Hebreus 7
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs NTLH
1 Məlsɨsədəkɨ ka kɨn e ngar kɨ ɓe bo Salem tɨ, taa e nje kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare lə Luwə kɨ e dɔ nḛ je tɨ pətɨ tɔ. E ə ɨngə *Abɨrakam lo kɨ təl lo tətɨ rɔ tɨ kɨ tətɨ ngar je, ə njangɨ dɔe tɔ.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 E ə, Abɨrakam ade kɨ kare me nḛ kɨ dɔgɨ tɨ, me nḛ je tɨ pətɨ kɨ təl-n ta rɔ tɨ. Kɨ dɔ kəte, kɔr me tɔ kɨ nə Məlsɨsədəkɨ e «ngar kɨ nje ra nḛ kɨ dana». Ɓəy taa, Məlsɨsədəkɨ e ngar kɨ ɓe bo Salem tɨ tɔ, kɔr me tɔ ka kɨn nə: «NGar kɨ nje lapɨya.»
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Makɨtɨbɨ lə Luwə əl ta lə baw Məlsɨsədəkɨ ə se ta lə ko̰e al, nɨm taa əl ta lə gɨn kae je al nɨm tɔ. Ɓəy taa, əl ta dɔ koje tɨ ə se dɔ koye tɨ al ratata nɨm tɔ. Tɨtɨ-naa kɨ NGon lə Luwə, nɨngə e nje kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨ a ɨsɨ kɨ dɔkagɨlo je pətɨ.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Ɨgəri majɨ kadɨ Məlsɨsədəkɨ e dəw kɨ ndae e ngay. Be ə, kaje Abɨrakam wa ka, ade kɨ kare me kɨ dɔgɨ tɨ, me nḛ je tɨ pətɨ kɨ təl-n lo rɔ tɨ.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 NGan *Isɨrayəl je, kɨ go ndu-kun tɨ lə *Mojɨ, e gu dɔde tɨ kadɨ adi kɨ kare me kɨ dɔgɨ tɨ me nḛ je tɨ pətɨ kɨ ɨngəi, dɨje kɨ əi gɨn kojɨ tɨ lə *Ləbi kɨ əi njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ əi ngako̰de je wa, tadɔ əi je ka, əi gɨn ka tɨ lə Abɨrakam tɔ.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Məlsɨsədəkɨ e gɨn kojɨ tɨ lə Ləbi al, nə Abɨrakam ade nḛ kare me kɨ dɔgɨ tɨ me nḛ je pətɨ kɨ ɨngə. Adɨ Məlsɨsədəkɨ njangɨ dɔ Abɨrakam kɨ Luwə un mɨndɨne ade.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Nɨngə təkɨ rɔjetɨ, ngatɔgɨ ə a njangɨ dɔ ngon kɨ du.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Gɨn ka je lə Ləbi kɨ njé taa kɨ kare me kɨ dɔgɨ tɨ, me nḛ majɨ je tɨ ji ndəgɨ Isɨrayəl je tɨ, əi dɨje kɨ a oyi. Nə kɨ ɔjɨ dɔ Məlsɨsədəkɨ, Makɨtɨbɨ lə Luwə əl kadɨ e, ɨsɨ kəm ba.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 Kɨ dɔbəy tɨ, ta kɨ kadɨ j-əl ən: dɔkagɨlo tɨ kɨ Abɨrakam adɨ kɨ kare me kɨ dɔgɨ tɨ me nḛ kɨngəne je tɨ pətɨ kɨn, Ləbi kɨ gɨn kae je əi njé taa kɨ kare me kɨ dɔgɨ tɨ me nḛ je tɨ pətɨ kɨn ka, adɨ tɔ.
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 Təkɨ rɔjetɨ, dɔkagɨlo tɨ kɨ Məlsɨsədəkɨ ɨngə-n Abɨrakam kɨn, oji Ləbi al ɓəy, nə ke ə, e məsɨ kane Abɨrakam tɨ ngata.
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Me ndu-kun tɨ lə ngan Isɨrayəl je, e dɨje kɨ gɨn kojɨ tɨ lə Ləbi ə sɔbɨ kadɨ dɨje kɔti-de tə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je. Əi njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je tə *Aro̰ be. Nə rəbɨ ra kɨlə kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare ləde to asɨ-naa bərəre al. Re e be al ə, dəw a sangɨ nje kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨ rangɨ tə Məlsɨsədəkɨ be ɓəy al ngata.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 NGa nɨngə, re rəbɨ ra kɨlə lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨ gɨn ka tɨ lə Ləbi yətɨ nɨngə, e go tɨ kadɨ ndu-kun ka yətɨ tɔ.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Nɨngə Ɓaɓe ləje kɨ ta je kɨn ɔjɨ dɔe, e gɨn ka tɨ lə Ləbi al, nə e gɨn ka tɨ kɨ rangɨ. Nɨngə gɨn ka tɨ kɨn, dəw madɨ kɨ ra kɨlə tə nje kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare dɔ dɨngɨri lo tɨ goto.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Dɨje pətɨ gəri kadɨ oji Ɓaɓe ləje gɨn kojɨ tɨ lə Juda. Nɨngə kɨ ɔjɨ dɔ gɨn kojɨ kɨn, Mojɨ əl ta madɨ dɔ tɨ al, lokɨ əl ta kɨ ɔjɨ dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 NGɔsɨne nḛ je toi ay njay nga. NJe kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨ rangɨ kɨ e gɨn kojɨ tɨ lə *Ləbi al, kɨ to tə Məlsɨsədəkɨ be re.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 E təl nje kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨ go rəbɨ kojɨ kɨ darɔ tɨ al, nə kɨ go tɔgɨ kɨsɨ kɨ dɔ taa tɨ kɨ a to ratata.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Təkɨ rɔjetɨ, makɨtɨbɨ lə Luwə əl ə nə:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Be ə, kun-ndu je kɨ kəte, e kɨ bujɨ kɔ mbata tɔge goto, taa ndae ka goto tɔ.
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 *NDu-kun je lə *Mojɨ asi kadɨ rai adɨ dɨje asi-naa bərəre ta kəm Luwə tɨ al. NGa nɨngə nḛ kɨndə me dɔ tɨ kɨ majɨ tɔi ndu-kun je lə Mojɨ e kɨ kadɨ-je. Nɨngə kɨ takule j-asɨ kadɨ jɨ re kɨ rɔ Luwə tɨ.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Nḛ kɨ rangɨ ɓəy, nḛ je kɨn pətɨ rai nḛ kɨ takul kɨbɨ rɔ lə Luwə. Nə ndəge je tḛḛi njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨ kanjɨ kun mɨndɨ lə Luwə.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Nə kɨ ɔjɨ dɔ Jəju, Luwə un mɨndɨne, lokɨ əl ə nə:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Be ə, kɨ rəbɨ kɨbɨ rɔ lə Luwə kɨn, jɨ tḭ meje katɨ kadɨ j-ɨngə kɨlə mɨndɨ kɨ sɨgɨ kɨ majɨ ɨtə e kɨ kəte kɨn sa̰y kɨ takul Jəju.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Nḛ kɨ rangɨ ɓəy, njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨ gɨn kojɨ tɨ lə Ləbi ba̰yḭ-naa. Nə ke ə, yo tɔl-de taa taa adɨ lo kadɨ rai kɨlə kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨn ratata goto.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Nə Jəju e nje kɨsɨ ratata, nɨngə kɨlə kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare lie a to kɨ no̰ne tɨ tɔ.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 E be ə, Jəju asɨ kadɨ kajɨ kɨ ratata dɨje kɨ njé re kɨ rɔ Luwə tɨ kɨ takule. Təkɨ rɔjetɨ, e nje koy al adɨ a əl ta kɨ Luwə kɨ dɔkagɨlo je pətɨ kɨ mbata ləde.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Jəju e nje kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨ bo kɨ sɔbɨ kadɨ j-ɨnge. E ay njay nɨm, ra nḛ kɨ majal nja kare al nɨm, taa Luwə ɔse ngərəngɨ kadɨ njé ra majal je tɨ nɨm tɔ. Nɨngə, un-e ɨnde adɨ ɨsɨ ngərəngɨ dɔra̰ tɨ nu, dɔ nḛ je tɨ pətɨ.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Jəju to tə ndəgɨ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je kɨ bo kam al, adɨ e nḛ kɨ ndae goto rɔe tɨ kadɨ ɨjə nḛ məsɨ kɨ ndɔ je kare kare pətɨ kɨ mba kadɨ Luwə ɨyə̰-n go majal je ləne wa nɨm, taa mba kadɨ ɨyə̰-n go majal je lə kosɨ dɨje pətɨ kɔ tɔ. Jəju ɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare nja kare ba par ə asɨ nakɨ. Adɨ e kadɨ-kare darɔe wa kɨ adɨ dɔ kagɨ-dəsɨ tɨ kɨn.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Tadɔ ndu-kun lə Mojɨ ɨndə jine dɔ dɨje tɨ madɨ kɨ kɨlə rade asɨ-naa al, tə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je kɨ bo. NGa nɨngə kun mɨndɨ lə Luwə kɨ re go ndu-kun tɨ, ɨndə jine dɔ NGone tɨ tə nje kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨ bo, e kɨ asɨ-naa bərəre kɨ no̰ne tɨ.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.