Lucas 10
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs VC
1 Go ne je tɨ kɨn, Jəju mbətɨ njé ndo je kɨ rangɨ kutɨ sɨri gɨde joo, ɓa ɨlə-de joo joo kɨ ɓe bo je kɨ lo je kɨ dangɨ dangɨ kɨ ɔjɨ kadɨ re e wa a aw tɨ.
1 Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.
2 Nɨngə əl-de ə nə: «Ko kɨ asɨ kɨjə, dɨle e ngay, nə njé kɨje je əi ngay al. Ə əli ta kɨ Ɓa nje ko, adɨ ɨlə kɨ njé ra ko je me ko tɨ lie.
2 Disse-lhes: Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.
3 Nɨngə kɨ ɓasɨne kɨn, osi dɔ rəbɨ tɨ awi! M-ɨlə səsi tə ngan batɨ je dan jagɨm je tɨ.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros entre lobos.
4 Uni la al nɨm, uni ɓɔl al nɨm, uni sa njasi al nɨm tɔ. Taa ai rəbə ta lapɨya kɨ ra tɨ al nɨm tɔ.
4 Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Kɨn ə awi kadɨ uri me kəy tɨ madɨ ɓa, nḛ kɨ dɔsa̰y, əli əi nə: “Lapɨya kɨ dɔ me kəy tɨ kɨn.”
5 Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!
6 Nɨngə kɨn ə re dəw kɨ nje ndɨgɨ lapɨya ɨsɨ me kəye tɨ kɨn no̰o̰ ɓa, lapɨya ləsi a aw kɨ dɔe tɨ. A re dəw goto ɓa, lapɨya ləsi a təl kɨ rɔsi tɨ tɔ.
6 Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.
7 Ɨsi me kəy tɨ kɨ uwə səsi kɨ rɔne tɨ kɨn no̰o̰, nḛ kuso kɨ adi səsi ə usoi, man kɨ adi səsi ə a̰yḭ-naa. Tadɔ sɔbɨ kadɨ nje ra kɨlə ɨngə nḛ kɨgə go ji ləne, ji dɨje tɨ kɨ ra kɨlə dande tɨ. Ɨɓii kəy joo al.
7 Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Kɨn ə re uri me ɓe tɨ, ə ɓe uwə səsi kɨ rɔne tɨ ɓa, nḛ kɨ adi səsi ə usoi par.
8 Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.
9 Re dɨje kɨ mo̰y ra-de əi me ɓe tɨ kɨn no̰o̰ ə, aji-de. Ɓa əli dɨje kɨ me ɓee tɨ əi nə: “Ko̰ɓe lə Luwə e ɓasi kɨ rɔsi tɨ.”
9 Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.
10 A re uri me ɓe tɨ, ə dɨje kɨ me ɓee tɨ kɨn uwəi səsi kɨ rɔde tɨ al ɓa, ɨtḛḛi kɨ taga ta mbalo tɨ, ə əli əi nə:
10 Mas se entrardes nalguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:
11 “Bu kɨ me ɓe tɨ ləsi kɨ nay gɨn sa njaje tɨ ka, j-ɨndə kɔ gogɨ j-adɨ səsi. Nɨngə kadɨ ɨgəri təkɨ ko̰ɓe lə Luwə e ɓasi.”
11 Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.
12 Ə adɨ m-əl səsi m-adɨ ɨgəri təkɨ ndɔ gangɨ ta tɨ ə, ta kɨ gangɨ kɨ dɔ ɓee tɨ kɨn a ɨtə ya̰ Sodom ɓəy.
12 Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.
13 «Kəm-to-ndoo e ləsi, səi dɨje kɨ Korajḛ! Kəm-to-ndoo e ləsi səi dɨje kɨ Bətɨsayda! Nḛ kɔjɨ je kɨ ətɨ ɓəl, kɨ Luwə ɔjɨ dansi tɨ kɨn, re nḛ je kɨn rai nḛ me ɓe ɓo Tɨr tɨ kɨ ɓe bo Sɨdo̰ tɨ be ə, re dɨje kɨ me tɨ a ɨyə̰i rəbɨ nḛ rade je kɨ majal mari nu. Re a ɨyə̰i rəbɨ nḛ rade je kɨ majal kɔ, kɨ go rəbɨ kɨlə kɨbɨ kuwə ndoo rɔ tɨ, kɨsɨ-n bu por tɨ.
13 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.
14 E be ə, kadɨ ɨgəri təkɨ, dɔkagɨlo gangɨ ta tɨ ə, ta kɨ gangɨ kɨ dɔ Tɨr tɨ kɨ Sɨdo̰, ya̰si a nga̰ ɨte.
14 Por isso haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.
15 NGa nɨngə ḭ Kapərnayɨm, o kadɨ a un dɔi taa bɨtɨ kadɨ ɔdɨ ra̰, nə Luwə a təl səi bɨtɨ kaw səi koo.»
15 E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.
16 Jəju təl əl njé ndo je ləne ɓəy ə nə: «Dəw kɨ oo ta ləsi, e mi ə dəwe kɨn oo ta ləm. Ə dəw kɨ ɔsɨ səsi ngərəngɨ ɓa, e mi ə dəwe kɨn ɔsɨ-m ngərəngɨ. Nɨngə dəw kɨ ɔsɨ-m ngərəngɨ ɓa, e nje kɨlə-m tɔ ə ɔse ngərəngɨ.»
16 Quem vos ouve, a mim ouve; e quem vos rejeita, a mim rejeita; e quem me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 *NJé ndo je kɨ kutɨ sɨri gɨde joo kɨ Jəju ɨlə-de, təli lo kɨlə tɨ kɨ rɔnəl, nɨngə əli Jəju əi nə: «Ɓaɓe, ndɨl je kɨ majal ka, lo kɨ jɨ ɓa tɔi ɓa, ɨləi dɔde gɨn tɔgɨje tɨ.»
17 Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!
18 Jəju əl-de ə nə: «M-o *Sata̰ ḭ dɔra̰ tɨ osɨ kɨ dɔnangɨ tɨ tə təl ndi be.
18 Jesus disse-lhes: Vi Satanás cair do céu como um raio.
19 Nɨngə m-adɨ səsi tɔgɨ kadɨ ɨnjɨyəi dɔ li je tɨ, dɔ ni je tɨ, kɨ dɔ tɔgɨ je tɨ pətɨ kɨ nje ba̰ aw-n. Nḛ madɨ kare kɨ kadɨ a ra səsi majal goto.
19 Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.
20 NGa nɨngə kadɨ ɨrai rɔnəl mbata kɨlə kɨ ndɨl je kɨ majal ɨləi dɔde gɨn tɔgɨsi tɨ kɨn al, nə kadɨ ɨrai rɔnəl mbata tɔsi kɨ e kɨ ndangɨ me dɔra̰ tɨ taa.»
20 Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos de que os vossos nomes estejam escritos nos céus.
21 Dɔkagɨloe tɨ no̰o̰, NDɨl Luwə ra adɨ rɔnəl rosɨ me Jəju, ə Jəju əl ə nə: «Bai, kɨ ḭ Ɓa dɔra̰ kɨ dɔnangɨ, m-ɨlə tɔjɨ dɔi tɨ, təkɨ ɨɓɔyɔ nḛ je kɨn njé tər je, kɨ njé nḛ gər je, ə ɨtḛḛ kɨ dɔe adɨ ngan je kɨ du gəri. Oyo, Bai, e ndɨgɨ ləi kadɨ nḛ kɨn ra nḛ be.»
21 Naquele mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.
22 Ɓa, Jəju əl dɨje kɨ ai no̰o̰ ə nə: «Bai, adɨ-m nḛ je pətɨ, nɨngə dəw kare kɨ gər-m, mi NGon, goto, e Bai kɨ karne ba par, taa dəw kare kɨ gər Bai ka goto tɔ, e mi NGon kɨ karm ba par, nɨngə e dɨje kɨ mi wa ə m-ndɨgɨ kadɨ m-adɨ gəri-mi par tɔ.»
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Go tɨ, Jəju təl kəmne kɨ dɔ njé ndo je tɨ əl-de kɨ karde ba ə nə: «Səi njé majɨ-kur mbata nḛ kɨ kəmsi oo kɨn!
23 E voltou-se para os seus discípulos, e disse: Ditosos os olhos que vêem o que vós vedes,
24 *NJé kəl ta je kɨ ta Luwə tɨ ngay kɨ ngar je ngay ndɨgi kadɨ kəmde oo nḛ kɨ səi je, kəmsi oo kɨn, nə asi koo al, ndɨgi kadɨ mbide oo dɔ ta kɨ səi je, mbisi oo kɨn, nə asi koo al tɔ.»
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
25 NJe ndo ndu-kun kare ɔsɨ nangɨ ḭ taa, nɨngə dəjɨ ta kare Jəju tə ta kuwə-naa kɨ ta ə nə: «NJe ndo dɨje, e ri ə sɔbɨ kadɨ m-ra kadɨ tə m-ɨngə-n kajɨ kɨ bɨtɨ kɨ no̰ tɨ ə?»
25 Levantou-se um doutor da lei e, para pô-lo à prova, perguntou: Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
26 Ə Jəju əl-e ə nə: «E ta ri ə ndangi me ndu-kun tɨ? Ə go gər-e ləi e ban?»
26 Disse-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como é que lês?
27 Ɓa nje ndo ndu-kun ka kɨn ɨlə Jəju tɨ ə nə: «A ɨndɨgɨ Ɓaɓe Luwə ləi kɨ nga̰mei ba pətɨ, kɨ ndɨli ba pətɨ, kɨ tɔgi ba pətɨ, kɨ mər ta ləi ba pətɨ. Nɨngə a ndɨgɨ dəw madi tə darɔi ḭ wa be tɔ.»
27 Respondeu ele: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento {Dt 6,5}; e a teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
28 Ə Jəju əl-e ə nə: «Ta kɨ m-dəji, ɨlə-m tɨ majɨ kɨ dum. Ə ɨra be, ɓa a ɨngə kajɨ.»
28 Falou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isto e viverás.
29 NJe ndo ndu-kun sangɨ kadɨ n-tɔjɨ təkɨ ne dəw kɨ dana, adɨ təl dəjɨ Jəju ə nə: «Na̰ ə e dəw madɨm ə?»
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Ə Jəju əl-e ə nə: «Dɨngəm kare ḭ Jorijaləm ɨsɨ aw Jəriko, ɓa osɨ ji kaya je tɨ kɨ njé gangɨ rəbɨ, adɨ taai nḛ je lie pətɨ jie tɨ, tɨndəi-e adɨ to ta koy tɨ, nɨngə ɨyə̰i-e ə ɔti awi.
30 Jesus então contou: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.
31 Go tɨ ɓa, nje kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare ḭ no̰o̰ re tḛḛ dɔe tɨ, nə lokɨ oo-e, gangɨ sa̰y aw lo ləne.
31 Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.
32 Go tɨ, dəw kɨ gɨn kojɨ tɨ lə *Ləbi kare ḭ no̰o̰ re tɔ, nə lokɨ oo dɨngəm ka kɨn ɓa, gangɨ sa̰y aw lo ləne.
32 Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.
33 Go tɨ nɨngə, dəw kɨ *Samari tɨ kare kɨ ɨsɨ aw mba ḭ no̰o̰ re tḛḛ dɔ dɨngəm tɨ ka kɨn. Lokɨ oo-e, oo kəm-to-ndoo lie kɨ rɔjetɨ.
33 Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.
34 Be ə, re rɔe tɨ, ur yɨbɨ kasɨ nju ta do tɨ, dɔɔ-n, nɨngə un-e ɨnde dɔ koro tɨ ləne, aw sie lo to mba je tɨ, ɨndə kəmne goe tɨ.
34 Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.
35 Lo ti go tɨ, dɨngəm kɨ Samari tɨ ka kɨn ɔr la kɨ asɨ ra kɨlə ndɔ joo adɨ nje kɨndə kəmne go kəy mba je tɨ, nɨngə əl-e dɔ tɨ ə nə: “Ɨndə kəmi goe tɨ majɨ, a re nḛ kɨ ɨndə-n kəmi goe tɨ, al dɔ e kɨ madi kɨn ɓa, ndɔ təlm ə, mi wa m-a m-ɨgə-i.”»
35 No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.
36 Nɨngə Jəju dəje ta dɔ tɨ ə nə: «Dan dɨje tɨ kɨ mɨtə kɨn, e kɨ ra ə e madɨ dɨngəm kɨ kaya je kɨ njé gangɨ rəbɨ gangi-e kɨn ə?»
36 Qual destes três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?
37 Ɓa, nje ndo ndu-kun ə nə: «E e kɨ oo kəm-to-ndoo lie kɨn.» NGa ə Jəju əl-e ə nə: «Re e be nɨngə, ḭ ka kadɨ aw, ə ɨra be tɔ.»
37 Respondeu o doutor: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Jəju əi kɨ njé ndo je ləne ḭ dɔ rəbɨ tɨ rəi tḛḛi ngon ɓe tɨ kare be nɨngə, dəne madɨ kɨ tɔe nə Martɨ uwə Jəju rɔne tɨ me kəy tɨ.
38 Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mulher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.
39 Martɨ aw kɨ ngokone kɨ dəne kɨ tɔe nə Mari no̰o̰. Ə ngoko̰e ka kɨn re ɨsɨ nangɨ nja Ɓaɓe Jəju tɨ, ɨsɨ oo dɔ ta kɨ Jəju ɨsɨ əl.
39 Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.
40 Nə Martɨ a ta ngan kɨlə je tɨ kɨ njae ɔdɨ nangɨ al, aw yo je kɨ ne je. Nɨngə tḛḛ patɨ, re əl Jəju ə nə: «Ɓaɓe, ra ban ə ngokom Mari ɨyə̰-m adɨ m-a ta kɨlə je tɨ kɨ karm ba be ka usi al par ə? Əl-e adɨ re ra səm kɨlə je.»
40 Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude.
41 Ə Ɓaɓe əl Martɨ ə nə: «Martɨ, Martɨ, mei osɨ nangɨ al, adɨ aw kɨ yo je kɨ ne je mbata nḛ je ngay.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;
42 Nə nḛ kɨ sotɨ e kare ba. Nɨngə Mari un nḛ kɨ majɨ ɨtə nḛ je pətɨ. E nḛ kɨ dəw a taa jie tɨ al.»
42 no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.