Mateus 21
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs NVT
1 Lokɨ Jəju əi kɨ njé ndo je ləne rəi, ɨndəi dɔ ɓe kɨ Jorijaləm ɓasi, gɨdɨ ɓe tɨ kɨ Bətɨpaje, kɨ kadɨ mbal kagɨ bɨni je tɨ, ɨlə njé ndo je joo,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 əl-de ə nə: «Awi me ngon ɓe tɨ kɨ a no̰si tɨ kam. Lo kur ə wa kɨ a uri kɨ me ɓe tɨ par ə, a ɨngəi ko̰ koro əi kɨ ngon koro kɨ dɔɔi-de adɨ ai, ɓa ɨtuti-de, ɨrəi səde adi-mi.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 A re dəw madɨ dəjɨ səsi ta dɔ tɨ ə, əli-e əi nə: “Ɓaɓe ə ge-de”, ə a ɨyə̰-de kalangɨ ba kadɨ ɨtuti-de.
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 «Nḛ kɨn a ra nḛ be mba kadɨ ta kɨ nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ əl kɨn tɔl tane:
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Əli dɨje kɨ *Sɨyo̰ tɨ əli əi nə:
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 *NJé ndo je awi, rai təkɨ Jəju əl-n-de.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Rəi kɨ ko̰ koro əi kɨ ngon koro ka kɨn nɨngə, labi kɨbɨ je ləde gɨdɨde tɨ, ɓa Jəju al ɨsɨ dɔ tɨ.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Kosɨ dɨje ngay labi kɨbɨ je ləde go rəbɨ tɨ. NJé kɨ na̰ je təti mbi kam je ə tɨləi dɔ rəbɨ tɨ.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 NJe njɨyə no̰ Jəju tɨ, kɨ njé njɨyə goe tɨ, uni ndude kɨ taa əli əi nə:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Lokɨ Jəju ur Jorijaləm tɨ, lo kɨ me ɓe tɨ ba pətɨ ndɨgɨ ɓɨr ɓɨr. Adɨ dɨje dəji rɔde ta əi nə: «E dəw kɨ ban ə?»
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Ə kosɨ je ɨləi-de tɨ əi nə: «E Jəju, nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ, kɨ Najarətɨ, dɔnangɨ Galile tɨ.»
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Go tɨ, Jəju aw ur natɨ kəy tɨ lə Luwə, nɨngə tuwə njé labɨ nḛ je kɨ njé ndogɨ nḛ je natɨ kəy tɨ lə Luwə kɔ. Jəju sur tabɨlə je lə njé mbəl la je tɨlə, naa tɨ kɨ nḛ kɨsɨ lə njé gatɨ də dum je.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Nɨngə əl-de ə nə: «NDangi me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə əi nə: “Kəy ləm a ɓari-e kəy kəl ta kɨ Luwə, nə səi, ɨtəli-e lo ɓɔyɔ rɔ tɨ lə njé ɓogɨ je yo!”»
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Lo kɨn tɨ no̰o̰, njé kəm tɔ je kɨ njé mətɨ je, rəi rɔe tɨ natɨ kəy tɨ lə Luwə, adɨ adɨ-de rɔ nga.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Lokɨ njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je kɨ njé ndo ndu-kun je ooi nḛ je kɨ ətɨ ɓəl kɨ Jəju ra-de, kɨ ndu ngan je kɨ ɨsɨ ɓa ə nə: «Tɔjɨ e kɨ dɔ *NGon ka Dabɨdɨ tɨ,» kɨn ɓa, mede o̰-de,
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 adɨ əli Jəju əi nə: «O ta kɨ ngan je a əli kam ta?» Ə Jəju ɨlə-de tɨ ə nə: «Oyo, m-o, nə se ɨtɨdəi ndu Luwə kɨ ndangi əi nə:
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Nɨngə lo kɨn tɨ, Jəju ɨyə̰-de no̰o̰, ə tḛḛ me ɓe bo tɨ kɔ, aw Bətani tɨ, aw to nu.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Lo ti kɨ sḭ, Jəju təl ɨsɨ re me ɓe bo tɨ, nɨngə ɓo ra-e.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Ə oo kagɨ mbay-kote kɨ a kadɨ rəbɨ tɨ, tɔ kadɨ n-aw gɨn tɨ, nə lokɨ re ɓasi ɓa, oo mbie je par ɓɨ oo kande al. Ə Jəju əl mbay-kote ka kɨn ə nə: «A andɨ gogɨ al bɨtɨ kɨ no̰ tɨ.» Ɓa loe tɨ no̰o̰, mbay-kote tutɨ.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Lokɨ njé ndo je ooi nḛ kɨn ɓa, ətɨ-de ɓəl ngay, adɨ dəji ta əi nə: «Ra ban ə loe tɨ ne par ə kagɨ tutɨ ə?»
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Ə Jəju ɨlə-de tɨ ə nə: «Təkɨ rɔjetɨ, adɨ m-əl səsi, re awi kɨ kadɨ-me, ə mesi tɔsɨ al ə, e nḛ kɨ m-ra kɨ mbay-kote kɨn par ə a rai al, nə re əli mbal kam əi nə: “Ɔtɨ lo kɨn tɨ rangɨ, aw osɨ me ba tɨ,” ka nḛ kɨn a ra nḛ.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 NGa nɨngə, nḛ je pətɨ kɨ a ɨdəji kɨ kadɨ-me, me kəl ta tɨ kɨ Luwə ə, a ɨngəi.»
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Jəju ur natɨ kəy tɨ lə Luwə, ɨsɨ ndo nḛ dɨje nɨngə, njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ ngatɔgɨ je lə *Jɨpɨ je, rəi kɨ rɔe tɨ, dəji-e əi nə: «E kɨ tɔgɨ kɨ ḭ ra ə ɨsɨ ra-n nḛ je kɨn be ə? Ə na̰ tɔ ə adi ndune ə ɨsɨ ɨra-n wa əl-je adɨ j-o?»
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Ə Jəju təl əl-de ə nə: «Mi ka m-a m-dəjɨ səsi ta kare ba be tɔ. Re ɨləi-mi tɨ nɨngə, m-a m-əl səsi dəw kɨ adɨ-m ndune kadɨ m-ra-n nḛ je kɨn tɔ.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Na̰ ə ɨlə Ja̰ kadɨ ra dɨje batəm ə? E Luwə ə se e dɨje ə?» Nə təli a əli-naa ta dande tɨ əi nə: «Re j-əl-e j-ə nə: “E Luwə ə ɨle” ə, a dəjɨ-je ə nə se ra ban ə j-adɨ Ja̰ meje al wa?
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 A kɨn ə re j-əl j-ə nə: “E dɨje ə ɨləi Ja̰” ə, e ta kɨ rɔ kosɨ je tɨ tɔ, tadɔ dɨje pətɨ ooi Ja̰ kadɨ e nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ.»
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Be ə, təli əli Jəju əi nə: «Jɨ gər al.» Ə Jəju ka təl ɨlə-de tɨ ə nə: «Re ɨgəri al ə, mi ka m-a m-əl səsi tɔgɨ kɨ m-ɨsɨ m-ra-n nḛ je kɨn al tɔ.»
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Jəju əl ta kɨ rangɨ ɓəy ə nə: «Əli-mi ta ləsi dɔ ta tɨ kɨn adi-mi m-o. Dɨngəm kare aw kɨ ngan dɨngəm je joo, ə un ta əl kɨ dɔsa̰y ə nə: “NGonm, aw ɨra kɨlə me ndɔr nju tɨ ɓone.”
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 Ɓa ngon ka kɨn ɨlə bawne tɨ ə nə: “M-a m-aw al,” ə ɨsɨ ba bɨtɨ nɨngə me uwe kɨ ta, adɨ ḭ aw.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Dɨngəm re rɔ ngon tɨ kɨ ko̰ joo, əl-e ka ta kɨ əl ngoko̰e ka kɨn, nɨngə e əl ə nə: “Oyo, m-a m-aw bawm,” ɓa aw al.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Ə se dan ngan je tɨ kɨ joo kɨn e kɨ ra ə ra go ndɨgɨ tɨ lə bawne wa?» Ɓa ɨləi Jəju tɨ əi nə: «E kɨ dɔsa̰y.» Ə Jəju əl-de ə nə: «Təkɨ rɔjetɨ, adɨ m-əl səsi, njé taa la-mbə je kɨ dəne je kɨ njé ra kaya je a tḛḛi ko̰ɓe tɨ lə Luwə no̰si tɨ.
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Tadɔ Ja̰ Batɨsɨ re rɔsi tɨ, tɔjɨ səsi rəbɨ kɨ dana, nə ɨtaai mee al, nə njé taa la-mbə je kɨ dəne je kɨ njé ra kaya je taai mee. Ə səi je, oi nḛ kɨn be ka, mesi uwə səsi kɨ ta go gogɨ ɓa adɨ ɨyə̰i nḛ rasi je kɨ majal kɔ, ə ɨtaai mee al.»
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 Go tɨ, Jəju əl-de ə nə: «Uri mbisi oi kujɨ ta kɨ rangɨ ɓəy. Dəw kare kɨ nje ndɔr nju e no̰o̰, nɨngə ɨndə sɨngə gugɨ gɨde wukɨ. Ur ɓe kadɨ tə mborəi man nju tɨ, nɨngə ur nḛ tə ta kagɨ be, kadɨ dɨje ɨsi dɔ tɨ ngəmi ndɔr ka kɨn. Ɓa go tɨ, dɔɔi ta naa tɨ kɨ dɨje kɨ njé ra kɨlə nju, kadɨ tə rai kɨle adi-e, ə kagɨ loe tɨ ɓa, a ka̰yḭ-naa nḛe, nɨngə e wa ɔtɨ aw mba.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Lokɨ kagɨ lo kɨjə kandɨ nju asɨ nɨngə, ɨlə ɓəə je ləne kadɨ awi taai kandɨ nḛ ndor ka kɨn, kɨ ya̰ne ji njé ra kɨle tɨ adɨ-ne.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Nə lokɨ ɓəə je awi nɨngə, njé ra kɨlə je uwəi-de. Tɨndəi kɨ kare ngay, tɔli kɨ nungɨ, ɓa kɨ ko̰ mɨtə, tɨləi-e kɨ mbal tɔli-e tɔ.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 NJe ndɔr təl ɨlə kɨ ɓəə je kɨ rangɨ, ngay ɨtə e kɨ kəte wa kɨn ɓəy. Nə rai səde ko nḛ wa kɨ rai kɨ njé kɨ kəte ka kɨn ɓəy.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Ta tɔl tae tɨ, dɨngəm təl ɨlə ngonne wa rɔde tɨ, ə nə: “A ɓəli gɨdɨ ngonm.”
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Nə njé ra kɨlə nju, lokɨ ooi ngon ka kɨn ɓa əli-naa dande tɨ əi nə: “Darɔe ə wa kam ə a e nje nḛ nduwə, ɨrəi adɨ jɨ tɔli-e, nɨngə j-a j-uwəi ndɔr nju kɨn ya̰je tɨ.”
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 E be ə, uwəi ngon ka kɨn, ndɔri-e, awi sie gɨdɨ ndɔr tɨ taga, tɔli-e.
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 Ə se ndɔ kɨ dɨngəm kɨ ɓa nje ndɔr kɨn a re ə, ri ə a ra kɨ njé ra kɨlə ndɔr je kɨn wa?»
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Nɨngə əi je əli Jəju əi nə: «A tɔ kode, ɓa a adɨ ndɔr ləne njé kɨ rangɨ, kɨ kadɨ a adi-e kande kɨ dɔkagɨlo kɨ ɔjɨ.»
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Nɨngə Jəju əl-de ə nə: «Ɨtɨdəi me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə oi al a?
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 Nɨngə adɨ m-əl səsi ɓəy tɔ: «A taai ko̰ɓe lə Luwə jisi tɨ, kadɨ təli adi gɨn dɨje kɨ rangɨ kɨ kadɨ a raii kɨlə kɨ majɨ.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 NGa nɨngə, dəw kɨ osɨ dɔ mbal tɨ kɨn ə, a tətɨ njəkɨ njəkɨ, a re e ə mbal kɨn osɨ dɔe tɨ tɔ nɨngə, a rəkɨte rəkɨtə rəkɨtə.»
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Lokɨ njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je kɨ *Parɨsɨ je ooi kujɨ ta kɨn ɓa, gəri mee kadɨ e ta kɨ dɔde tɨ ə Jəju a əl.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Ə sangi rəbɨ kadɨ n-uwəi-e, nə ɓəli kosɨ je, tadɔ kosɨ je ooi Jəju tə nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.