Mateus 13

God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Aghá rea, fefera anava, Iesu aná kambo doa, bubua aria sao, jojabe betuva, avo asumbuturie.|alt="Sower (with Inset)" src="09 DN00470B_WA03843B_Sower_Inset.tif" size="col" loc="MAT 13:1-9" ref="Matyu 13:1"
1 Tendo Jesus saído de casa naquele dia, estava assentado junto ao mar.
2 Asumbuturieta, enembo natofo oruaruabe furia, undava danode ea, kambesi gagajeguturie. Aghá uria-du, ghaa* eini uvuva fẽ ueta gerurie-gea, umó aria vorea, aná ghaa rova asumbuturie. Aghá urieta, natofo dano bubua, uvu betuva jijireguturie.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Aghá urieta, Iesu umó tutuno ea nghaĩ ititurota, kasia manemi irugeta urie,
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Iya bubua, tutuno ea, vee gogotea bua ghasio etue. Etueta, vee dumeni begatava vovoregetueta dii manemi etia undidigetue.
4 E, quando semeava,
5 — ausente —
5 e outra
6 — ausente —
6 Mas, vindo o sol, queimou-se e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Kotú vee dumeni, aná vive gingideda rova vorea, vivegha danode vitie. Amigha vitieta, vivemi afuregea sidara etue.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Kotú vee dumeni mo, enda taubanava vorea vitia, bee righia mo, dumeni 100, dumeni 60, kotú dumeni 30, aghago righie.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto: um, a cem, outro, a sessenta, e outro, a trinta.
9 Nímane avona nghaĩde iradora, nghaĩ javea ningia goghó egege!”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Aghá ririeta, Iesu da ambo nimbi furia, undú uriga eghá regeguturie. “Imó bee dodu enembo desetua-du gaga kasia eghá reto?”
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Aghá regeguturieta, umó mino eghá ririe. “Afa God daiyagha unda natofo* kaifa eta rouvia-da gaga dumeni kivu uria-da bee nímandava isagha eta rore. Tago, númandava aná gaga tanana arida ano jo utota, sirorambi aita rouvie.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Anada bee mo, enembo avodava eini-eini oruabe iradua, anada etova oruabe utota bua, undava eini-eini oruaruabe aita rouvie. Tago, enembo avodava itoko iradua, undava aná rougea baita rouvie.
12 porque àquele que tem se dará, e terá em abundância; mas aquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Númandu gaga kasia reta rora-da bee mo, aná evere: ‘Númane gigigeta rousue-tago, jo gambigo eta rousue. Ningita rousue-tago jo niningigambigo eta rousue.’
13 Por isso, lhes falo por parábolas, porque eles, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem compreendem.
14 — ausente —
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 — ausente —
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e ouviu de mau grado com seus ouvidos e fechou os olhos, para que não veja com os olhos, e ouça com os ouvidos, e compreenda com o coração, e se converta, e eu o cure.
16 Tago, anda ambo nimbi, gangoro egegadi rere! Anada bee mo, God Afana nímanda dibede nghaĩde dano ea simbuguturieta, donu eta rora-nu gigigeta rosoravore, kotú minono daiyagha reta rora-nu, niningigeta rosoravore.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque veem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Atá, amó gaa bee rere, nímanda donu gigigeta rosora ananu, God da yavero nanjogo, feroveta mane nanjogo seibe gigigaita uta fufuguturie-tago, jo gigigambi re. Aghago donu niningigeta rosora-nu, niningigaita uta fufuguturie-tago, jo niningigambi re.
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes e não
18 Avore, nghaĩ javea, ená kasiada bee raitata niningige:
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Vee begatava vorari gaa retora, aná evere: Enembo avona God Afada natofo* kaifa rouvia-da gaganu niningigeta rouvie-tago, anada bee jo tanana ambi egegeta rousue. Ambova Satan mi fuava, neno rova goveaveta, veenu roughea buta rouvie.
19 Ouvindo alguém a palavra do Reino e não a entendendo, vem o maligno e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho;
20 — ausente —
20 porém o que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria;
21 — ausente —
21 mas não tem raiz em si mesmo; antes, é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se ofende;
22 Vee dumeni vive gingideda rova vovoregetua, anada bee evere. Enembo dumeni God da Gaga niningigeta rousue. Tago, eini-eini oruabe nundubuturota, o endada gugua-ghayafadu muu dirota, anami afuregetueta, bee jo sirorambi re.
22 e o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 Atá, aná enda taubanava vorea, dumeni bee mane 100, dumeni 60, dumeni 30 ririkuria-nu retora-da bee, aná evere: enembo avona, aná gaga ningia tanana ea bua, ivatava itita rouvia ananu re.”
23 mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro, sessenta, e outro, trinta.
24 Aghá rea, Iesu na kasia eini eghá ririe: “God Afa unda natofo* kaifa rouvia-da gaga, aná embó avona unda aayova vee taubana govetua, aghago re.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O Reino dos céus é semelhante ao homem que semeia boa semente no seu campo;
25 Aghá ea, umó iyeta, tumba rorova enembo dano evia tefo egegetueta, unda gitofomi vive vee bua etia, aná faravada gorotova avo govea doa iye.
25 mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou o joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Aghá etueta, farava vivitua, aná vive beago vitie.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 Aghá etueta, unda sabua* buro kakatomi iya gie-gea, etia aayo numamodu eghá retue, ‘Barirari, imó mo, vee taubana nuenembo govetora, aĩ, tefo? Atá ená vive mo, doda reta avo rei-vivitu?’
27 E os servos do pai de família, indo ter
28 Aghá retueta, aná aayo numamomi retue, ‘Gitofomi etue.’ Aghá retueta, unda sabua enembomi regegetue. ‘Gigo! Námane ya sundo egegara, aĩ?’
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 Aghá regegetueta, aayo numamomi eghá retue, ‘Tefo, nímane rourogo vivede faravade dano fisugara-degea, jo sundo egegambi aita rosoravore.
29 Porém ele lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Do-gea, dano vivitigoe! Vitia, bee ata-gea, faraita rousua aghade, anona rata-gea, buro kakatomi taimbea aná vive kisí ea bua ya, ivariva dungiturota, farava farea bua furá, anda kambaruva ititigoe!’”
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: colhei primeiro o joio e atai-o em molhos para o queimar; mas o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 God da enembo daiyagha oruabe egegeta rousua-nu nundubuturota, Iesu na ika ijoko ragaro mastadi da kasia eini eghá ririe, “Ika mastadi da vee jo ika dumenida veego irambi, ijoko bee re. Tago, enembo aná ika mastadi da veenu bua ya, númanda aayova goveaveta,
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O Reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem, pegando dele, semeou no seu campo;
32 ika vitia jojabe ea, fafatu sarigeaveta, dii mane fuava, númanda mogha aná ika fafatuva ititigeta rousue.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu e se aninham nos seus ramos.
33 Iesu na rekago kasia eini eghá ririe, “God da enembo daiyagha kaifa uaveta, oruabe eta rouvia, aná eghago re. Evetu eini farava, barirari-du ingi ragaro yisti itoko bua, farava oruabegha bagega ea, davituaveta, farava dano baria jojabe eta rouvia, aghago re.”
33 Outra parábola lhes disse: O Reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 Iesu umó aná gaga nanjogo rirota, kasiami ririeta, sidara urie. Kasia tefo, gaga eini jo rata, natofo jede niningigambi re.
34 Tudo isso disse Jesus por parábolas à multidão e nada lhes falava sem parábolas,
35 Aghá uria-mi, feroveta eini unda sei riria gagada bee isagha urie.
35 para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a boca; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.
36 Umó aná enembo avo doa aria, kambova teterurieta, unda ambo nimbi terua, undava furia, Iesu du eghá regeguturie. “Iesu, námandu aná aayova viveda kasianu isagha ege-gea, niningigore!”
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Aghá regeguturieta, mino eghá ririe. “Avona vee taubana govetua, aná Enemboda Jojabee* re.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem,
38 Aayo mo, ená enda re. Aná vee taubana retora-da bee mo, aná God da kaifa rouvia natofoda* sasingu re. Kotú vive retora, aná gitofoda sasingudu rere.
38 o campo é o mundo, a boa semente são os filhos do Reino, e o joio são os filhos do Maligno.
39 Aná gitofo embómi vive govetua, aná Satan umó re. Gamo ea bua furari, aná uutu enda manjaita rouvia fefera aghago re. Gamo ea bua furari enembo mo, aná anera mane re.
39 O inimigo que o semeou é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Atá, eto-bato vive susia ivariva dungeta rouvia, uutu enda manjaita rouvia feferava aghagonu siroraita rouvie.
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 — ausente —
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, e eles colherão do seu Reino tudo o que causa escândalo e os que cometem iniquidade.
42 — ausente —
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
43 Aghade, enembo taubana mane Afa unda natofo kaifa rouvia kambesiva, aná uutuva feferami janimbarigo egegaita rousue. Amindu, nímane avona nghaĩde iradora, nghaĩ javea ningia goghó egege!
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
44 God unda natofo* kaifa eta rouvia kambesiva ano faghighigha teraita egegeta rousua, eto-bato embó eini gugua-ghayafa aayo einiva nungari vita-nu ininigha baita etua, aghago re. Aná gugua-ghayafa rera, aná embómi tambua, gangorogha bua rekago nungetue. Aghá ea, aná gugua baita rea, unda eini-eini donu vitia-nu taimbea, enembodu utua guri nanjogo bua, aayo numamodava utua, aná gugua-ghayafa nungarivade dano gangorogha umó tofo etue.
44 Também o Reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido n dele, vai, vende tudo quanto tem e compra aquele campo.
45 Kotú, isuri ari gaga eini, evere: God unda natofo kaifa eta rouvia kambesiva ininigha teraita egegeta rousua, eghago re. Embó einimi guri firu eta rousua-da singoi mino jojabenu tava urota vitie.
45 Outrossim, o Reino dos céus é semelhante ao homem negociante que busca boas pérolas;
46 Avore, fefera eini singoi esiko-esiko mino jojabe eini tambua, unda eini-eini donu vitia-nu taimbea, enembodu utua guri dumeni bua, dano aná singoi numamodu utua doa, umó tofo etue.”
46 e, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha e comprou-a.
47 Aghá rea doa, Iesu rekago kasia eini eghá ririe. “God da kaifa rouvia natofo* rova terarida gari mo, aná saova ghoto fugea, uvu oka dibe eini be eini berita rousua, aghago re.
47 Igualmente, o Reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar e que apanha toda qualidade
48 Avore, fefera eini aná ghoto beda etue-gea, aná uvu oka berari kakato iya ghoto ghambugea vitia mangosava itie. Aghá ea, avo asumbea, tutuno ea, uvu oka dorea, tataubana mane kaifetava fefendurota, sembago mane, aná doa fufugegetue.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Atá ená rera aghagonu, uutu enda manjaita rouvia fefera aghade siroraita rouvie. Anera manemi furá taimbuturota, enembo akokogo rururota, tataubana mane doaita rousue.
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos e separarão os maus dentre os justos.
50 Aghá ea, aná enembo akokogo bua, ivari bubura mondé-mondé rouvia-va avo fufugegota, memagha diitu yavi kirisi-karasa urota, jiiji regegaita rousue.
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
51 Atá, nímane gaga dano tanana egegetora, aĩ, tefo?” Aghá ririeta, aná enembo númane mino ririe, “Námane ningia, tanana egegetore.”
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Aghá regeguturia-du Iesu na eghá ririe, “Moses da Gaga Irugari kato* avona, God da natofo kaifa rouvia-va teradua mo, umó kambo numamo eini aghago re. Aná kambo numamo unda eini-eini reka rura-de, gugua-ghayafa sei rura-de dano unda mauvava vitia-nu jijimu eta rouvia aghagonu, unda beforo gari rekade seide dano nundubuturota irugeta rouvie.”
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo escriba instruído acerca do Reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu tesouro
53 Iesu aná kasia gaga mane rea sidara ea, aná kambesi doa seriguturie.
53 E aconteceu que Jesus, concluindo essas parábolas, se retirou dali.
54 Aghá ea furia, unda baboruria naava bubua aria, nghaĩ itari kambova* terua iruguturie. Irugutueta, enembo gia bee duduku-dadaka ea, eghá regeguturie. “Umó ená beforo gari doda bua eghá rouvi? Kotú, ivata eta rouvia-da ano doda bua rouvi?
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam e diziam: Donde veio a este a sabedoria e estas maravilhas?
55 Umó mo, kambo itari katoda mendi ra, aĩ? Unda nue aná Meri unda jamena Jems, Josep, Saimon, kotú Judas de ra, aĩ?
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Kotú, unda gharototode dano eve namonde vitere. Umó ená naava embó re. Umó ená neno nundubari, kotú ano niavo rururi?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe veio, pois, tudo isso?
57 Aghá rirota, injigha ea, neno akuago egegutueta, Iesu tanana ea, mino númandu eghá ririe, “Natofo jede gogorego feroveta mane kakara egegeta rousue-tago, unda naava totofomi umó jo kakara ambi eta rousue.”
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 Númandava gaabee ari tefo-gea, Iesu númandava irirota, ivata anogha oruabe jo ambi re.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.