Mateus 18

God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Fefera aghade, Iesu da ambo nimbimi furia, undú uriga egeguturie, “God da kaifa eta rouvia natofoda* rova, beforo righari mo avona adu?”
1 Naquela hora chegaram-se a Jesus os discípulos e perguntaram: Quem é o maior no reino dos céus?
2 Uriga aghá egeguturia-du, Iesu na sasingu mane eininu ririeta furia, númanda rorova jiriturie.
2 Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles,
3 Urieta, umó eghá ririe, “Amó nímandu gaa bee rere. Nímane neno kaverea, sasingu manego ambi egegadora, nímane jo God da natofo kaifa ari kambesiva teterugambi aita rosoravore.
3 e disse: Em verdade vos digo que se não vos converterdes e não vos fizerdes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Kotú avona undufako itota vorea, ená sasingu maneda einigo adua, ambova umó God da natofoda rova beforo righari aita rouvie.
4 Portanto, quem se tornar humilde como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Kotú enembo avona sasingu mane eghagodu anda ragarova orokaiva rirota, ghaito teno fugadua, aná andú aita rouvie.
5 E qualquer que receber em meu nome uma criança tal como esta, a mim me recebe.
6 Tago enembo avona amó gaa bee eta rousua sasingu maneda rorova eininu kuvirota, ari akuago adua, taubana mo, singoi jojabenu bua, unda ukova dighia fugasueta, uvu kafuruva degimbasue.
6 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e se submergisse na profundeza do mar.
7 Endava enembodava kuvia gari dibe eini be eini siroreaveta, mema kotú bouvu itatama eta rousua-du ‘Arii’ rere. Aná bouvugo bee re. Tago, aná kuvia gari rera-nu, avona bua furota, unda komana juradua mo, umó mema sembago itatama aita rouvie.
7 Ai do mundo, por causa dos tropeços! pois é inevitável que venham; mas ai do homem por quem o tropeço vier!
8 Atá, inda ekami o ingomi ata, imó ari akuago adora mo, tafugea fuge! Aghá ea, imó eka o ingo taukaka irogo ambua, jebuga tumanadu irari tambadora, aná taubana re. Atá, aghá ambi irogo, ari-bari akuagoda mino utari kambesiva ivari tumanadu reivia-va voradora, bouvude kotú mema jojabe itatama aita roravore.
8 Se, pois, a tua mão ou o teu pé te fizer tropeçar, corta-o, lança-o de ti; melhor te é entrar na vida aleijado, ou coxo, do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 Dabako aghagonu, inda dibemi ata, imó ari akuago adora mo, gunjia fuge! Aghá ea, imó dibe taukaka irogo ambua, jebuga tumanadu irari tambadora, aná taubana re. Atá, aghá ambi irogo, imó ambua, ivari reivia-va voradora, bouvude kotú mema jojabe itatama aita roravore.
9 E, se teu olho te fizer tropeçar, arranca-o, e lança-o de ti; melhor te é entrar na vida com um só olho, do que tendo dois olhos, ser lançado no inferno de fogo.
10 — ausente —
10 Vede, não desprezeis a nenhum destes pequeninos; pois eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre vêm a face de meu Pai, que está nos céus.
11 — ausente —
11 {Porque o Filho do homem veio salvar o que se havia perdido.}
12 Atá nímanda einimi oka sifi dano 100 kaifa rourota, dabako baghimbadua, umó daiyagha adu? Umó aná 99 kirisa rova doa, ya aná sifi dabako baghimbetua-nu tava aita rouvie.
12 Que vos parece? Se alguém tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará as noventa e nove nos montes para ir buscar a que se extraviou?
13 Amó nímandu gaa bee rere. Aná sifi tambua, umó aná dabakodu gangoro jojabe aita rouvie. Atá, aná dumeni jo baghimbambi vitia-du gangoro jo aghá bee ambi aita rouvie.
13 E, se acontecer achá-la, em verdade vos digo que maior prazer tem por esta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Emboro dabako aghagonu, inda Afa uutuva vitia-mi, sasingu eghago nímanda rorova jiria vitia-da eini ya baghimbauve-degea injigha rouvie.
14 Assim também não é da vontade de vosso Pai que está nos céus, que venha a perecer um só destes pequeninos.
15 Inda kaka o ikokomi ari akuago adua mo, inukako ii, ingá inda gorotova unda dinunu irugadi umó gae! Umó inda gaga ningadua mo, bego amboda irari rekago kaverea taubana aita rouvie.
15 Ora, se teu irmão pecar, vai, e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, terás ganho teu irmão;
16 Umó inda gaga ningambi adua mo, Agho Dari seiva reiria aghagonu ambo-ambo urota, imó ekaresiada* rova enembo dabako o ungagha bua, undava kaverea igige! Aná gaga rera-da bee aná evere: ‘Koto eta rosora feferava, enembo ungagha o bakodemi osagho fufirota, gaga dabako ananu regegadua, númanda gaganu gaabee egege!’
16 mas se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas toda palavra seja confirmada.
17 Umó númanda gaga ningambi adua mo, ekaresiadava regege! Ekaresiada gaga beago ningari injigha adua mo, nímanda gitofodu kotú takesi bari kakatodu injigha eta rosora aghagonu undú egege!
17 Se recusar ouvi-los, dize-o à igreja; e, se também recusar ouvir a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 Amó nímandu gaa bee rere. Nímane endava irirota, donu gagajegadora, Afa uutuva vitia beago, gajaita rouvie. Dabako aghagonu nímane endava irirota, donu vuregadora, Afa uutuva beago, vuregaita rouvie.
18 Em verdade vos digo: Tudo quanto ligardes na terra será ligado no céu; e tudo quanto desligardes na terra será desligado no céu.
19 Kotú gaga eini eghá rere, niningige! Imó inda komanagha nundubari dabako ea, eini-eini dodu benunu adora, anda Afa uutuva vitia-mi ingá indú aghagonu utaita rouvie.
19 Ainda vos digo mais: Se dois de vós na terra concordarem acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que está nos céus.
20 Anada bee mo, enembo ungagha o bakode anda ragarova danode desadua, amó namonde dano iraitare.”
20 Pois onde se acham dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Anada ambova Pita furia, Iesu dava uriga urie, “Jojabee, rege ningore! Anda kaka o ikoko einimi fefera oruabe andava ari akuago adua mo, umó fefera 7 dano nundubea gia doara?”
21 Então Pedro, aproximando-se dele, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu hei de perdoar? Até sete?
22 Aghá ririeta, Iesu mino eghá ririe, “Tefo, jo fefera ingo yoveni yoveniva ungagha rambi aita rore, dara indava nanjigo adua, aghade nundubea gia doadi rere.
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete; mas até setenta vezes sete.
23 Aghá rera-da bee mo, God unda natofo* daiyagha kaifa eta rouvia, aná eto-bato kini eini unda buro kakato undava guri benunu ea bubugetua aghago re. Fefera eini númanda guri bubugetua, nanjigo mino utasua-nu ningaita rea, ghogho retueta undava desetue.
23 Por isso o reino dos céus é comparado a um rei que quis tomar contas a seus servos;
24 Buro tutuno ueta, sei kini dava guri* oruaruabe, jo irugari inono irambi-nu bua righia vita embó eininu kini da kaifa kakatomi bua etia, undava teteregetue.
24 e, tendo começado a tomá-las, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos;
25 Aná embó, kini da guri mino utari jo inono ambi etua-du, kini na, aná embóda dinunuda mino baita rea, unda kaifa kakatodu eghá retue, ‘Ená embó unda evetu, mendi sasingude, kotú unda gugua-ghayafade dano bua, enembo dumenidava ututuge, anda guri kaverea utota, bare!’
25 mas não tendo ele com que pagar, ordenou seu senhor que fossem vendidos, ele, sua mulher, seus filhos, e tudo o que tinha, e que se pagasse a dívida.
26 Aghá retueta, aná embó kini da dibe kena koubomi jengirea ininigha benunu retue, ‘Durumugea, kaifa uu-gea, amó inda gurida mino dano utore.’
26 Então aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, tem paciência comigo, que tudo te pagarei.
27 Aghá retua-du, kini undú neno mema ea, unda guri mino utari aná nundubea gia dotueta, umó iye.
27 O senhor daquele servo, pois, movido de compaixão, soltou-o, e perdoou-lhe a dívida.
28 Umó iye, unda buro komana eini tambua, ukóva righia gitoro-gatoro urota, guri jo oruabe irambi sei undava bia-nu, utari-du retue.
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem denários; e, segurando-o, o sufocava, dizendo: Paga o que me deves.
29 Aghá retueta, unda buro komana unda dibe kena koubomi jengirea retue, ‘Durumugea, kaifa uu-gea, amó inda gurida mino utore.’
29 Então o seu companheiro, caindo-lhe aos pés, rogava-lhe, dizendo: Tem paciência comigo, que te pagarei.
30 Aghá retue-tago, umó injigha ea, kini da mene-mene ari kakato retueta, unda buro komana bua iya diburava gajetue. Avore, unda buro komana diburava irirota, guri bia-da mino rekago kaverea utua doa bubasue.
30 Ele, porém, não quis; antes foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.
31 Aghá etueta-gea, aná embóda buro kokomana dumeni mema urota, gajegha iya, kini dava bubua, donu siroretua dano isagha egegetue.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecera, contristaram-se grandemente, e foram revelar tudo isso ao seu senhor.
32 Aghá retueta, kini ningia, aná embó retueta etia terueta, undú eghá retue, ‘Imó embó akuago re. Inda dinunu anona nundubea-gea doari-du ininigha benunu utara-du, amó aghá utare.
32 Então o seu senhor, chamando-o á sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste;
33 Amó indú neno mema etora aghagonu, imó inda buro komanadu aghá asiravore.’
33 não devias tu também ter compaixão do teu companheiro, assim como eu tive compaixão de ti?
34 Kini neno akuago etue-gea, aná embó diburava irirota, dibura enembo gajari kakatomi tamo mema ututugota, aná embó, guri bia-da mino rekago dano kaverea utua doa bubari-du retue.
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que pagasse tudo o que lhe devia.
35 Avore, nímane avona ikoko mendida ari-bari akokogo jo neno roomi nundubea gia doambi adora, anda Afa uutuva vitia-mi indú beago aghá aita rouvie.”
35 Assim vos fará meu Pai celestial, se de coração não perdoardes, cada um a seu irmão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.