Mateus 22

God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Iesu tutuno ea, rekago númandu kasia gaa dumeni rirota, eini eghá ririe,
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “Enembo God unda natofo* kaifa eta rouvia-va terari, aná eghá re. Kini eini unda mendida evetu yagera arida banau simbugetue.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Aghá ea, unda banauva furari-du aghi jufiria enembonu rata fufugari-du rea, unda sabua* kakato ninengetueta igigetue. Tago, aná enembo furari injigha egegetue.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Etua-du, unda sabua kakato dumeni ninenguturota, eghá retue, ‘Númane avona fufugari-du aghi jumbera enembodu, eghá regege, “Amó anda banau simbugetore. Anda oka burumakau anamaka kotú memendi korodugo mane dea burea, eini-eini dano simbugea, sidara etore-gea, yagera ari banauva fufugari-du rere!” ’
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Tago, fufugari-du retua enembo, númane gaa ningambi númanda uno burova seserigetue. Eini aayova iyeta, eini unda gugua-ghayafami guri ata sirorari-du iye.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Aghá egegetueta, dumenimi erea, unda sabua kakato nandia, númandu mema ututuguturota, dedegetueta, ambubugetue.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Aghá egegetua-du, kini neno bee sembago etue-gea, unda mene-mene ari kakato ninengetueta iya, unda sabua kakato dedegetueta ambubugetua enembonu, detueta ambubugetueta, númanda bogu naa dudungegetueta, evia sidara etue.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 Anada ambova, unda sabua kakatodu retue, ‘Yagera ari banau aná simbugetore. Tago, banauva fufugari-du retora enembo dano akokogo re. Eini jo furá anda banau undari inono irambi re.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Amindu igige, emboro jojabeva desea irota enembo nanjogo gigigadora-nu, aghi egege, anda banauva fufugoe!’
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Aghá retua-du, unda buro kakato iya, emborova jijireguturota, númanda gigigetua enembo, taubanade akokogode dano bieta fufugetua-mi, aná yagera ari banauda kambo esega enembomi beda etue.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 Aghade, aná kini unda esega enembo ghanena aita rea, etia terua gia tanana etua mo, anava embó eini etia, umó jo yagera ari banauva furarida asugarinu asugambi re.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Aghá gie-gea, undava uriga eghá etue, ‘Mambu, imó daiyagha banauva furarida asugarinu jo asugea, enava furambi eto?’ aghá retue-tago, umó gaga mino donu jo rambi re.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Aghade, Kini unda buro kakatodu retue, ‘Unda eka ingo bundia isaghava fufuge-gea, bingoiva vorea, memagha diitu kirisa-karasa urota, jii rirota iroe!’
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Anada bee mo, God na enembo oruabe aghi eta rouvie. Tago, dabako ungagha aghago terari-du gategeta rouvie.”
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Aghá riria-du, Moses da Gaga Kaifa kakato* aria, danode desea, ya Iesu kuvirota, gaga sembago rasueta, umó bua koto arida emboro sirorasua-nu nundubuturota, manaka gaegeguturie.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Aghá rea, númanda ambo nimbi dumeni Herot da noni dumenide dano ninenguturieta aria, Iesu du eghá regeguturie, “Irugari kato, námane gigigeta rosore, imó embó taubana bee re. Aghá-gea, imó God da Gaga bee nuenembo irugea goghó eta roravore. Enembo, kokotofu ra, o makasi enembo ra, imó danode inonova buta roravore.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Amindu, inda nundubari rege, niningigore, namonde anda Agho Darimi reiria mo, daiyagha egega? Namonde anda gitofo Rom enemboda kotofudu takesi mo utara, aĩ, doara? Rege, niningigore!”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Tago, umó kuvia gaita fufuguturia-nu tanana urie-gea, Iesu númandu eghá ririe, “Nímane aghagago egegeta rosora enembo re. Dodu amó rekukuve?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Takesi ututa rosora-da guri* eini bofu gare!” aghá ririeta, undú guri eini ututurie.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ututurieta bua gerurota, uriga urie, “Ená guri tamova imumude ragarode avoda ro?”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Aghá ririeta, númane, “Rom enembo da Jojabee Sisar da re,” regeguturieta, umó númandu ririe, “Avorego, Sisar da tofo aná undú ututuge, bae! Kotú, God da tofo aná God du ututuge, bae!”
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Aghá ririeta niningigea, númane bee duduku-dadaka egegea, umó doa igiguturie.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Fefera dabako aghade, Jiusi enemboda dumeni Sadyusi* regegeta rousua-da rari mo, enembo amburarivareta jo jebugea erambi gaa regegeta rousue. Númanena furia, Iesu dava bubua, uriga egeguturie,
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 “Irugari kato, Moses namonde andú eghá ririe, ‘Embó eini evetu bua, mendi sasingu sirorambi irirota amburadua, unda jamena einimi unda dorunu foite ata, mendi sasingu siroradua mo, aná amburari embóda sasingu asue,’ aghá ririe.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Namonde kiki eini raita roreta, ningi! Sasingu vivide dano 7 sirorea vitirie. Anava begomi evetu bua vitirie-tago, mendi sasingu jo sirorambi doa ambubuturieta aná doru unda ikokomi foite urie.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Ari dabako aghago unda ambodava siroruturie. Aghago unda ambo einidava siroruturie. Kotú aghagonu sirorututa iya, mendi ambo jetukodava beago aghá siroruturie.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Aghá ea sidara uria-da ambova, aná doru beago ambubuturie.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Avore, númane dano 7 aná evetu dabako ananu yagera egeguta-du, ambova jebugea erari feferava mo, umó avoda evetu adu?”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Aghá regeguturieta, Iesu mino eghá ririe, “Nímanda serigari gaa reisi-reravore. Aghá rera-da bee mo, God da Gaga gembari vitia-de God da anode nímane jo gigigambi viteravore.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Amburarivareta jebugea erari feferava, númane anera aghago ea irirota, jo vai ambi kotú yagera ambi aita rousue.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Tago, enembo amburarivareta jebugea erarida gaga, God unda bemi riria mo, nímane irugea gigigambi ra?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 ‘Niabua mane, Abraham, Aisak kotú Jekop endava irirota, gaabee egegeta uria, kotú oreki gaabee eta rousua-da God, aná amó re.’ God aghá riria-du, namonde amó reisi-gerore, God jo amburari enemboda God irambi re. Reisi-gerore, amburari enembo, jo amburota sidara ambi vitie.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Aghá ririeta niningigea, natofo jede Iesu da irugaridu bee duduku-dadaka egeguturie.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Iesu ririeta, Sadyusi* enembo gaa bee sidara uria-nu Moses da Gaga kaifa kakatomi* niningiguturie-gea furia, Iesu dava danode desituturie.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Númanda rorova Agho Dari irugari kato* einimi erea, Iesu kuvia gaita rea, uriga eini eghá urie,
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 “Irugari kato, God da Agho Dari rova agho dari jojabe mo, doro?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Aghá ririeta, Iesu mino eghá ririe, “‘Inda Jojabee God nu, inda neno roode, inda asiside, kotú inda nundubaride dano neno bu!’
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Ená retora, aná Agho Dari bouvu bee kotú jojabe re.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Kotú anada tuva aghago eini evere. ‘Imó indufa neno rei-rurora aghagonu, inda komana beago neno bu!’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Ená Agho Dari ungagha irugetora, aná Agho Dari nanjogo, kotú feroveta mane gaga nanjogo gefiria-da roro tutumbu re.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Fefera aghade, Moses da Gaga kaifa kakato* jo tará egegambi danode desea irieta, Iesu númandu uriga urie,
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 “Regege, ningore, God na embó eini ninengota furari-du riria mo, avoda mendi ro?” aghá ririeta, númane, “Devit da Mendi re,” regeguturie.
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Aghá regeguturieta, Iesu númandu eghá ririe, “Nímanda reisi-rera gaga, kotú Devit da undufa gefiria gaga, jo furá mendó dabako ambi vitie. God da Asisimi Devit sonembetueta, God da utaita rouvia Embónu gaabee urota, undú, ‘Umó anda Jojabee re,’ gefirie. Devit da gefiria gaga, aná evere:
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘God, unona anda Jojabeedu ririe,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Atá, Devit na undú ‘Jojabee’ radua mo, daiyagha umó mo, Devit da mendi gaa reisi-rere?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Aghá rea sidara uria-da ambova, enembo eini jo erea, unda gaga riria-da mino regegambi re. Kotú anada ambova enembo dano uriga eini undava ari oru egeguturie.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.