Lucas 4
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs NTLH
1 Go NDɨl Luwə tɨ kɨ rosɨ Jəju, Jəju təl ta ba Jurdḛ tɨ re. Təl re nɨngə, NDɨl Luwə ɔr no̰e aw sie dɨlə lo tɨ.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 Su na-e ndɔ dɔsɔ dɨlə lo tɨ. NDɔ kɨ Jəju ra dɔsɔ kɨn, uso nḛ madɨ al, adɨ ɓo ra-e.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 No̰o̰ be, su əl-e ə nə: «Re ḭ NGon lə Luwə ə, adɨ mbal kɨn adɨ təl mapa adɨ m-o.»
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Ə Jəju təl əl-e ə nə: «NDangi me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə əi nə: Dəw a ɨsɨ kɨ dɔne taa kɨ takul nḛ kuso par al.»
4 Jesus respondeu:
5 Su aw kɨ Jəju dɔ lo tɨ taa, ɓa kɨ kəm kɨ kɨndə jɨpɨ, ɔje ko̰ɓe je kɨ dɔnangɨ tɨ ne pətɨ ade oo.
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 Lokɨ ɔje nɨngə, təl əl-e ə nə: «M-a m-adi tɔgɨ dɔ ko̰ɓe je tɨ kɨn kɨ nḛ kɨngə je kɨ me tɨ pətɨ. Tadɔ e nḛ kɨ adi-mi me jim tɨ, nɨngə dəw kɨ mem ndɨgɨ ə m-ade.
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 Re ḭ, ɔsɨ məkəsi nangɨ no̰m tɨ ə, m-a m-adi ba pətɨ tə ya̰i.»
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 Jəju təl əl-e ə nə: «NDangi me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə əi nə: “A ɔsɨ məkəsi nangɨ no̰ Ɓaɓe Luwə tɨ ləi, nɨngə e kɨ karne ba par ə a re no̰e tɨ kadɨ ɨgose.”»
8 Jesus respondeu:
9 Go tɨ gogɨ, su aw kɨ Jəju Jorijaləm tɨ, aw sie jam dɔ kəy tɨ lə Luwə taa. Lokɨ aw sie taa, nɨngə əl-e ə nə: «Re ḭ NGon lə Luwə ə, ɨyə̰ jii taa osɨ adɨ m-o,
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 tadɔ ndangi me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə əi nə: Luwə a adɨ ndune malayka je ləne kadɨ tə ɨndəi kəmde goi tɨ.
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 Ɓəy taa, a lai-ni dajide tɨ, mba kadɨ njai tɨgə mbal al.»
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Jəju təl əl-e ə nə: «NDangi me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə əi nə: “A na Ɓaɓe Luwə ləi al”.»
12 Então Jesus respondeu:
13 Lokɨ su tɨgə kɨ nḛ na je kɨ kadɨ n-na-n Jəju ɓa, ɔr rɔne gogɨ sa̰y rɔe tɨ. Ɔr rɔne ngɨnə-n dɔkagɨlo kɨ rangɨ.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 Lo kɨn tɨ, Jəju təl Galile. Re kɨ tɔgɨ kɨ ḭ rɔ NDɨl Luwə tɨ. Tɔ Jəju ɓa kɨ dɔ lo je kɨ no̰o̰ pətɨ.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 NDo nḛ me kəy kaw-naa je tɨ lə *Jɨpɨ je. Dɨje pətɨ ɨləi tɔjɨ dɔe tɨ.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 Jəju aw Najarətɨ tɨ, kɨ e ɓe kɨ tɔgɨ tɨ. Təkɨ ɨsɨ ra-n kəte kəte, lokɨ ndɔ taa kə̰ə̰ asɨ nɨngə, Jəju aw kəy kaw-naa tɨ lə *Jɨpɨ je. Jəju ḭ taa kadɨ n-tɨdə makɨtɨbɨ.
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 Lokɨ ḭ taa, adi-e makɨtɨbɨ lə nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ Ejay, kɨ kəi. Jəju rɨrə makɨtɨbɨ ka kɨn nɨngə, ɨngə ta kɨ ndangi əi nə:
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 «NDɨl lə Ɓaɓe e dɔm tɨ,
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 Kadɨ m-ɨlə mbḛ ɓal me-majɨ lə Ɓaɓe kɨn.»
19 e anunciar que chegou o tempo
20 Go tɨ, Jəju kə makɨtɨbɨ ka kɨn, nɨngə təl-n adɨ nje kɨlə kɨ me kəy tɨ, ə ɨsɨ nangɨ kadɨ əl ta. Dɨje pətɨ kɨ me kəy kaw-naa tɨ ɓuki kəmde kɨ dɔe tɨ. Makɨtɨbɨ kɨ kə gɨdɨ-naa tɨ|src="hk00150c.tif" size="col" loc="LUK 4.16-20" copy="Horace Knowles" ref="4.16"
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 Lo kɨn tɨ, Jəju əl-de ə nə: «Ta kɨ oi kɨn, tɔl tane dɔsi tɨ ɓone.»
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Dɨje pətɨ mai najɨ lə Jəju, taa mbḛ me-majɨ kɨ tḛḛ tae tɨ ətɨ-de ɓəl kɨ dum tɔ, adɨ əli-naa əi nə: «Ma, e ngon lə Jɨsəpɨ rɔje tɨ ne al a?»
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 Be ə Jəju əl-de ə nə: «M-gər kadɨ a əli-mi kujɨ ta kɨ ə nə: “Ḭ nje ra dɨje mo̰y, ajɨ rɔi ḭ wa,” kɨn. A əli-mi əi nə: “J-o poy nḛ je pətɨ kɨ ɨra Kapərnayɨm tɨ kɨn, ə ɨra ɓe koji tɨ ne be tɔ adɨ j-o”.»
23 Então Jesus disse:
24 Jəju təl əl-de ɓəy ə nə: «M-əl səsi ta kɨ rɔjetɨ, nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ kɨ ɓe koje uwe rɔne tɨ majɨ goto.
24 E continuou:
25 Kɨ rɔjetɨ, dɔkagɨlo tɨ lə nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ Eli, njé ngaw koy je əi ngay *Isɨrayəl tɨ. Nə lokɨ ndi ədɨ dɔnangɨ tɨ al ɓal mɨtə kɨ nusɨ, ə ɓo o̰ kɨ dɔnangɨ pətɨ,
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 dəw kare dande tɨ kɨ Luwə ɨlə Eli rɔe tɨ goto. E nje ngaw koy kɨ Sarəpɨta tɨ, dɔnangɨ kɨ Sɨdo̰ tɨ yo ə Luwə ɨlə Eli kɨ rɔe tɨ.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 NJé banjɨ je ka əi ngay Isɨrayəl tɨ dɔkagɨlo tɨ lə Elɨje tɔ, nə e kɨ kare kɨ kadɨ Luwə ɔr banjɨ rɔe tɨ goto. E Nama kɨ Sɨri tɨ yo ə Luwə ɔr banjɨ rɔe tɨ.»
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 Lokɨ dɨje kɨ ɨsi gɨn kəy kaw-naa tɨ ooi ta kɨn, wongɨ tɔl-de pətɨ.
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 Lo kɨn tɨ, ḭḭ taai tuwəi Jəju me ɓe bo tɨ kɔ, nɨngə awi sie jam dɔ mbal tɨ kɨ ɨndəi ɓe bo tɨ. Awi sie tɨ mba kadɨ n-suri-e n-ləi-e n-tɔli-e kɔ.
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 Nə Jəju ur dande tɨ aw.
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 Jəju aw Kapərnayɨm tɨ, kɨ e ɓe bo kɨ dɔnangɨ Galile tɨ. Jəju ndo nḛ dɨje ndɔ taa kə̰ə̰ tɨ.
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 Nḛ ndo lie ətɨ dɨje ɓəl kɨ dum. Ətɨ-de ɓəl kɨ dum tadɔ əl ta kɨ tɔgɨ kɨ ḭ rɔ Luwə tɨ.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 Nɨngə, dəw madɨ kare kɨ ndɨl kɨ majal ra-e, ɨsɨ me kəy kaw-naa tɨ ləde no̰o̰, no̰ kɨ ndune kɨ bo ə nə:
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 «Jəju kɨ Najarətɨ, ri ə ɨge rɔje tɨ ə? Ɨre mba kadɨ ɨtujɨ-je a? M-gər-i majɨ: ḭ kɨ Kay njay lə Luwə.»
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Jəju ndangɨ ndɨl kɨ majal kɨ tɔgɨne ə nə: «Utɨ tai, ə ɨtḛḛ kɔ rɔ dɨngəm tɨ kɨn.» Lo kɨn tɨ, ndɨl kɨ majal bi dɨngəm ɨle dande tɨ, nɨngə tḛḛ rɔe tɨ kɨ kanjɨ kade ko̰.
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Nḛ kɨn ətɨ dɨje pətɨ ɓəl, adɨ dəji-naa ta dande tɨ əi nə: «Ta kɨn e ta kɨ ban ə ətɨ ɓəl be ə? Dəw kam aw kɨ tɔgɨ ko̰ɓe dɔ ndɨl je tɨ kɨ majal, ndangɨ-de kɨ tɔgɨ kɨ ḭ rɔ Luwə tɨ adɨ tḛḛi kɔ!»
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 E be ə, tɔɓa lə Jəju sane kɨ dɔnangɨ kɨ no̰o̰ pətɨ.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 Lokɨ Jəju ḭ kəy kaw-naa tɨ lə *Jɨpɨ je, aw me kəy tɨ lə Sɨmo̰. Məm Sɨmo̰ kɨ dəne, mo̰y ra-e, rɔe tɨngə ngay. Be ə, əli Jəju kadɨ ra nḛ madɨ mbata tɨ lie.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 Jəju rugɨ rɔne dɔe tɨ, ndangɨ rɔ kɨ tɨngə ngay ka kɨn adɨ ɨyḛ. Kalangɨ ba go tɨ, məm Sɨmo̰ ḭ taa ra nḛ kuso adɨ-de.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 Lo sɔlɔ, ta kadɨ kur tɨ, dɨje pətɨ kɨ awi kɨ dɨje kɨ mo̰y je kɨ dangɨ dangɨ rai-de, rəi səde rɔ Jəju tɨ. Jəju ɨndə jine dɔde tɨ kare kare pətɨ adɨ ɨngəi rɔ nga.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 NDɨl je kɨ majal ka tḛḛi rɔ dɨje tɨ ngay kɨ no̰ tade tɨ əi nə: «Ḭ NGon lə Luwə!» Nə Jəju ɨndə tɔgɨ dɔde tɨ, adɨ-de ta rəbɨ kadɨ əli ta al, tadɔ gəri-e ɓətɨ kadɨ e Kɨrɨsɨ.
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 Lokɨ lo ti, Jəju tḛḛ me ɓe bo tɨ aw dɨlə lo tɨ. Kosɨ dɨje ngay sangi-e, awi ɨngəi-e. Lokɨ ɨngəi-e, ndɨgi kadɨ n-uwəi-e nangɨ rɔde tɨ kadɨ tə aw lo al.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 Nə Jəju əl-de ə nə: «Sɔbɨ kadɨ m-ɨlə mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ kɨ ɔjɨ dɔ ko̰ɓe lə Luwə ndəgɨ ɓe bo je tɨ tɔ, tadɔ e kɨ mbata ta kɨn ə Luwə ɨlə-m.»
43 Mas Jesus disse:
44 E be ə, Jəju ɨlə-n mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ me kəy kaw-naa je tɨ lə *Jɨpɨ je dɔnangɨ Jude tɨ.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.