Mateus 26
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs NAA
1 Lokɨ Jəju tɔl ta nḛ ndo je ləne ɓa, əl njé ndo je ləne ə nə:
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 «Ɨgəri kadɨ ndɔ joo par ə, ndɔ ra nay Pakɨ a asɨ, kadɨ dɨje a ɨləi-mi *NGon dəw ji dɨje tɨ kadɨ a ɓəi-mi kagɨ-dəsɨ tɨ.»
2 — Vocês sabem que, daqui a dois dias, será celebrada a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Lo kɨn tɨ no̰o̰, njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ ngatɔgɨ je lə *Jɨpɨ je, kawi-naa natɨ lo tɨ lə Kayɨpɨ kɨ e kɨ boy lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je.
3 Então os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás,
4 Nɨngə ɨndəi ndude naa tɨ kadɨ n-uwəi Jəju gɨdɨ ngə̰y n-tɔli-e.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Ɓa əli-naa əi nə: «Adɨ j-uwəi-e ndɔ ra nay tɨ al, nə tə j-ḭḭ j-osi me wongɨ tɨ lə dɨje.»
5 Mas diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Jəju e me ɓe tɨ kɨ Bətani, me kəy tɨ lə Sɨmo̰ kɨ kəte e nje banjɨ,
6 Quando Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 nɨngə dəne madɨ re rɔ Jəju tɨ kɨ ku mbal kɨ ɓari-e albatɨr kɨ yɨbɨ kɨ ətɨ majɨ rosɨ. E yɨbɨ kɨ gate e ngay. Nɨngə lokɨ Jəju ɨsɨ uso nḛ ɓa, ur yɨbɨ ka kɨn dɔ Jəju tɨ.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume precioso, que ela derramou sobre a cabeça de Jesus, estando ele à mesa.
8 Ə lokɨ njé ndo je ooi nḛ kɨn be ɓa, nəl-de al, adɨ əli əi nə: «Kəm tujɨ yɨbɨ kɨn kɔ be e ri ə?
8 Vendo isto, os discípulos ficaram indignados e disseram: — Para que este desperdício?
9 Asɨ kadɨ dəw ɨyə̰ taa-n la kɨ ngay ə un ra-n kɨ njé ndoo je!»
9 Este perfume poderia ter sido vendido por muito dinheiro, para ser dado aos pobres.
10 Jəju oo ta kɨ ɨsɨ əli be ɓa, əl-de ə nə: «MBa ri ə ɨsɨ njɨbəi dəne kɨn ə? Nḛ kɨ ra dɔm tɨ kɨn e kɨlə kɨ majɨ.»
10 Mas Jesus, sabendo disto, lhes disse:
11 NJé ndoo je kam, ɨsi səsi ne kɨ ndɔ je pətɨ, nə mi m-a m-ɨsɨ səsi kɨ no̰ tɨ al.
11 Porque os pobres estarão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
12 Yɨbɨ kɨ ətɨ majɨ kɨ ur dɔm tɨ kɨn, ur ra-n go darɔm kɨ a aw ɓada.
12 Porque, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Nɨngə adɨ m-əl səsi ta kɨ rɔjetɨ: lo je pətɨ dɔnangɨ tɨ ne, kɨ dɨje a ɨləi mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ kɨn tɨtɨ, a ɔri poy nḛ kɨ dəne ra kɨn kadɨ mede ole-n dɔe tɨ.
13 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo este evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
14 Dəw kare kɨ mbo̰ njé ndo je tɨ lə Jəju kɨ dɔgɨ gɨde joo, kɨ tɔe nə Judasɨ Isɨkarɨyotɨ aw ɨngə njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os principais sacerdotes.
15 əl-de ə nə: «Kɨn ə m-ɨlə Jəju jisi tɨ ə a adi-mi ri ə?» Ɓa əi je tɨdəi la sɨlə kutɨ mɨtə adi-e.
15 Ele disse: — Quanto me darão para que eu o entregue a vocês? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Ɨlə ngɨre loe tɨ kɨn no̰o̰, Judasɨ ɨsɨ sangɨ dɔkagɨlo kɨ to kadɨ ɨlə-n Jəju jide tɨ.
16 E, desse momento em diante, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
17 NDɔ kɨ dɔsa̰y lə ra nay kuso mapa kɨ əm ɔde al, njé ndo je lə Jəju rəi dəji-e əi nə: «Lo kɨ ra be ə ɨndɨgɨ kadɨ j-aw jɨ ra nḛ kuso Pakɨ tɨtɨ j-adi ə?»
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
18 Ə Jəju əl-de ə nə: «Awi me ɓe bo tɨ kam, ɓe lə dəw kɨ be, ə əli-e əi nə: “NJe ndo dɨje ə nə: ‹Dɔkagɨlo ləm e ɓasi, nɨngə e ɓe ləi ə m-a m-ra pakɨ tɨ kɨ njé ndo je ləm›.”»
18 E ele lhes respondeu:
19 *NJé ndo je awi rai təkɨ Jəju əl-n-de, adɨ rai nḛ kuso Pakɨ.
19 E eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado e prepararam a Páscoa.
20 Lokɨ kadɨ ur, Jəju ɨsɨ ta nḛ kuso tɨ kɨ njé ndo je ləne kɨ dɔgɨ gɨde e joo.
20 Ao cair da tarde, Jesus pôs-se à mesa com os doze discípulos.
21 Lokɨ ɨsɨ usoi nḛ, Jəju əl-de ə nə: «Təkɨ rɔjetɨ, adɨ m-əl səsi, dəw kare dansi tɨ ne a ɨlə-m ji dɨje tɨ.»
21 E, enquanto comiam, Jesus disse:
22 Lo kɨn tɨ, me njé ndo je tɔsɨ-de, adɨ dəji ta Jəju kare kare əi nə: «E mi ɓe, Ɓaɓe?»
22 E eles, muito entristecidos, começaram um por um a perguntar-lhe: — Por acaso seria eu, Senhor?
23 Ə Jəju ɨlə-de tɨ ə nə: «Dəw kɨ ɨlə jine səm naa tɨ me ka tɨ kɨn ə, dəwe a ɨlə-m ji dɨje tɨ.
23 Jesus respondeu:
24 Mi *NGon dəw m-a m-oy təkɨ ndangi me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə, nə kəm-to-ndoo e lə dəw kɨ a ɨlə-m mi NGon dəw ji dɨje tɨ. Dəwe kɨn, koje al wa ka e sotɨ ngay.»
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
25 Judasɨ kɨ a ɨlə Jəju ji dɨje tɨ ka kɨn, dəjɨ Jəju ə nə: «E mi ɓe, NJe ndo dɨje?» Ə Jəju ɨle tɨ ə nə: «Tḛḛ tai tɨ.»
25 Então Judas, que o traía, perguntou: — Por acaso sou eu, Mestre? Jesus respondeu:
26 Lokɨ ɨsi ta nḛ kuso tɨ, Jəju un mapa, ra oyo Luwə dɔ tɨ, uwə tətɨ naa tɨ, təl-n adɨ njé ndo je, nɨngə əl-de ə nə: «Ɨtaai usoi, e kɨn e darɔm.»
26 Enquanto comiam, Jesus pegou um pão, e, abençoando-o, o partiu e deu aos discípulos, dizendo:
27 Go mapa tɨ, Jəju un kɔpɨ kasɨ kandɨ nju, ra oyo Luwə dɔ tɨ, nɨngə təl-n adɨ njé ndo je ə nə: «Ɨtaai, a̰yḭ-naa pətɨ.
27 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos, dizendo:
28 E kɨn e məsɨm, məsɨ kun mɨndɨ kɨ sɨgɨ kɨ a a̰y mbata kosɨ dɨje, mba kɨyə̰ go majal je ləde kɔ.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Nɨngə adɨ m-əl səsi, m-a m-a̰y kasɨ kandɨ nju kɨ rangɨ al, bɨtɨ kadɨ m-a m-a̰y səsi kɨ sɨgɨ me ɓeko̰ tɨ lə Bai.»
29 E digo a vocês que, desta hora em diante, nunca mais beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que beberei com vocês o vinho novo, no Reino de meu Pai.
30 Lokɨ osi pa kɨlə tɔjɨ dɔ Luwə tɨ gɨne gangɨ, tḛḛi awi dɔ mbal kagɨ bɨni je tɨ.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Nɨngə Jəju əl njé ndo je ləne ə nə: «Kondɔ ne wa kɨn, a ɨmbati-mi pətɨ, tadɔ ndangi me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə əi nə: “M-a m-tɔl ɓa batɨ je, nɨngə kosɨ batɨ je a sanəi-naa kɨ lo lo.”
31 Então Jesus disse aos discípulos:
32 Nə lokɨ m-a m-ḭ lo koy tɨ, m-a m-aw kəte no̰si tɨ, tə ngəm səsi Galile tɨ.»
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Lo kɨn tɨ, Pɨyər un ta əl Jəju ə nə: «Re dɨje pətɨ ə ɨyə̰i-ni kɔ ka, mi m-a m-ɨyə̰i kɔ al jagɨ.»
33 Mas Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, nunca o será para mim.
34 Ə Jəju təl əl-e ə nə: «Təkɨ rɔjetɨ, adɨ m-əli, me kondɔ tɨ ne wa kɨn, kəte ɓəy taa kadɨ kunə kɨnjə no̰, a najɨ ta nja mɨtə ə nə ɨgər-m al.»
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Nə Pɨyər əl-e ə nə: «Re e-n koy ka m-a m-oy səi, ɓɨ m-a najɨ ta gəri, al ratata.» Nɨngə ndəgɨ njé ndo je pətɨ əli ko ta wa kɨ Pɨyər əl ka kɨn tɔ.
35 Pedro insistiu: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Go tɨ, Jəju əi kɨ njé ndo je ləne ɔti rəi lo tɨ madɨ kɨ ɓari-e nə Jətɨsəmane. Jəju əl-de ə nə: «Ɨsi lo kɨn tɨ ne be ɨngəmi-mi, dɔkagɨlo tɨ kɨ m-a m-aw nu kadɨ m-əl ta kɨ Luwə.»
36 Em seguida, Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani. E disse aos discípulos:
37 Jəju adɨ Pɨyər əi kɨ ngan lə Jəbəde kɨ joo awi sie. Lo kɨn tɨ, me-ko̰ kɨ ɓəl kɨ me ndɨl tɨ ɨlə ngɨrə ra Jəju,
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a sentir-se tomado de tristeza e de angústia.
38 adɨ əl-de ə nə: «Me-ko̰ rosɨ mem rosɨ kɨ asɨ koy. Ɨsi lo kɨn ne be, ɨsi səm kəm ɓɨ ɨtoi ɓi al.»
38 Então lhes disse:
39 Jəju ɔtɨ kɨ kəte ndə̰y nɨngə, osɨ kɨ ta kəmne nangɨ, əl ta Luwə ə nə: «Bai, re to ban ə, ɔsɨ ko̰ kɨn adɨ də ngərəngɨ rɔm tɨ! Nə ke ə kadɨ e kɨ go ndɨgɨ tɨ ləm al, nə kɨ go ndɨgɨ tɨ ləi yo taa.»
39 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo:
40 Jəju təl re rɔ njé ndo je tɨ nɨngə ɨngə-de, ɨsɨ toi ɓi, adɨ əl Pɨyər ə nə: «Kɨn ka asi kadɨ ɨsi səm kəm dɔ kadɨ kɨ kare be al bɨtɨ a?
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
41 Ɨsi kəm ba, əli ta kɨ Luwə, kadɨ osi me nḛ na tɨ al. NDɨl ndɨgɨ ra nḛ kɨ majɨ, nə darɔ e kɨ to̰.»
41 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Təl ɔr nda̰ne səde kɨ ko̰ joo, ɓa əl ta kɨ Luwə ə nə: «Bai, kɨn ə re ko̰ kɨn, sɔbɨ kadɨ m-ɨngə ɓɨ lo kɔse ngərəngɨ rɔm tɨ goto ɓa, kadɨ ɨra ndɨgɨ ləi.»
42 Retirando-se pela segunda vez, orou de novo, dizendo:
43 Lokɨ təl re rɔ njé ndo je tɨ nɨngə, ɨngə-de ɨsɨ toi ɓi ɓəy, kəmde ɔy dɨrɨri.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os olhos deles estavam pesados.
44 Jəju ɨyə̰-de ə təl ɔr nda̰ne ɓəy, əl ta kɨ Luwə kɨ ko̰ mɨtə, un go mɨndɨne kɨ kəte ka kɨn ɓəy.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Go tɨ, təl re rɔde tɨ əl-de ə nə: «Ɨtoi ta ɓi tɨ ne, ɨsɨ ɔri kə̰ə̰ ɓəy a? Dɔ kadɨ kɨlə-m mi *NGon dəw ji njé ra majal je tɨ asɨ ngata.
45 Então voltou para os discípulos e lhes disse:
46 ḬḬ taai adɨ j-awi, nje kɨlə-m ji dɨje tɨ ə re am!»
46 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
47 Lokɨ ta nay kɨ ta Jəju tɨ ba ɓəy nɨngə, Judasɨ, kɨ e kɨ kare dan njé ndo je tɨ kɨ dɔgɨ gɨde e joo ɨsɨ re. Re kɨ kosɨ dɨje ngay gone tɨ. Dɨje kɨ njé kuwə kɨyə kasɨgar je, njé kuwə gɔl jide tɨ je. Kosɨ je kɨn, e njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ ngatɔgɨ je lə *Jɨpɨ je ə ɨləi-de.
47 E enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Judasɨ kɨ nje kun dɔ Jəju, əl-de nḛ kɨ n-a n-ra kadɨ tə gəri Jəju ə nə: «Dəw kɨ m-a m-uwe rɔm tɨ rututu kɨn ɓa, e darɔe ə wa ən ə, uwəi-e.»
48 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam-no.”
49 E be ə, re tḛḛ taa par ə, sɔbɨ Jəju əl-e ə nə: «M-uwə ji, NJe ndo dɨje!» Nɨngə, uwe rututu kɨ rɔne tɨ.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Salve, Mestre! E o beijou.
50 Ə Jəju əl-e ə nə: «Madɨm, ɨra nḛ kɨ ɨre kadɨ ɨra.» Ɓa loe tɨ no̰o̰, dɨje ɨndəi jide dɔ Jəju tɨ uwəi-e.
50 Jesus, porém, lhe disse: Nisto, aproximando-se eles, agarraram Jesus e o prenderam.
51 Nɨngə yə, kɨ kare dan njé kɨ əi naa tɨ kɨ Jəju, ɨndə jine dɔ kɨyə kasɨgar ləne, ɔr tɨgə-n paja lə kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, ɓa tɨgə mbie latɨ gangɨ.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Nə Jəju əl-e ə nə: «Ɨlə kɨyə kasɨgar ləi toe tɨ gogɨ, mbata dɨje kɨ njé rɔ kɨ kɨyə kasɨgar a tuji-de kɨ kɨyə kasɨgar tɔ.
52 Então Jesus lhe disse:
53 Se o kadɨ m-asɨ kadɨ m-dəjɨ tɔgɨ Bai, ə a ɨlə kɨ kosɨ malayka je dɨbɨ kutɨ ba̰y ba̰y kadɨ rəi rɔ ləm al wa?
53 Ou você acha que não posso pedir a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Nə kɨn ə re e be ə, lo kadɨ makɨtɨbɨ lə Luwə kɨ əl ə nə nḛ je a rai nḛ be kɨn tɔl ta nḛ goto.»
54 Mas como, então, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim deve acontecer?
55 Go tɨ, Jəju əl kosɨ je ə nə: «To tə nḛ kɨ mi nje ɓogɨ, ə ɨrəi kɨ kɨyə kasɨgar je, kɨ gɔl je taa kadɨ uwəi-mi be? NDɔ je pətɨ, mi səsi naa tɨ gɨn kəy tɨ lə Luwə, m-ndo dɨje nḛ, ka uwəi-mi al.
55 Naquele momento, Jesus disse às multidões:
56 Nə nḛ je kɨn pətɨ rai nḛ be ɓone mba kadɨ ta lə njé kəl ta kɨ ta Luwə tɨ kɨ ndangi, tɔli tade.» Lo kɨn tɨ, njé ndo je lie pətɨ a̰yḭ-naa ə ɨyə̰i-e.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos o deixaram e fugiram.
57 NJé kuwə Jəju je, awi sie no̰ kɨ bo tɨ lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je kɨ tɔe nə Kayɨpɨ. E lo kɨ njé ndo ndu-kun je, kɨ ngatɔgɨ je lə *Jɨpɨ je kawi-naa tɨ.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Pɨyər ə yə adɨ nda̰e ngal, ɓa njɨyə-n go Jəju tɨ, ndə̰y, ndə̰y, bɨtɨ re ur-n gode tɨ, natɨ lo tɨ lə kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je ka kɨn. Re ɨsɨ naa tɨ kɨ paja je kadɨ n-oo se ne kɨn a tɔl tane ban wa.
58 Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote. E, tendo entrado, assentou-se entre os servos, para ver como aquilo ia terminar.
59 NJé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ njé gangɨ ta je lə Jɨpɨ je ba pətɨ, sangi rəbɨ kadɨ n-ɨngəi dɨje kɨ njé tətɨ ta kɨ ngom dɔ Jəju tɨ, kadɨ n-gangii ta koy dɔe tɨ,
59 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 nə ɨngəi-de al. Dɨje ngay kɨ njé tətɨ ta rəi əli ta kɨ ngom dɔe tɨ kɨn ka, asɨ-naa tɨ al. Ta tɔl tae tɨ, dɨje joo rəi əli əi nə:
60 E não acharam, apesar de terem sido apresentadas muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 «Dɨngəm kɨn əl ə nə: “M-asɨ kadɨ m-tujɨ kəy lə Luwə kɔ, ə m-təl m-ɨndə gogɨ me ndɔ tɨ kɨ mɨtə.”»
61 — Este disse: “Posso destruir o santuário de Deus e reconstruí-lo em três dias.”
62 Ə kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je ḭ taa əl Jəju ə nə: «Ta madɨ kɨ kadɨ əl dɔ ta tɨ kɨ dɨje a əli dɔi tɨ kam goto a?»
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
63 Nə Jəju a tane mbə. Ə kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je əl Jəju ə nə: «Kɨ tɔ Luwə kɨ nje kɨsɨ kəm ba, m-dəji kadɨ əl-je se ḭ, ə ḭ Kɨrɨsɨ kɨ Luwə mbəte, kɨ e NGon lə Luwə wa?»
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: — Eu exijo que nos diga, tendo o Deus vivo por testemunha, se você é o Cristo, o Filho de Deus.
64 Ə Jəju əl-e ə nə: «Tḛḛ tai tɨ! NGa nɨngə m-əl səsi taga wangɨ m-adɨ oi təkɨ kaw kɨ kəte no̰o̰, a oi-mi *NGon dəw m-ɨsɨ dɔ ji ko̰ Luwə tɨ kɨ nje tɔgɨ, m-a m-ḭ dɔra̰ tɨ m-re me kɨl ndi tɨ.»
64 Jesus respondeu:
65 Lo kɨn tɨ, kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je tɨl kɨbɨ je kɨ rɔne tɨ, ɓa əl ə nə: «Əl ta kɨ mal dɔ Luwə tɨ. E kɨn, jɨ sangi kadɨ dəw madɨ kɨ rangɨ taa əl ta dɔe tɨ ɓəy a? Səi je wa oi ndue kɨ əl-n ta kɨ mal dɔ Luwə tɨ adɨ oi kɨ mbisi ne.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: — Blasfemou! Por que ainda precisamos de testemunhas? Eis que agora mesmo vocês ouviram a blasfêmia!
66 Ta ləsi kɨ dɔe tɨ e ri ə?» Ɓa dɨje ɨləi-e tɨ əi nə: «E dəw kɨ sɔbɨ koy.»
66 O que vocês acham? E eles responderam: — É réu de morte.
67 Nɨngə tɨbi man tade kəme tɨ je, ɓɨri jide ɔsi-e-n je. Taa njé kɨ na̰ je tɨndəi mbɔe je tɔ,
67 Então alguns cuspiram no rosto de Jesus e bateram nele. E outros o esbofeteavam, dizendo:
68 ɓa əli-e əi nə: «Je ɓa, jɨ dəji, ḭ Kɨrɨsɨ kɨ Luwə mbəte, kadɨ ɨra nje ndo̰ ndɨl, ə ɨɓa tɔ dəw kɨ ɨndəi adɨ j-o.»
68 — Profetize para nós, ó Cristo! Quem foi que bateu em você?
69 Lokɨ Pɨyər ɨsɨ nangɨ ta mbalo tɨ, tagane nɨngə, dəne kare kɨ dan dəne je tɨ kɨ njé ra kɨlə me kəy tɨ lə kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je re rɔ Pɨyər tɨ əl-e ə nə: «Ḭ ka, ḭ kɨ Jəju, dɨngəm kɨ Galile tɨ kɨn tɔ.»
69 Pedro estava sentado fora no pátio. Uma empregada se aproximou e lhe disse: — Você também estava com Jesus, o galileu.
70 Nə Pɨyər najɨ ta kəm dɨje pətɨ ə nə: «Jagɨ, m-gər me ta ləi kɨ ɨge kəl kɨn al.»
70 Mas ele negou diante de todos e disse: — Não sei o que você está dizendo.
71 Go tɨ, Pɨyər ɔtɨ ɨsɨ aw kɨ ta ndogɨ tɨ be, nɨngə dəne kɨ rangɨ kare, kɨ nje ra kɨlə me kəy tɨ lə kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je oo-e, ɓa əl njé kɨ ai loe tɨ no̰o̰ ə nə: «Dəw kam e kɨ Jəju kɨ Najarətɨ tɨ tɔ.»
71 Quando se dirigia para a porta, Pedro foi visto por outra empregada, que disse aos que estavam ali: — Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Ə nja kare ɓəy Pɨyər najɨ ə nə: «Jagɨ, təkɨ rɔjetɨ, m-gər dɨngəm kɨn al!»
72 E ele negou outra vez, com juramento: — Não conheço esse homem.
73 Ɓa njaba go tɨ ə, dɨje kɨ ai səde no̰o̰, ɔti kɨ rɔ Pɨyər tɨ əli əi nə: «Təkɨ rɔjetɨ, ḭ ka, ḭ kɨ kare dan dɨje tɨ lie tɔ, taa ndui kɨ ɨsɨ əl-n ta wa kɨn ka tɔjɨ kadɨ ḭ dəw lie.»
73 Pouco depois, aproximando-se os que estavam ali, disseram a Pedro: — Com certeza você também é um deles, porque o seu modo de falar o denuncia.
74 Ə lo kɨn tɨ, Pɨyər ɨbɨ rɔne kɨ ta kɨ nga̰ ngay ə nə: «M-ɨbɨ rɔm kadɨ Luwə ra səm nḛ kɨ nga̰, re m-əl ta kɨ ngom. M-gər dɨngəm kɨn al.» Ɓa ta naa tɨ no̰o̰, kunə kɨnjə no̰.
74 Então ele começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem! E no mesmo instante o galo cantou.
75 NGa nɨngə me Pɨyər ole dɔ ta tɨ kɨ Jəju əl-e ə nə: «Kəte taa kadɨ kunə kɨnjə no̰, a najɨ ta nja mɨtə ə nə ɨgər-m al,» ka kɨn, adɨ Pɨyər ɨndə lo tḛḛ taga, no̰ kɨ man kəmne.
75 Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.” E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.