Gálatas 2
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ARIB
1 Ɓal dɔgɨ gɨde e sɔ go tɨ, m-təl m-aw Jorijaləm tɨ gogɨ ɓəy. J-aw naa tɨ kɨ Barnabasɨ. Madɨ Tɨtɨ aw səje naa tɨ tɔ.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo a Tito.
2 M-təl m-aw Jorijaləm tɨ gogɨ tadɔ Luwə tḛḛ kɨ dɔ adɨ-m kadɨ m-aw gogɨ. M-aw m-ɓar njé kɔr no̰ njé kaw-naa je kɨ Jorijaləm tɨ, kɨ dɨje ooi ta ləde, dam kare, m-ɔr-de gɨn Poy Ta kɨ Majɨ kɨ m-ɨsɨ m-ɨlə mbḛe dan dɨje tɨ kɨ əi *Jɨpɨ je al. M-ɔr-de gɨne be mba kadɨ kɨlə je kɨ m-ra kəte kɨ e kɨ nay kadɨ m-ra ɓəy kɨn e kɨ ndangɨ kare al.
2 E subi devido a uma revelação, e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios, mas em particular aos que eram de destaque, para que de algum modo não estivesse correndo ou não tivesse corrido em vão.
3 Madɨ kɨləm Tɨtɨ kɨ e səm e Gɨrəkɨ, nə dəw madɨ kɨ ɨndə gu dɔe tɨ kadɨ ɨjə mɔtɨne goto.
3 Mas nem mesmo Tito, que estava comigo, embora sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se;
4 Ta lə kɨjə mɔtɨ, e ta lə ngako̰ je je kɨ ngom, kɨ rəi uri danje tɨ kɨ go ngə̰y ə gei kadɨ tə Tɨtɨ ɨjə mɔtɨne. Dəwe je kɨn rəi uri danje tɨ kadɨ n-gəri gɨn taa kɨyə̰ taa ləje kɨ Jəju Kɨrɨsɨ taa-je ɨyə̰-je taa. NDɨgi kadɨ je ɓəə je gɨn ndu-kun tɨ.
4 e isto por causa dos falsos irmãos intrusos, os quais furtivamente entraram a espiar a nossa liberdade, que temos em Cristo Jesus, para nos escravizar;
5 Nə ngon dɔkagɨlo kɨ ndə̰y be ka j-ɨyə̰ j-adɨ-de kadɨ dumi dɔje al. Be mba kadɨ ta kɨ rɔjetɨ lə Poy Ta kɨ Majɨ kɨn to-n lo tone tɨ mbata ləsi.
5 aos quais nem ainda por uma hora cedemos em sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Nɨngə dɨje kɨ əi njé kɔr no̰ njé kaw-naa je, kɨ əi je ə əi dɨje kɨ ndəge je ɨsɨ ooi ta ləde, usɨ-m dɔ ke kɨ boy tɨ ləde al. Tadɔ Luwə oo dəw madɨ təkɨ e kɨ ngay ɨtə made al. Nɨngə dɨje ka kɨn ɨndəi gu dɔm tɨ kadɨ m-ra nḛ madɨ kɨ rangɨ al tɔ.
6 Ora, daqueles que pareciam ser alguma coisa {quais outrora tenham sido, nada me importa; Deus não aceita a aparência do homem}, esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me acrescentaram;
7 Nḛ kare kɨ gəri, gəri kadɨ Luwə ə adɨ-m kɨlə kɨlə mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ dan dɨje tɨ kɨ əi Jɨpɨ je al. Adɨ-m təkɨ adɨ-n Pɨyər e nje kɨlə mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ dan Jɨpɨ je tɨ ka kɨn be tɔ.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me fora confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Luwə ɨndə Pɨyər adɨ e nje kaw kɨlə rɔ Jɨpɨ je tɨ, ə ɨndə-m adɨ mi nje kaw kɨlə rɔ dɨje tɨ kɨ əi Jɨpɨ je al tɔ.
8 {porque aquele que operou a favor de Pedro para o apostolado da circuncisão, operou também a meu favor para com os gentios},
9 Jakɨ nɨm, Pɨyər nɨm, Ja̰ nɨm ə əi dɨje kɨ ndəge je ooi-de kadɨ əi tɔgɨ njé kaw-naa je. Nɨngə əi je wa kɨn ka gəri kadɨ kɨ rɔjetɨ, Luwə ə ɨlə kɨlə kɨn jim tɨ, kɨ go me-majɨ tɨ lie. E be ə, adi-je ji ko̰de adɨ j-uwə təkɨ ndude e naa tɨ səje kadɨ je j-aw rɔ dɨje tɨ kɨ əi Jɨpɨ je al ə əi je awi rɔ Jɨpɨ je tɨ tɔ.
9 e quando conheceram a graça que me fora dada, Tiago, Cefas e João, que pareciam ser as colunas, deram a mim e a Barnabé as destras de comunhão, para que nós fôssemos aos gentios, e eles à circuncisão;
10 Nḛ kɨ dəji-je, e kɨndə kəm go njé ndoo je tɨ. Nɨngə e kɨn e nḛ kɨ m-ɨndə kəm go tɨ majɨ m-ɨsɨ m-ra tɔ.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres; o que também procurei fazer com diligência.
11 Lokɨ Pɨyər re A̰tɨyosɨ tɨ, ra nḛ kɨ go rəbe tɨ al, adɨ m-ndange ta kəm dɨje tɨ.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe na cara, porque era repreensível.
12 M-ndange, tadɔ, kəte no̰ kadɨ dɨje madɨ kɨ Jakɨ ɨlə-de rəi tḛḛi rɔde tɨ, Pɨyər uso nḛ naa tɨ kɨ dɨje kɨ əi *Jɨpɨ je al. Nə lokɨ dɨje kɨn rəi tḛḛi rɔde tɨ, Pɨyər ɔr rɔne gogɨ, mbatɨ kuso nḛ kɨ dɨje kɨ uso səde nḛ kəte ka kɨn. MBatɨ kuso səde nḛ, tadɔ ɓəl njé kɨjə mɔtɨde kɨ oo-de.
12 Pois antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; mas quando eles chegaram, se foi retirando e se apartava deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Ra adɨ njé kaw-naa je kɨ na̰ je kɨ əi Jɨpɨ je, ndaji Pɨyər me tulə rɔ naa tɨ kɨn tɔ. Bɨtɨ kadɨ Barnabasɨ wa kɨ dɔne osɨ me hal kədɨ kəm-naa tɨ ləde ka kɨn tɔ.
13 E os outros judeus também dissimularam com ele, de modo que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Lokɨ m-o kadɨ nḛ rade un go rəbɨ kɨ rɔjetɨ lə Poy Ta kɨ Majɨ al, m-əl Pɨyər ta kəm dɨje pətɨ m-ə nə: «Re ḭ kɨ ḭ Jɨpɨ, ɨyə̰ nḛ ra Jɨpɨ je, ə ɨra nḛ lə Jɨpɨ je al, e go tɨ al kadɨ ɨndə gu dɔ dɨje tɨ kɨ əi Jɨpɨ je al kadɨ rai nḛ lə Jɨpɨ je.»
14 Mas, quando vi que não andavam retamente conforme a verdade do evangelho, disse a Cefas perante todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, como é que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 J-əi nɨngə, j-əi Jɨpɨ kojɨ ɓe je, ɓɨ j-əi ndəgɨ dɨje kɨ njé ra majal je kam al.
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 Jɨ gər kadɨ Luwə tɨdə dəw dəw tɨ ləne kɨ takul kadɨ-me Jəju Kɨrɨsɨ par, ɓɨ kɨ go rəbɨ ra go ndu-kun tɨ lə *Mojɨ al. E be ə, je wa ka, j-un meje j-adɨ Jəju Kɨrɨsɨ mba kadɨ Luwə ɔr-n ta dɔje tɨ. Ɔr ta dɔje tɨ kɨ go rəbɨ kadɨ-me Kɨrɨsɨ ɓɨ kɨ go rəbɨ təl rɔ go ndu-kun tɨ lə Mojɨ al. Tadɔ dəw kare kɨ Luwə a ɔr ta dɔe tɨ kɨ go rəbɨ təl rɔ go ndu-kun tɨ lə Mojɨ goto.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, mas sim, pela fé em Cristo Jesus, temos também crido em Cristo Jesus para sermos justificados pela fé em Cristo, e não por obras da lei; pois por obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Kɨn ə re, je Jɨpɨ je, jɨ sangɨ rəbɨ kadɨ Luwə ɔr-n ta dɔje tɨ kɨ go rəbɨ kadɨ-me Kɨrɨsɨ nɨngə, tɔjɨ kadɨ je njé ra majal je tə ndəgɨ dɨje kɨ əi Jɨpɨ je al be tɔ. Ə se e kɨn tɔjɨ kadɨ Kɨrɨsɨ e nje ra kɨlə lə majal wa? Jagɨ e be al.
17 Mas se, procurando ser justificados em Cristo, fomos nós mesmos também achados pecadores, é porventura Cristo ministro do pecado? De modo nenhum.
18 Nɨngə, re m-təl m-aw go ndu-kun je tɨ kɨ m-ɨyə̰-de kɔ kəte kɨn ɓəy ə, mi wa m-tɔjɨ kadɨ mi nje kal dɔ ndu-kun.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Kɨ ɔjɨ dɔ ndu-kun, m-oy koy kɨ e ndɨgɨ lə ndu-kun, mba kadɨ m-ɨsɨ kɨ dɔm taa mbata lə Luwə. Mi kɨ ɓə kagɨ-dəsɨ tɨ naa tɨ kɨ Kɨrɨsɨ.
19 Pois eu pela lei morri para a lei, a fim de viver para Deus.
20 Nɨngə kɨsɨ-m kɨ dɔm taa, e mi ə m-ɨsɨ kɨ dɔm taa al, nə e Kɨrɨsɨ ə ɨsɨ me darɔm tɨ. Kɨsɨ-m kɨ dɔm taa dəw tɨ, m-ɨsɨ me kadɨ-me NGon Luwə tɨ. NGon Luwə kɨ ndɨgɨ-m ə adɨ rɔne mbata ləm.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne, vivo-a na fé no filho de Deus, o qual me amou, e se entregou a si mesmo por mim.
21 Nɨngə, m-ndɨgɨ kadɨ ra majɨ lə Luwə kɨn e nḛ kɨ kɔ kare al. Tadɔ re e kɨ go rəbɨ təl rɔ go ndu-kun tɨ lə Mojɨ ə Luwə ɔr-n ta dɔ dəw tɨ nɨngə, koy lə Kɨrɨsɨ e nḛ kɨ ndangɨ kare ba.
21 Não faço nula a graça de Deus; porque, se a justiça vem mediante a lei, logo Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.