Tiago 3
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ARIB
1 NGakom je, kadɨ dɨje ngay dansi tɨ, ɓuki-naa me ndo nḛ dɨje tɨ al, tadɔ ɨgəri majɨ kadɨ Luwə a gangɨ ta kɨ nga̰ ngay dɔje tɨ ɨtə ndəge je, j-əi kɨ j-əi njé ndo nḛ dɨje.
1 Meus irmãos, não sejais muitos de vós mestres, sabendo que receberemos um juízo mais severo.
2 J-əi pətɨ jɨ rai majal kɨ go rəbɨ je kɨ dangɨ dangɨ. Re dəw madɨ ra majal me ta kəlne tɨ al bɨtɨ nɨngə, e dəw kɨ tɔgɨ gangɨ me ta kəlne tɨ, asɨ kuwə rɔne ba pətɨ gɨn tɔgɨne tɨ.
2 Todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, esse é homem perfeito, e capaz de refrear também todo o corpo.
3 Re j-ɨləi jam ta sɨndə je tɨ mba kadɨ təli rɔde go ndɨgɨ tɨ ləje nɨngə, j-awi kɨ tɔgɨ dɔ rɔde tɨ ba pətɨ tɔ.
3 Ora, se pomos freios na boca dos cavalos, para que nos obedeçam, então conseguimos dirigir todo o seu corpo.
4 Oi nḛ kare to nḛ kɨ ɔjɨ dɔ bato je: re bato bo-n tə ri, ə nəl kɨ bo ɔse-n kɨ tɔgɨne tə ri ka, kɨ ngon ngande kɨ ndə̰y wa kɨn ə nje kuwə ngandɨ bato, a aw-n kɨ bato lo tɨ kɨ mee ndɨgɨ kaw sie tɨ.
4 Vede também os navios que, embora tão grandes e levados por impetuosos ventos, com um pequenino leme se voltam para onde quer o impulso do timoneiro.
5 E be ə, ndon dəw ka to be tɔ. E ngon rɔ kɨ ndə̰y ba, nə ɔjɨ rɔne kadɨ n-asɨ ra nḛ je kɨ to ɓəl. Təkɨ oi, ngon por kɨ ndə̰y be par asɨ kadɨ o̰ ku kɨ bo ɨnde nangɨ rapɨ be.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, e se gaba de grandes coisas. Vede quão grande bosque um tão pequeno fogo incendeia.
6 E be tɔ ə, ndon dəw ka to tə por be tɔ. E ə e lo kɨ majal ɨsɨ tɨ dan ngan rɔje je tɨ, nɨngə un majal ɨndə-n ngan rɔje ba pətɨ. Ɨsɨ ɨndə por kɨ ḭ lo kɨngə ko̰ tɨ dɔ ndɔ kɨsɨ kɨ dɔ taa tɨ lə dəw.
6 A língua também é um fogo; sim, a língua, qual mundo de iniqüidade, colocada entre os nossos membros, contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, sendo por sua vez inflamada pelo inferno.
7 Dəw asɨ kuwə gɨn da je kɨ dangɨ dangɨ pətɨ kɨ me mu tɨ, kɨ gɨn yəl je, kɨ gɨn da je kɨ njé kagɨ nangɨ, kɨ gɨn da je kɨ ɨsi me ba tɨ, gɨn tɔgɨne tɨ.
7 Pois toda espécie tanto de feras, como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se doma, e tem sido domada pelo gênero humano,
8 Nə ndon je, dəw kare kɨ asɨ kuwe gɨn tɔgɨne tɨ goto. E nḛ kɨ nje tujɨ lo kɨ dum kuwe nangɨ gɨn tɔgɨ tɨ. NDonje rosɨ kɨ kəngɨ nḛ kɨ nje tɔl dəw bətəte.
8 mas a língua, nenhum homem a pode domar. É um mal irrefreável; está cheia de peçonha mortal.
9 Kɨ ndonje ə j-ɨsɨ j-ɨlə-n tɔjɨ dɔ Ɓaɓe tɨ kɨ Bawje, nɨngə kɨ ndonje kɨ kare wa ka kɨn ə jɨ təl j-ɨsɨ jɨ man-n dɨje kɨ Luwə ɨndə-de adɨ tɨti-naa sie kɨn tɔ.
9 Com ela bendizemos ao Senhor e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Taje kɨ kare wa kɨn ə ɨsɨ ɨlə tɔjɨ dɔ Luwə tɨ, nɨngə taje kɨ kare wa ka kɨn ə ɨsɨ man dɨje tɔ. NGakom je, sɔbɨ kadɨ ɨrai be al.
10 Da mesma boca procede bênção e maldição. Não convém, meus irmãos, que se faça assim.
11 Se man kɨ nəl əi kɨ man kɨ atɨ a tḛḛi naa tɨ ta bole tɨ kɨ kare wa? Jagɨ a tḛḛi ta bole tɨ kɨ kare al.
11 Porventura a fonte deita da mesma abertura água doce e água amargosa?
12 NGakom je, kagɨ mbay-kote asɨ kadɨ andɨ sɨyə̰ al, taa kagɨ matɨ asɨ kadɨ andɨ mbay-kote al tɔ. Re e be al nɨngə, e be tɔ ə ta bole kɨ man kɨ katɨ ɨsɨ tḛḛ tɨ, man kɨ nəl asɨ kadɨ a tḛḛ tɨ al.
12 Meus irmãos, pode acaso uma figueira produzir azeitonas, ou uma videira figos? Nem tampouco pode uma fonte de água salgada dar água doce.
13 Dəw kɨ ə nə nḛ nje kəm-kədɨ kɨ nje nḛ gər dansi tɨ nɨngə, majɨ kadɨ tɔjɨ kəm-kədɨ kɨ nḛ gər ləne me pa njɨyə tɨ kɨ majɨ, kɨ dɔ kɨ sɔl lɔm.
13 Quem dentre vós é sábio e entendido? Mostre pelo seu bom procedimento as suas obras em mansidão de sabedoria.
14 Nə kɨn ə re, ni kɨ atɨ bangɨ kɨ hal jangɨ e mesi tɨ nɨngə, ɨndəi gusi əi nə səi njé kəm-kədɨ, kare al, taa kadɨ əli ta kɨ ngom ɔsi ta, ta kɨ rɔjetɨ al tɔ.
14 Mas, se tendes amargo ciúme e sentimento faccioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Tadɔ ko kəm-kədɨ kɨ be kɨn, e kəm-kədɨ kɨ dɔnangɨ tɨ ne, e kəm-kədɨ lə dəw, e lə su, ɓɨ e kəm-kədɨ kɨ ḭ rɔ Luwə tɨ al.
15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica.
16 Nɨngə lokɨ ni kɨ jangɨ əi tɨ, nḛ ra kɨ go rəbe tɨ al, kɨ ko nḛ ra je kɨ majal pətɨ əi tɨ no̰o̰ tɔ.
16 Porque onde há ciúme e sentimento faccioso, aí há confusão e toda obra má.
17 Nə dəw kɨ aw kɨ kəm-kədɨ kɨ ḭ rɔ Luwə tɨ, dɔ kəte, e dəw kɨ ay njay, e nje re kɨ lapɨya, e dəw kɨ sɔl lɔm, e nje kɨlə dɨje nojɨ naa tɨ, e nje koo kəm-to-ndoo, ɨsɨ tḛḛ kɨ kandɨ kɨ majɨ majɨ, gangɨ-naa goto rɔe tɨ, ta kədɨ kəm-naa ka goto rɔe tɨ tɔ.
17 Mas a sabedoria que vem do alto é, primeiramente, pura, depois pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, e sem hipocrisia.
18 Dɨje kɨ njé sangɨ rəbɨ lapɨya, ɨsɨ rai kɨle tə ko nḛ ə ɨsɨ dɨbi gəi gɨdɨde be, nɨngə kande kɨ a təti e nḛ ra kɨ dana.
18 Ora, o fruto da justiça semeia-se em paz para aqueles que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.