Mateus 15
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs VC
1 *Parɨsɨ je kɨ njé ndo ndu-kun je lə Luwə kɨ madɨ je ḭ Jorijaləm tɨ, rəi ɨngəi Jəju dəji-e əi nə:
1 Alguns fariseus e escribas de Jerusalém vieram um dia ter com Jesus e lhe disseram:
2 «MBa ri ə njé ndo je ləi təli rɔde go nḛ jibəl ɓe tɨ lə kaje je al ə? Jɨ dəjɨ be tadɔ togi jide al par ə usoi nḛ.»
2 Por que transgridem teus discípulos a tradição dos antigos? Nem mesmo lavam as mãos antes de comer.
3 Ə Jəju ɨlə-de tɨ ə nə: «NGa səi, mba ri ə ɨtəli rɔsi go ndu-kun tɨ lə Luwə al mbata nḛ jibəl ɓe ləsi ə?
3 Jesus respondeu-lhes: E vós, por que violais os preceitos de Deus, por causa de vossa tradição?
4 Təkɨ rɔjetɨ, Luwə əl ə nə: “Ɔsɨ gon bawi kɨ ko̰i.” Taa əl ɓəy ə nə: “Dəw kɨ tajɨ bawne ə se kone asɨ ta koy.”
4 Deus disse: Honra teu pai e tua mãe; aquele que amaldiçoar seu pai ou sua mãe será castigado de morte {Ex 20,12; 21,17}.
5 Nə səi, əli əi nə: “Dəw kɨ əl bawne ə se kone ə nə: ‹Nḛ majɨ je kɨ re m-a m-ɔsɨ-n sɔli e kadɨ-kare kɨ m-ɨndə ta dangɨ mbata lə Luwə ngata,› ɓa,
5 Mas vós dizeis: Aquele que disser a seu pai ou a sua mãe: aquilo com que eu vos poderia assistir, já ofereci a Deus,
6 dəwe kɨn aw kɨ ndoo kadɨ ɔsɨ gon bawne al ngata. Lo kɨn tɨ, ɨsɨ tuji kɨ ta lə Luwə mbata nḛ jibəl ɓe ləsi.”
6 esse já não é obrigado a socorrer de outro modo a seus pais. Assim, por causa de vossa tradição, anulais a palavra de Deus.
7 Səi njé kədɨ kəm dɨje, ta kɨ Luwə əl kɨ ta nje kəl ta kɨ tane tɨ Ejay dɔsi tɨ e ta kɨ rɔjetɨ. Luwə əl ə nə:
7 Hipócritas! É bem de vós que fala o profeta Isaías:
8 “Gɨn dɨje kɨn ɔsi gonm kɨ nda tade kare,
8 Este povo somente me honra com os lábios; seu coração, porém, está longe de mim.
9 Tɔjɨ kɨ ɨsɨ ɨləi dɔm tɨ, ndae goto,
9 Vão é o culto que me prestam, porque ensinam preceitos que só vêm dos homens {Is 29,13}.
10 Go tɨ, Jəju ɓar kosɨ dɨje kɨ rɔne tɨ, ə əl-de ə nə: «Uri mbisi majɨ oi ta ləm, ə kadɨ ɨgəri mee tɔ.
10 Depois, reuniu os assistentes e disse-lhes:
11 Nḛ madɨ kɨ ḭ taga aw ta dəw tɨ kɨ a təl-e nḛ kɨ to njḛ tɨ ta kəm Luwə tɨ goto. Nə nḛ kɨ tḛḛ ta dəw tɨ ə a təl dəw kɨ nḛ kɨ to njḛ tɨ.»
11 Ouvi e compreendei. Não é aquilo que entra pela boca que mancha o homem, mas aquilo que sai dele. Eis o que mancha o homem.
12 Lo kɨn tɨ, njé ndo je lə Jəju rəi rɔe tɨ əli-e əi nə: «Ta kɨ əl kɨn to me *Parɨsɨ je ngay, kɨn ɨgər ma?»
12 Então se aproximaram dele seus discípulos e disseram-lhe: Sabes que os fariseus se escandalizaram com as palavras que ouviram?
13 Ə Jəju ɨlə-de tɨ ə nə: «Kagɨ kɨ ra kɨ Bai mə-e al, a ɔri-e kɔ.
13 Jesus respondeu: Toda planta que meu Pai celeste não plantou será arrancada pela raiz.
14 Ɨyə̰i-de, əi njé kəm tɔ je kɨ ɨsɨ ndɔri njé kəm tɔ je. NGa nɨngə, re nje kəm tɔ ndɔr nje kəm tɔ ɓa, joo pu a osi me ɓe tɨ.»
14 Deixai-os. São cegos e guias de cegos. Ora, se um cego conduz a outro, tombarão ambos na mesma vala.
15 Ə Pɨyər un ta əl-e ə nə: «Ɔr me kujɨ ta kɨn adɨ j-o.»
15 Tomando então a palavra, Pedro disse: Explica-nos esta parábola.
16 Ɓa Jəju əl ə nə: «Adɨ səi je wa ka ɨgəri nḛ al tɔ a?
16 Jesus respondeu: Sois também vós de tão pouca compreensão?
17 Adɨ m-əl səsi, nḛ je pətɨ kɨ ɔdɨ ta dəw, a aw tḛḛ kandae tɨ, ɓa go tɨ ə, tḛḛ kɔ, aw ɓe sḭ tɨ.
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai ao ventre e depois é lançado num lugar secreto?
18 Nə nḛ kɨ tḛḛ ta dəw tɨ, e nḛ kɨ ḭ nga̰me dəw tɨ, nɨngə e kɨn ə e nḛ kɨ nje təl dəw nḛ kɨ to njḛ tɨ.
18 Ao contrário, aquilo que sai da boca provém do coração, e é isso o que mancha o homem.
19 NGa̰ me dəw ə e lo kɨ mər ta je kɨ majal ɨsɨ tḛḛ tɨ, kɨ tɔl-naa, kɨ kuwə marɨm, kɨ kaya kɨ ra, kɨ ɓogɨ, kɨ ma najɨ kɨ ngom, kɨ kəl ta kɨ majal dɔ-naa tɨ.
19 Porque é do coração que provêm os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as impurezas, os furtos, os falsos testemunhos, as calúnias.
20 Əi je kɨn ə əi nḛ je kɨ ɨsɨ təli dəw nḛ kɨ to njḛ tɨ; nə kuso nḛ, kɨ kanjɨ togɨ ji, a təl dəw nḛ kɨ to njḛ tɨ al.»
20 Eis o que mancha o homem. Comer, porém, sem ter lavado as mãos, isso não mancha o homem.
21 Jəju ḭ loe tɨ no̰o̰, ɔr rɔne aw dɔnangɨ tɨ kɨ Tɨr kɨ Sɨdo̰.
21 Jesus partiu dali e retirou-se para os arredores de Tiro e Sidônia.
22 Nɨngə yə, dəne kɨ Kana tɨ kare tḛḛ no̰o̰ re, ɓa un ndune kɨ taa əl ə nə: «Ɓaɓe, *NGon ka Dabɨdɨ, o kəm-to-ndoo ləm! tadɔ ndɨl kɨ majal adɨ ko̰ ngonm kɨ dəne ngay.»
22 E eis que uma cananéia, originária daquela terra, gritava: Senhor, filho de Davi, tem piedade de mim! Minha filha está cruelmente atormentada por um demônio.
23 Nə Jəju ɨle ta tɨ al. Ɓa njé ndo je lie rəi rɔe tɨ, əli-e əi nə: «Ɨtuwe kɔ goje tɨ, tadɔ a ɨndə ndu goje tɨ.»
23 Jesus não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos vieram a ele e lhe disseram com insistência: Despede-a, ela nos persegue com seus gritos.
24 Ə Jəju ɨlə tɨ ə nə: «E ngan *Isɨrayəl je, kɨ toi tə batɨ je kɨ nayḭ-naa be kam par ə Luwə ɨlə-m kɨ rɔde tɨ.»
24 Jesus respondeu-lhes: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Nə dəne re ɔsɨ məkəsɨne nangɨ no̰e tɨ ə nə: «Ɓaɓe, ɨre ɨra səm!»
25 Mas aquela mulher veio prostrar-se diante dele, dizendo: Senhor, ajuda-me!
26 Ə Jəju ɨle tɨ ə nə: «E go tɨ al kadɨ dəw un nḛ kuso lə ngan je, ɨlə adɨ ngan bɨsɨ je.»
26 Jesus respondeu-lhe: Não convém jogar aos cachorrinhos o pão dos filhos. _
27 Ɓa dəne əl Jəju ə nə: «E rɔjetɨ Ɓaɓe, nga ke ə, ngan bɨsɨ je kɨ ai gɨn tabɨlə tɨ, a usoi yongɨrɔ nḛ je kɨ tḛḛ ta ɓade je tɨ tosɨ nangɨ tɔ.»
27 Certamente, Senhor, replicou-lhe ela; mas os cachorrinhos ao menos comem as migalhas que caem da mesa de seus donos...
28 Lo kɨn tɨ, Jəju əl-e ə nə: «Dəne, kadɨ-me ləi bo ngay! Nɨngə kadɨ ɨngə nḛ kɨ to rɔi kɨn, təkɨ ɨdəjɨ-n.» Ɓa ngone kɨ dəne ka kɨn, ɨngə rɔ nga dɔ kade tɨ wa kɨn no̰o̰ tɔ.
28 Disse-lhe, então, Jesus: Ó mulher, grande é tua fé! Seja-te feito como desejas. E na mesma hora sua filha ficou curada.
29 Jəju ɔtɨ loe tɨ no̰o̰, aw ta ba tɨ kɨ Galile. Al aw dɔ mbal tɨ, ɨsɨ nangɨ.
29 Jesus saiu daquela região e voltou para perto do mar da Galiléia. Subiu a uma colina e sentou-se ali.
30 Kosɨ dɨje ngay rəi rɔ Jəju tɨ kɨ njé mətɨ je, kɨ njé kəm tɔ je, kɨ njé kɨngə tujɨ je, kɨ njé mbi bəy je, taa njé mo̰y je kɨ rangɨ ngay no̰o̰ ɓəy. Rəi kɨ njé mo̰y je kɨn ɓuki-de no̰ Jəju tɨ, ɓa Jəju ajɨ-de.
30 Então numerosa multidão aproximou-se dele, trazendo consigo mudos, cegos, coxos, aleijados e muitos outros enfermos. Puseram-nos aos seus pés e ele os curou,
31 E nḛ kɨ ətɨ kosɨ je ɓəl ngay, kadɨ njé mbi bəy je əli ta nɨm, njé kɨngə tujɨ je ɨngəi rɔ nga nɨm, njé mətɨ je njɨyəi nɨm, taa njé kəm tɔ je ka ooi lo nɨm tɔ, adɨ ɨləi tɔjɨ dɔ Luwə tɨ lə *Isɨrayəl je.
31 de sorte que o povo estava admirado ante o espetáculo dos mudos que falavam, daqueles aleijados curados, de coxos que andavam, dos cegos que viam; e glorificavam ao Deus de Israel.
32 Jəju ɓar njé ndo je ləne əl-de ə nə: «M-o kəm-to-ndoo lə kosɨ dɨje kɨn, tadɔ ndɔ mɨtə ɓone ə əi səm naa tɨ, nɨngə, nḛ kɨ kadɨ usoi goto. Ɓa m-ge kadɨ m-tuwə-de kɨ mede kɨ ɓo ba al, nə tə ɓo ḭ taa tɔgɨde rəbə.»
32 Jesus, porém, reuniu os seus discípulos e disse-lhes: Tenho piedade esta multidão: eis que há três dias está perto de mim e não tem nada para comer. Não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Ə njé ndo je lie dəji-e əi nə: «J-a j-ḭ kɨ mapa ra dɨlə lo tɨ ne, ə kosɨ dɨje kɨ ətɨ ɓəl be kɨn a usoi asɨ-de ə?»
33 Disseram-lhe os discípulos: De que maneira procuraremos neste lugar deserto pão bastante para saciar tal multidão?
34 Ɓa Jəju dəjɨ-de ə nə: «Mapa kɨ jisi tɨ e ban ə?» Ə əli-e əi nə: «Mapa e sɨri kɨ ngan kanjɨ je ndə̰y dɔ tɨ.»
34 Pergunta-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Sete, e alguns peixinhos, responderam eles.
35 Ə Jəju əl kosɨ dɨje kadɨ ɨsi nangɨ.
35 Mandou, então, a multidão assentar-se no chão,
36 Ɓa ɔy mapa kɨ sɨri kɨ ngan kanjɨ je ka kɨn jine tɨ, ra oyo Luwə dɔ tɨ, nɨngə gangɨ naa tɨ, adɨ njé ndo je ləne, adɨ adi kosɨ dɨje usoi.
36 tomou os sete pães e os peixes e abençoou-os. Depois os partiu e os deu aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Dɨje pətɨ usoi nḛ ndani, adɨ njé ndo je kawi gɨnde je kɨ nay, kare sɨri.
37 Todos comeram e ficaram saciados, e, dos pedaços que restaram, encheram sete cestos.
38 Dɨje kɨ usoi nḛ, asi dɨngəm je dɨbɨ sɔ, kɨ kanjɨ tɨdə dəne je kɨ ngan je.
38 Ora, os que se alimentaram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 Go tɨ, Jəju tuwə kosɨ je adɨ awi, ɓa al me to tɨ, aw dɔnangɨ Magada̰ tɨ.
39 Jesus então despediu o povo, subiu para a barca e retornou à região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.