Lucas 19
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs NAA
1 Lokɨ Jəju ur me ɓe tɨ kɨ Jəriko ə ɨsɨ ɨndə də nɨngə,
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 dɨngəm kɨ nje nḛ kɨngə kare kɨ tɔe nə Jase, kɨ e boy dɔ njé taa la-mbə je tɨ ɨsɨ no̰o̰.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Dɨngəm kɨn sangɨ kadɨ n-oo se Jəju e na̰ dana wa, nə lo kadɨ oo Jəju goto, mbata kosɨ dɨje, tadɔ e dəw kɨ gɔjɨ.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Be ə, a̰y ngɔdɨ kəte, aw al dɔ kagɨ mbay-kote tɨ, kadɨ n-oo Jəju kɨ a man kɨ rəbɨ kɨ loe tɨ kɨn.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Lokɨ Jəju re tḛḛ loe tɨ ka kɨn nɨngə, un kəmne kɨ taa, əl Jase ə nə: «Jase, ur nangɨ ne law, tadɔ sɔbɨ kadɨ m-ɨsɨ me kəy tɨ ləi ɓone.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Lo kɨn tɨ, Jase ur nangɨ law, uwə Jəju rɔne tɨ kɨ rɔnəl. Jase kɨ al dɔ kagɨ mbay-kote tɨ|src="lb00313c.tif" size="col" loc="LUK 19.4-6" copy="Horace Knowles " ref="19.4"
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Dɨje pətɨ kɨ ooi nḛ kɨn, ɓai ta dɔ Jəju tɨ əli əi nə: «Aw ɨsɨ ɓe lə nje ra majal.»
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Nə Jase a taa, əl Ɓaɓe ə nə: «Ɓaɓe, m-a m-adɨ nusɨ nḛ kɨngə ləm njé ndoo je. A kɨn ə re m-taa nḛ lə dəw kɨ al dɔ majɨ ə, m-a m-təl m-ɨge kɨre gogɨ nja sɔ.»
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Lo kɨn tɨ, Jəju əl-e ə nə: «Ɓone səi kɨ njé kɨ me kəy tɨ ləi ɨngəi kajɨ, tadɔ ḭ ka ḭ ngon ka *Abɨrakam tɔ.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Tadɔ kɨ rɔjetɨ, mi *NGon dəw m-re mba kadɨ m-sangɨ dɨje kɨ tade tḭ, m-ajɨ-de.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Jəju e ɓasi kɨ Jorijaləm adɨ dɨje ooi kadɨ ko̰ɓe lə Luwə a ɔdɨ rɔne loe tɨ no̰o̰. Lokɨ dɨje uri mbide ɨsɨ oi ta kɨ Jəju ɨsɨ əl-de ba ɓəy nɨngə, Jəju un kujɨ ta kare tane tɨ kadɨ
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 əl-de ə nə: «Dɨngəm kare kɨ oji-e me majɨ tɨ ɨsɨ aw ɓe madɨ tɨ kɨ sa̰y kadɨ ɨndəi jagɨ ngar dɔe tɨ ɓəy taa tə təl.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Be ə, kəte ɓəy taa kadɨ aw, ɓar njé kɨlə je ləne dɔgɨ, adɨ dəw kɨ ra dande tɨ mbal ɔr kare, nɨngə əl-de ə nə: “Ɨtaai, ɨrai gatɨ bɨtɨ kadɨ m-təl m-re m-ɨngə-n səsi.”
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Nə dɨje kɨ me ɓe tɨ lie ḭḭ gɨne tɨ, ə ɨləi dɨje goe tɨ əli əi nə: “Jɨ ndɨgɨ al kadɨ dəw kɨn re ɨsɨ ngar dɔje tɨ.”
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Be ka, ɨndəi jɔgɨ ngar dɔe tɨ. Be ə, lokɨ təl re ɓe nɨngə, ɓar njé kɨlə je ləne kɨ adɨ-de la ka kɨn kadɨ n-oo se e ri ə rai wa.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Dəw kɨ dɔ kəte re, nɨngə əl ə nə: “Ɓam, mbal ɔr kɨ kare kɨ adɨ-m ka, yə m-ɨngə dɔgɨ dɔ tɨ kɨn.”
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Ə ngar əl-e ə nə: “Majɨ ngay, ḭ nje kɨlə kɨ majɨ. Nɨngə təkɨ a-n dana me kɨndə kəm go nḛ tɨ kɨ ndə̰y be, m-ɨndə-i nje ko̰ɓe dɔ ɓe bo je tɨ dɔgɨ.”
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Dəw kɨ ko̰ joo re, nɨngə əl ə nə: “Ɓam, mbal ɔr kɨ kare kɨ adɨ-m ka, yə m-ɨngə mi dɔ tɨ kɨn.”
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Ə ngar əl-e ko ta wa ka kɨn tɔ ə nə: “Ḭ, ɨsɨ tə nje ko̰ɓe dɔ ɓe bo je tɨ mi.”
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 E kɨ rangɨ re nɨngə əl ə nə: “Ɓam, mbal ɔr kɨ kare kɨ adɨ-m ka yə to kɨn, m-aw m-ɓɔyɔ-e ta kɨbɨ tɨ m-ade to.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Tadɔ m-ɓəli. Ḭ, ḭ dəw kɨ nga̰ ngay, nḛ kɨ ɨndə al ka un nɨm, nḛ kɨ ɨdɨbɨ al ka ɨtətɨ nɨm.”
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Lo kɨn tɨ ngar əl-e ə nə: “Ḭ nje kɨlə kɨ majal. Nɨngə m-a m-gangɨ ta dɔi tɨ kɨ ta kɨ tḛḛ tai tɨ ḭ wa. Ḭ ɨgər majɨ kadɨ mi dəw kɨ nga̰ ngay, nḛ kɨ m-ɨndə al ka m-un nɨm, nḛ kɨ m-dɨbɨ al ka m-tətɨ nɨm.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 NGa ra ban be ə re a ɨndə la ləm lo ngəm la tɨ al ə? Re ɨndə lo ngəm la tɨ ə, m-təl kɨn re m-a m-taa kɨ mane dɔ tɨ.”
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Go tɨ ngar əl dɨje kɨ ai loe tɨ no̰o̰ ə nə: “Ɨtaai mbal ɔr kɨ kare kɨ jie tɨ kɨn adi e kɨ aw kɨ mbal ɔr dɔgɨ kɨn.”
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Ə dɨje əli ngar əi nə: “E kam aw kɨ mbal ɔr dɔgɨ ngata.”
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Nə ngar əl-de ə nə: “M-əl səsi təkɨ, dəw kɨ aw kɨ nḛ jine tɨ, a adi-e dɔ tɨ, nə dəw kɨ nḛ lie goto, e kɨ ndɨkɨri wa kɨ aw-n kɨn ka a taai jie tɨ wa ɓəy.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Nɨngə njé ba̰ je ləm, kɨ mbati kadɨ mi ngar dɔ tɨ, ɨrəi səde, ɨtɔli-de ta kəm tɨ ne.”»
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Go ta je tɨ kɨn, Jəju gangɨ kəte no̰ kosɨ je tɨ, un rəbɨ kɨ kaw kɨ Jorijaləm.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Lokɨ Jəju re tḛḛ ɓasi kɨ ɓe kɨ Bətɨpaje əi kɨ ɓe kɨ Bətani, kɨ kaw kɨ kadɨ mbal je tɨ kɨ ɓari-de mbal kagɨ bɨni je kɨn ɓa, ɨlə njé ndo je ləne joo
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 ə nə: «Awi me ngon ɓe tɨ kɨ a no̰si tɨ kam. Lokɨ a uri kɨ me ɓe tɨ, a ɨngəi ngon koro kɨ dɔɔi-e adɨ a. E ngon koro kɨ dəw al gɨde tɨ nja kare al ɓəy. Ɨtuti-e, ɨrəi sie adi-mi.
30 dizendo-lhes:
31 A re dəw madɨ dəjɨ səsi ə nə: “MBa ri ə ɨsɨ ɨtuti ngon koro kɨn” ə, əli-e əi nə: “E Ɓaɓe ə ge-e.”»
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 NJé kɨ Jəju ɨlə-de ka kɨn awi nɨngə yə, ɨngəi nḛ je təkɨ wa kɨ Jəju əl-n-de.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Be ə, tuti ngon koro ka kɨn nɨngə, ɓa njé koro je dəji-de əi nə: «MBa ri ə ɨtuti ngon koro kɨn ə?»
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Nɨngə njé ndo je ɨləi-de tɨ əi nə: «Ɓaɓe ə ge-e.»
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Lokɨ rəi kɨ ngon koro ka kɨn adi Jəju ɓa, labi kɨbɨ je ləde gɨde tɨ, ə adi Jəju al ɨsɨ dɔ tɨ.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Kɔtɨ wa kɨ ɨsɨ ɔti kəte kəte kɨn ɓa, dɨje labi kɨbɨ je ləde dɔ rəbɨ tɨ adi-e njɨyə dɔ tɨ.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Lokɨ Jəju ɨsɨ re ɓasi kɨ Jorijaləm tɨ kɨ rəbɨ kɨ ḭ kɨ dɔ mbal kagɨ bɨni je tɨ kɨn ɓa, kosɨ njé ndo je lie, rɔde nəl-de ngay adɨ uni ndude kɨ taa, pɨtii Luwə mbata nḛ kɔjɨ je pətɨ kɨ ra adɨ oi kɨ kəmde,
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 əi nə:
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 *Parɨsɨ je madɨ kɨ əi dan kosɨ je tɨ əli Jəju əi nə: «Ɓaɓe, əl njé ndo je ləi adɨ uri tade naa tɨ.»
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Ə Jəju əl-de ə nə: «M-əl səsi m-adɨ oi, re əi je uri tade naa tɨ ə, gajɨ mbal je a sɨngəi.»
40 Mas Jesus respondeu:
41 Lokɨ Jəju ɨndə dɔ ɓe kɨ Jorijaləm ɓasi ə un kəmne oo-e-n nɨngə, man no̰ re kəme tɨ.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Man no̰ re kəme tɨ adɨ əl ə nə: «Kɨn ə re dɔkagɨlo kɨ je tɨ ɓone kɨn, ḭ wa ɨgər rəbɨ lapɨya kɨn ə re a e sotɨ səi, nə kəmi tḛḛ dɔ tɨ al.
42 dizendo:
43 NDɔ je kɨ nga̰ a rəi no̰o̰ kadɨ njé ba̰ je ləi a ɨləi-naa gəi dɔi, a ɨləi-naa kɨ ta tɔ rəbɨ je pətɨ, a uti-ni nguy lo kadɨ ɨtḛḛ goto.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 A budi-ni nangɨ mur mur kɨ dɨje ləi. MBal madɨ kɨ kadɨ dəw a ɨyə̰ adɨ ɨsɨ dɔ made tɨ goto. Tadɔ kəmi tḛḛ dɔ dɔkagɨlo tɨ kɨ Luwə re-n kadɨ ra-n səi kɨn al.»
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Go tɨ, Jəju aw ur natɨ kəy tɨ lə Luwə, nɨngə ɨlə rɔne tuwə njé labɨ nḛ je tɨtɨ kɔ.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Nɨngə əl-de ə nə: «NDangi me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə əi nə: “Kəy ləm a ɨɓari-e kəy kəl ta kɨ Luwə, nə səi, ɨtəli-e lo ɓɔyɔ rɔ tɨ lə njé ɓogɨ je yo.”»
46 dizendo-lhes:
47 NDɔ je pətɨ, Jəju ndo dɨje nḛ gɨn kəy tɨ lə Luwə. Lo kɨn tɨ, njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je kɨ njé ndo ndu-kun je, kɨ njé kun dɔ dɨje me ɓe, sangi rəbɨ kadɨ n-tɔli Jəju,
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 nə gəri rəbe al, tadɔ kosɨ je ɨndəi mbide majɨ ngay go ta tɨ lə Jəju.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.