Lucas 4
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs NAA
1 Go NDɨl Luwə tɨ kɨ rosɨ Jəju, Jəju təl ta ba Jurdḛ tɨ re. Təl re nɨngə, NDɨl Luwə ɔr no̰e aw sie dɨlə lo tɨ.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Su na-e ndɔ dɔsɔ dɨlə lo tɨ. NDɔ kɨ Jəju ra dɔsɔ kɨn, uso nḛ madɨ al, adɨ ɓo ra-e.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 No̰o̰ be, su əl-e ə nə: «Re ḭ NGon lə Luwə ə, adɨ mbal kɨn adɨ təl mapa adɨ m-o.»
3 Então o diabo disse a Jesus: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra se transforme em pão.
4 Ə Jəju təl əl-e ə nə: «NDangi me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə əi nə: Dəw a ɨsɨ kɨ dɔne taa kɨ takul nḛ kuso par al.»
4 Mas Jesus lhe respondeu:
5 Su aw kɨ Jəju dɔ lo tɨ taa, ɓa kɨ kəm kɨ kɨndə jɨpɨ, ɔje ko̰ɓe je kɨ dɔnangɨ tɨ ne pətɨ ade oo.
5 Então o diabo o levou para um lugar mais alto e num instante lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Lokɨ ɔje nɨngə, təl əl-e ə nə: «M-a m-adi tɔgɨ dɔ ko̰ɓe je tɨ kɨn kɨ nḛ kɨngə je kɨ me tɨ pətɨ. Tadɔ e nḛ kɨ adi-mi me jim tɨ, nɨngə dəw kɨ mem ndɨgɨ ə m-ade.
6 E disse: — Eu lhe darei todo este poder e a glória destes reinos, porque isso me foi entregue, e posso dar a quem eu quiser.
7 Re ḭ, ɔsɨ məkəsi nangɨ no̰m tɨ ə, m-a m-adi ba pətɨ tə ya̰i.»
7 Portanto, se você me adorar, tudo isso será seu.
8 Jəju təl əl-e ə nə: «NDangi me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə əi nə: “A ɔsɨ məkəsi nangɨ no̰ Ɓaɓe Luwə tɨ ləi, nɨngə e kɨ karne ba par ə a re no̰e tɨ kadɨ ɨgose.”»
8 Mas Jesus respondeu:
9 Go tɨ gogɨ, su aw kɨ Jəju Jorijaləm tɨ, aw sie jam dɔ kəy tɨ lə Luwə taa. Lokɨ aw sie taa, nɨngə əl-e ə nə: «Re ḭ NGon lə Luwə ə, ɨyə̰ jii taa osɨ adɨ m-o,
9 Então o diabo levou Jesus a Jerusalém, colocou-o sobre o pináculo do templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 tadɔ ndangi me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə əi nə: Luwə a adɨ ndune malayka je ləne kadɨ tə ɨndəi kəmde goi tɨ.
10 porque está escrito: “Aos seus anjos ele dará ordens a seu respeito, para que o guardem.”
11 Ɓəy taa, a lai-ni dajide tɨ, mba kadɨ njai tɨgə mbal al.»
11 E: “Eles o sustentarão nas suas mãos, para que você não tropece em alguma pedra.”
12 Jəju təl əl-e ə nə: «NDangi me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə əi nə: “A na Ɓaɓe Luwə ləi al”.»
12 Jesus respondeu ao diabo:
13 Lokɨ su tɨgə kɨ nḛ na je kɨ kadɨ n-na-n Jəju ɓa, ɔr rɔne gogɨ sa̰y rɔe tɨ. Ɔr rɔne ngɨnə-n dɔkagɨlo kɨ rangɨ.
13 Tendo concluído todas as tentações, o diabo afastou-se de Jesus, até momento oportuno.
14 Lo kɨn tɨ, Jəju təl Galile. Re kɨ tɔgɨ kɨ ḭ rɔ NDɨl Luwə tɨ. Tɔ Jəju ɓa kɨ dɔ lo je kɨ no̰o̰ pətɨ.
14 Então Jesus, no poder do Espírito, voltou para a Galileia, e a sua fama correu por toda aquela região.
15 NDo nḛ me kəy kaw-naa je tɨ lə *Jɨpɨ je. Dɨje pətɨ ɨləi tɔjɨ dɔe tɨ.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo elogiado por todos.
16 Jəju aw Najarətɨ tɨ, kɨ e ɓe kɨ tɔgɨ tɨ. Təkɨ ɨsɨ ra-n kəte kəte, lokɨ ndɔ taa kə̰ə̰ asɨ nɨngə, Jəju aw kəy kaw-naa tɨ lə *Jɨpɨ je. Jəju ḭ taa kadɨ n-tɨdə makɨtɨbɨ.
16 Jesus foi para Nazaré, onde havia sido criado. Num sábado, entrou na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Lokɨ ḭ taa, adi-e makɨtɨbɨ lə nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ Ejay, kɨ kəi. Jəju rɨrə makɨtɨbɨ ka kɨn nɨngə, ɨngə ta kɨ ndangi əi nə:
17 Então lhe deram o livro do profeta Isaías. E, abrindo o livro, achou o lugar onde está escrito:
18 «NDɨl lə Ɓaɓe e dɔm tɨ,
18 “O Espírito do Senhor
19 Kadɨ m-ɨlə mbḛ ɓal me-majɨ lə Ɓaɓe kɨn.»
19 e proclamar o ano aceitável
20 Go tɨ, Jəju kə makɨtɨbɨ ka kɨn, nɨngə təl-n adɨ nje kɨlə kɨ me kəy tɨ, ə ɨsɨ nangɨ kadɨ əl ta. Dɨje pətɨ kɨ me kəy kaw-naa tɨ ɓuki kəmde kɨ dɔe tɨ. Makɨtɨbɨ kɨ kə gɨdɨ-naa tɨ|src="hk00150c.tif" size="col" loc="LUK 4.16-20" copy="Horace Knowles" ref="4.16"
20 Tendo fechado o livro, Jesus o devolveu ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Lo kɨn tɨ, Jəju əl-de ə nə: «Ta kɨ oi kɨn, tɔl tane dɔsi tɨ ɓone.»
21 Então Jesus começou a dizer:
22 Dɨje pətɨ mai najɨ lə Jəju, taa mbḛ me-majɨ kɨ tḛḛ tae tɨ ətɨ-de ɓəl kɨ dum tɔ, adɨ əli-naa əi nə: «Ma, e ngon lə Jɨsəpɨ rɔje tɨ ne al a?»
22 Todos davam testemunho dele e se maravilhavam das palavras cheias de graça que lhe saíam dos lábios. E perguntavam: — Não é este o filho de José?
23 Be ə Jəju əl-de ə nə: «M-gər kadɨ a əli-mi kujɨ ta kɨ ə nə: “Ḭ nje ra dɨje mo̰y, ajɨ rɔi ḭ wa,” kɨn. A əli-mi əi nə: “J-o poy nḛ je pətɨ kɨ ɨra Kapərnayɨm tɨ kɨn, ə ɨra ɓe koji tɨ ne be tɔ adɨ j-o”.»
23 Então Jesus disse:
24 Jəju təl əl-de ɓəy ə nə: «M-əl səsi ta kɨ rɔjetɨ, nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ kɨ ɓe koje uwe rɔne tɨ majɨ goto.
24 E Jesus prosseguiu:
25 Kɨ rɔjetɨ, dɔkagɨlo tɨ lə nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ Eli, njé ngaw koy je əi ngay *Isɨrayəl tɨ. Nə lokɨ ndi ədɨ dɔnangɨ tɨ al ɓal mɨtə kɨ nusɨ, ə ɓo o̰ kɨ dɔnangɨ pətɨ,
25 Na verdade lhes digo que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra,
26 dəw kare dande tɨ kɨ Luwə ɨlə Eli rɔe tɨ goto. E nje ngaw koy kɨ Sarəpɨta tɨ, dɔnangɨ kɨ Sɨdo̰ tɨ yo ə Luwə ɨlə Eli kɨ rɔe tɨ.
26 e Elias não foi enviado a nenhuma delas, a não ser a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 NJé banjɨ je ka əi ngay Isɨrayəl tɨ dɔkagɨlo tɨ lə Elɨje tɔ, nə e kɨ kare kɨ kadɨ Luwə ɔr banjɨ rɔe tɨ goto. E Nama kɨ Sɨri tɨ yo ə Luwə ɔr banjɨ rɔe tɨ.»
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, a não ser Naamã, o sírio.
28 Lokɨ dɨje kɨ ɨsi gɨn kəy kaw-naa tɨ ooi ta kɨn, wongɨ tɔl-de pətɨ.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 Lo kɨn tɨ, ḭḭ taai tuwəi Jəju me ɓe bo tɨ kɔ, nɨngə awi sie jam dɔ mbal tɨ kɨ ɨndəi ɓe bo tɨ. Awi sie tɨ mba kadɨ n-suri-e n-ləi-e n-tɔli-e kɔ.
29 E, levantando-se, expulsaram Jesus da cidade e o levaram até o alto do monte sobre o qual a cidade estava edificada, para que, de lá, pudessem atirá-lo abaixo.
30 Nə Jəju ur dande tɨ aw.
30 Jesus, porém, passando pelo meio deles, foi embora.
31 Jəju aw Kapərnayɨm tɨ, kɨ e ɓe bo kɨ dɔnangɨ Galile tɨ. Jəju ndo nḛ dɨje ndɔ taa kə̰ə̰ tɨ.
31 E Jesus foi a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 Nḛ ndo lie ətɨ dɨje ɓəl kɨ dum. Ətɨ-de ɓəl kɨ dum tadɔ əl ta kɨ tɔgɨ kɨ ḭ rɔ Luwə tɨ.
32 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Nɨngə, dəw madɨ kare kɨ ndɨl kɨ majal ra-e, ɨsɨ me kəy kaw-naa tɨ ləde no̰o̰, no̰ kɨ ndune kɨ bo ə nə:
33 E apareceu na sinagoga um homem possuído de um espírito de demônio imundo, o qual gritou em alta voz:
34 «Jəju kɨ Najarətɨ, ri ə ɨge rɔje tɨ ə? Ɨre mba kadɨ ɨtujɨ-je a? M-gər-i majɨ: ḭ kɨ Kay njay lə Luwə.»
34 — Ah! O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
35 Jəju ndangɨ ndɨl kɨ majal kɨ tɔgɨne ə nə: «Utɨ tai, ə ɨtḛḛ kɔ rɔ dɨngəm tɨ kɨn.» Lo kɨn tɨ, ndɨl kɨ majal bi dɨngəm ɨle dande tɨ, nɨngə tḛḛ rɔe tɨ kɨ kanjɨ kade ko̰.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: O demônio, depois de o ter jogado no chão no meio de todos, saiu daquele homem sem lhe fazer mal.
36 Nḛ kɨn ətɨ dɨje pətɨ ɓəl, adɨ dəji-naa ta dande tɨ əi nə: «Ta kɨn e ta kɨ ban ə ətɨ ɓəl be ə? Dəw kam aw kɨ tɔgɨ ko̰ɓe dɔ ndɨl je tɨ kɨ majal, ndangɨ-de kɨ tɔgɨ kɨ ḭ rɔ Luwə tɨ adɨ tḛḛi kɔ!»
36 Todos ficaram admirados e comentavam entre si: — Que palavra é esta? Pois, com autoridade e poder, ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 E be ə, tɔɓa lə Jəju sane kɨ dɔnangɨ kɨ no̰o̰ pətɨ.
37 E a fama de Jesus se espalhava por todos os lugares daquela região.
38 Lokɨ Jəju ḭ kəy kaw-naa tɨ lə *Jɨpɨ je, aw me kəy tɨ lə Sɨmo̰. Məm Sɨmo̰ kɨ dəne, mo̰y ra-e, rɔe tɨngə ngay. Be ə, əli Jəju kadɨ ra nḛ madɨ mbata tɨ lie.
38 Deixando a sinagoga, Jesus foi para a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre muito alta, e pediram a Jesus em favor dela.
39 Jəju rugɨ rɔne dɔe tɨ, ndangɨ rɔ kɨ tɨngə ngay ka kɨn adɨ ɨyḛ. Kalangɨ ba go tɨ, məm Sɨmo̰ ḭ taa ra nḛ kuso adɨ-de.
39 E inclinando-se para ela, Jesus repreendeu a febre, e esta a deixou. E imediatamente ela se levantou e passou a servi-los.
40 Lo sɔlɔ, ta kadɨ kur tɨ, dɨje pətɨ kɨ awi kɨ dɨje kɨ mo̰y je kɨ dangɨ dangɨ rai-de, rəi səde rɔ Jəju tɨ. Jəju ɨndə jine dɔde tɨ kare kare pətɨ adɨ ɨngəi rɔ nga.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos, com diferentes tipos de doença, os trouxeram a Jesus. E ele os curava, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 NDɨl je kɨ majal ka tḛḛi rɔ dɨje tɨ ngay kɨ no̰ tade tɨ əi nə: «Ḭ NGon lə Luwə!» Nə Jəju ɨndə tɔgɨ dɔde tɨ, adɨ-de ta rəbɨ kadɨ əli ta al, tadɔ gəri-e ɓətɨ kadɨ e Kɨrɨsɨ.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: — Você é o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Lokɨ lo ti, Jəju tḛḛ me ɓe bo tɨ aw dɨlə lo tɨ. Kosɨ dɨje ngay sangi-e, awi ɨngəi-e. Lokɨ ɨngəi-e, ndɨgi kadɨ n-uwəi-e nangɨ rɔde tɨ kadɨ tə aw lo al.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu e foi para um lugar deserto. As multidões o procuravam, foram até junto dele e não queriam deixar que ele fosse embora.
43 Nə Jəju əl-de ə nə: «Sɔbɨ kadɨ m-ɨlə mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ kɨ ɔjɨ dɔ ko̰ɓe lə Luwə ndəgɨ ɓe bo je tɨ tɔ, tadɔ e kɨ mbata ta kɨn ə Luwə ɨlə-m.»
43 Jesus, porém, lhes disse:
44 E be ə, Jəju ɨlə-n mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ me kəy kaw-naa je tɨ lə *Jɨpɨ je dɔnangɨ Jude tɨ.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.