Marcos 2
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ACF
1 NDɔ ngay al go tɨ, Jəju təl aw Kapərnayɨm tɨ. Dɨje gəri kadɨ e me kəy tɨ no̰o̰.
1 E alguns dias depois entrou outra vez em Cafarnaum, e soube-se que estava em casa.
2 Dɨje kawi-naa ngay, adɨ lo ɨbə-de ndɨngɨ ndɨngɨ, lo kɨ kadɨ dəw ɨlə njane tɨ ka goto, bɨtɨ kɨ ta kəy tɨ taga. Lo kɨn tɨ, Jəju ndo-de Poy Ta kɨ Majɨ lə Luwə.
2 E logo se ajuntaram tantos, que nem ainda nos lugares junto à porta cabiam; e anunciava-lhes a palavra.
3 Dɨje madɨ oti dəw kɨ rɔe oy njururu rəi sie rɔ Jəju tɨ. Dɨngəm je sɔ, ə oti-e.
3 E vieram ter com ele conduzindo um paralítico, trazido por quatro.
4 Lo kadɨ awi sie, ɨləi-e no̰ Jəju tɨ goto, mbata, dɨje ɨbəi lo ndɨngɨ ndɨngɨ. E be ə, ali taa, ndui dɔ kəy, sɔbɨ dɔ lo kɨ Jəju e tɨ, nɨngə kɨ bole ka kɨn ə, ɨləi nje mo̰y kɨ nḛ kotɨ njé mo̰y je, kɨ dɔɔi kulə tɨ, no̰ Jəju tɨ.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava, e, fazendo um buraco, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Lokɨ Jəju oo kadɨ-me ləde nɨngə, əl dəw kɨ rɔe oy njururu ka kɨn ə nə: «NGonm, majal je ləi e kɨ kɨyə̰ go kɔ.»
5 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, perdoados estão os teus pecados.
6 NJé ndo ndu-kun je lə Luwə kɨ na̰ je ɨsi me kəy tɨ no̰o̰, ɨsɨ məri ta əi nə:
6 E estavam ali assentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 «Ra ban ə dəwe kam, əl ta be ə? Əl ta kɨ mal dɔ Luwə tɨ. Luwə kɨ karne ba par ə asɨ kɨyə̰ go majal lə dɨje kɔ, dəw kɨ rangɨ goto.»
7 Por que diz este assim blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
8 Ta naa tɨ no̰o̰, Jəju gər mər ta je ləde kɨn, adɨ əl-de ə nə: «Ra ban ɨsɨ ɨməri ta je kɨ be kɨn mesi tɨ ə?
8 E Jesus, conhecendo logo em seu espírito que assim arrazoavam entre si, lhes disse: Por que arrazoais sobre estas coisas em vossos corações?
9 Kəl nje rɔ koy njururu kə nə: “Majal je ləi e kɨ kɨyə̰ go kɔ” ɓa nga̰ ngay al ə se, kəl-e kə nə: “Ḭ taa, un tuwə ləi, ə ɨnjɨyə,” ə nga̰ ngay al ə?
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados; ou dizer-lhe: Levanta-te, e toma o teu leito, e anda?
10 Re e be ɓa, m-a m-ɔjɨ səi təkɨ mi NGon Dəw, m-aw kɨ tɔgɨ dɔnangɨ tɨ ne, mba kadɨ m-ɨyə̰-n go majal je lə dɨje kɔ.» Nɨngə, Jəju əl nje rɔ koy njururu ə nə:
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem na terra poder para perdoar pecados (disse ao paralítico),
11 «Ḭ taa, un tuwə ləi, ə aw ɓe.»
11 A ti te digo: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Ɓa dɨngəm ḭ taa ta naa tɨ no̰o̰, un tuwə ləne, ə tḛḛ ta kəm dɨje tɨ aw. Ɓəl ra dɨje pətɨ, adɨ ɨləi tɔjɨ dɔ Luwə tɨ əi nə: «Jagɨ, j-o nḛ kɨ be kɨn kəte al ɓəy!» Dɨngəm je kɨ sɔ kɨ awi kɨ ngoko̰de kɨ nje mo̰y rɔ Jəju tɨ|src="CN01685C.TIF" size="col" loc="MRK 2.3-5" copy="David C. Cook" ref="2.4"
12 E levantou-se e, tomando logo o leito, saiu em presença de todos, de sorte que todos se admiraram e glorificaram a Deus, dizendo: Nunca tal vimos.
13 Jəju təl aw kadɨ ba bo tɨ gogɨ. Dɨje pətɨ rəi rɔe tɨ, nɨngə ndo-de nḛ.
13 E tornou a sair para o mar, e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Lokɨ Jəju ɨsɨ də nɨngə, oo *Ləbi kɨ ngon lə Alpe, ɨsɨ me kəy taa la-mbə tɨ. Jəju əl-e ə nə: «Un gom.» Nɨngə Ləbi ḭ taa, un go Jəju.
14 E, passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na alfândega, e disse-lhe: Segue-me. E, levantando-se, o seguiu.
15 Go tɨ, Jəju ɨsɨ ta nḛ kuso tɨ me kəy tɨ lə Ləbi. *NJé taa la-mbə je, kɨ njé ra majal je, ngay, ɨsi naa tɨ kɨ Jəju kɨ njé ndo je lie ta nḛ kuso tɨ, mbata ko dɨje kɨ be kɨn ngay ə njɨyəi goe tɨ, mukɨ mukɨ.
15 E aconteceu que, estando sentado à mesa em casa deste, também estavam sentados à mesa com Jesus e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque eram muitos, e o tinham seguido.
16 Lokɨ njé ndo ndu-kun je kɨ me ɓutɨ tɨ lə *Parɨsɨ je ooi Jəju ɨsɨ uso nḛ kɨ njé taa la-mbə je kɨ njé ra majal je nɨngə, əli njé ndo je lie əi nə: «Tə, Ɓasi ɨsɨ uso nḛ kɨ njé taa la-mbə je kɨ njé ra majal je a?»
16 E os escribas e fariseus, vendo-o comer com os publicanos e pecadores, disseram aos seus discípulos: Por que come e bebe ele com os publicanos e pecadores?
17 Jəju oo ndude, adɨ əl-de ə nə: «E dɨje kɨ njé mo̰y je ə a sangi dəw kɨ nje ra mo̰y, ɓɨ e njé rɔ nga je ə a sangi dəw kɨ nje ra mo̰y, al. Nɨngə, m-re mba ɓar dɨje kɨ dana al, nə m-re mba dɨje kɨ njé ra majal je yo.»
17 E Jesus, tendo ouvido isto, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas, sim, os que estão doentes; eu não vim chamar os justos, mas, sim, os pecadores ao arrependimento.
18 NDɔ kare njé ndo je lə Ja̰ Batɨsɨ əi kɨ *Parɨsɨ je ɨyə̰i ta nḛ kuso. Dɔkagɨlo tɨ kɨn ə dɨje rəi rɔ Jəju tɨ dəji-e əi nə: «Ra ban ə njé ndo je lə Ja̰ əi kɨ njé ndo je lə Parɨsɨ je, ɨsɨ ɨyə̰i ta nḛ kuso, ə ya̰i je, rai al ə?»
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam; e foram e disseram-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, e não jejuam os teus discípulos?
19 Jəju ɨlə-de tɨ ə nə: «Oi kadɨ e go rəbe tɨ kadɨ dɨje kɨ ɓari-de lo nḛ kuso taa-naa tɨ, a ɨyə̰i ta nḛ kuso dɔkagɨlo tɨ kɨ nje taa dəne ɨsɨ-n səde naa tɨ a? Jagɨ dɔkagɨlo tɨ kɨ nje taa dəne ɨsɨ-n səde naa tɨ, a asi kɨyə̰ ta nḛ kuso, al.
19 E Jesus disse-lhes: Podem porventura os filhos das bodas jejuar enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não podem jejuar;
20 NDɔ je a rəi no̰o̰ kadɨ a uni-e tade tɨ nɨngə, dɔkagɨloe tɨ kɨn ə a ɨyə̰i ta nḛ kuso.
20 Mas dias virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão naqueles dias.
21 Dəw a un ta kɨbɨ kɨ sɨgɨ kadɨ ɨlə-n kəm kɨbɨ kɨ kɔke al. Re e be ə, ta kɨbɨ kɨ sɨgɨ ka kɨn, a ḭ kɨ kɨ kɔke rakɨ rakɨ, kadɨ bole a to wororo ɨtə kɨ kəte ɓəy.
21 Ninguém deita remendo de pano novo em roupa velha; doutra sorte o mesmo remendo novo rompe o velho, e a rotura fica maior.
22 Taa, dəw a un kasɨ kandɨ nju kɨ ḭ al ɓəy utɨ me mbu nda je tɨ kɨ kɔke al tɔ. Re e be nɨngə, lokɨ kasɨ a ḭ ɓa, mbu nda je a ndui. Nɨngə mbu nda je kɨ kasɨ kandɨ nju je pətɨ a təli nḛ kɨ tujɨ kɔ. Be ə, re kasɨ kandɨ nju ḭ al ɓəy ɓa, majɨ kadɨ mbu nda je əi kɨ sɨgɨ taa.»
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; doutra sorte, o vinho novo rompe os odres e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; o vinho novo deve ser deitado em odres novos.
23 Jəju ɨndə də me ndɔr gəme je tɨ, ndɔ taa kə̰ə̰ tɨ lə *Jɨpɨ je. *NJé ndo je lie kɨ əi sie, gangi dɔ ko je dɔ njɨyə tɨ usoi.
23 E aconteceu que, passando ele num sábado pelas searas, os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Nɨngə *Parɨsɨ je əli Jəju əi nə: «O nḛ kɨ to kɨn: njé ndo je ləi rai nḛ kɨ kadɨ dəw ra ndɔ taa kə̰ə̰ tɨ al.»
24 E os fariseus lhe disseram: Vês? Por que fazem no sábado o que não é lícito?
25 Jəju əl-de ə nə: «Ɨtɨdəi nḛ kɨ ngar *Dabɨdɨ ra lokɨ nḛ nga̰ səde, ə ɓo ra-de kɨ dɨje kɨ goe tɨ kɨn ndɔ kare al bɨtɨ a?
25 Mas ele disse-lhes: Nunca lestes o que fez Davi, quando estava em necessidade e teve fome, ele e os que com ele estavam?
26 Dabɨdɨ ur me kəy tɨ lə Luwə, dɔkagɨlo tɨ kɨ Abɨyatar ə e nje kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨ bo. Dabɨdɨ un mapa kɨ dɨje adi Luwə kadɨ-kare tɨ, kɨ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare par ə sɔbɨ dɔde kadɨ usoi, uso, ə adɨ dɨje kɨ gone tɨ usoi tɔ.»
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo de Abiatar, sumo sacerdote, e comeu os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, dando também aos que com ele estavam?
27 Jəju təl əl-de ɓəy ə nə: «Luwə ɔr ndɔ ta kə̰ə̰ ɨndə ta dangɨ mba majɨ lə dəw, ɓɨ ra dəw mbata ndɔ ta kə̰ə̰ al.
27 E disse-lhes: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 E be ə, mi *NGon dəw, ndɔ taa kə̰ə̰ wa ka m-aw kɨ tɔgɨ dɔ tɨ.»
28 Assim o Filho do homem até do sábado é Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.