João 12
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ARIB
1 Fefera ingo yoveni, yoveniva dabako sidara ata-gea, Serigea Yarida Banau* egegaita ueta, Iesu Betani arie. Iesu da ririeta amburarivareta jebugea eroruria embó Lasarus, aná naava irita urie.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Anava Iesu da ragarova jama undari simbuguturie. Aghá urota, Marta na eini-eini simbugutueta, Lasarus beago farova enemboda rorova irirota, undari undidiguturie.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Aghade, Meri na uka muu (1/2) lita aghagonu munode, ragaro nadi reta, bua furie. Aná uka muuda muno taubana dogo, jo uvugha bagega irambi-gea, mino bee itiva re. Terua, Iesu da ekava averegea doa, unda foumami dufiturieta, aná uka muuda muno taubanami aná kambo roo beda urie.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 Aghá ueta, unda ambo nimbi eini, Keriot embó Judas, ambova Iesu dubo ea gitofodu ututuria-mi ririe,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 “Daiyagha aná uka muu utua ghaeko dabako buro ea bari guri* aghagonu bua, makasi enembodu vesa egegambi ro?”
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Atá Keriot embó, Judas, umó makasi enembodu jo nundubuturota rambi re. Umó Iesu da noni rova umó guri kaifa kato re-tago, bagia eta urie-gea, undufa umonu nundubuturota ririe.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 Aghá ririeta, Iesu na unda gaga mino eghá ririe, “Mania ená evetudu dibe beva regegata! Amó amburota simbugea uje aita rouvia feferadu nundubuturota, ená uka muu munodemi sei simbugetue.
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 Atá, reisi-gerora, makasi enembo aná nemonde danode, fefera numbo tofo bee iraita rosoravore-tago amó jo namonde tumanadu irambi aita rore.”
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 Aghade, Iesu avo irieta, Jiusi natofo jede unda bingá niningiguturie-gea, dano avo igiguturie. Númane Iesu nuenembo gigigaita yambi re-tago, aná embó Lasarus Iesu da ririeta amburarivareta eroruria, umógha dano gigigaita rea, igiguturie.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Atá, fristida* kokotofumi Lasarus beago data amburari-du, manaka gaegeguturie.
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 Anada bee mo, Iesu na ririeta, Lasarus amburarivareta jebugea eroruria-du rea, Jiusi enembo oruaruabe Iesu gaabee egeguturie.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 — ausente —
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 — ausente —
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 Iesu oka ragaro donki da mendinu gia bua, anada etova asumbea furie. Atá umó daiyagha uria aná mo, Buka Seiva gefiria aghago nuenembo siroruturie.
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 Aná gaga evere:
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 Fefera aghade, námane unda ambo nimbi ená gaga maneda bee tanana egegambi re. Tago ambova, God na Iesu ririeta erea, unda durogha gari bua uutuva asumbuturia aghade, námane donu undú egeguturera, kotú undú Buka Seiva donu gembari vitia-da bee dano, námane nundubea tanana egeguturere.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Avore, Iesu sei ririeta, Lasarus uje singoi toova amburarivareta eroruria-nu, natofo jedemi gigigea, bingá regeguturieta aria fafate urie.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 Iesu na, aná ivata anogha urieta bingá sirorea aria fafate urieta niningiguturie-gea, enembo oruaruabe erea, Iesu tambaita igiguturie.
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Aghadu rea, Moses da Agho Dari Kaifa kakato* mino-mino eghá regeguturie, “Enembo namonde anda gaga ningambi rousue. Atá oná embó gigige! Enembo dano unda ambova reisi-iye.”
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Banauda feferava, enembo nanjogo tumogha baĩ egegaita rea, Jerusalem igiguturia-da rova Grik enembo dumeni igiguturie.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 Númanena furia, Iesu da ambo nimbi eini, ragaro Filip du eghá regeguturie, “Kotofuko, námane Iesu gigigaita uno rosore.” Filip rera, umó Galili roo endava, naa ragaro Betsaida embó re.
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Númane aghá regeguturia-du, Filip aria, Andru rea ningia, ungá aria, Iesu du regeguturie.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 Regeguturieta, Iesu númandu mino eghá ririe, “God unda durogha gari Enemboda Jojabee* dava utarida fefera etia bubie.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Aghá-gea, amó nímandu gaa bee rere. Farava vee tefo isaghava iradua, dibe dabakonu iraita rouvie. Ata, jua endava vorea amburadua, vitia bee oruabe aita rouvie.
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Dabako aghago, enembo avona unuka unda irari-du nundubuturota, neno badua, umó jebuga tumanadu jo bambi aita rouvie. Avotago, enembo avona endava irirota, unda irari doa, andú rirota amburadua, umó jebuga tumanadu irari baita rouvie.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Kotú, enembo avona anda sabua* aita adua mo, umó anda ambo-ambo aita rouvie. Amó niavo iradora, anda sabua beago avo iraita rouvie. Enembo avona andú buro adua, anda Afa na umó kakara aita rouvie.”
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 Aghá rirota, Iesu eghá ririe, “Amó neno rova mema jojabe itatama rore. Tago, ‘Afa, ená mema fefera andava do bua serigadi!’ jo rambi aita rore. Anada bee mo, amó ená memanu itatama aita rea, endava furere.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 Amindu rea, Afa, inda ragaro righi eroruturota, durogha ae!”
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Aghade, natofo jede avo jijiregea vitiria-mi aná beda ero niningigea, dumenimi eghá regeguturie, “Gururu re.” Kotú enembo dumeni regeguturie, “Anerami undú gaga reirie.”
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Aghá regeguturieta, Iesu eghá ririe, “Ená beda ero nímandu rea retue, jo andú rambi re.
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Enembo irurarida fefera etia bubie. Kotú unona ená endada beforo righari embó bua fugota juraita rouvie.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Kotú, númane, amó endava reta ifatarava righota eradora mo, enembo dano anona ghambugota andava fufugaita rousue.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Iesu aghá rirota, unda amburari daiyagha amburaita rouvia-nu isuri urie.
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 Aghade, natofo jedemi be fugia eghá regeguturie, “Námanda Agho Darinu isuri urota reaveta niningigeta rosora mo, ‘Embó eini, God da ninengota furari-du riria, umó tumanadu iraita rouvie.’ Atá Enemboda Jojabee* ifatarava righota erari gaa rera-du mana-mana urota reisi-rere, ‘Enemboda Jojabee mo avouvi?’”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Aghá regeguturieta, Iesu númandu mino eghá ririe, “Fefera tufoko, unana nemonde dano iraita rouvie. Amindu unanava deĩ egege, doadi-gea bingoimi furá nímane afuregauveta. Atá enembo avona, bingoiva deĩ rouvia, doda reiya, umó jo gia goghó ambi re.
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Amindu, nímane unana gaabee urota bubugadora aná, nímane unanada sasingu bee aita rosoravore.” Iesu, umó aná gaga aghá rea sidara ea, númane doa, ghosá ea aria nungiturie.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Iesu ivata jojabebei dumeni dumeni númanda dibeva eaveta gigigeta urie-tago, númane jo umó gaabee egegambi eta urie.
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Aghá ueta, feroveta Aisaia da gefiria gagada bee enava isagha urie, aná evere:
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Ená gaga númane gaabee egegambi uria-du, feroveta Aisaia rekago kambesi einiva eghá gefirie:
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 “Rourogo dibemi gigigea nenomi nundubuturota,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Aisaia aghá riria-da bee mo, Iesu da durogha umó gerurie-gea, undú rea ririe.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 Tago, Jiusi enembo oruabe númanda babarigari dumenide dano Iesu gaabee egeguturie-tago, enembo dumenidu jo isaghava regegambi re. Anada bee mo, rourogo Moses da Agho Dari Kaifa kakatomi* númane nghaĩ itari kambova* terauve-degea gaa regeguturia-du oru egegeturie.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Aghá urota-gea, enembomi númandu raga regegari-du egegeta urie. Tago God na númandu raga rari-du jo egegambi re.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Aghá-gea, Iesu na enembodu be jojabemi eghá ririe, “Enembo avona amó gaabee eta rouvia, umó jo anuka amonu gaabee ambi re. Avona amó ninenguturieta furera-gha dano gaabee eta rouvie.
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Kotú enembo avona amó gita rouvia, umó avona amó ninenguturieta furera beago, gita rouvie.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Atá amó aná eto-bato unana aghago furere. Amindu rea, enembo avona amó gaabee eta rouvia, umó jo bingoiva irambi aita rouvie.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Enembo avona anda gaga ningia, jo gaabee ambi adua, umó jo anona irurambi aita rore. Anada bee mo, amó endava jo iruraita furambi re-tago, enembo sonembota jebuga bari-du furere.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Aghá-gea, umó avona amó injigha urota, anda gaga jo ningambi adua mo, ená anda rera gagami, fefera gombuva umó iruraita rouvie.
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 Aghadu rea, amó anda nundubarimi ená gaga jo rambi re. Tago, Afa amó ninenguturieta furera, unona amó donu, kotú daiyagha rari-du riria-nu rere.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Aghá-gea, amó rei-gerore, God da donu riria-mi enembodu jebuga tumanadu irari bua furaita rouvie. Aghadu Afa na amó donu rari-du riria-nu rere. Kotú anda donu rera, aná dano gaa bee re,” Iesu aghá ririe.
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.