Mateus 21
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ARA
1 Lokɨ Jəju əi kɨ njé ndo je ləne rəi, ɨndəi dɔ ɓe kɨ Jorijaləm ɓasi, gɨdɨ ɓe tɨ kɨ Bətɨpaje, kɨ kadɨ mbal kagɨ bɨni je tɨ, ɨlə njé ndo je joo,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 əl-de ə nə: «Awi me ngon ɓe tɨ kɨ a no̰si tɨ kam. Lo kur ə wa kɨ a uri kɨ me ɓe tɨ par ə, a ɨngəi ko̰ koro əi kɨ ngon koro kɨ dɔɔi-de adɨ ai, ɓa ɨtuti-de, ɨrəi səde adi-mi.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 A re dəw madɨ dəjɨ səsi ta dɔ tɨ ə, əli-e əi nə: “Ɓaɓe ə ge-de”, ə a ɨyə̰-de kalangɨ ba kadɨ ɨtuti-de.
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 «Nḛ kɨn a ra nḛ be mba kadɨ ta kɨ nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ əl kɨn tɔl tane:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 “Əli dɨje kɨ *Sɨyo̰ tɨ əli əi nə:
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 *NJé ndo je awi, rai təkɨ Jəju əl-n-de.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Rəi kɨ ko̰ koro əi kɨ ngon koro ka kɨn nɨngə, labi kɨbɨ je ləde gɨdɨde tɨ, ɓa Jəju al ɨsɨ dɔ tɨ.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Kosɨ dɨje ngay labi kɨbɨ je ləde go rəbɨ tɨ. NJé kɨ na̰ je təti mbi kam je ə tɨləi dɔ rəbɨ tɨ.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 NJe njɨyə no̰ Jəju tɨ, kɨ njé njɨyə goe tɨ, uni ndude kɨ taa əli əi nə:
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Lokɨ Jəju ur Jorijaləm tɨ, lo kɨ me ɓe tɨ ba pətɨ ndɨgɨ ɓɨr ɓɨr. Adɨ dɨje dəji rɔde ta əi nə: «E dəw kɨ ban ə?»
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Ə kosɨ je ɨləi-de tɨ əi nə: «E Jəju, nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ, kɨ Najarətɨ, dɔnangɨ Galile tɨ.»
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Go tɨ, Jəju aw ur natɨ kəy tɨ lə Luwə, nɨngə tuwə njé labɨ nḛ je kɨ njé ndogɨ nḛ je natɨ kəy tɨ lə Luwə kɔ. Jəju sur tabɨlə je lə njé mbəl la je tɨlə, naa tɨ kɨ nḛ kɨsɨ lə njé gatɨ də dum je.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Nɨngə əl-de ə nə: «NDangi me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə əi nə: “Kəy ləm a ɓari-e kəy kəl ta kɨ Luwə, nə səi, ɨtəli-e lo ɓɔyɔ rɔ tɨ lə njé ɓogɨ je yo!”»
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Lo kɨn tɨ no̰o̰, njé kəm tɔ je kɨ njé mətɨ je, rəi rɔe tɨ natɨ kəy tɨ lə Luwə, adɨ adɨ-de rɔ nga.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Lokɨ njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je kɨ njé ndo ndu-kun je ooi nḛ je kɨ ətɨ ɓəl kɨ Jəju ra-de, kɨ ndu ngan je kɨ ɨsɨ ɓa ə nə: «Tɔjɨ e kɨ dɔ *NGon ka Dabɨdɨ tɨ,» kɨn ɓa, mede o̰-de,
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 adɨ əli Jəju əi nə: «O ta kɨ ngan je a əli kam ta?» Ə Jəju ɨlə-de tɨ ə nə: «Oyo, m-o, nə se ɨtɨdəi ndu Luwə kɨ ndangi əi nə:
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Nɨngə lo kɨn tɨ, Jəju ɨyə̰-de no̰o̰, ə tḛḛ me ɓe bo tɨ kɔ, aw Bətani tɨ, aw to nu.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Lo ti kɨ sḭ, Jəju təl ɨsɨ re me ɓe bo tɨ, nɨngə ɓo ra-e.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Ə oo kagɨ mbay-kote kɨ a kadɨ rəbɨ tɨ, tɔ kadɨ n-aw gɨn tɨ, nə lokɨ re ɓasi ɓa, oo mbie je par ɓɨ oo kande al. Ə Jəju əl mbay-kote ka kɨn ə nə: «A andɨ gogɨ al bɨtɨ kɨ no̰ tɨ.» Ɓa loe tɨ no̰o̰, mbay-kote tutɨ.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Lokɨ njé ndo je ooi nḛ kɨn ɓa, ətɨ-de ɓəl ngay, adɨ dəji ta əi nə: «Ra ban ə loe tɨ ne par ə kagɨ tutɨ ə?»
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Ə Jəju ɨlə-de tɨ ə nə: «Təkɨ rɔjetɨ, adɨ m-əl səsi, re awi kɨ kadɨ-me, ə mesi tɔsɨ al ə, e nḛ kɨ m-ra kɨ mbay-kote kɨn par ə a rai al, nə re əli mbal kam əi nə: “Ɔtɨ lo kɨn tɨ rangɨ, aw osɨ me ba tɨ,” ka nḛ kɨn a ra nḛ.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 NGa nɨngə, nḛ je pətɨ kɨ a ɨdəji kɨ kadɨ-me, me kəl ta tɨ kɨ Luwə ə, a ɨngəi.»
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Jəju ur natɨ kəy tɨ lə Luwə, ɨsɨ ndo nḛ dɨje nɨngə, njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ ngatɔgɨ je lə *Jɨpɨ je, rəi kɨ rɔe tɨ, dəji-e əi nə: «E kɨ tɔgɨ kɨ ḭ ra ə ɨsɨ ra-n nḛ je kɨn be ə? Ə na̰ tɔ ə adi ndune ə ɨsɨ ɨra-n wa əl-je adɨ j-o?»
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Ə Jəju təl əl-de ə nə: «Mi ka m-a m-dəjɨ səsi ta kare ba be tɔ. Re ɨləi-mi tɨ nɨngə, m-a m-əl səsi dəw kɨ adɨ-m ndune kadɨ m-ra-n nḛ je kɨn tɔ.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Na̰ ə ɨlə Ja̰ kadɨ ra dɨje batəm ə? E Luwə ə se e dɨje ə?» Nə təli a əli-naa ta dande tɨ əi nə: «Re j-əl-e j-ə nə: “E Luwə ə ɨle” ə, a dəjɨ-je ə nə se ra ban ə j-adɨ Ja̰ meje al wa?
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 A kɨn ə re j-əl j-ə nə: “E dɨje ə ɨləi Ja̰” ə, e ta kɨ rɔ kosɨ je tɨ tɔ, tadɔ dɨje pətɨ ooi Ja̰ kadɨ e nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ.»
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Be ə, təli əli Jəju əi nə: «Jɨ gər al.» Ə Jəju ka təl ɨlə-de tɨ ə nə: «Re ɨgəri al ə, mi ka m-a m-əl səsi tɔgɨ kɨ m-ɨsɨ m-ra-n nḛ je kɨn al tɔ.»
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Jəju əl ta kɨ rangɨ ɓəy ə nə: «Əli-mi ta ləsi dɔ ta tɨ kɨn adi-mi m-o. Dɨngəm kare aw kɨ ngan dɨngəm je joo, ə un ta əl kɨ dɔsa̰y ə nə: “NGonm, aw ɨra kɨlə me ndɔr nju tɨ ɓone.”
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 Ɓa ngon ka kɨn ɨlə bawne tɨ ə nə: “M-a m-aw al,” ə ɨsɨ ba bɨtɨ nɨngə me uwe kɨ ta, adɨ ḭ aw.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 Dɨngəm re rɔ ngon tɨ kɨ ko̰ joo, əl-e ka ta kɨ əl ngoko̰e ka kɨn, nɨngə e əl ə nə: “Oyo, m-a m-aw bawm,” ɓa aw al.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 Ə se dan ngan je tɨ kɨ joo kɨn e kɨ ra ə ra go ndɨgɨ tɨ lə bawne wa?» Ɓa ɨləi Jəju tɨ əi nə: «E kɨ dɔsa̰y.» Ə Jəju əl-de ə nə: «Təkɨ rɔjetɨ, adɨ m-əl səsi, njé taa la-mbə je kɨ dəne je kɨ njé ra kaya je a tḛḛi ko̰ɓe tɨ lə Luwə no̰si tɨ.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Tadɔ Ja̰ Batɨsɨ re rɔsi tɨ, tɔjɨ səsi rəbɨ kɨ dana, nə ɨtaai mee al, nə njé taa la-mbə je kɨ dəne je kɨ njé ra kaya je taai mee. Ə səi je, oi nḛ kɨn be ka, mesi uwə səsi kɨ ta go gogɨ ɓa adɨ ɨyə̰i nḛ rasi je kɨ majal kɔ, ə ɨtaai mee al.»
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 Go tɨ, Jəju əl-de ə nə: «Uri mbisi oi kujɨ ta kɨ rangɨ ɓəy. Dəw kare kɨ nje ndɔr nju e no̰o̰, nɨngə ɨndə sɨngə gugɨ gɨde wukɨ. Ur ɓe kadɨ tə mborəi man nju tɨ, nɨngə ur nḛ tə ta kagɨ be, kadɨ dɨje ɨsi dɔ tɨ ngəmi ndɔr ka kɨn. Ɓa go tɨ, dɔɔi ta naa tɨ kɨ dɨje kɨ njé ra kɨlə nju, kadɨ tə rai kɨle adi-e, ə kagɨ loe tɨ ɓa, a ka̰yḭ-naa nḛe, nɨngə e wa ɔtɨ aw mba.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Lokɨ kagɨ lo kɨjə kandɨ nju asɨ nɨngə, ɨlə ɓəə je ləne kadɨ awi taai kandɨ nḛ ndor ka kɨn, kɨ ya̰ne ji njé ra kɨle tɨ adɨ-ne.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 Nə lokɨ ɓəə je awi nɨngə, njé ra kɨlə je uwəi-de. Tɨndəi kɨ kare ngay, tɔli kɨ nungɨ, ɓa kɨ ko̰ mɨtə, tɨləi-e kɨ mbal tɔli-e tɔ.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 NJe ndɔr təl ɨlə kɨ ɓəə je kɨ rangɨ, ngay ɨtə e kɨ kəte wa kɨn ɓəy. Nə rai səde ko nḛ wa kɨ rai kɨ njé kɨ kəte ka kɨn ɓəy.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Ta tɔl tae tɨ, dɨngəm təl ɨlə ngonne wa rɔde tɨ, ə nə: “A ɓəli gɨdɨ ngonm.”
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 Nə njé ra kɨlə nju, lokɨ ooi ngon ka kɨn ɓa əli-naa dande tɨ əi nə: “Darɔe ə wa kam ə a e nje nḛ nduwə, ɨrəi adɨ jɨ tɔli-e, nɨngə j-a j-uwəi ndɔr nju kɨn ya̰je tɨ.”
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 E be ə, uwəi ngon ka kɨn, ndɔri-e, awi sie gɨdɨ ndɔr tɨ taga, tɔli-e.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Ə se ndɔ kɨ dɨngəm kɨ ɓa nje ndɔr kɨn a re ə, ri ə a ra kɨ njé ra kɨlə ndɔr je kɨn wa?»
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Nɨngə əi je əli Jəju əi nə: «A tɔ kode, ɓa a adɨ ndɔr ləne njé kɨ rangɨ, kɨ kadɨ a adi-e kande kɨ dɔkagɨlo kɨ ɔjɨ.»
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Nɨngə Jəju əl-de ə nə: «Ɨtɨdəi me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə oi al a?
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 Nɨngə adɨ m-əl səsi ɓəy tɔ: «A taai ko̰ɓe lə Luwə jisi tɨ, kadɨ təli adi gɨn dɨje kɨ rangɨ kɨ kadɨ a raii kɨlə kɨ majɨ.
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 NGa nɨngə, dəw kɨ osɨ dɔ mbal tɨ kɨn ə, a tətɨ njəkɨ njəkɨ, a re e ə mbal kɨn osɨ dɔe tɨ tɔ nɨngə, a rəkɨte rəkɨtə rəkɨtə.»
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Lokɨ njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je kɨ *Parɨsɨ je ooi kujɨ ta kɨn ɓa, gəri mee kadɨ e ta kɨ dɔde tɨ ə Jəju a əl.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Ə sangi rəbɨ kadɨ n-uwəi-e, nə ɓəli kosɨ je, tadɔ kosɨ je ooi Jəju tə nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.