João 18
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs NTLH
1 Go ta tɨ kɨ Jəju əl kɨ Luwə kɨn ɓa, ɔti kɨ njé ndo je ləne, ali dɔ lo, awi dam ngon man tɨ madɨ kɨ ɓari-e Sədɨro̰. Loe tɨ kɨn, lo ndɔr kɨ dəw mə kagɨ je tɨ to no̰o̰, ə uri me tɨ.
1 Depois de fazer essa oração, Jesus saiu com os discípulos e foi para o outro lado do riacho de Cedrom. Havia ali um jardim, onde Jesus entrou com eles.
2 Judasɨ kɨ nje kun dɔ Jəju, gər lo kɨn majɨ, mbata e lo kɨ Jəju əi kɨ njé ndo je ləne ɨsɨ rəi tɨ taa taa.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar porque Jesus tinha se reunido muitas vezes ali com os discípulos.
3 E be ə, Judasɨ un dɔ ɓutɨ asɨgar je lə ko̰ɓe kɨ Rom, aw səde loe tɨ ka kɨn. Taa njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ *Parɨsɨ je, ɨləi njé ngəm ta kəy lə Luwə adɨ əi səde no̰o̰ tɔ. Dɨje kɨ go Judasɨ tɨ kɨn oti kɨyə kasɨgar je, kɨ lambɨ je, kɨ por ngəl je.
3 Então Judas foi ao jardim com um grupo de soldados e alguns guardas do Templo mandados pelos chefes dos sacerdotes e pelos fariseus . Eles estavam armados e levavam lanternas e tochas.
4 Lo kɨn tɨ, Jəju kɨ gər nḛ pətɨ kɨ a re dɔe tɨ, ɔtɨ kɨ rɔde tɨ, dəjɨ-de ə nə: «Ɨsɨ sangi na̰ ə?»
4 Jesus sabia de tudo o que lhe ia acontecer. Por isso caminhou na direção deles e perguntou:
5 Ɓa əi je ɨləi-e tɨ əi nə: «J-ɨsɨ jɨ sangɨ Jəju kɨ Najarətɨ tɨ.» Ə Jəju əl-de ə nə: «E mi wa ə m-a am.» Judasɨ wa kɨ nje kun dɔ Jəju ka kɨn ka a səde no̰o̰ tɔ.
5 — Jesus de Nazaré! — responderam. Judas, o traidor, estava com eles.
6 Lokɨ Jəju əl-de ə nə: «E mi wa ə m-a am» kɨn ɓa, gədi gogɨ, nɨngə tḛḛi tosi.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, eles recuaram e caíram no chão.
7 Jəju təl dəjɨ-de ɓəy ə nə: «Ɨsɨ sangi na̰ wa?» Ɓa əi je ɨləi-e tɨ əi nə: «J-ɨsɨ jɨ sangɨ Jəju kɨ Najarətɨ tɨ.»
7 Jesus perguntou outra vez: — Jesus de Nazaré! — tornaram a responder.
8 Ə Jəju əl-de ə nə: «M-əl səsi m-ə nə, e mi wa ə m-a am. Ə re e mi ə ɨsɨ ɨsangi-mi ɓa, ɨyə̰i ndəgɨ dɨje kam adɨ awi.»
8 Jesus disse:
9 To be kadɨ ta kɨ tḛḛ ta Jəju tɨ kɨ rɔ Bawe Luwə tɨ ə nə: «NJé kɨ adɨ-m-de, dəw kare ka m-tḭ tae al» kɨn, tɔl tane.
9 Jesus disse isso para que se cumprisse o que ele tinha dito antes: “Pai, de todos aqueles que me deste, nenhum se perdeu.”
10 Sɨmo̰ Pɨyər kɨ otɨ kɨyə kasɨgar rɔne tɨ, ɔr tɨgə-n paja lə kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, ɓa ɔdɨ mbie kɨ dɔ ji ko̰ tɨ, tɨgə latɨ gangɨ. Tɔ paja ka kɨn nə Malkusɨ.
10 Aí Simão Pedro tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou a orelha direita dele. O nome do empregado era Malco.
11 Ə Jəju əl Pɨyər ə nə: «Ɨlə kɨyə ləi sawe tɨ gogɨ. O kadɨ m-a m-ɨngə ko̰ kɨ Bai ɨndə dɔe dana mbata tɨ ləm kɨn al a?»
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Ɓutɨ asɨgar je lə ko̰ɓe kɨ Rom, naa tɨ kɨ nje kun dɔde nɨm, kɨ njé ngəm ta kəy lə Luwə kɨ *Jɨpɨ je ɨləi-de ka kɨn nɨm, uwəi Jəju dɔɔi-e.
12 Em seguida os soldados, o comandante e os guardas do Templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Dɔ kəte, awi sie ɓe lə An kɨ e məm Kayɨpɨ. Kayɨpɨ ə e kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je ɓale tɨ kɨn.
13 Então o levaram primeiro até a casa de Anás. Anás era o sogro de Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote .
14 NGa nɨngə e darɔ Kayɨpɨ wa kɨn ə e nje kəl kə nə: «E sotɨ ngay mbata tɨ ləsi kadɨ ba kal dəw kare oy mbata lə gɨn dɨje kosɨ.»
14 Caifás era quem tinha dito aos líderes judeus que era melhor para eles que morresse apenas um homem pelo povo.
15 Sɨmo̰ Pɨyər əi kɨ nje ndo kare kɨ dan njé ndo je tɨ lə Jəju, uni go Jəju. NJe ndo kare kɨ əi kɨ Pɨyər ka kɨn e dəw kɨ kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je gər-e, adɨ ur natɨ kəy tɨ lə kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, naa tɨ kɨ Jəju kɨ uri sie kəy.
15 Simão Pedro foi seguindo Jesus, junto com outro discípulo. Esse discípulo era conhecido do Grande Sacerdote e por isso conseguiu entrar no pátio da casa dele junto com Jesus.
16 Pɨyər ə ɨsɨ ya̰ne taga, ɓasi ta kəy tɨ. Lo kɨn tɨ, nje ndo kɨ kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je gər-e ka kɨn, tḛḛ taga, əl ta kɨ dəne kɨ nje ngəm ta kəy, ɓa go tɨ, dəne ɨyə̰ Pɨyər ade ur kəy.
16 Mas Pedro ficou do lado de fora, perto da porta. O outro discípulo, que era conhecido do Grande Sacerdote, saiu e falou com a empregada que tomava conta da porta. Então ela deixou Pedro entrar
17 Dəne kɨ nje ngəm ta kəy ka kɨn əl Pɨyər ə nə: «Ḭ ka ḭ dan njé ndo je tɨ lə dɨngəm kɨn tɔ al a?» Ə Pɨyər ɨle tɨ ə nə: «Jagɨ, mi səde al.»
17 e lhe perguntou: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Eu, não! — respondeu ele.
18 Kul o̰, adɨ njé ra kɨlə je, kɨ njé ngəm ta lo je, ɨləi por a ndɨbi. Pɨyər ka a səde ta por tɨ ka kɨn no̰o̰, a ndɨbɨ səde tɔ.
18 Por causa do frio, os empregados e os guardas tinham feito uma fogueira e estavam se aquecendo de pé, em volta dela. Pedro estava de pé, no meio deles, aquecendo-se também.
19 Kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je dəjɨ ta Jəju dɔ njé ndo je tɨ lie kɨ dɔ nḛ ndo tɨ lie kɨ ɨsɨ ndo dɨje.
19 O Grande Sacerdote fez algumas perguntas a Jesus a respeito dos seus seguidores e dos seus ensinamentos.
20 Ə Jəju ɨlə tɨ ə nə: «M-əl ta dɨje taga wangɨ, taa kɨ ndɔ je, ndɔ je, m-ɨsɨ m-ndo nḛ dɨje gɨn kəy kaw-naa je tɨ lə *Jɨpɨ je nɨm, gɨn kəy tɨ lə Luwə nɨm, kɨ e lo je kɨ dɔ Jɨpɨ je pətɨ ɨsɨ ɔsɨ-naa tɨ. Nḛ madɨ kɨ m-əl lo ɓɔyɔ tɨ goto.
20 E Jesus respondeu:
21 NGa ra ban ə ɨdəjɨ-m ta ɓəy ə? Ɨdəjɨ ta njé kɨ ɨsɨ ooi-mi lo kəl ta tɨ kɨn o, gəri ta kɨ m-ɨsɨ m-əl-de majɨ ngay.»
21 Então, por que o senhor está me fazendo essas perguntas? Pergunte aos que me ouviram, pois eles sabem muito bem o que eu disse a eles.
22 Dɔ ta tɨ kɨn, nje ngəm ta lo kare kɨ a səde no̰o̰, ɨndə mbɔ Jəju, ə əl-e ə nə: «Adɨ e be ə kadɨ tur-n ta kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je tɨ a?»
22 Quando Jesus disse isso, um dos guardas do Templo que estavam ali deu-lhe uma bofetada e disse: — Isso é maneira de falar com o Grande Sacerdote?
23 Ə Jəju ɨle tɨ ə nə: «Kɨn ə re ta kɨ m-əl kɨn, majal ə, ɔjɨ maje al adɨ-m m-o, a re m-əl majɨ tɔ ə, ra ban be ə ɨndə-m ə?»
23 — Se eu disse alguma mentira, prove que menti! — respondeu Jesus. — Mas, se eu falei a verdade, por que é que você está me batendo?
24 Lo kɨn tɨ, An adɨ awi kɨ Jəju kɨ dɔɔ kɨ dɔɔi-e kɨn be ɓe lə Kayɨpɨ, kɨ e kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je.
24 Depois Anás mandou Jesus, ainda amarrado, para Caifás, o Grande Sacerdote.
25 Pɨyər ɨsɨ ta por tɨ no̰o̰, ɨsɨ ndɨbɨ por, ə əli-e əi nə: «Ma, ḭ ka ḭ dan njé ndo je tɨ lie tɔ al a?» Nə Pɨyər najɨ ə nə: «Jagɨ, mi səde al.»
25 Pedro ainda estava lá, de pé, aquecendo-se perto do fogo. Então lhe perguntaram: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Não, eu não sou! — respondeu ele.
26 Kɨ kare dan njé ra kɨlə je tɨ lə kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ e nojɨ dɨngəm kɨ Pɨyər tɨgə mbie gangɨ, əl Pɨyər ə nə: «Dəw kɨ m-o-e sie, lo ndɔr tɨ kɨ məi kagɨ je tɨ kɨn, e ḭ al ə na̰ ə?»
26 Um dos empregados do Grande Sacerdote , parente do homem de quem Pedro tinha cortado a orelha, perguntou: — Será que eu não vi você com ele no jardim?
27 Nə Pɨyər najɨ wa ɓəy. Ɓa ta ji naa tɨ no̰o̰, kunə kɨnjə no̰.
27 E outra vez Pedro disse que não. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Lokɨ ḭḭ kɨ Jəju ɓe lə Kayɨpɨ ɓa, awi sie kəy tɨ kɨ boy kɨ *Pɨlatɨ kɨ e nje ko̰ɓe kɨ ngar kɨ Rom tɨ ɨnde dɔ dɔnangɨ tɨ kɨ Jude tɨ ɨsɨ tɨtɨ. E sḭ ɓatɨ ba ɓəy. Nɨngə njé kun dɔ *Jɨpɨ je mbati kur me kəy kɨ boy tɨ, kadɨ tə n-awi kɨ ta dɔde tɨ al, ta kəm Luwə tɨ, kadɨ tə n-usoii nḛ lo ra nay Pakɨ tɨ.
28 Depois levaram Jesus da casa de Caifás para o palácio do Governador romano. Já era de manhã cedo. Os líderes judeus não entraram no palácio porque queriam continuar puros , conforme a religião deles; pois só assim poderiam comer o jantar da Páscoa .
29 E mbata kɨn ə, Pɨlatɨ tḛḛ ɨngə-de taga, nɨngə dəjɨ-de ə nə: «E ri ə ɨsəkii dɨngəm kam ə?»
29 Então o governador Pilatos saiu, foi encontrar-se com eles e perguntou: — Que acusação vocês têm contra este homem?
30 Ɓa, əi je ɨləi-e tɨ əi nə: «Kɨn ə re e dəw kɨ nje ra nḛ kɨ majal al ə, re j-a jɨ re sie, j-ule jii tɨ al.»
30 Eles responderam: — O senhor acha que nós lhe entregaríamos este homem se ele não tivesse cometido algum crime?
31 Ə Pɨlatɨ əl-de ə nə: «Səi je wa, ɨtaai-e, awi gangi ta dɔe tɨ kɨ go ndu-kun je tɨ ləsi, səi Jɨpɨ je.» Nə əli Pɨlatɨ əi nə: «Je, dəw adɨ-je ta rəbɨ kɨ kadɨ jɨ gangɨ-n ta koy dɔ dəw tɨ al.»
31 Pilatos disse: — Levem este homem e o julguem vocês mesmos, de acordo com a Então eles responderam: — Nós não temos o direito de matar ninguém.
32 E be ə, ta kɨ Jəju wa əl kadɨ tɔjɨ-n ko koy kɨ a oy kɨn tɔl tane.
32 Isso aconteceu assim para que se cumprisse o que Jesus tinha dito quando falou a respeito de como ia morrer .
33 Pɨlatɨ təl ur me kəy tɨ kɨ boy, ɓar Jəju, nɨngə dəje ə nə: «Ḭ ngar lə Jɨpɨ je a?»
33 Pilatos tornou a entrar no palácio, chamou Jesus e perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 Ə Jəju təl dəjɨ Pɨlatɨ ə nə: «Ta kɨn, e ḭ wa ə əl ə se, e dɨje kɨ rangɨ ə əli-ni ta kɨ dɔm tɨ ə?»
34 Jesus respondeu:
35 Ɓa Pɨlatɨ əl Jəju ə nə: «Mi kɨ o-m kɨn mi Jɨpɨ a? E dɨje kɨ gɨn ɓe tɨ ləi ə wa nɨm, njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je nɨm, ə rəi səi ɨləi-ni jim tɨ! NGa nɨngə m-dəji se e ri ə ɨra wa?»
35 — Por acaso eu sou judeu? — disse Pilatos. — A sua própria gente e os chefes dos sacerdotes é que o entregaram a mim. O que foi que você fez?
36 Ə Jəju ɨle tɨ ə nə: «Mi ngar kɨ dɔnangɨ tɨ ne al, re mi ngar kɨ dɔnangɨ tɨ ne ə, re dɨje kɨ gom tɨ, a rɔi dɔm tɨ kadɨ dəw ɨlə-m ji njé kun dɔ Jɨpɨ je tɨ al; nə ke ə mi ngar kɨ dɔnangɨ tɨ ne al.»
36 Jesus respondeu:
37 Nɨngə Pɨlatɨ dəje ə nə: «Adɨ ḭ ngar ta?» Ɓa Jəju ɨle tɨ ə nə: «E ta kɨ ḭ ə tḛḛ tai ə nə mi ngar. Mi, oji-mi, nɨngə m-re dɔnangɨ tɨ ne mba kadɨ m-ma najɨ dɔ nḛ kɨ rɔjetɨ. NGa nɨngə, dəw kɨ e me nḛ kɨ rɔjetɨ, təl rɔne go ta tɨ ləm.»
37 — Então você é rei? — perguntou Pilatos.
38 Lo kɨn tɨ, Pɨlatɨ dəje ə nə: «E ri ə e nḛ kɨ rɔjetɨ ə?»
38 — O que é a verdade? — perguntou Pilatos. Depois de dizer isso, Pilatos saiu outra vez para falar com a multidão e disse: — Não vejo nenhum motivo para condenar este homem.
39 NGa nɨngə, kɨ go jibəl rae tɨ kɨ ɨsɨ rai kəte, kəte, ə dɔkagɨlo ra nay Pakɨ ɓa, m-ɨyə̰ dangay kare taa m-adɨ səsi kɨn, ɨndɨgi dɔ tɨ kadɨ m-ɨyə̰ ngar lə *Jɨpɨ je taa madɨ səsi a?»
39 Mas, de acordo com o costume de vocês, eu sempre solto um prisioneiro na ocasião da Páscoa . Vocês querem que eu solte para vocês o rei dos judeus?
40 Nə əi je, uni ndude kɨ taa əli əi nə: «Jagɨ, e al, e Barabasɨ ə jɨ ndɨgɨ kadɨ ɨyḛ taa.» Barabasɨ kɨ əli ta lie kɨn, e baw kaya.
40 Todos começaram a gritar: — Não, ele não! Nós queremos que solte Barrabás! Acontece que esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.