Romanos 4

KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kadɨ j-əl ta lə kaje *Abɨrakam ɓa, nḛ madɨ kɨ ɨngə kɨ go tɔge tɨ e wa goto.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Kɨn ə Luwə tɨdə Abɨrakam dəw tɨ ləne kɨ takul kɨlə rae je ə, asɨ kadɨ Abɨrakam a ɨndə-n gune wa, nə a ɨndə gune no̰ Luwə tɨ al.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Tadɔ, ta kɨ makɨtɨbɨ lə Luwə əl ə to kɨn: makɨtɨbɨ lə Luwə əl ə nə: «Abɨrakam adɨ mene Luwə, ə Luwə tɨde dəw tɨ ləne.»
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Nɨngə nḛ kare, dəw kɨ ra kɨlə ɨngə-n nḛ kɨgə go ji, nḛ kɨ ɨngə kɨn, ɨngə kare al, nə e nḛ kɨ ɨngə to kɨlə tɨ kɨ ra.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Kɨn ə dəw ra kɨlə madɨ al, nə adɨ mene kadɨ Luwə e nje tɨdə dəw kɨ nje ra majal dəw tɨ ləne ə, Luwə a tɨde dəw tɨ ləne, kɨ go kadɨ-me Luwə tɨ.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 E be ə, *Dabɨdɨ un-n ndune kɨ taa əl-n ta lə majɨ kɨ ḭ rɔ Luwə tɨ re kɨ dɔ dəw tɨ. Adɨ e dəw kɨ Luwə tɨde dəw tɨ ləne kɨ kanjɨ go̰ kɨlə rae je.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Dabɨdɨ ə nə: «Dɨje kɨ Luwə ɨyə̰ nḛ rade je kɨ go tɨ al kɔ,
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Dəw kɨ Luwə tɨdə majal lie dɔe tɨ al e nje majɨ-kur.»
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Majɨ kɨn e mbata lə njé kɨjə mɔtɨ par al, nə e mbata lə njé kɨjə mɔtɨ al je tɔ. Tadɔ j-əl j-ə nə: Luwə tɨdə Abɨrakam dəw tɨ ləne kɨ takul kadɨ-me lie.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Ə se nḛ kɨn ra nḛ dɔkagɨlo tɨ kɨ ra wa? Se e kəte no̰ kɨjə mɔtɨ Abɨrakam tɨ ə se e go tɨ wa? Nḛ kɨn ra nḛ kəte no̰ tɨ, ɓɨ e go tɨ gogɨ al.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 — ausente —
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 — ausente —
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Luwə un mɨndɨne adɨ *Abɨrakam kɨ dɨje kɨ gɨn kojɨ tɨ lie təkɨ dɔnangɨ e nḛ nduwə ləde. Nɨngə e kɨ mbata təl ɓa Abɨrakam təl rɔne go ndu-kun tɨ al, nə e kɨ mbata tɨdə kɨ Luwə tɨde dəw tɨ ləne kɨ go rəbɨ kadɨ-me Luwə.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Kɨn ə re nḛ nduwə kɨn e mbata tɨ lə dɨje kɨ njé təl rɔde go ndu-kun tɨ par nɨngə, nda kadɨ-me goto, taa kun mɨndɨ lə Luwə ka təl nḛ kɨ kəme goto tɔ.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Tadɔ ndu-kun ə e nje re kɨ wongɨ lə Luwə. MBata lo kɨ ndu-kun goto tɨ, kal dɔ ndu-kun ka goto tɨ tɔ.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Lo kɨn tɨ, nḛ majɨ kɨ Luwə un mɨndɨne kadɨ n-a n-adɨ dəw kɨn, dəw a ɨngə kɨ go rəbɨ kadɨ-me Luwə. Be mba kadɨ e nḛ kadɨ-kare kɨ Luwə adɨ, kɨ ndae to tɨ mbata lə dɨje pətɨ kɨ adi mede tə Abɨrakam be, ɓɨ mbata tɨ lə dɨje kɨ njé təl rɔde go ndu-kun tɨ par al. Abɨrakam kɨ e bawje je dɨje pətɨ.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Makɨtɨbɨ lə Luwə əl ta dɔ Abɨrakam tɨ ə nə: «M-ra-i tə baw dɨje ngay kɨ dɔnangɨ tɨ ne.» Abɨrakam e bawje ta kəm Luwə tɨ kɨ ade mene. Luwə kɨ nje kadɨ njé koy je ḭḭ lo koy tɨ, kɨ nje kadɨ nḛ je kɨ kəte gotoi, toi.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abɨrakam adɨ mene Luwə, adɨ təl baw dɨje ngay kɨ dɔnangɨ tɨ ne təkɨ makɨtɨbɨ lə Luwə əl-n ə nə: «Gɨn dɨje ləi a ba̰yḭ-naa tə mee je kɨ dɔra̰ tɨ be.» Lo kɨn tɨ, nḛ kɨ kadɨ dəw ɨndə mene dɔ tɨ goto, nə Abɨrakam aw kɨ kɨndə me dɔ tɨ.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Abɨrakam aw kɨ ɓal kɨ asɨ ɓasi kɨ ɓu kare, nɨngə gər kadɨ n-tɔgɨ, tɔgɨne goto, taa nene Sara ka e kujɨ tɔ, nə go̰ lo kɨn al, adɨ mene kadɨ kun mɨndɨ lə Luwə kɨ un kɨn a ra nḛ.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Abɨrakam ɨlə kadɨ-me ləne kɔ al, taa mee tɔsɨ dɔ kun mɨndɨ tɨ lə Luwə al tɔ. Ɨngə tɔgɨ tə kɨngə me kadɨ-me tɨ ləne, ɨlə-n tɔjɨ dɔ Luwə tɨ.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Nɨngə gər dɔne tɨ majɨ ngay kadɨ nḛ kɨ Luwə un mɨndɨ kadɨ n-ra kɨn, aw kɨ tɔgɨ kadɨ a ra-n.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 E mbata kɨn ə, Luwə tɨdə-n Abɨrakam dəw tɨ kɨ dana.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Nɨngə lokɨ makɨtɨbɨ ə nə: «Luwə tɨdə Abɨrakam dəw tɨ kɨ dana,» kɨn, e kɨ mbata lə Abɨrakam kɨ karne par al.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Nə e ta kɨ sɔbɨ dɔje tɔ. Je kɨ kadɨ Luwə a tɨdə-je dɨje tɨ kɨ dana, kɨ takul kadɨ-me ləje. J-adɨ meje Luwə kɨ ḭ kɨ Ɓaɓe ləje Jəju dan njé koy je tɨ.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Jəju kɨ Luwə un-e adɨ koy mbata majal je ləje, nɨngə un-e dan njé koy je tɨ tḛḛ sie mba kadɨ tɨdə-n-je dɨje tɨ ləne.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.