Marcos 2
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs NAA
1 NDɔ ngay al go tɨ, Jəju təl aw Kapərnayɨm tɨ. Dɨje gəri kadɨ e me kəy tɨ no̰o̰.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Dɨje kawi-naa ngay, adɨ lo ɨbə-de ndɨngɨ ndɨngɨ, lo kɨ kadɨ dəw ɨlə njane tɨ ka goto, bɨtɨ kɨ ta kəy tɨ taga. Lo kɨn tɨ, Jəju ndo-de Poy Ta kɨ Majɨ lə Luwə.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Dɨje madɨ oti dəw kɨ rɔe oy njururu rəi sie rɔ Jəju tɨ. Dɨngəm je sɔ, ə oti-e.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Lo kadɨ awi sie, ɨləi-e no̰ Jəju tɨ goto, mbata, dɨje ɨbəi lo ndɨngɨ ndɨngɨ. E be ə, ali taa, ndui dɔ kəy, sɔbɨ dɔ lo kɨ Jəju e tɨ, nɨngə kɨ bole ka kɨn ə, ɨləi nje mo̰y kɨ nḛ kotɨ njé mo̰y je, kɨ dɔɔi kulə tɨ, no̰ Jəju tɨ.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Lokɨ Jəju oo kadɨ-me ləde nɨngə, əl dəw kɨ rɔe oy njururu ka kɨn ə nə: «NGonm, majal je ləi e kɨ kɨyə̰ go kɔ.»
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 NJé ndo ndu-kun je lə Luwə kɨ na̰ je ɨsi me kəy tɨ no̰o̰, ɨsɨ məri ta əi nə:
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 «Ra ban ə dəwe kam, əl ta be ə? Əl ta kɨ mal dɔ Luwə tɨ. Luwə kɨ karne ba par ə asɨ kɨyə̰ go majal lə dɨje kɔ, dəw kɨ rangɨ goto.»
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Ta naa tɨ no̰o̰, Jəju gər mər ta je ləde kɨn, adɨ əl-de ə nə: «Ra ban ɨsɨ ɨməri ta je kɨ be kɨn mesi tɨ ə?
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 Kəl nje rɔ koy njururu kə nə: “Majal je ləi e kɨ kɨyə̰ go kɔ” ɓa nga̰ ngay al ə se, kəl-e kə nə: “Ḭ taa, un tuwə ləi, ə ɨnjɨyə,” ə nga̰ ngay al ə?
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 Re e be ɓa, m-a m-ɔjɨ səi təkɨ mi NGon Dəw, m-aw kɨ tɔgɨ dɔnangɨ tɨ ne, mba kadɨ m-ɨyə̰-n go majal je lə dɨje kɔ.» Nɨngə, Jəju əl nje rɔ koy njururu ə nə:
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 «Ḭ taa, un tuwə ləi, ə aw ɓe.»
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Ɓa dɨngəm ḭ taa ta naa tɨ no̰o̰, un tuwə ləne, ə tḛḛ ta kəm dɨje tɨ aw. Ɓəl ra dɨje pətɨ, adɨ ɨləi tɔjɨ dɔ Luwə tɨ əi nə: «Jagɨ, j-o nḛ kɨ be kɨn kəte al ɓəy!» Dɨngəm je kɨ sɔ kɨ awi kɨ ngoko̰de kɨ nje mo̰y rɔ Jəju tɨ|src="CN01685C.TIF" size="col" loc="MRK 2.3-5" copy="David C. Cook" ref="2.4"
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Jəju təl aw kadɨ ba bo tɨ gogɨ. Dɨje pətɨ rəi rɔe tɨ, nɨngə ndo-de nḛ.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Lokɨ Jəju ɨsɨ də nɨngə, oo *Ləbi kɨ ngon lə Alpe, ɨsɨ me kəy taa la-mbə tɨ. Jəju əl-e ə nə: «Un gom.» Nɨngə Ləbi ḭ taa, un go Jəju.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Go tɨ, Jəju ɨsɨ ta nḛ kuso tɨ me kəy tɨ lə Ləbi. *NJé taa la-mbə je, kɨ njé ra majal je, ngay, ɨsi naa tɨ kɨ Jəju kɨ njé ndo je lie ta nḛ kuso tɨ, mbata ko dɨje kɨ be kɨn ngay ə njɨyəi goe tɨ, mukɨ mukɨ.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Lokɨ njé ndo ndu-kun je kɨ me ɓutɨ tɨ lə *Parɨsɨ je ooi Jəju ɨsɨ uso nḛ kɨ njé taa la-mbə je kɨ njé ra majal je nɨngə, əli njé ndo je lie əi nə: «Tə, Ɓasi ɨsɨ uso nḛ kɨ njé taa la-mbə je kɨ njé ra majal je a?»
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Jəju oo ndude, adɨ əl-de ə nə: «E dɨje kɨ njé mo̰y je ə a sangi dəw kɨ nje ra mo̰y, ɓɨ e njé rɔ nga je ə a sangi dəw kɨ nje ra mo̰y, al. Nɨngə, m-re mba ɓar dɨje kɨ dana al, nə m-re mba dɨje kɨ njé ra majal je yo.»
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 NDɔ kare njé ndo je lə Ja̰ Batɨsɨ əi kɨ *Parɨsɨ je ɨyə̰i ta nḛ kuso. Dɔkagɨlo tɨ kɨn ə dɨje rəi rɔ Jəju tɨ dəji-e əi nə: «Ra ban ə njé ndo je lə Ja̰ əi kɨ njé ndo je lə Parɨsɨ je, ɨsɨ ɨyə̰i ta nḛ kuso, ə ya̰i je, rai al ə?»
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Jəju ɨlə-de tɨ ə nə: «Oi kadɨ e go rəbe tɨ kadɨ dɨje kɨ ɓari-de lo nḛ kuso taa-naa tɨ, a ɨyə̰i ta nḛ kuso dɔkagɨlo tɨ kɨ nje taa dəne ɨsɨ-n səde naa tɨ a? Jagɨ dɔkagɨlo tɨ kɨ nje taa dəne ɨsɨ-n səde naa tɨ, a asi kɨyə̰ ta nḛ kuso, al.
19 Jesus respondeu:
20 NDɔ je a rəi no̰o̰ kadɨ a uni-e tade tɨ nɨngə, dɔkagɨloe tɨ kɨn ə a ɨyə̰i ta nḛ kuso.
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 Dəw a un ta kɨbɨ kɨ sɨgɨ kadɨ ɨlə-n kəm kɨbɨ kɨ kɔke al. Re e be ə, ta kɨbɨ kɨ sɨgɨ ka kɨn, a ḭ kɨ kɨ kɔke rakɨ rakɨ, kadɨ bole a to wororo ɨtə kɨ kəte ɓəy.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Taa, dəw a un kasɨ kandɨ nju kɨ ḭ al ɓəy utɨ me mbu nda je tɨ kɨ kɔke al tɔ. Re e be nɨngə, lokɨ kasɨ a ḭ ɓa, mbu nda je a ndui. Nɨngə mbu nda je kɨ kasɨ kandɨ nju je pətɨ a təli nḛ kɨ tujɨ kɔ. Be ə, re kasɨ kandɨ nju ḭ al ɓəy ɓa, majɨ kadɨ mbu nda je əi kɨ sɨgɨ taa.»
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Jəju ɨndə də me ndɔr gəme je tɨ, ndɔ taa kə̰ə̰ tɨ lə *Jɨpɨ je. *NJé ndo je lie kɨ əi sie, gangi dɔ ko je dɔ njɨyə tɨ usoi.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Nɨngə *Parɨsɨ je əli Jəju əi nə: «O nḛ kɨ to kɨn: njé ndo je ləi rai nḛ kɨ kadɨ dəw ra ndɔ taa kə̰ə̰ tɨ al.»
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 Jəju əl-de ə nə: «Ɨtɨdəi nḛ kɨ ngar *Dabɨdɨ ra lokɨ nḛ nga̰ səde, ə ɓo ra-de kɨ dɨje kɨ goe tɨ kɨn ndɔ kare al bɨtɨ a?
25 Ele lhes respondeu:
26 Dabɨdɨ ur me kəy tɨ lə Luwə, dɔkagɨlo tɨ kɨ Abɨyatar ə e nje kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨ bo. Dabɨdɨ un mapa kɨ dɨje adi Luwə kadɨ-kare tɨ, kɨ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare par ə sɔbɨ dɔde kadɨ usoi, uso, ə adɨ dɨje kɨ gone tɨ usoi tɔ.»
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Jəju təl əl-de ɓəy ə nə: «Luwə ɔr ndɔ ta kə̰ə̰ ɨndə ta dangɨ mba majɨ lə dəw, ɓɨ ra dəw mbata ndɔ ta kə̰ə̰ al.
27 E Jesus acrescentou:
28 E be ə, mi *NGon dəw, ndɔ taa kə̰ə̰ wa ka m-aw kɨ tɔgɨ dɔ tɨ.»
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.