Lucas 7
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs NAA
1 Lokɨ Jəju əl ta je kɨn pətɨ kosɨ dɨje ɓa, ɔtɨ aw Kapərnayɨm tɨ.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Me ɓe tɨ kɨn, dəw kare kɨ nje kun dɔ ɓutɨ asɨgar je kɨ ɓu, aw kɨ ngon nje kɨlə ləne kare kɨ e mo̰y, to ta koy tɨ. Nɨngə e ngon nje kɨlə kɨ ɓae ge ta lie ngay.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Be ə, lokɨ kɨ bo lə asɨgar je ka kɨn oo ta lə Jəju nɨngə, ɨlə ngatɔgɨ je madɨ, kɨ əi ngatɔgɨ lə *Jɨpɨ je, adɨ-de awi ɨngəi Jəju kadɨ dəji-e adɨ re səde ajɨ ngon nje kɨlə ləne kɨn.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Lokɨ rəi ɨngəi Jəju nɨngə, no̰i dɔe tɨ kɨ nja naa tɨ naa tɨ əi nə: «Dɨngəm kɨn, e dəw kɨ asɨ kadɨ ɨra sie me nḛ dəjɨ tɨ lie kɨn,
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 tadɔ ndɨgɨ-je je Jɨpɨ je ngay, taa e e tɔ ə ra kəy kaw-naa ləje adɨ-je.»
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Ə Jəju ɔtɨ aw səde. Awi, ə lokɨ ɨndəi dɔ kəy ɓasi nɨngə, kɨ bo lə asɨgar je ka kɨn ɨlə madɨne je madɨ adɨ awi əli Jəju əi nə: «Ɓaɓe, ɨtapɨ rɔi al, tadɔ mi m-asɨ kadɨ ɨndə njai ta kəy tɨ ləm al.
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 E mbata kɨn ə, mi wa m-aw-n kɨ rɔm rɔi tɨ al. NGa nɨngə, m-dəji kadɨ əl ta kare par ə ngon nje kɨlə ləm a ɨngə rɔ nga.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 M-əl be tadɔ, mi kɨ dɔm mi gɨn tɔgɨ tɨ lə njé kɨ dɔm tɨ, nɨngə m-aw kɨ asɨgar je kɨ əi gɨn tɔgɨ tɨ ləm tɔ. Adɨ re m-əl asɨgar kare m-ə nə: “Aw!” ɓa aw; kɨn ə m-əl kɨ nungɨ m-ə nə: “Ɨre!” ɓa re; kɨn ə m-əl ngon nje kɨlə ləm m-ə nə: “Ɨra nḛ kɨ be!” ɓa ra nḛe kɨn tɔ.»
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Lokɨ Jəju oo ta je kɨn ɓa, pɨtɨ kɨ bo lə asɨgar je ka kɨn, nɨngə təl kəmne kɨ dɔ kosɨ dɨje tɨ kɨ a njɨyəi goe tɨ, əl-de ə nə: «Adɨ m-əl səsi, ko kadɨ-me kɨ be kɨn, dɔnangɨ kɨ *Isɨrayəl tɨ wa ka m-ɨngə al ɓəy.»
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Lokɨ njé kaw kɨlə je əi nə n-təli ɓe nɨngə yə ɨngəi ngon nje kɨlə ka kɨn, rɔe nga adɨ ɨsɨ kare.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 Jəju ɔtɨ no̰o̰ aw ɓe bo tɨ kɨ tɔe nə Nayɨm. *NJé ndo je lie kɨ kosɨ dɨje ngay uni goe awi sie.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 Lokɨ rəi tḛḛi ɓasi kɨ ta rəbɨ kɨ ur kɨ me ɓe tɨ ka kɨn nɨngə, dɨje ɨsɨ awi kɨ dəw kɨ oy kadɨ dɨbi-e. Dəw kɨ oy ka kɨn e ngon lə dəne kɨ nje ngaw koy kare be. E ngone kɨ dɨngəm kɨ kare ba be, adɨ kosɨ dɨje ngay kɨ me ɓe tɨ, ɨsɨ dani dəne ka kɨn lo dɨbɨ ngone tɨ.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Lokɨ Jəju o dəne ka kɨn nɨngə, kəm ko̰ ra-e ngay mbata tɨ lə dəne ka kɨn, adɨ əl-e ə nə: «Ɨno̰ al.»
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Jəju aw kadɨ kəsɨ yo tɨ, ɨlə jine ɔdɨ-n. NJé kotɨ nɨn je ai nangɨ, ɓa Jəju əl ə nə: «Basa, m-əli kadɨ ḭ taa!»
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Nɨngə nje koy ḭ ɨsɨ taa, ə ɨlə ngɨrə kəl ta. Jəju təl ule ji ko̰e tɨ.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Dɨje pətɨ, nḛ je kɨn ətɨ-de ɓəl, adɨ ɨləi tɔjɨ dɔ Luwə tɨ əi nə: «NJe kəl ta kɨ ta Luwə tɨ kare kɨ bo tḛḛ danje tɨ ne: Luwə re ra kɨ dɨje ləne.»
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Nḛ kɨ ra nḛ kɨn, poye rosɨ dɔnangɨ kɨ Jude tɨ pətɨ kɨ ngan ɓe je kɨ gəi gɨde.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 *NJé ndo je lə Ja̰ ɔri-e poy nḛ kɨ ra nḛ kɨn adi-e oo, ə Ja̰ ɓar njé ndo je ləne joo,
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 ɨlə-de rɔ Ɓaɓe tɨ adɨ dəji-e əi nə: «Ḭ ə ḭ dəw kɨ Luwə mbəte, kɨ sɔbɨ kadɨ a re ka kɨn ə se, e nay no̰o̰ ɓəy kadɨ tə jɨ ngəm tae ə?»
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Lokɨ rəi tḛḛi rɔ Jəju tɨ, əli-e əi «E Ja̰ Batɨsɨ ə ɨlə-je kɨ rɔi tɨ kadɨ jɨ dəji se “ḭ ə ḭ dəw kɨ Luwə mbəte, kɨ sɔbɨ kadɨ a re ka kɨn ə se, e nay no̰o̰ ɓəy kadɨ tə jɨ ngəm tae wa?”»
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Dɔkagɨloe tɨ wa kɨ ɨsɨ dəji-e ta kɨn, Jəju ɨsɨ ajɨ njé mo̰y je ngay nɨm, njé mətɨ je nɨm, ɨsɨ tuwə ndɨl je kɨ majal dɔ dɨje tɨ nɨm, taa adɨ njé kəm tɔ je ngay ooi lo nɨm tɔ.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Nɨngə ɨlə njé kɨlə je tɨ lə Ja̰ ə nə: «Awi əli Ja̰ nḛ je kɨ oi kɨ mbisi je, kɨ kəmsi je kɨn: NJé kəm tɔ je ooi lo, njé mətɨ je njɨyəi majɨ, njé banjɨ je ɨngəi rɔ nga, njé mbi bəy je ooi ta, njé koy je ḭḭ taa lo koy tɨ, taa njé ndoo je ka, e kɨ kɨlə-de mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ tɔ.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Majɨ-kur e lə dəw kɨ m-təl gɨn kosɨ lie, al.»
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Lokɨ njé ndo je lə Ja̰ təli awi, Jəju ɨlə ngɨrə kəl kosɨ je ta kɨ dɔ Ja̰ tɨ ə nə: «E ri ə awi ɨsɨ oi dɨlə lo tɨ ə? E gakɨra kɨ nəl ɨsɨ aw sie kɨ yo je, kɨ ne je kɨn a?
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 A re e e al ə, e ri wa bangɨ awi ɨsɨ oi ə? E dəw kɨ ɔ kɨbɨ kɨ ndole ngay ɓa awi oi-e ma? NGa njé kɨ ɔi kɨbɨ je kɨ gate e ngay ka, ɨsi lo je tɨ kɨ sɔl lum, ɨsi me kəy je tɨ kɨ boy kɨ ngar je ɨsi tɨ.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 Ə se e ri wa ə awi oi wa? E nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ ə awi oi-e ma? Re e e ə, m-əl səsi m-ə nə oyo, e nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ kɨ ɨtə njé kəl ta je kɨ ta Luwə tɨ ɓəy.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 E e ə makɨtɨbɨ lə Luwə əl ta kɨ dɔe tɨ kəte ə nə: “M-a m-ɨlə kɨ nje kaw kɨlə ləm kəte kadɨ ra go rəbɨ no̰i tɨ.”
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 Nɨngə adɨ m-əl səsi, dan dɨje tɨ pətɨ kɨ dəne je oji-de kɨn, dəw kɨ bo ɨtə Ja̰ goto. Nə kɨ ɓasɨne kɨn, dəw kɨ e kɨ du ngay me ɓeko̰ tɨ lə Luwə bo ɨte.
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Dɨje pətɨ kɨ ooi ta lie, naa tɨ kɨ njé taa la-mbə je gəri kadɨ Luwə ra nḛ kɨ dana, adɨ adi Ja̰ ra-de batəm.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Nə *Parɨsɨ je kɨ njé ndo ndu-kun je ɔsi nḛ kɨ Luwə ɨndə dɔe dana mbata tɨ ləde ngərəngɨ, adɨ mbati kadɨ Ja̰ ra-de batəm.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 M-o dəw kɨ kadɨ m-un-e m-ɔjɨ-n dɨje kɨ dɔkagɨlo tɨ kɨ ɓone kɨn al. Toi tə na̰ wa ka m-gər al.
31 E Jesus continuou:
32 M-a m-ə nə toi tə ngan je kɨ du kɨ ɨsi ta mbalo tɨ, ɓari-naa kɨ yo je, kɨ ne je əi nə: “Jɨ kɔl nal kadɨ ɨndamii, ə ɨmbati ndam, j-osɨ pa yo kadɨ ɨno̰i, ə ɨmbati no̰.”
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 E be ə, Ja̰ Batɨsɨ re, ə uso mapa al nɨm, a̰y kasɨ nju al nɨm ɓa, əli əi nə: “Dɔe majal.”
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 NGa ə, mi *NGon dəw m-re, ə m-uso nḛ je, m-a̰y man je ɓa, səi əli əi nə: “Mi nje kuso nḛ kədɨ, mi nje ka̰y nḛ, mi madɨ njé taa la-mbə je, kɨ njé ra majal je,” ɓəy tɔ!
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Nə ngan lə Luwə pətɨ kɨ ndɨgi gosɨ lie, gəri kadɨ gosɨ lie e gosɨ kɨ dana.»
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Parɨsɨ kare ɓa Jəju kadɨ aw uso səne ne. Be ə, Jəju aw ɨsɨ sie ta nḛ kuso tɨ.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Lo kɨn tɨ, dəne kare kɨ me ɓe tɨ kɨn tḛḛ no̰o̰ re. E dəne kɨ nje ra kaya, ə gər kadɨ Jəju ɨsɨ ɓe lə Parɨsɨ kɨ ɓari-e Sɨmo̰ kɨn no̰o̰, ɨsɨ uso nḛ. Dəne re kɨ ku mbal kɨ ɓari-e albatɨr kɨ yɨbɨ kɨ ətɨ majɨ rosɨ.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 Re ɨsɨ go Jəju tɨ, njae tɨ, ɨsɨ no̰, nɨngə yo̰m nja Jəju kɨ man kəmne, ɓa bɔr kɨ bɨsɨ dɔne. Go tɨ, təl tɔn nja Jəju, ɓa ɓukɨ yɨbɨ tɨ ka kɨn.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Lo kɨn tɨ, Parɨsɨ kɨ ɓa Jəju ɓe ləne ka kɨn əl mene tɨ ə nə: «Kɨn ə re dɨngəm kɨn e nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ təkɨ rɔjetɨ ə, asɨ kadɨ a gər dəne kɨ ɨsɨ ɔde kɨn, asɨ kadɨ a gər kɨlə ra-e je kɨ majal kɨn.»
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Ə Jəju əl-e ə nə: «Sɨmo̰, m-aw kɨ ta kare ne kadɨ m-əli.» NGa ə Sɨmo̰ ɨlə Jəju tɨ ə nə: «NJe ndo dɨje, əl-m.»
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 Ɓa Jəju əl-e ə nə: «Dɨngəm kare adɨ la dɨje joo, ɨndə kɨrə tɨ. Kɨ kare kadɨ a uge kɨrə kɨ lo kɨlə kɨ ndɔ ɓu mi, ə kɨ nungɨ kadɨ a uge kɨrə kɨ lo kɨlə tɨ kɨ ndɔ kutɨ mi tɔ.
41 Jesus continuou:
42 Nə lokɨ asi kadɨ ugəi kɨrə ka kɨn dɔde tɨ al, dɨngəm kɨ nje la ka kɨn ɨyə̰ kɔ kɨ go me-majɨ tɨ adɨ-de joo pu. Ə se dan dɨje tɨ kɨ joo kɨn, e kɨ ra a ndɨgɨ dɨngəm kɨ nje la kɨn ngay ə?»
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Nɨngə Sɨmo̰ ɨlə Jəju tɨ ə nə: «M-o kadɨ e e kɨ la kɨ dɔe tɨ e ngay ə ɓae ɨyə̰ kɔ kɨn ə a ndɨgɨ nje la kɨn ngay.» Ə Jəju əl-e ə nə: «Ta ləi e ta kɨ rɔjetɨ.» Dəne kɨ nje ra kaya kɨ re ɨsɨ nja Jəju tɨ |src="WA03839b.tif" size="col" loc="LUK 7.37-38" copy="Graham Wade" ref="7.38"
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Nɨngə təl kəmne kɨ dɔ dəne tɨ ka kɨn, ɓa əl Sɨmo̰ ə nə: «O dəne kɨn a? M-re ɓe ləi, ə man kɨ kare ka ɨmbəl dɔ njam tɨ al, nə e, yo̰m njam kɨ man kəmne, taa bɔr kɨ bɨsɨ dɔne ɓəy.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 Ḭ uwə-m kɨ rɔi tɨ jururu al, nə e, lokɨ m-ur kəy nu, ra kɨlə kɔy njam jururu kɨ rɔne tɨ.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 Ḭ ɨɓukɨ yɨbɨ dɔ njam tɨ al, nə e, ɓukɨ yɨbɨ kɨ ətɨ majɨ dɔ njam tɨ pɔ pɔ.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Be ə, m-a m-əli təkɨ e kɨ go rəbɨ majal je lie kɨ ngay kɨ kɨyə̰ kɨn ə, ɔjɨ-n ndɨgɨ-naa kɨ ətɨ ɓəl kɨn. Nɨngə dəw kɨ majal je lie e kɨ kɨyə̰ go kɔ ngay al, a tɔjɨ ndɨgɨ-naa kɨ ngay al tɔ.»
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ɓa Jəju əl dəne ka kɨn ə nə: «Majal je ləi e kɨ kɨyə̰ go kɔ kadi.»
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Lo kɨn tɨ, dɨje madɨ kɨ ɨsi sie ta nḛ kuso tɨ ɨləi ngɨrə kəl mede tɨ əi nə: «Dəw kɨn e na̰ ə aw bɨtɨ kadɨ ɨyə̰ go majal lə dɨje kɔ ə?»
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 Nə Jəju əl dəne ə nə: «Kadɨ-me ləi aji, aw kɨ lapɨya.»
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.