Lucas 13
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs NAA
1 Dɔkagɨloe tɨ no̰o̰ ə, dɨje madɨ rəi əli Jəju ta lə dɨje kɨ Galile tɨ kɨ ndɔ kɨ *Pɨlatɨ kɨ nje ko̰ɓe adɨ tɔli-de dɔkagɨlo tɨ kɨ ɨsɨ ɨjəi məsɨ kadɨ-kare adi Luwə.
1 Naquela mesma ocasião, estavam ali algumas pessoas que falaram para Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos havia misturado com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Ə Jəju ɨlə-de tɨ ə nə: «Ɨgɨri kadɨ dɨje kɨ Galile tɨ kɨ ɨngəi nḛ kɨ to kɨ ətɨ ɓəl be kɨn e mbata ke ə əi njé ra majal je kɨ ngay ɨtəi ndəgɨ dɨje kɨ Galile tɨ a?
2 Então Jesus lhes disse:
3 Jagɨ e be al. Nɨngə səi je wa ka adɨ m-əl səsi, re ɨyə̰i pa njɨyəsi je kɨ majal kɔ al ə, kosi a tɔ pətɨ be tɔ.
3 Digo a vocês que não eram; se, porém, não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Se oi kadɨ dɨje kɨ dɔgɨ gɨde e jijoo kɨ ndogɨ bɔr kɨ Sɨlowe tɨ osɨ dɔde tɨ tɔl-de kɨn, majal ləde ɨtə ndəgɨ dɨje kɨ Jorijaləm tɨ pətɨ tɨgə a?
4 E, quanto àqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou, vocês pensam que eles eram mais culpados do que todos os outros moradores de Jerusalém?
5 Jagɨ e be al. Nɨngə səi je wa ka adɨ m-əl səsi, re ɨyə̰i pa njɨyəsi je kɨ majal kɔ al ə, kosi a tɔ pətɨ be tɔ.»
5 Digo a vocês que não eram; mas, se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
6 Go ta je tɨ kɨn, Jəju əl kujɨ ta kare ə nə: «Dɨngəm kare aw kɨ kagɨ mbay-kote kare kɨ mə-e me ndɔr nju tɨ ləne, ə ndɔ kare aw kadɨ tə n-ɨjə kande ɓa ɨngə kande dɔ tɨ al.
6 E Jesus contou a seguinte parábola:
7 Ə əl nje ngəm ndɔr ləne ə nə: “O, asɨ ɓal mɨtə ngata ə m-sangɨ kadɨ m-ɨjə kandɨ mbay-kote kam m-uso, nə m-ɨngə kande al. Majɨ kadɨ ɨtɨge kɔ, tadɔ kəme kɨ kadɨ a utɨ-n lo kare goto.”
7 Então disse ao homem que cuidava da vinha: “Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não encontro nada. Portanto, corte-a! Por que ela ainda está ocupando inutilmente a terra?”
8 Nə nje ngəm ndɔ ka kɨn ɨle tɨ ə nə: “Ɓam, ɨyḛ adɨ a ɓal kare ɓəy. M-a m-ɔr gɨne kadɨ m-ɓukɨ sḭ nḛ je njae tɨ.
8 Mas o homem que cuidava da vinha respondeu: “Senhor, deixe-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e ponha estrume.
9 Dɔmajɨ ə ɓal kɨ rangɨ ə a andɨ. A re ɓal kɨ rangɨ ə andɨ al ɓəy ə tə adɨ m-tɨge kɔ mɨndɨ.”»
9 Se vier a dar fruto, muito bem. Se não der fruto, o senhor poderá cortá-la.”
10 NDɔ kare Jəju ɨsɨ ndo nḛ dɨje kəy kaw-naa tɨ madɨ kare ndɔ ta kə̰ə̰ tɨ.
10 Num sábado, Jesus estava ensinando numa das sinagogas.
11 Nɨngə me kəy kaw-naa tɨ ka kɨn, dəne kare kɨ ndɨl kɨ majal uwə, ɨlə tae nangɨ, asɨ ɓal dɔgɨ gɨde jijoo ɨsɨ me tɨ no̰o̰. NDɨl kɨ majal ka kɨn dɔɔ-e ngɔn, lo kadɨ ndajɨ taa majɨ goto tə goto.
11 E chegou ali uma mulher possuída de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; ela andava encurvada, sem poder se endireitar de modo nenhum.
12 Lokɨ Jəju oo-e nɨngə ɓar-e ə əl-e ə nə: «Dəne ḭ kɨ taa kɨyə̰ taa dɔ to̰ tɨ ləi.»
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e lhe disse:
13 Jəju ɨndə jine dɔe tɨ, ɓa ta ji naa tɨ no̰o̰ par ə, dəne ndajɨ rɔne taa majɨ, nɨngə ɨlə ngɨrə kɨlə tɔjɨ dɔ Luwə tɨ.
13 E, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Lo kɨn tɨ, kɨ bo kɨ dɔ kəy kaw-naa lə Jɨpɨ je ka kɨn, mee o̰-e mbata kadɨ kɨ Jəju adɨ dəw rɔ nga ndɔ taa kə̰ə̰ tɨ, adɨ əl kosɨ dɨje ə nə: «NDɔ kɨ kadɨ dɨje rai kɨlə e mehḛ, ə ɨrəi ndɔe je tɨ kɨ mehḛ kɨn adɨ adi səsi rɔ nga, ɓɨ e ndɔ taa kə̰ə̰ tɨ al!»
14 O chefe da sinagoga, indignado por ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: — Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham nesses dias para serem curados, mas não no sábado.
15 Ɓaɓe əl-e ə nə: «Səi njé kədɨ kəm dɨje! dəw kɨ ra dansi tɨ ə tutɨ mangɨ ləne ə se koro ləne ndɔ ta kə̰ə̰ tɨ, lo kuso nḛ tɨ aw sie lo ka̰y man tɨ al ə?
15 Porém o Senhor lhe respondeu:
16 NGa dəne kam kɨ e ngon ka *Abɨrakam, kɨ *Sata̰ uwe gɨn tɔgɨ tɨ ləne asɨ ɓal dɔgɨ gɨde e jijoo be kɨn ə, kadɨ m-tute m-ɨle taa al mba ke kɨ e ndɔ ta kə̰ə̰ a?»
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Dɔkagɨloe tɨ kɨ Jəju ɨsɨ əl ta kɨn nɨngə, rɔ njé ba̰ je lie sɔl-de ngay. Nə rɔ kosɨ dɨje nəl-de ngay mbata nḛ je kɨ ətɨ ɓəl kɨ Jəju ɨsɨ ra.
17 Tendo Jesus dito estas palavras, todos os seus adversários ficaram envergonhados. Entretanto, o povo se alegrava por todos os feitos gloriosos que Jesus realizava.
18 Go tɨ nɨngə Jəju ə nə: «M-a m-ɔjɨ səsi nḛ kɨ tɨtɨ-naa kɨ ko̰ɓe lə Luwə, m-a m-un nḛ kare kadɨ m-ɔjɨ-n səsi.
18 Jesus disse:
19 To tɨtɨ-naa kɨ kandɨ kagɨ madɨ kɨ a ɓari-e nə mutadɨ kɨ dəw madɨ un dɨbɨ me ndɔr tɨ ləne kɨn be. Kandɨ kagɨ ka kɨn ɨbə, tɔgɨ, adɨ yəl je uwəi lo kɨsɨ bajie je tɨ.»
19 É semelhante a um grão de mostarda, que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu se aninharam nos seus ramos.
20 Jəju təl əl ɓəy ə nə: «M-a m-un nḛ kɨ rangɨ kare kadɨ m-ɔjɨ-n səsi ko̰ɓe lə Luwə.
20 Disse mais:
21 To tɨtɨ-naa kɨ əm kɨ dəne madɨ un lɔy-n ndujɨ kɨ me kee joo, adɨ ndujɨ kɨ lɔy ba pətɨ ḭ kɨn be.»
21 É semelhante ao fermento que uma mulher pegou e misturou em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Lokɨ Jəju ɨsɨ aw Jorijaləm tɨ, ndo ne dɨje ɓe bo je tɨ kɨ ngan ɓe je kɨ ɨndə man tɨtɨ.
22 Jesus passava por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Nɨngə dəw madɨ dəje ə nə: «Ɓaɓe, dɨje ngay al ba par ə a aji a?» Ə Jəju əl-de ə nə:
23 E alguém lhe perguntou: — Senhor, são poucos os que são salvos?
24 «Uwəi tɔgɨsi ba kadɨ uri kəy kɨ ta rəbɨ kɨ mbəngɨrə, tadɔ adɨ m-əl səsi, dɨje ngay a sangi kadɨ n-urii nə a asi al.
24 Jesus respondeu:
25 Lokɨ ɓa nje kəy a ḭ taa, ə a utɨ ta kəy nɨngə, səi je ɨnayḭ-naa taga, ɨləi ngɨrə kɨndə ta kəy əi nə: “Ɓaɓe, ɨtḛḛ ta kəy adɨ-je!” kɨn ɓa, e a əl səsi ə nə: “Səi, m-gər lo kɨ ḭḭ tɨ al.”
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vocês, do lado de fora, começarem a bater, dizendo: “Senhor, abra a porta para nós”, ele responderá: “Não sei de onde vocês são.”
26 Lo kɨn tɨ, a əli əi nə: “J-uso səi nɨm, j-a̰y səi nɨm, taa ta mbalo je ləje ə ɨndo nḛ dɨje tɨ nɨm tɔ.”
26 Então vocês dirão: “Comíamos e bebíamos com o senhor. Além disso, o senhor ensinava em nossas ruas.”
27 Nə, a əl səsi ə nə: “M-gər lo kɨ ḭḭ tɨ al, ɔri rɔsi kɔ rɔm tɨ. Səi pətɨ səi njé ra majal je.”
27 Mas ele dirá a vocês: “Não sei de onde vocês são; afastem-se de mim, vocês todos que praticam o mal.”
28 Loe tɨ kɨn, a no̰i je, a ɨngəi ngangɨsi je, lokɨ a oi *Abɨrakam je, kɨ *Isakɨ je, kɨ *Jakobɨ je, kɨ njé kəl ta kɨ ta Luwə tɨ pətɨ me ɓeko̰ tɨ lə Luwə. Nɨngə səi je, a tuwəi səsi ɓukɨ səsi kɔ taga.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês lançados fora.
29 Dɨje a ḭḭ kɨ lo kɨbə kadɨ tɨ je, lo kur kadɨ tɨ je, jam dɔ ɓe tɨ je, gɨn ɓe tɨ je, kadɨ rəi ɨsi ta nḛ kuso tɨ ɓeko̰ tɨ lə Luwə.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugar à mesa no Reino de Deus.
30 Lo kɨn tɨ, dɨje madɨ kɨ əi njé kɨ gogɨ a təli njé kɨ kəte, ə dɨje kɨ madɨ kɨ əi njé kɨ kəte a təli njé kɨ gogɨ tɔ.»
30 Porém, de fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Dɔkagɨloe tɨ wa kɨn, *Parɨsɨ je madɨ rəi rɔ Jəju tɨ əli-e əi nə: «Ɔtɨ lo kɨn tɨ kɔ, aw lo kɨ rangɨ tɨ, tadɔ *Erodɨ ge kadɨ n-tɔli.»
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer a Jesus: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Ə Jəju əl-de ə nə: «Awi əli nja̰ dəw kam, təkɨ ɓone kɨ lo ti, m-a m-tuwə ndɨl je kɨ majal nɨm, m-a madɨ dɨje rɔ nga nɨm tɔ, ɓa ndɔ kɨ ko̰ mɨtə ə m-a tɔl ta kɨlə ləm.
32 Ele, porém, lhes respondeu:
33 Nɨngə sɔbɨ kadɨ m-un ta rəbɨ ləm me ndɔ tɨ kɨ ɓone nɨm, lo ti nɨm, lo ti kɨ go tɨ nɨm, tadɔ e nḛ kɨ go rəbe tɨ al kadɨ nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ, oy lo kɨ rangɨ tɨ, ɓɨ oy Jorijaləm tɨ al.
33 Porém, preciso caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 «Səi dɨje kɨ Jorijaləm tɨ, oyo, səi kɨ Jorijaləm tɨ, səi kɨ səi njé tɔl njé kəl ta je kɨ ta Luwə tɨ, səi njé tɨlə dɨje kɨ Luwə ɨlə səde adɨ səsi kɨ mbal tɔli-de. NJa ngay, m-sangɨ kadɨ m-kaw səsi təkɨ ko̰ kɨnjə a kaw-n ngane je kɨ tɔde gɨn bagɨne tɨ kɨn be, nə ɔdi al.
34 — Jerusalém, Jerusalém! Você mata os profetas e apedreja os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, mas vocês não quiseram!
35 Nɨngə kɨ ne kɨn, Luwə a ɨyə̰ kəy kaw-naa ləsi kɔ jisi tɨ. Ə adɨ m-əl səsi madɨ oi təkɨ a oi-mi al bɨtɨ kadɨ dɔkagɨlo madɨ a re kɨ a əli əi nə: “NJangɨ dɔ e dɔ dəw tɨ kɨ re me tɔ Ɓaɓe tɨ.”»
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. E eu afirmo a vocês que não me verão mais, até que venham a dizer: “Bendito o que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.