusalem. Sa manunudlù ku iyan si Gamaliel aman tinudluan a kandin hu alan mahitenged hu Kasuguan hu mga gin-apuan taw, daw madasigen a gayed duun hu Dios iling inyu iman.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Pinasipalahan ku taman ha matay sa mga suminunud hu tinuuwan mahitenged ki Jesus ta pinandakep ku sa mga maama daw sa mga bahi dayun pamurisuwa.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Sa tungkay labaw ha sinaligan hu paghalad daw sa alan ha mga labaw ha punuan makapanistigus gayed ha laus haini sa tag-ikagiyen ku. Iyan man ganì sidan mig-ila kanak hu mga sulat duun hu mga duma dan diyà ta Damasco. Aman duminiyà a ta Damasco hu pagpandakep hu mga tumutuu diyà ta igpauwit ku sidan dini ta Jerusalem ta daw masilutan sidan.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Su taghipanaw a daw nakaubay ad en diyà ta Damasco ha apit en agkaugtu tigkan nakabulus dini ta kanak sa masiga.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Naligid a ta bugtà daw napaliman ku sa lageng ha tagyanaen ‘Saulo, imbà a ikaw tagpasipalahi?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Aman tuminubag a hu ‘Sin-u ka man, Ginuu?’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Naahà ku mga duma ku sa masiga ba hurà dan agkapaliman ha tag-ikagi dini ta kanak.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 “Duun taena nanginginsà a hu ‘Ginuu, inu man sa buhaten ku?’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Tumenged ta harì a pakaindan ta agsilangen a taena ha masiga kinipitan a hu mga duma ku payanaen ta Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Amin diyà etaw ha tagngaranan ki Ananias ha matinumanen gayed hu Kasuguan daw nadayè hu alan ha mga Judio ha tagtimà diyà.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Uminubay haena dini ta kanak ha migyanaen ‘Suled ku ha Saulo, ahà ka.’ Sagunà a nakaindan aman naahà ku haena.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 “Dayun minikagi haena hu ‘Sa Dios ha tagsimbahen hu mga gin-apuan taw iyan migpilì ikaw ta daw matun-an nu sa agkabayaan din aman naahà nu sa matareng ha sinugù din daw napaliman nu sa inikagi din.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Agbuhaten ka kandin ha iyan manunultul duun hu kaet-etawan mahitenged hu naahà nu daw napaliman nu.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Iman harì kad tagyawat. Panayù ka hu pasaylu duun hu Dios hu mga salà nu daw magpabautismu kad.’
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 “Su makalikù a dini ta Jerusalem daw mig-ampù a diyà ta Timplo naahà ku sa panan-awen
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 ha sa Ginuu tagyanaen ‘Agpas ka awà diyan ta Jerusalem ta harì sidan agtuu hu pagpanunultul nu mahitenged kanak.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 “Ba tinubag ku haena hu ‘Ginuu, natun-an dan en ha duun hu alan ha mga simbahan impapurisu ku daw binunalan ku haena sa tuminuu ikaw.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Daw su himatayan dan si Esteban sa suluguen nu nabayà-bayà a taena daw iyan a daan migbantay hu mga bisti hu mighimatay kandin.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 “Ba minikagi sa Ginuu dini ta kanak hu ‘Hipanaw ka ta agsuguen ku ikaw duun hu kenà mga Judio duun hu mga madiyù ha lugar.’”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Su maikagi haena hi Pablo hurà en magpaliliman su mga etaw kandin ba nangulahì sidan ha tagyanaen “Himatayi en ta kenà maayad ha mabuhì pa hayana.”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Duun taena impanyabyab dan sa mga bisti dan daw impansawed sa aliyabuk ha tagkukulahiay.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Aman su labaw ha kapitan hu sundalu migsugù ha uwiten si Pablo diyà ta seled ta kampo daw palagkuti ta daw matun-an ku imbà tagkulahiay sa mga Judio hu kapauk dan kandin.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Ba su ibangget dan en si Pablo ta aglagkutan en nanginginsà duun hu lain ha kapitan hu mga sundalu ha diyà ta ubay din hu “Iyan ba diay haini balaud nuy sa lagkutan nuy sa duma ha sakup ta Roma bisan ku hurà pa kabistiga?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Su mapaliman haena ku kapitan hu mga sundalu duminuun ku labaw ha kapitan din daw ikagiyi hu “Imbà nu man agpalagkuti haini sa etaw ha sakup ta Roma?”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Aman su labaw ha kapitan hu sundalu duminiyà ki Pablo daw insai hu “Laus ba ha sakup ka ta Roma?”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Dayun uminikagi haena sa labaw ha kapitan hu sundalu hu “Siak migbayad a hu adagi ha salapì ta daw mabuhat a ha sakup ta Roma.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Su mga etaw ha aglagkut ngaay kandin sagunà naman-awà diyà ta kandin. Bisan su labaw ha kapitan hu mga sundalu nahaldek daan ta natun-an din ha si Pablo sakup diay ta Roma sa impabangget din.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Agkabayaan gayed taena ha labaw ha kapitan hu sundalu ha matun-an din ku imbà isumbung si Pablo hu mga Judio, aman duun hu isab ha aldaw inamul din sa mga labaw ha sinaligan hu paghalad daw sa alan ha mga labaw ha punuan hu mga Judio. Dayun pinahukadan din si Pablo daw ipaatubang kandan.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.