Lucas 7
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs NTLH
1 Natofo dano niningigutueta, Iesu minono rea sidara uria-da ambova, umó aria, Kaperneam teterurie.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Aghade, avo Rom enemboda mene-mene ari kakatoda beforo righari einida neno bari sabua* katomi kae bua amburaita ueta,
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 mene-mene ari kakatoda beforo righarimi Iesu da bingá niningurie-gea, Jiusi enemboda babarigari embobo dumeni, Iesu rata furá, unda sabua embó righota jebugari-du, ninenguturieta igiguturie.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Númane aria, Iesu dava bubua, aná beforo righarida ragarova umó furari-du benunu urota, eghá regeguturie, “Inona umó sonembasira, aná taubana re.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Anada bee mo, umó namonde anda natofo Jiusi enembo neno bua, namonde anda nghaĩ itari kambo* ituturie.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Aghá regeguturia-du, Iesu erea, numonde igiguturie.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Kotú dabako aghagonu, andufako anda nundubariva, anona ya, imó tambari beago, jo inono irambi re. Amindu, tefo beemi rege-gea, anda sabua kato jebugoe!
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Aghá rera-da bee mo, amó anda barirarida tuva vitere. Aghago, amó anda mene-mene ari kakatoda beforo righari jojabe re. Mene-mene ari kakato dano anda tuva irita rousue. Aghá-gea, anona, ‘Imó ii!’ rari, aná ita rouvie. Kotú ‘Fu!’ rari, aná futa rouvie. Kotú anda sabua katodu, ‘Enanu ege!’ rari, aná eta rouvie.” aghá ririe.
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Iesu aná gaga ningia, duduku ea, mana-mana urota, kaverea, natofo unda ambova reisi-furia-du eghá ririe, “Amó nímandu eghá rere. Amó namonde anda natofo Israel enembodava gaabee ari jojabe eghago jo gambi re.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Anada ambova, aná aghi furia enembo kaverea aria, kambova buburituria mo, aná sabua embó sei jebugea irieta gigiguturie.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Aghá uria-da ambova jo gaimbo ambi, Iesu unda ambo nimbide, kotú natofo jede dano kaverea, naa eini ragaro Nain avo igiguturie.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Umó aria, naada kara bebatova teteruua mo, evetu doru einida mendi dabako reta ambubuturieta fumbua bubaita fufuguturie. Aghade, aná naava enembo oruabe aná evetude fufuguturie.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Fufugutueta, Jojabee aria teterurota gia, aná evetudu neno mema urie-gea, eghá ririe, “Mania jii rata!”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Aghá rea, umó bubua aria, aná amburari mendida farova ririkua-du, aná mendi fumbua reisi-aria jijireguturieta eghá ririe, “Mendi, anona imó eradi, rere!”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Aghá ririeta, aná amburari mendi erea asumbea tutuno ea, gaga rieta, Iesu na bua, unda ayadava ututurie.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Aghá urieta, natofo oru egegea, God raga rirota, eghá regeguturie, “Ená feroveta jojabe namonde anda rorova siroretue. God unda natofo sonembaita etie,” regeguturie.
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Iesu aghá uria-da bingá aria, Judia Frovensi rova, kotú kasava naa dumeniva beago, fafate urie.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 — ausente —
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 — ausente —
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Aghá rari-du ririeta, aná embobo ungagha aria, Iesu dava bubua, eghá regeguturie. “Jon Bafutaito ari katomi námane, indava uriga ari-du ninengetueta etere, ‘Jon na embó eini furaita rouvia riria mo, imovia aĩ, embó eininu kaifa egegara?’”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Aná fefera aghade, Iesu na kae akokogo bubugea irari enembo, eka ingo tatakembari, kotú taimu akokogo manemi asugota iririgaride, dibe soiki mane aná dano eaveta jejebugeta urie.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Amindu, Iesu aná aghi aria enembodu eghá ririe, “Kaverea ii, nímanda donu dibemi gera, kotú nghaĩmi niningigetora-nu isagha egegadi! Enembo dibe soikide unana reisi-gerue, eka takembari jejebugea, yari furari rousue. Tamo betomi gigimbari enembo tamo taubana egegetue. Aghago, nghaĩ gajari gaga reisi-niningue. Amburari enembo righieta jebugea ererueta, Gaga Taubana makasi enembodu minono rere.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Avore, enanu gigigetora-du, kaverea Jon du eghá regegadi, ningoe, ‘Andú jo mana-mana ambi egegadua enembodava, ea simbugari taubana iraita rouvie.’”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Jon Bafutaito ari katoda aghi kakato kaverea igigutueta, Iesu tutuno ea, Jon du natofodava minono eghá ririe, “Nímane, aná enembo tefo uvu tefo kambesiva donu gigigaita igigeto? Nímane mo, tefo aufogho yaurami righia vuri-vara uua-nu gaita igigetora?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Atá, nímane donu gigigaita igigeto, embó eini dighari ombari taubana asugea vita-nu gigigaita igigetora, aĩ? Tefo, gugua-ghayafade enembo bo-eembo esiko-esiko asugea irita rousua, aná kokotofuda kambova tatambugaita rosoravore.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Aghá re-tago, nímane donu gigigaita igiguta? Feroveta ra? Avore, aná gaa bee re. Kotú amó nímandu rere, Jon aná feroveta maneda itiva re.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Feroveta Aisaia na gaga Jon du gefiria, aná evere,
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Amindu, amó nímandu eghá rere, evevetuda fufumbuguturia enemboda rova, eini jo Jon aghago irambi re. Umó embó bingáde, kotú embó jojabe eini re. Tago, amó emboro reka ifegaita rora anava, avona ya, God da natofova* teradua, aná enembo gangoro jojabe egegaita rousue. Jon jo aghá ambi re.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 (Bingá tefo enembode, kotú takesi bubugari kakatode, God unda simbuguturia emborodu taubana gaa rirota, ‘avore’ regeguturieta, númane dano Jon na bafutaito urie.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Tago, Moses da Agho Dari kaifa kakatode*, kotú Agho Dari Irugari kakatode, nendufako Jon injigha urota, God na númanda rorova donu asua-nu seriguturota, jo ‘avore’ rambi egeguturieta, Jon númane bafutaito ambi re.”)
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Kotú, Iesu eghá ririe, “Enembo oreki endava sirorea vitia mo, daiyaghago ro? Ananu isuri aita rore.
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Nímane eto-bato sasingu manego re. Atá, sasingu mane naa rorova asusumbea irirota, mino-mino be fugia eghá regegeaveta niningigeta rosore:
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Aghá rera-da bee mo, Jon umó sirorea furia-va, faravade vaini de tama ueta, nímane, umó taimu akuagomi asugea irari gaa regegeta rosoravore.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Tago, Enemboda Jojabee* etia, faravade vain de dieta, nímane gigigea, eghá reisi-reravore, ‘Ená embó undaride, kotú vaini deda jinanga kato re. Umó takesi bari kakatode, kotú ari-bari akokogo egegari kakatodeda komana re.’
34 O
35 Tago, God da nundubari taubana avodava vitia-da aito fugari gigiguturota, namonde tanana egegeta rosore.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Moses da Agho Dari kaifa kato* einimi Iesu gha undari undaita uno uria-du Iesu aria, aná embóda kambova terua, undari kambesiva asumbuturie.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Aghá ueta, ari akuago evetu eini aná naava irita uria-mi, Iesu Moses da Agho Dari Kaifa kato einida kambova aria, undari dieta ningia, aná evetumi botoro eini singoi ragaro arabastami ariva uka muu munodenu avo averegea bua aria, aná kambo rova teterurie.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Terua, Iesu da ambo kenava jiria, jii rirota, gonea vorea, Iesu da eka unda dibe jivumi seseghurie. Aghá ea, unda foumami dufea, Iesu da ekava muno urota, aná uka muumi avereguturie.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Aghá ueta, Moses da Agho Dari Kaifa kato, Iesu ririeta aria, embómi gia, umó neno roomi undufako nundubuturie, “Ená embó feroveta irasua mo, ená evetu avona unda tamova rei-ririkua, aná gasue. Unda ari bari akokogo eta rouvia, kotú umó daiyaghago, aná gia tanana asue.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Umó aghá nundubutueta, Iesu undú eghá ririe, “Saimon, amó indú gaga eini raita rore.” ririeta, umó ririe, “Irugari kato, avota, rege!”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Aghá ririeta, Iesu undú eghá ririe, “Embobo ungaghami guride embódava guridu benunu urieta, einidu 5,000, kotú einidu 500 kina aghá ututurie.
41 Jesus disse:
42 Aghá urieta, aná guri bubugea aria jijimu ea sidara ea mino utari inono ambi egeguturia-du, umó aná embobo ungaghada dinunu nundubea gia dotuturie. Atá, aná enembo ungaghada rorova avona umó neno bua goghó adu?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Aghá ririeta, Saimon na mino eghá ririe, “Anda rei-nundubutora, aná guri jojabe avona jijimu uria-mi neno bua goghó aita rouvia-jogo.” ririeta, Iesu na, “Imó gaa bee reravore.” ririe.
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Aghá rea, umó kaverea, dibe aná evetudava urota, Saimon du eghá ririe, “Ená evetu, imó rei-gerora? Amó etera, inda kambova terora, imó anda eka seghari uvu jo utambi re. Tago, ená evetuda dibe jivumi anda eka mane seghea, unda foumami dufetue.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Atá, amó inda kambova terora, imó jo ‘orokaiva’ rea amó muno ambi re. Avotago, amó etera inda kambova terora feferava, ená evetu anda eka mane muno ea doambi kato etue.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Imó anda beforova uka muu jo averegambi re. Tago, unona uka munode anda ekava averegetue.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Amindu, amó enanu indú isaghava rere: Unda ari-bari akokogo oruabe, anona nundubea gia dotora-du, umó amó neno bua goghó rouvie. Tago, enembo avodava ari-bari akuago dabako ungagha aghago nundubea gia doasira-da neno bari, aná ijoko bee re.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Aghá rea doa, Iesu aná evetudu eghá ririe, “Inda ari bari akokogo aná nundubea gia dotore.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Aghá urieta, esega enembo dumeni avo numonde danode undari undidiguturia-mi mino-mino uriga egeguturie. “God unuka ari-bari akokogo nundubea gia dota rouvie. Atá ená embó avouvi? Unona daiyagha ari-bari akokogo nundubea gia doari gaa retu?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Aghá regeguturieta, Iesu aná evetudu eghá ririe, “Inda gaabee arimi imó jebugetoravota, siririgha ii!”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.