Mateus 15
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ARIB
1 *Parɨsɨ je kɨ njé ndo ndu-kun je lə Luwə kɨ madɨ je ḭ Jorijaləm tɨ, rəi ɨngəi Jəju dəji-e əi nə:
1 Então chegaram a Jesus uns fariseus e escribas vindos de Jerusalém, e lhe perguntaram:
2 «MBa ri ə njé ndo je ləi təli rɔde go nḛ jibəl ɓe tɨ lə kaje je al ə? Jɨ dəjɨ be tadɔ togi jide al par ə usoi nḛ.»
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Ə Jəju ɨlə-de tɨ ə nə: «NGa səi, mba ri ə ɨtəli rɔsi go ndu-kun tɨ lə Luwə al mbata nḛ jibəl ɓe ləsi ə?
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: E vós, por que transgredis o mandamento de Deus por causa da vossa tradição?
4 Təkɨ rɔjetɨ, Luwə əl ə nə: “Ɔsɨ gon bawi kɨ ko̰i.” Taa əl ɓəy ə nə: “Dəw kɨ tajɨ bawne ə se kone asɨ ta koy.”
4 Pois Deus ordenou: Honra a teu pai e a tua mãe; e, Quem maldisser a seu pai ou a sua mãe, certamente morrerá.
5 Nə səi, əli əi nə: “Dəw kɨ əl bawne ə se kone ə nə: ‹Nḛ majɨ je kɨ re m-a m-ɔsɨ-n sɔli e kadɨ-kare kɨ m-ɨndə ta dangɨ mbata lə Luwə ngata,› ɓa,
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: O que poderias aproveitar de mim é oferta ao Senhor; esse de modo algum terá de honrar a seu pai.
6 dəwe kɨn aw kɨ ndoo kadɨ ɔsɨ gon bawne al ngata. Lo kɨn tɨ, ɨsɨ tuji kɨ ta lə Luwə mbata nḛ jibəl ɓe ləsi.”
6 E assim por causa da vossa tradição invalidastes a palavra de Deus.
7 Səi njé kədɨ kəm dɨje, ta kɨ Luwə əl kɨ ta nje kəl ta kɨ tane tɨ Ejay dɔsi tɨ e ta kɨ rɔjetɨ. Luwə əl ə nə:
7 Hipócritas! bem profetizou Isaias a vosso respeito, dizendo:
8 “Gɨn dɨje kɨn ɔsi gonm kɨ nda tade kare,
8 Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim.
9 Tɔjɨ kɨ ɨsɨ ɨləi dɔm tɨ, ndae goto,
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homem.
10 Go tɨ, Jəju ɓar kosɨ dɨje kɨ rɔne tɨ, ə əl-de ə nə: «Uri mbisi majɨ oi ta ləm, ə kadɨ ɨgəri mee tɔ.
10 E, clamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:
11 Nḛ madɨ kɨ ḭ taga aw ta dəw tɨ kɨ a təl-e nḛ kɨ to njḛ tɨ ta kəm Luwə tɨ goto. Nə nḛ kɨ tḛḛ ta dəw tɨ ə a təl dəw kɨ nḛ kɨ to njḛ tɨ.»
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem; mas o que sai da boca, isso é o que o contamina.
12 Lo kɨn tɨ, njé ndo je lə Jəju rəi rɔe tɨ əli-e əi nə: «Ta kɨ əl kɨn to me *Parɨsɨ je ngay, kɨn ɨgər ma?»
12 Então os discípulos, aproximando-se dele, perguntaram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 Ə Jəju ɨlə-de tɨ ə nə: «Kagɨ kɨ ra kɨ Bai mə-e al, a ɔri-e kɔ.
13 Respondeu-lhes ele: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Ɨyə̰i-de, əi njé kəm tɔ je kɨ ɨsɨ ndɔri njé kəm tɔ je. NGa nɨngə, re nje kəm tɔ ndɔr nje kəm tɔ ɓa, joo pu a osi me ɓe tɨ.»
14 Deixai-os; são guias cegos; ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão no barranco.
15 Ə Pɨyər un ta əl-e ə nə: «Ɔr me kujɨ ta kɨn adɨ j-o.»
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 Ɓa Jəju əl ə nə: «Adɨ səi je wa ka ɨgəri nḛ al tɔ a?
16 Respondeu Jesus: Estai vós também ainda sem entender?
17 Adɨ m-əl səsi, nḛ je pətɨ kɨ ɔdɨ ta dəw, a aw tḛḛ kandae tɨ, ɓa go tɨ ə, tḛḛ kɔ, aw ɓe sḭ tɨ.
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce pelo ventre, e é lançado fora?
18 Nə nḛ kɨ tḛḛ ta dəw tɨ, e nḛ kɨ ḭ nga̰me dəw tɨ, nɨngə e kɨn ə e nḛ kɨ nje təl dəw nḛ kɨ to njḛ tɨ.
18 Mas o que sai da boca procede do coração; e é isso o que contamina o homem.
19 NGa̰ me dəw ə e lo kɨ mər ta je kɨ majal ɨsɨ tḛḛ tɨ, kɨ tɔl-naa, kɨ kuwə marɨm, kɨ kaya kɨ ra, kɨ ɓogɨ, kɨ ma najɨ kɨ ngom, kɨ kəl ta kɨ majal dɔ-naa tɨ.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Əi je kɨn ə əi nḛ je kɨ ɨsɨ təli dəw nḛ kɨ to njḛ tɨ; nə kuso nḛ, kɨ kanjɨ togɨ ji, a təl dəw nḛ kɨ to njḛ tɨ al.»
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos, isso não o contamina.
21 Jəju ḭ loe tɨ no̰o̰, ɔr rɔne aw dɔnangɨ tɨ kɨ Tɨr kɨ Sɨdo̰.
21 Ora, partindo Jesus dali, retirou-se para as regiões de Tiro e Sidom.
22 Nɨngə yə, dəne kɨ Kana tɨ kare tḛḛ no̰o̰ re, ɓa un ndune kɨ taa əl ə nə: «Ɓaɓe, *NGon ka Dabɨdɨ, o kəm-to-ndoo ləm! tadɔ ndɨl kɨ majal adɨ ko̰ ngonm kɨ dəne ngay.»
22 E eis que uma mulher cananéia, provinda daquelas cercania, clamava, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim, que minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Nə Jəju ɨle ta tɨ al. Ɓa njé ndo je lie rəi rɔe tɨ, əli-e əi nə: «Ɨtuwe kɔ goje tɨ, tadɔ a ɨndə ndu goje tɨ.»
23 Contudo ele não lhe respondeu palavra. Chegando-se, pois, a ele os seus discípulos, rogavam-lhe, dizendo: Despede-a, porque vem clamando atrás de nós.
24 Ə Jəju ɨlə tɨ ə nə: «E ngan *Isɨrayəl je, kɨ toi tə batɨ je kɨ nayḭ-naa be kam par ə Luwə ɨlə-m kɨ rɔde tɨ.»
24 Respondeu-lhes ele: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Nə dəne re ɔsɨ məkəsɨne nangɨ no̰e tɨ ə nə: «Ɓaɓe, ɨre ɨra səm!»
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me.
26 Ə Jəju ɨle tɨ ə nə: «E go tɨ al kadɨ dəw un nḛ kuso lə ngan je, ɨlə adɨ ngan bɨsɨ je.»
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Ɓa dəne əl Jəju ə nə: «E rɔjetɨ Ɓaɓe, nga ke ə, ngan bɨsɨ je kɨ ai gɨn tabɨlə tɨ, a usoi yongɨrɔ nḛ je kɨ tḛḛ ta ɓade je tɨ tosɨ nangɨ tɔ.»
27 Ao que ela disse: Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Lo kɨn tɨ, Jəju əl-e ə nə: «Dəne, kadɨ-me ləi bo ngay! Nɨngə kadɨ ɨngə nḛ kɨ to rɔi kɨn, təkɨ ɨdəjɨ-n.» Ɓa ngone kɨ dəne ka kɨn, ɨngə rɔ nga dɔ kade tɨ wa kɨn no̰o̰ tɔ.
28 Então respondeu Jesus, e disse-lhe: ó mulher, grande é a tua fé! seja-te feito como queres. E desde aquela hora sua filha ficou sã.
29 Jəju ɔtɨ loe tɨ no̰o̰, aw ta ba tɨ kɨ Galile. Al aw dɔ mbal tɨ, ɨsɨ nangɨ.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia; e, subindo ao monte, sentou-se ali.
30 Kosɨ dɨje ngay rəi rɔ Jəju tɨ kɨ njé mətɨ je, kɨ njé kəm tɔ je, kɨ njé kɨngə tujɨ je, kɨ njé mbi bəy je, taa njé mo̰y je kɨ rangɨ ngay no̰o̰ ɓəy. Rəi kɨ njé mo̰y je kɨn ɓuki-de no̰ Jəju tɨ, ɓa Jəju ajɨ-de.
30 E vieram a ele grandes multidões, trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos, e outros muitos, e lhos puseram aos pés; e ele os curou;
31 E nḛ kɨ ətɨ kosɨ je ɓəl ngay, kadɨ njé mbi bəy je əli ta nɨm, njé kɨngə tujɨ je ɨngəi rɔ nga nɨm, njé mətɨ je njɨyəi nɨm, taa njé kəm tɔ je ka ooi lo nɨm tɔ, adɨ ɨləi tɔjɨ dɔ Luwə tɨ lə *Isɨrayəl je.
31 de modo que a multidão se admirou, vendo mudos a falar, aleijados a ficar sãos, coxos a andar, cegos a ver; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 Jəju ɓar njé ndo je ləne əl-de ə nə: «M-o kəm-to-ndoo lə kosɨ dɨje kɨn, tadɔ ndɔ mɨtə ɓone ə əi səm naa tɨ, nɨngə, nḛ kɨ kadɨ usoi goto. Ɓa m-ge kadɨ m-tuwə-de kɨ mede kɨ ɓo ba al, nə tə ɓo ḭ taa tɔgɨde rəbə.»
32 Jesus chamou os seus discípulos, e disse: Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer; e não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Ə njé ndo je lie dəji-e əi nə: «J-a j-ḭ kɨ mapa ra dɨlə lo tɨ ne, ə kosɨ dɨje kɨ ətɨ ɓəl be kɨn a usoi asɨ-de ə?»
33 Disseram-lhe os discípulos: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para fartar tamanha multidão?
34 Ɓa Jəju dəjɨ-de ə nə: «Mapa kɨ jisi tɨ e ban ə?» Ə əli-e əi nə: «Mapa e sɨri kɨ ngan kanjɨ je ndə̰y dɔ tɨ.»
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? E responderam: Sete, e alguns peixinhos.
35 Ə Jəju əl kosɨ dɨje kadɨ ɨsi nangɨ.
35 E tendo ele ordenado ao povo que se sentasse no chão,
36 Ɓa ɔy mapa kɨ sɨri kɨ ngan kanjɨ je ka kɨn jine tɨ, ra oyo Luwə dɔ tɨ, nɨngə gangɨ naa tɨ, adɨ njé ndo je ləne, adɨ adi kosɨ dɨje usoi.
36 tomou os sete pães e os peixes, e havendo dado graças, partiu-os, e os entregava aos discípulos, e os discípulos á multidão.
37 Dɨje pətɨ usoi nḛ ndani, adɨ njé ndo je kawi gɨnde je kɨ nay, kare sɨri.
37 Assim todos comeram, e se fartaram; e do que sobejou dos pedaços levantaram sete alcofas cheias.
38 Dɨje kɨ usoi nḛ, asi dɨngəm je dɨbɨ sɔ, kɨ kanjɨ tɨdə dəne je kɨ ngan je.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens além de mulheres e crianças.
39 Go tɨ, Jəju tuwə kosɨ je adɨ awi, ɓa al me to tɨ, aw dɔnangɨ Magada̰ tɨ.
39 E havendo Jesus despedido a multidão, entrou no barco, e foi para os confins de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.