Hebreus 7
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs NAA
1 Məlsɨsədəkɨ ka kɨn e ngar kɨ ɓe bo Salem tɨ, taa e nje kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare lə Luwə kɨ e dɔ nḛ je tɨ pətɨ tɔ. E ə ɨngə *Abɨrakam lo kɨ təl lo tətɨ rɔ tɨ kɨ tətɨ ngar je, ə njangɨ dɔe tɔ.
1 Porque este Melquisedeque, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, foi ao encontro de Abraão, quando este voltava da matança dos reis, e o abençoou.
2 E ə, Abɨrakam ade kɨ kare me nḛ kɨ dɔgɨ tɨ, me nḛ je tɨ pətɨ kɨ təl-n ta rɔ tɨ. Kɨ dɔ kəte, kɔr me tɔ kɨ nə Məlsɨsədəkɨ e «ngar kɨ nje ra nḛ kɨ dana». Ɓəy taa, Məlsɨsədəkɨ e ngar kɨ ɓe bo Salem tɨ tɔ, kɔr me tɔ ka kɨn nə: «NGar kɨ nje lapɨya.»
2 Foi para ele que Abraão separou o dízimo de tudo. Primeiramente o nome dele significa “rei da justiça”; depois também é “rei de Salém”, ou seja, “rei da paz”.
3 Makɨtɨbɨ lə Luwə əl ta lə baw Məlsɨsədəkɨ ə se ta lə ko̰e al, nɨm taa əl ta lə gɨn kae je al nɨm tɔ. Ɓəy taa, əl ta dɔ koje tɨ ə se dɔ koye tɨ al ratata nɨm tɔ. Tɨtɨ-naa kɨ NGon lə Luwə, nɨngə e nje kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨ a ɨsɨ kɨ dɔkagɨlo je pətɨ.
3 Sem pai, sem mãe, sem genealogia, ele não teve princípio de dias nem fim de existência, mas, feito semelhante ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.
4 Ɨgəri majɨ kadɨ Məlsɨsədəkɨ e dəw kɨ ndae e ngay. Be ə, kaje Abɨrakam wa ka, ade kɨ kare me kɨ dɔgɨ tɨ, me nḛ je tɨ pətɨ kɨ təl-n lo rɔ tɨ.
4 Vejam como era grande esse a quem Abraão, o patriarca, pagou o dízimo tirado dos melhores despojos.
5 NGan *Isɨrayəl je, kɨ go ndu-kun tɨ lə *Mojɨ, e gu dɔde tɨ kadɨ adi kɨ kare me kɨ dɔgɨ tɨ me nḛ je tɨ pətɨ kɨ ɨngəi, dɨje kɨ əi gɨn kojɨ tɨ lə *Ləbi kɨ əi njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ əi ngako̰de je wa, tadɔ əi je ka, əi gɨn ka tɨ lə Abɨrakam tɔ.
5 Ora, os que dentre os filhos de Levi recebem o sacerdócio têm ordem, de acordo com a lei, de recolher os dízimos do povo, ou seja, dos seus irmãos, embora estes sejam descendentes de Abraão.
6 Məlsɨsədəkɨ e gɨn kojɨ tɨ lə Ləbi al, nə Abɨrakam ade nḛ kare me kɨ dɔgɨ tɨ me nḛ je pətɨ kɨ ɨngə. Adɨ Məlsɨsədəkɨ njangɨ dɔ Abɨrakam kɨ Luwə un mɨndɨne ade.
6 Entretanto, aquele cuja genealogia não se inclui entre os filhos de Levi recebeu dízimos de Abraão e abençoou aquele que havia recebido as promessas.
7 Nɨngə təkɨ rɔjetɨ, ngatɔgɨ ə a njangɨ dɔ ngon kɨ du.
7 Evidentemente, não há dúvida de que o inferior é abençoado pelo superior.
8 Gɨn ka je lə Ləbi kɨ njé taa kɨ kare me kɨ dɔgɨ tɨ, me nḛ majɨ je tɨ ji ndəgɨ Isɨrayəl je tɨ, əi dɨje kɨ a oyi. Nə kɨ ɔjɨ dɔ Məlsɨsədəkɨ, Makɨtɨbɨ lə Luwə əl kadɨ e, ɨsɨ kəm ba.
8 Aliás, aqui os que recebem dízimos são homens mortais, porém ali o dízimo foi recebido por aquele de quem se testifica que vive.
9 Kɨ dɔbəy tɨ, ta kɨ kadɨ j-əl ən: dɔkagɨlo tɨ kɨ Abɨrakam adɨ kɨ kare me kɨ dɔgɨ tɨ me nḛ kɨngəne je tɨ pətɨ kɨn, Ləbi kɨ gɨn kae je əi njé taa kɨ kare me kɨ dɔgɨ tɨ me nḛ je tɨ pətɨ kɨn ka, adɨ tɔ.
9 E, por assim dizer, também Levi, que recebe dízimos, pagou-os na pessoa de Abraão.
10 Təkɨ rɔjetɨ, dɔkagɨlo tɨ kɨ Məlsɨsədəkɨ ɨngə-n Abɨrakam kɨn, oji Ləbi al ɓəy, nə ke ə, e məsɨ kane Abɨrakam tɨ ngata.
10 Porque Levi, por assim dizer, já estava no corpo de seu pai Abraão, quando Melquisedeque foi ao encontro deste.
11 Me ndu-kun tɨ lə ngan Isɨrayəl je, e dɨje kɨ gɨn kojɨ tɨ lə Ləbi ə sɔbɨ kadɨ dɨje kɔti-de tə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je. Əi njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je tə *Aro̰ be. Nə rəbɨ ra kɨlə kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare ləde to asɨ-naa bərəre al. Re e be al ə, dəw a sangɨ nje kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨ rangɨ tə Məlsɨsədəkɨ be ɓəy al ngata.
11 Portanto, se a perfeição fosse possível por meio do sacerdócio levítico — pois foi com base nele que o povo recebeu a lei —, que necessidade haveria ainda de que se levantasse outro sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque, e não segundo a ordem de Arão?
12 NGa nɨngə, re rəbɨ ra kɨlə lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨ gɨn ka tɨ lə Ləbi yətɨ nɨngə, e go tɨ kadɨ ndu-kun ka yətɨ tɔ.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, necessariamente muda também a lei.
13 Nɨngə Ɓaɓe ləje kɨ ta je kɨn ɔjɨ dɔe, e gɨn ka tɨ lə Ləbi al, nə e gɨn ka tɨ kɨ rangɨ. Nɨngə gɨn ka tɨ kɨn, dəw madɨ kɨ ra kɨlə tə nje kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare dɔ dɨngɨri lo tɨ goto.
13 Porque aquele de quem são ditas estas coisas pertence a outra tribo, da qual ninguém prestou serviço diante do altar.
14 Dɨje pətɨ gəri kadɨ oji Ɓaɓe ləje gɨn kojɨ tɨ lə Juda. Nɨngə kɨ ɔjɨ dɔ gɨn kojɨ kɨn, Mojɨ əl ta madɨ dɔ tɨ al, lokɨ əl ta kɨ ɔjɨ dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je.
14 Pois é evidente que nosso Senhor procedeu de Judá, tribo à qual Moisés nunca falou nada a respeito de sacerdócio.
15 NGɔsɨne nḛ je toi ay njay nga. NJe kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨ rangɨ kɨ e gɨn kojɨ tɨ lə *Ləbi al, kɨ to tə Məlsɨsədəkɨ be re.
15 E isto é ainda muito mais evidente, quando, à semelhança de Melquisedeque, surge outro sacerdote,
16 E təl nje kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨ go rəbɨ kojɨ kɨ darɔ tɨ al, nə kɨ go tɔgɨ kɨsɨ kɨ dɔ taa tɨ kɨ a to ratata.
16 constituído não conforme a lei de mandamento carnal, mas segundo o poder de vida que não tem fim.
17 Təkɨ rɔjetɨ, makɨtɨbɨ lə Luwə əl ə nə:
17 Porque dele se testifica: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.”
18 Be ə, kun-ndu je kɨ kəte, e kɨ bujɨ kɔ mbata tɔge goto, taa ndae ka goto tɔ.
18 Portanto, por um lado, se revoga a ordenança anterior, por causa de sua fraqueza e inutilidade,
19 *NDu-kun je lə *Mojɨ asi kadɨ rai adɨ dɨje asi-naa bərəre ta kəm Luwə tɨ al. NGa nɨngə nḛ kɨndə me dɔ tɨ kɨ majɨ tɔi ndu-kun je lə Mojɨ e kɨ kadɨ-je. Nɨngə kɨ takule j-asɨ kadɨ jɨ re kɨ rɔ Luwə tɨ.
19 pois a lei nunca aperfeiçoou coisa alguma; e, por outro lado, se introduz esperança superior, pela qual nos chegamos a Deus.
20 Nḛ kɨ rangɨ ɓəy, nḛ je kɨn pətɨ rai nḛ kɨ takul kɨbɨ rɔ lə Luwə. Nə ndəge je tḛḛi njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨ kanjɨ kun mɨndɨ lə Luwə.
20 E isto não se deu sem juramento. Porque os outros são feitos sacerdotes sem juramento,
21 Nə kɨ ɔjɨ dɔ Jəju, Luwə un mɨndɨne, lokɨ əl ə nə:
21 mas este foi feito sacerdote com juramento, por aquele que lhe disse: “O Senhor jurou e não se arrependerá: ‘Você é sacerdote para sempre.’”
22 Be ə, kɨ rəbɨ kɨbɨ rɔ lə Luwə kɨn, jɨ tḭ meje katɨ kadɨ j-ɨngə kɨlə mɨndɨ kɨ sɨgɨ kɨ majɨ ɨtə e kɨ kəte kɨn sa̰y kɨ takul Jəju.
22 Por isso mesmo, Jesus se tornou fiador de superior aliança.
23 Nḛ kɨ rangɨ ɓəy, njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨ gɨn kojɨ tɨ lə Ləbi ba̰yḭ-naa. Nə ke ə, yo tɔl-de taa taa adɨ lo kadɨ rai kɨlə kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨn ratata goto.
23 Ora, os outros são feitos sacerdotes em maior número, porque a morte os impede de continuar;
24 Nə Jəju e nje kɨsɨ ratata, nɨngə kɨlə kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare lie a to kɨ no̰ne tɨ tɔ.
24 Jesus, no entanto, porque continua para sempre, tem o seu sacerdócio imutável.
25 E be ə, Jəju asɨ kadɨ kajɨ kɨ ratata dɨje kɨ njé re kɨ rɔ Luwə tɨ kɨ takule. Təkɨ rɔjetɨ, e nje koy al adɨ a əl ta kɨ Luwə kɨ dɔkagɨlo je pətɨ kɨ mbata ləde.
25 Por isso, também pode salvar totalmente os que por ele se aproximam de Deus, vivendo sempre para interceder por eles.
26 Jəju e nje kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨ bo kɨ sɔbɨ kadɨ j-ɨnge. E ay njay nɨm, ra nḛ kɨ majal nja kare al nɨm, taa Luwə ɔse ngərəngɨ kadɨ njé ra majal je tɨ nɨm tɔ. Nɨngə, un-e ɨnde adɨ ɨsɨ ngərəngɨ dɔra̰ tɨ nu, dɔ nḛ je tɨ pətɨ.
26 Porque nos convinha um sumo sacerdote como este, santo, inculpável, sem mácula, separado dos pecadores e exaltado acima dos céus,
27 Jəju to tə ndəgɨ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je kɨ bo kam al, adɨ e nḛ kɨ ndae goto rɔe tɨ kadɨ ɨjə nḛ məsɨ kɨ ndɔ je kare kare pətɨ kɨ mba kadɨ Luwə ɨyə̰-n go majal je ləne wa nɨm, taa mba kadɨ ɨyə̰-n go majal je lə kosɨ dɨje pətɨ kɔ tɔ. Jəju ɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare nja kare ba par ə asɨ nakɨ. Adɨ e kadɨ-kare darɔe wa kɨ adɨ dɔ kagɨ-dəsɨ tɨ kɨn.
27 que não tem necessidade, como os outros sumos sacerdotes, de oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro, por seus próprios pecados, depois, pelos do povo; porque fez isto uma vez por todas, quando a si mesmo ofereceu.
28 Tadɔ ndu-kun lə Mojɨ ɨndə jine dɔ dɨje tɨ madɨ kɨ kɨlə rade asɨ-naa al, tə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je kɨ bo. NGa nɨngə kun mɨndɨ lə Luwə kɨ re go ndu-kun tɨ, ɨndə jine dɔ NGone tɨ tə nje kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨ bo, e kɨ asɨ-naa bərəre kɨ no̰ne tɨ.
28 Porque a lei constitui homens sujeitos a fraquezas como sumos sacerdotes, mas a palavra do juramento, que foi posterior à lei, constitui o Filho, perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.