Lucas 13
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ARC
1 Dɔkagɨloe tɨ no̰o̰ ə, dɨje madɨ rəi əli Jəju ta lə dɨje kɨ Galile tɨ kɨ ndɔ kɨ *Pɨlatɨ kɨ nje ko̰ɓe adɨ tɔli-de dɔkagɨlo tɨ kɨ ɨsɨ ɨjəi məsɨ kadɨ-kare adi Luwə.
1 E, naquele mesmo tempo, estavam presentes ali alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Ə Jəju ɨlə-de tɨ ə nə: «Ɨgɨri kadɨ dɨje kɨ Galile tɨ kɨ ɨngəi nḛ kɨ to kɨ ətɨ ɓəl be kɨn e mbata ke ə əi njé ra majal je kɨ ngay ɨtəi ndəgɨ dɨje kɨ Galile tɨ a?
2 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Cuidais vós que esses galileus foram mais pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Jagɨ e be al. Nɨngə səi je wa ka adɨ m-əl səsi, re ɨyə̰i pa njɨyəsi je kɨ majal kɔ al ə, kosi a tɔ pətɨ be tɔ.
3 Não, vos digo; antes, se vos não arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Se oi kadɨ dɨje kɨ dɔgɨ gɨde e jijoo kɨ ndogɨ bɔr kɨ Sɨlowe tɨ osɨ dɔde tɨ tɔl-de kɨn, majal ləde ɨtə ndəgɨ dɨje kɨ Jorijaləm tɨ pətɨ tɨgə a?
4 E aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, cuidais que foram mais culpados do que todos quantos homens habitam em Jerusalém?
5 Jagɨ e be al. Nɨngə səi je wa ka adɨ m-əl səsi, re ɨyə̰i pa njɨyəsi je kɨ majal kɔ al ə, kosi a tɔ pətɨ be tɔ.»
5 Não, vos digo; antes, se vos não arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Go ta je tɨ kɨn, Jəju əl kujɨ ta kare ə nə: «Dɨngəm kare aw kɨ kagɨ mbay-kote kare kɨ mə-e me ndɔr nju tɨ ləne, ə ndɔ kare aw kadɨ tə n-ɨjə kande ɓa ɨngə kande dɔ tɨ al.
6 E dizia esta parábola: Um certo
7 Ə əl nje ngəm ndɔr ləne ə nə: “O, asɨ ɓal mɨtə ngata ə m-sangɨ kadɨ m-ɨjə kandɨ mbay-kote kam m-uso, nə m-ɨngə kande al. Majɨ kadɨ ɨtɨge kɔ, tadɔ kəme kɨ kadɨ a utɨ-n lo kare goto.”
7 E disse ao vinhateiro: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não
8 Nə nje ngəm ndɔ ka kɨn ɨle tɨ ə nə: “Ɓam, ɨyḛ adɨ a ɓal kare ɓəy. M-a m-ɔr gɨne kadɨ m-ɓukɨ sḭ nḛ je njae tɨ.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a este ano, até que eu a escave e a esterque;
9 Dɔmajɨ ə ɓal kɨ rangɨ ə a andɨ. A re ɓal kɨ rangɨ ə andɨ al ɓəy ə tə adɨ m-tɨge kɔ mɨndɨ.”»
9 e, se der fruto,
10 NDɔ kare Jəju ɨsɨ ndo nḛ dɨje kəy kaw-naa tɨ madɨ kare ndɔ ta kə̰ə̰ tɨ.
10 E ensinava no sábado, numa das sinagogas.
11 Nɨngə me kəy kaw-naa tɨ ka kɨn, dəne kare kɨ ndɨl kɨ majal uwə, ɨlə tae nangɨ, asɨ ɓal dɔgɨ gɨde jijoo ɨsɨ me tɨ no̰o̰. NDɨl kɨ majal ka kɨn dɔɔ-e ngɔn, lo kadɨ ndajɨ taa majɨ goto tə goto.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava curvada e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Lokɨ Jəju oo-e nɨngə ɓar-e ə əl-e ə nə: «Dəne ḭ kɨ taa kɨyə̰ taa dɔ to̰ tɨ ləi.»
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade.
13 Jəju ɨndə jine dɔe tɨ, ɓa ta ji naa tɨ no̰o̰ par ə, dəne ndajɨ rɔne taa majɨ, nɨngə ɨlə ngɨrə kɨlə tɔjɨ dɔ Luwə tɨ.
13 E impôs as mãos sobre ela, e logo se endireitou e glorificava a Deus.
14 Lo kɨn tɨ, kɨ bo kɨ dɔ kəy kaw-naa lə Jɨpɨ je ka kɨn, mee o̰-e mbata kadɨ kɨ Jəju adɨ dəw rɔ nga ndɔ taa kə̰ə̰ tɨ, adɨ əl kosɨ dɨje ə nə: «NDɔ kɨ kadɨ dɨje rai kɨlə e mehḛ, ə ɨrəi ndɔe je tɨ kɨ mehḛ kɨn adɨ adi səsi rɔ nga, ɓɨ e ndɔ taa kə̰ə̰ tɨ al!»
14 E, tomando a palavra o príncipe da sinagoga, indignado porque Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que é mister trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados e não no dia de sábado.
15 Ɓaɓe əl-e ə nə: «Səi njé kədɨ kəm dɨje! dəw kɨ ra dansi tɨ ə tutɨ mangɨ ləne ə se koro ləne ndɔ ta kə̰ə̰ tɨ, lo kuso nḛ tɨ aw sie lo ka̰y man tɨ al ə?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor e disse: Hipócrita, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento e não o leva a beber água?
16 NGa dəne kam kɨ e ngon ka *Abɨrakam, kɨ *Sata̰ uwe gɨn tɔgɨ tɨ ləne asɨ ɓal dɔgɨ gɨde e jijoo be kɨn ə, kadɨ m-tute m-ɨle taa al mba ke kɨ e ndɔ ta kə̰ə̰ a?»
16 E não convinha soltar desta prisão, no dia de sábado, esta filha de Abraão, a qual
17 Dɔkagɨloe tɨ kɨ Jəju ɨsɨ əl ta kɨn nɨngə, rɔ njé ba̰ je lie sɔl-de ngay. Nə rɔ kosɨ dɨje nəl-de ngay mbata nḛ je kɨ ətɨ ɓəl kɨ Jəju ɨsɨ ra.
17 E, dizendo ele isso, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Go tɨ nɨngə Jəju ə nə: «M-a m-ɔjɨ səsi nḛ kɨ tɨtɨ-naa kɨ ko̰ɓe lə Luwə, m-a m-un nḛ kare kadɨ m-ɔjɨ-n səsi.
18 E dizia: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 To tɨtɨ-naa kɨ kandɨ kagɨ madɨ kɨ a ɓari-e nə mutadɨ kɨ dəw madɨ un dɨbɨ me ndɔr tɨ ləne kɨn be. Kandɨ kagɨ ka kɨn ɨbə, tɔgɨ, adɨ yəl je uwəi lo kɨsɨ bajie je tɨ.»
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Jəju təl əl ɓəy ə nə: «M-a m-un nḛ kɨ rangɨ kare kadɨ m-ɔjɨ-n səsi ko̰ɓe lə Luwə.
20 E disse outra vez: A que compararei o Reino de Deus?
21 To tɨtɨ-naa kɨ əm kɨ dəne madɨ un lɔy-n ndujɨ kɨ me kee joo, adɨ ndujɨ kɨ lɔy ba pətɨ ḭ kɨn be.»
21 É semelhante ao fermento que uma mulher, tomando-o, escondeu em três medidas de farinha, até que tudo levedou.
22 Lokɨ Jəju ɨsɨ aw Jorijaləm tɨ, ndo ne dɨje ɓe bo je tɨ kɨ ngan ɓe je kɨ ɨndə man tɨtɨ.
22 E percorria as cidades e as aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Nɨngə dəw madɨ dəje ə nə: «Ɓaɓe, dɨje ngay al ba par ə a aji a?» Ə Jəju əl-de ə nə:
23 E disse-lhe um: Senhor, são poucos os que se salvam? E ele lhe respondeu:
24 «Uwəi tɔgɨsi ba kadɨ uri kəy kɨ ta rəbɨ kɨ mbəngɨrə, tadɔ adɨ m-əl səsi, dɨje ngay a sangi kadɨ n-urii nə a asi al.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita, porque eu vos digo
25 Lokɨ ɓa nje kəy a ḭ taa, ə a utɨ ta kəy nɨngə, səi je ɨnayḭ-naa taga, ɨləi ngɨrə kɨndə ta kəy əi nə: “Ɓaɓe, ɨtḛḛ ta kəy adɨ-je!” kɨn ɓa, e a əl səsi ə nə: “Səi, m-gər lo kɨ ḭḭ tɨ al.”
25 Quando o pai de família se levantar e cerrar a porta, e começardes a estar de fora e a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; e, respondendo ele, vos disser: Não sei de onde vós sois,
26 Lo kɨn tɨ, a əli əi nə: “J-uso səi nɨm, j-a̰y səi nɨm, taa ta mbalo je ləje ə ɨndo nḛ dɨje tɨ nɨm tɔ.”
26 então, começareis a dizer: Temos comido e bebido na tua presença, e tu tens ensinado nas nossas ruas.
27 Nə, a əl səsi ə nə: “M-gər lo kɨ ḭḭ tɨ al, ɔri rɔsi kɔ rɔm tɨ. Səi pətɨ səi njé ra majal je.”
27 E ele vos responderá: Digo-vos que não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniquidade.
28 Loe tɨ kɨn, a no̰i je, a ɨngəi ngangɨsi je, lokɨ a oi *Abɨrakam je, kɨ *Isakɨ je, kɨ *Jakobɨ je, kɨ njé kəl ta kɨ ta Luwə tɨ pətɨ me ɓeko̰ tɨ lə Luwə. Nɨngə səi je, a tuwəi səsi ɓukɨ səsi kɔ taga.
28 Ali, haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no Reino de Deus e vós, lançados fora.
29 Dɨje a ḭḭ kɨ lo kɨbə kadɨ tɨ je, lo kur kadɨ tɨ je, jam dɔ ɓe tɨ je, gɨn ɓe tɨ je, kadɨ rəi ɨsi ta nḛ kuso tɨ ɓeko̰ tɨ lə Luwə.
29 E virão do Oriente, e do Ocidente, e do Norte, e do Sul e assentar-se-ão
30 Lo kɨn tɨ, dɨje madɨ kɨ əi njé kɨ gogɨ a təli njé kɨ kəte, ə dɨje kɨ madɨ kɨ əi njé kɨ kəte a təli njé kɨ gogɨ tɔ.»
30 E eis que derradeiros há que serão os primeiros; e primeiros há que serão os derradeiros.
31 Dɔkagɨloe tɨ wa kɨn, *Parɨsɨ je madɨ rəi rɔ Jəju tɨ əli-e əi nə: «Ɔtɨ lo kɨn tɨ kɔ, aw lo kɨ rangɨ tɨ, tadɔ *Erodɨ ge kadɨ n-tɔli.»
31 Naquele mesmo dia, chegaram uns fariseus, dizendo-lhe: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Ə Jəju əl-de ə nə: «Awi əli nja̰ dəw kam, təkɨ ɓone kɨ lo ti, m-a m-tuwə ndɨl je kɨ majal nɨm, m-a madɨ dɨje rɔ nga nɨm tɔ, ɓa ndɔ kɨ ko̰ mɨtə ə m-a tɔl ta kɨlə ləm.
32 E lhes respondeu: Ide e dizei àquela raposa: eis que eu expulso demônios, e efetuo curas, hoje e amanhã, e, no terceiro dia, sou consumado.
33 Nɨngə sɔbɨ kadɨ m-un ta rəbɨ ləm me ndɔ tɨ kɨ ɓone nɨm, lo ti nɨm, lo ti kɨ go tɨ nɨm, tadɔ e nḛ kɨ go rəbe tɨ al kadɨ nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ, oy lo kɨ rangɨ tɨ, ɓɨ oy Jorijaləm tɨ al.
33 Importa, porém, caminhar hoje, amanhã e no
34 «Səi dɨje kɨ Jorijaləm tɨ, oyo, səi kɨ Jorijaləm tɨ, səi kɨ səi njé tɔl njé kəl ta je kɨ ta Luwə tɨ, səi njé tɨlə dɨje kɨ Luwə ɨlə səde adɨ səsi kɨ mbal tɔli-de. NJa ngay, m-sangɨ kadɨ m-kaw səsi təkɨ ko̰ kɨnjə a kaw-n ngane je kɨ tɔde gɨn bagɨne tɨ kɨn be, nə ɔdi al.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta os seus pintos debaixo das asas, e não quiseste?
35 Nɨngə kɨ ne kɨn, Luwə a ɨyə̰ kəy kaw-naa ləsi kɔ jisi tɨ. Ə adɨ m-əl səsi madɨ oi təkɨ a oi-mi al bɨtɨ kadɨ dɔkagɨlo madɨ a re kɨ a əli əi nə: “NJangɨ dɔ e dɔ dəw tɨ kɨ re me tɔ Ɓaɓe tɨ.”»
35 Eis que a vossa casa se vos deixará deserta. E em verdade vos digo que não me vereis até que venha
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.