João 18
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ARC
1 Go ta tɨ kɨ Jəju əl kɨ Luwə kɨn ɓa, ɔti kɨ njé ndo je ləne, ali dɔ lo, awi dam ngon man tɨ madɨ kɨ ɓari-e Sədɨro̰. Loe tɨ kɨn, lo ndɔr kɨ dəw mə kagɨ je tɨ to no̰o̰, ə uri me tɨ.
1 Tendo Jesus dito isso, saiu com os seus discípulos para além do ribeiro de Cedrom, onde havia um horto, no qual ele entrou com os seus discípulos.
2 Judasɨ kɨ nje kun dɔ Jəju, gər lo kɨn majɨ, mbata e lo kɨ Jəju əi kɨ njé ndo je ləne ɨsɨ rəi tɨ taa taa.
2 E Judas, que o traía, também conhecia aquele lugar, porque Jesus muitas vezes se ajuntava ali com os seus discípulos.
3 E be ə, Judasɨ un dɔ ɓutɨ asɨgar je lə ko̰ɓe kɨ Rom, aw səde loe tɨ ka kɨn. Taa njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ *Parɨsɨ je, ɨləi njé ngəm ta kəy lə Luwə adɨ əi səde no̰o̰ tɔ. Dɨje kɨ go Judasɨ tɨ kɨn oti kɨyə kasɨgar je, kɨ lambɨ je, kɨ por ngəl je.
3 Tendo, pois, Judas recebido a coorte e oficiais dos principais sacerdotes e fariseus, veio para ali com lanternas, e archotes, e armas.
4 Lo kɨn tɨ, Jəju kɨ gər nḛ pətɨ kɨ a re dɔe tɨ, ɔtɨ kɨ rɔde tɨ, dəjɨ-de ə nə: «Ɨsɨ sangi na̰ ə?»
4 Sabendo, pois, Jesus todas as coisas que sobre ele haviam de vir, adiantou-se e disse-lhes: A quem buscais?
5 Ɓa əi je ɨləi-e tɨ əi nə: «J-ɨsɨ jɨ sangɨ Jəju kɨ Najarətɨ tɨ.» Ə Jəju əl-de ə nə: «E mi wa ə m-a am.» Judasɨ wa kɨ nje kun dɔ Jəju ka kɨn ka a səde no̰o̰ tɔ.
5 Responderam-lhe: A Jesus, o Nazareno. Disse-lhes Jesus: Sou eu. E Judas, que o traía, estava também com eles.
6 Lokɨ Jəju əl-de ə nə: «E mi wa ə m-a am» kɨn ɓa, gədi gogɨ, nɨngə tḛḛi tosi.
6 Quando, pois, lhes disse: Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Jəju təl dəjɨ-de ɓəy ə nə: «Ɨsɨ sangi na̰ wa?» Ɓa əi je ɨləi-e tɨ əi nə: «J-ɨsɨ jɨ sangɨ Jəju kɨ Najarətɨ tɨ.»
7 Tornou-lhes, pois, a perguntar: A quem buscais? E eles disseram: A Jesus, o Nazareno.
8 Ə Jəju əl-de ə nə: «M-əl səsi m-ə nə, e mi wa ə m-a am. Ə re e mi ə ɨsɨ ɨsangi-mi ɓa, ɨyə̰i ndəgɨ dɨje kam adɨ awi.»
8 Jesus respondeu:
9 To be kadɨ ta kɨ tḛḛ ta Jəju tɨ kɨ rɔ Bawe Luwə tɨ ə nə: «NJé kɨ adɨ-m-de, dəw kare ka m-tḭ tae al» kɨn, tɔl tane.
9 para se cumprir a palavra que tinha dito: Dos que me deste nenhum deles perdi.
10 Sɨmo̰ Pɨyər kɨ otɨ kɨyə kasɨgar rɔne tɨ, ɔr tɨgə-n paja lə kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, ɓa ɔdɨ mbie kɨ dɔ ji ko̰ tɨ, tɨgə latɨ gangɨ. Tɔ paja ka kɨn nə Malkusɨ.
10 Então, Simão Pedro, que tinha espada, desembainhou-a e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita. E o nome do servo era Malco.
11 Ə Jəju əl Pɨyər ə nə: «Ɨlə kɨyə ləi sawe tɨ gogɨ. O kadɨ m-a m-ɨngə ko̰ kɨ Bai ɨndə dɔe dana mbata tɨ ləm kɨn al a?»
11 Mas Jesus disse a Pedro: Mete a tua espada na bainha; não beberei eu o cálice que o Pai me deu?
12 Ɓutɨ asɨgar je lə ko̰ɓe kɨ Rom, naa tɨ kɨ nje kun dɔde nɨm, kɨ njé ngəm ta kəy lə Luwə kɨ *Jɨpɨ je ɨləi-de ka kɨn nɨm, uwəi Jəju dɔɔi-e.
12 Então, a coorte, e o tribuno, e os servos dos judeus prenderam a Jesus, e o manietaram,
13 Dɔ kəte, awi sie ɓe lə An kɨ e məm Kayɨpɨ. Kayɨpɨ ə e kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je ɓale tɨ kɨn.
13 e conduziram-no primeiramente a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano.
14 NGa nɨngə e darɔ Kayɨpɨ wa kɨn ə e nje kəl kə nə: «E sotɨ ngay mbata tɨ ləsi kadɨ ba kal dəw kare oy mbata lə gɨn dɨje kosɨ.»
14 Ora, Caifás era quem tinha aconselhado aos judeus que convinha que um homem morresse pelo povo.
15 Sɨmo̰ Pɨyər əi kɨ nje ndo kare kɨ dan njé ndo je tɨ lə Jəju, uni go Jəju. NJe ndo kare kɨ əi kɨ Pɨyər ka kɨn e dəw kɨ kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je gər-e, adɨ ur natɨ kəy tɨ lə kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, naa tɨ kɨ Jəju kɨ uri sie kəy.
15 E Simão Pedro e outro discípulo seguiam a Jesus. E este discípulo era conhecido do sumo sacerdote e entrou com Jesus na sala do sumo sacerdote.
16 Pɨyər ə ɨsɨ ya̰ne taga, ɓasi ta kəy tɨ. Lo kɨn tɨ, nje ndo kɨ kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je gər-e ka kɨn, tḛḛ taga, əl ta kɨ dəne kɨ nje ngəm ta kəy, ɓa go tɨ, dəne ɨyə̰ Pɨyər ade ur kəy.
16 E Pedro estava da parte de fora, à porta. Saiu, então, o outro discípulo que era conhecido do sumo sacerdote e falou à porteira, levando Pedro para dentro.
17 Dəne kɨ nje ngəm ta kəy ka kɨn əl Pɨyər ə nə: «Ḭ ka ḭ dan njé ndo je tɨ lə dɨngəm kɨn tɔ al a?» Ə Pɨyər ɨle tɨ ə nə: «Jagɨ, mi səde al.»
17 Então, a porteira disse a Pedro: Não és tu também dos discípulos deste homem? Disse ele: Não sou.
18 Kul o̰, adɨ njé ra kɨlə je, kɨ njé ngəm ta lo je, ɨləi por a ndɨbi. Pɨyər ka a səde ta por tɨ ka kɨn no̰o̰, a ndɨbɨ səde tɔ.
18 Ora, estavam ali os servos e os criados, que tinham feito brasas, e se aquentavam, porque fazia frio; e com eles estava Pedro, aquentando-se também.
19 Kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je dəjɨ ta Jəju dɔ njé ndo je tɨ lie kɨ dɔ nḛ ndo tɨ lie kɨ ɨsɨ ndo dɨje.
19 E o sumo sacerdote interrogou Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Ə Jəju ɨlə tɨ ə nə: «M-əl ta dɨje taga wangɨ, taa kɨ ndɔ je, ndɔ je, m-ɨsɨ m-ndo nḛ dɨje gɨn kəy kaw-naa je tɨ lə *Jɨpɨ je nɨm, gɨn kəy tɨ lə Luwə nɨm, kɨ e lo je kɨ dɔ Jɨpɨ je pətɨ ɨsɨ ɔsɨ-naa tɨ. Nḛ madɨ kɨ m-əl lo ɓɔyɔ tɨ goto.
20 Jesus lhe respondeu: Eu falei abertamente ao mundo; eu sempre ensinei na sinagoga e no templo, onde todos os judeus se ajuntam, e nada disse em oculto.
21 NGa ra ban ə ɨdəjɨ-m ta ɓəy ə? Ɨdəjɨ ta njé kɨ ɨsɨ ooi-mi lo kəl ta tɨ kɨn o, gəri ta kɨ m-ɨsɨ m-əl-de majɨ ngay.»
21 Para que me perguntas a mim? Pergunta aos que ouviram o que é que lhes ensinei; eis que eles sabem o que eu lhes tenho dito.
22 Dɔ ta tɨ kɨn, nje ngəm ta lo kare kɨ a səde no̰o̰, ɨndə mbɔ Jəju, ə əl-e ə nə: «Adɨ e be ə kadɨ tur-n ta kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je tɨ a?»
22 E, tendo dito isso, um dos criados que ali estavam deu uma bofetada em Jesus, dizendo: Assim respondes ao sumo sacerdote?
23 Ə Jəju ɨle tɨ ə nə: «Kɨn ə re ta kɨ m-əl kɨn, majal ə, ɔjɨ maje al adɨ-m m-o, a re m-əl majɨ tɔ ə, ra ban be ə ɨndə-m ə?»
23 Respondeu-lhe Jesus: Se falei mal, dá testemunho do mal; e, se bem, porque me feres?
24 Lo kɨn tɨ, An adɨ awi kɨ Jəju kɨ dɔɔ kɨ dɔɔi-e kɨn be ɓe lə Kayɨpɨ, kɨ e kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je.
24 Anás mandou-o, manietado, ao sumo sacerdote Caifás.
25 Pɨyər ɨsɨ ta por tɨ no̰o̰, ɨsɨ ndɨbɨ por, ə əli-e əi nə: «Ma, ḭ ka ḭ dan njé ndo je tɨ lie tɔ al a?» Nə Pɨyər najɨ ə nə: «Jagɨ, mi səde al.»
25 E Simão Pedro estava ali e aquentava-se. Disseram-lhe, pois: Não és também tu um dos seus discípulos? Ele negou e disse: Não sou.
26 Kɨ kare dan njé ra kɨlə je tɨ lə kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ e nojɨ dɨngəm kɨ Pɨyər tɨgə mbie gangɨ, əl Pɨyər ə nə: «Dəw kɨ m-o-e sie, lo ndɔr tɨ kɨ məi kagɨ je tɨ kɨn, e ḭ al ə na̰ ə?»
26 E um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha, disse: Não te vi eu no horto com ele?
27 Nə Pɨyər najɨ wa ɓəy. Ɓa ta ji naa tɨ no̰o̰, kunə kɨnjə no̰.
27 E Pedro negou outra vez, e logo o galo cantou.
28 Lokɨ ḭḭ kɨ Jəju ɓe lə Kayɨpɨ ɓa, awi sie kəy tɨ kɨ boy kɨ *Pɨlatɨ kɨ e nje ko̰ɓe kɨ ngar kɨ Rom tɨ ɨnde dɔ dɔnangɨ tɨ kɨ Jude tɨ ɨsɨ tɨtɨ. E sḭ ɓatɨ ba ɓəy. Nɨngə njé kun dɔ *Jɨpɨ je mbati kur me kəy kɨ boy tɨ, kadɨ tə n-awi kɨ ta dɔde tɨ al, ta kəm Luwə tɨ, kadɨ tə n-usoii nḛ lo ra nay Pakɨ tɨ.
28 Depois, levaram Jesus da casa de Caifás para a audiência. E era pela manhã cedo. E não entraram na audiência, para não se contaminarem e poderem comer a Páscoa.
29 E mbata kɨn ə, Pɨlatɨ tḛḛ ɨngə-de taga, nɨngə dəjɨ-de ə nə: «E ri ə ɨsəkii dɨngəm kam ə?»
29 Então, Pilatos saiu e disse-lhes: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Ɓa, əi je ɨləi-e tɨ əi nə: «Kɨn ə re e dəw kɨ nje ra nḛ kɨ majal al ə, re j-a jɨ re sie, j-ule jii tɨ al.»
30 Responderam e disseram-lhe: Se este não fosse malfeitor, não to entregaríamos.
31 Ə Pɨlatɨ əl-de ə nə: «Səi je wa, ɨtaai-e, awi gangi ta dɔe tɨ kɨ go ndu-kun je tɨ ləsi, səi Jɨpɨ je.» Nə əli Pɨlatɨ əi nə: «Je, dəw adɨ-je ta rəbɨ kɨ kadɨ jɨ gangɨ-n ta koy dɔ dəw tɨ al.»
31 Disse-lhes, pois, Pilatos: Levai-o vós e julgai-o segundo a vossa lei. Disseram-lhe, então, os judeus: A nós não nos é lícito matar pessoa alguma.
32 E be ə, ta kɨ Jəju wa əl kadɨ tɔjɨ-n ko koy kɨ a oy kɨn tɔl tane.
32 (Para que se cumprisse a palavra que Jesus tinha dito, significando de que morte havia de morrer.)
33 Pɨlatɨ təl ur me kəy tɨ kɨ boy, ɓar Jəju, nɨngə dəje ə nə: «Ḭ ngar lə Jɨpɨ je a?»
33 Tornou, pois, a entrar Pilatos na audiência, e chamou a Jesus, e disse-lhe: Tu és o rei dos judeus?
34 Ə Jəju təl dəjɨ Pɨlatɨ ə nə: «Ta kɨn, e ḭ wa ə əl ə se, e dɨje kɨ rangɨ ə əli-ni ta kɨ dɔm tɨ ə?»
34 Respondeu-lhe Jesus: Tu dizes isso de ti mesmo ou disseram-to outros de mim?
35 Ɓa Pɨlatɨ əl Jəju ə nə: «Mi kɨ o-m kɨn mi Jɨpɨ a? E dɨje kɨ gɨn ɓe tɨ ləi ə wa nɨm, njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je nɨm, ə rəi səi ɨləi-ni jim tɨ! NGa nɨngə m-dəji se e ri ə ɨra wa?»
35 Pilatos respondeu: Porventura, sou eu judeu? A tua nação e os principais dos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?
36 Ə Jəju ɨle tɨ ə nə: «Mi ngar kɨ dɔnangɨ tɨ ne al, re mi ngar kɨ dɔnangɨ tɨ ne ə, re dɨje kɨ gom tɨ, a rɔi dɔm tɨ kadɨ dəw ɨlə-m ji njé kun dɔ Jɨpɨ je tɨ al; nə ke ə mi ngar kɨ dɔnangɨ tɨ ne al.»
36 Respondeu Jesus: O meu Reino não é deste mundo; se o meu Reino fosse deste mundo, lutariam os meus servos, para que eu não fosse entregue aos judeus; mas, agora, o meu Reino não é daqui.
37 Nɨngə Pɨlatɨ dəje ə nə: «Adɨ ḭ ngar ta?» Ɓa Jəju ɨle tɨ ə nə: «E ta kɨ ḭ ə tḛḛ tai ə nə mi ngar. Mi, oji-mi, nɨngə m-re dɔnangɨ tɨ ne mba kadɨ m-ma najɨ dɔ nḛ kɨ rɔjetɨ. NGa nɨngə, dəw kɨ e me nḛ kɨ rɔjetɨ, təl rɔne go ta tɨ ləm.»
37 Disse-lhe, pois, Pilatos: Logo tu és rei? Jesus respondeu: Tu dizes que eu sou rei. Eu para isso nasci e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.
38 Lo kɨn tɨ, Pɨlatɨ dəje ə nə: «E ri ə e nḛ kɨ rɔjetɨ ə?»
38 Disse-lhe Pilatos: Que é a verdade? E, dizendo isso, voltou até os judeus e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 NGa nɨngə, kɨ go jibəl rae tɨ kɨ ɨsɨ rai kəte, kəte, ə dɔkagɨlo ra nay Pakɨ ɓa, m-ɨyə̰ dangay kare taa m-adɨ səsi kɨn, ɨndɨgi dɔ tɨ kadɨ m-ɨyə̰ ngar lə *Jɨpɨ je taa madɨ səsi a?»
39 Mas vós tendes por costume que eu vos solte alguém por ocasião da Páscoa. Quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Nə əi je, uni ndude kɨ taa əli əi nə: «Jagɨ, e al, e Barabasɨ ə jɨ ndɨgɨ kadɨ ɨyḛ taa.» Barabasɨ kɨ əli ta lie kɨn, e baw kaya.
40 Então, todos voltaram a gritar, dizendo: Este não, mas Barrabás! E Barrabás era um salteador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.