Atos 19
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ARA
1 Dɔkagɨlo tɨ kɨ Apolosɨ e-n Korḛtɨ tɨ, Pol ɨndə dɔnangɨ kɨ mbal je əi tɨ kɨ dɔnangɨ Aji tɨ gangɨ, ɓa re tḛḛ Epəjɨ tɨ. Ɨngə njé ndo je lə Jəju kɨ na̰ je tɨ no̰o̰. Adɨ dəjɨ-de ə nə:
1 Aconteceu que, estando Apolo em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 «Lokɨ adi mesi Jəju kɨn, ɨngəi NDɨl Luwə a?» Ə təli ɨləi-e tɨ əi nə: «Jagɨ, ko ka j-o kəte kadɨ NDɨl Luwə e no̰o̰ al.»
2 perguntou-lhes: Recebestes, porventura, o Espírito Santo quando crestes? Ao que lhe responderam: Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Pol təl dəjɨ-de ɓəy ə nə: «Batəm kɨ ban ə ɨngəi ə?» Ə əli-e əi nə: «J-ɨngə batəm lə Ja̰ Batɨsɨ.»
3 Então, Paulo perguntou: Em que, pois, fostes batizados? Responderam: No batismo de João.
4 Be ə, əl-de ə nə: «Oyo, Ja̰ ra batəm *Isɨrayəl je mba kadɨ tɔri ndude dɔ majal je tɨ ləde. Ə təl əl-de ɓəy kadɨ tə adi mede dəw kɨ a re gone tɨ no̰o̰, adɨ dəwe kɨn e Jəju.»
4 Disse-lhes Paulo: João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que vinha depois dele, a saber, em Jesus.
5 Lokɨ ooi ta je kɨn nɨngə, adɨ rai-de batəm me tɔ Ɓaɓe Jəju tɨ.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados em o nome do Senhor Jesus.
6 Be ə, Pol ɨndə jine dɔde tɨ, ə NDɨl Luwə rɨsɨ dɔde tɨ. Nɨngə ɨləi ngɨrə kadɨ əli ta kɨ ndon ta je kɨ dangɨ dangɨ nɨm, taa əli ta kɨ ta Luwə tɨ nɨm tɔ.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Dɨngəm je pətɨ kɨ ai lo nḛ je tɨ kɨn asi dɔgɨ gɨde e joo.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Go tɨ, asɨ nay mɨtə go-naa tɨ, Pol tḛḛ ə aw kəy kaw-naa tɨ lə *Jɨpɨ je, əl-de ta kɨ kanjɨ ɓəl. Ɨlə mbḛ ko̰ɓe lə Luwə, əl-de kɨ go rəbe, kadɨ ooi tə ta kɨ rɔjetɨ mba kadɨ taai ta kɨn tɔ.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, dissertando e persuadindo com respeito ao reino de Deus.
9 Nə Jɨpɨ je kɨ na̰ je dande tɨ rai me nga̰, adɨ mbati kadɨ adi mede. Əli ta kɨdii nḛ ndo lə Pol kɨ ɔjɨ go rəbɨ ta lə Ɓaɓe kɨn ta kəm kosɨ dɨje tɨ. Be ə, Pol ɨyə̰-de ə ɔtɨ aw kɨ njé ndo je me kəy ndo nḛ tɨ kɨ tɔe nə Tɨranusɨ. Nɨngə kɨ ndɔ je kare kare pətɨ, ndo-de nḛ.
9 Visto que alguns deles se mostravam empedernidos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo, apartando-se deles, separou os discípulos, passando a discorrer diariamente na escola de Tirano.
10 Nḛ ndo kɨn, Pol ra kɨle asɨ ɓal joo. Be ə, ra adɨ Jɨpɨ kɨ dɨje kɨ ə Jɨpɨ je al kɨ ɨsi dɔnangɨ Aji tɨ, ooi ta lə Ɓaɓe.
10 Durou isto por espaço de dois anos, dando ensejo a que todos os habitantes da Ásia ouvissem a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Luwə ra nḛ kɔjɨ je kɨ ətɨ ɓəl kɨ takul Pol.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Adɨ, dɨje ɔyi ta kɨbɨ kɨ kare je kɨ ta kɨbɨ lḛjɨ je kɨ jie ɔdɨ, awi ɔdi njé mo̰y je adɨ ɨngəi rɔ nga nɨm, ndɨl je kɨ majal ka ɨyə̰i-de nɨm tɔ.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Jɨpɨ je kɨ na̰ je kɨ njé njɨyə kɨ go ɓe je, kadɨ n-tuwəi ndɨl je kɨ majal, əi je ka gei kadɨ n-ɓai tɔ Ɓaɓe Jəju dɔ dɨje tɨ kɨ əi gɨn tɔgɨ tɨ lə ndɨl je kɨ majal tɔ. Adɨ əli əi nə: «Me tɔ Jəju tɨ kɨ Pol ɨsɨ ɨlə mbḛ ta lie, m-dəjɨ səsi kadɨ ɨtḛḛi kɔ.»
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre possessos de espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Dɨje kɨ njé ra nḛ be ka kɨn, əi sɨri. Əi ngan lə Jɨpɨ kare kɨ tɔe nə Səba. E kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 NDɨl kɨ majal təl ɨlə-de tɨ ə nə: «M-gər Jəju, taa m-gər dəw kɨ e Pol tɔ, nə səi, səi na̰ je ə?»
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: Conheço a Jesus e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Lo kɨn tɨ, dəw kɨ ndɨl je majal ɨsi me tɨ ka kɨn ḭ ur dɔde tɨ uwə-de tɔsɔsɔ. Nɨngə ɨndə-de kɨndə kɨ dəw oo go madɨne al, adɨ tḛḛi me kəy tɨ kɨ ka̰y kɨ rɔde kare, kɨ kɨbɨ kɨ gangɨ rɔde tɨ batɨ batɨ kɨ məsɨ.
16 E o possesso do espírito maligno saltou sobre eles, subjugando a todos, e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, desnudos e feridos, fugiram daquela casa.
17 Dɨje pətɨ kɨ ɓe bo Epəjɨ tɨ, kɨ Jɨpɨ je, naa tɨ kɨ dɨje kɨ əi Jɨpɨ je al, gəri go nḛ kɨ ra nḛ kɨn majɨ. Əi pətɨ ɓəl ra-de, adɨ ɔsi gon Ɓaɓe Jəju.
17 Chegou este fato ao conhecimento de todos, assim judeus como gregos habitantes de Éfeso; veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Dɨje ngay kɨ əi njé kadɨ-me je rəi tɔri ndude, ə əli kɨlə rade je kɨ majal kɨ taga no̰ dɨje tɨ.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 NJé kɨ na̰ je dan njé ra mbəli je tɨ, rəi kɨ makɨtɨbɨ ra mbəli je ləde, kawi kɨ dɔ-naa tɨ ə ɨləi por ta kəm dɨje tɨ. Gatɨ makɨtɨbɨ je ləde kɨn asɨ sɨlə dɨbɨ kutɨ mi nja dɨbɨ kare.
19 Também muitos dos que haviam praticado artes mágicas, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculados os seus preços, achou-se que montavam a cinquenta mil denários.
20 E be ə, kɨ takul tɔgɨ lə Ɓaɓe, ta lə Luwə sane lo je tɨ kɨ kəte kəte kɨ tɔgɨne tɔ.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Go nḛ je tɨ kɨn, NDɨl Luwə ɔsɨ Pol adɨ un ndune kadɨ n-aw ɓe bo Jorijaləm tɨ. Dɔ rəbɨ kawe tɨ, ɨndə dɔnangɨ Masəduwan kɨ Akay gangɨ. Nɨngə Pol əl ə nə: «Re m-aw m-tḛḛ ɓe bo Jorijaləm tɨ ɓa, majɨ kadɨ m-aw m-o dɔnangɨ Rom tɔ.»
21 Cumpridas estas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia, considerando: Depois de haver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Pol ɨlə kɨ njé ra sie kɨlə je joo, Tɨmote əi kɨ Erasɨ adɨ-de awi dɔnangɨ Masəduwan tɨ. Nɨngə e wa, ɨsɨ dɔnangɨ Aji tɨ ba njaba ɓəy.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que lhe ministravam, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na Ásia.
23 Dɔkagɨloe tɨ kɨn, ta kasɨ-naa al kɨ bo ngay ḭ dɔ rəbɨ ta tɨ lə Ɓaɓe me ɓe tɨ kɨ Epəjɨ.
23 Por esse tempo, houve grande alvoroço acerca do Caminho.
24 Dəw kare kɨ tɔe nə Dəmetɨrusɨ, e kɔdɨ kɨ nje ra nɨngə kasɨ je. E nje ra ngan kəy yo kɨ dəne kɨ a ɓari-e nə Artəmɨsɨ. Kɨlə kɨn ra adɨ e sotɨ kɨ njé kɨlə je lie ngay.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Be ə, Dəmetɨrusɨ kaw kɔdɨ je kɨ dɨje pətɨ kɨ ɨsɨ kɨ dɔde taa kɨ takul kɨlə kɨn naa tɨ, ə əl-de ə nə: «Madɨm je, ɨgəri kadɨ e kɨ takul kɨlə kɨn ə, j-ɨsɨ j-ɨngəi nḛ majɨ.
25 convocando-os juntamente com outros da mesma profissão, disse-lhes: Senhores, sabeis que deste ofício vem a nossa prosperidade
26 Səi je oi kɨ kəmsi taa kɨ mbɨsi tɔ, kadɨ e Epəjɨ tɨ ne par al, nə dɔnangɨ Aji tɨ ba pətɨ, ə dɨngəm kɨ tɔe nə Pol kam təl dɔ kosɨ dɨje basi. E əl-de ə nə: “Kagɨ yo je kɨ dɨje rai kɨ jide əi Luwə al.”
26 e estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 E kɨlə je kɨ j-ɨsi rai kɨn par ə dɨje a ooi tə nḛ kɨ kare al, nḛ kəy lə yo kɨ dəne kɨ bo kɨ e Artəmɨsɨ kɨn ka, dɨje a ooi-e nḛ madɨ tɨ al tɔ. Lo kadɨ dɨje a əli ə nə: “Artəmɨsɨ e yo kɨ dəne kɨ bo,” goto. Artəmɨsɨ kɨ dɨje kɨ dɔnangɨ Aji tɨ kɨ ndəgɨ dɔnangɨ ba pətɨ ɔsi gone kɨn.»
27 Não somente há o perigo de a nossa profissão cair em descrédito, como também o de o próprio templo da grande deusa, Diana, ser estimado em nada, e ser mesmo destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Lokɨ kɔdɨ je ooi ta je kɨn nɨngə, wongɨ rade ngay, adɨ ɨləi ngɨrə kadɨ əli ta kɨ ndude kɨ boy əi nə: «Artəmɨsɨ lə Epəjɨ je, e kɨ bo.»
28 Ouvindo isto, encheram-se de furor e clamavam: Grande é a Diana dos efésios!
29 Kalangɨ ba go tɨ nɨngə, lo sɨngə sokɨto kɨ ta tate ba me ɓe bo tɨ. Dɨje ndɔri Gayusɨ əi kɨ Arɨsɨtarkɨ, dɨje kɨ Masəduwan tɨ, kɨ əi madɨ mba lə Pol je kəmde tɨ, ə ngɔdɨ tɔl-n-de kɨ ta mbalo tɨ.
29 Foi a cidade tomada de confusão, e todos, à uma, arremeteram para o teatro, arrebatando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Pol ndɨgɨ mba kadɨ n-tɔjɨ rɔne kosɨ dɨje, nə njé ndo je ɔgi-e.
30 Querendo este apresentar-se ao povo, não lhe permitiram os discípulos.
31 Nɨngə basa madɨ Pol je madɨ kɨ əi dɨje kɨ bo kɨ dɔnangɨ Aji tɨ, ɨləi kɨlə rɔe tɨ, əli-e kadɨ aw ta mbalo tɨ al.
31 Também asiarcas, que eram amigos de Paulo, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse indo ao teatro.
32 Ta mbalo tɨ, nḛ kɨ to ay njay dɔ dɨje tɨ goto. Ta je kɨ ɨsɨ tḛḛ ta dɨje tɨ əi ta je kɨ dangɨ dangɨ. Nɨngə dɨje ngay dan madɨde je tɨ gəri gɨn nḛ kɨ kawi-naa al.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia caíra em confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Dɨje kɨ na̰ je dan kosɨ dɨje tɨ ɔri gɨn nḛ kɨ ra nḛ kɨn adɨ Aləgɨjandɨr kɨ *Jɨpɨ je ɨndəi-e tə nje kun dɔde kɨn ade oo. Aləgɨjandɨr ɨlə jine taa, dəjɨ-n dɨje mba kadɨ ai kekeke, tadɔ ge kəl ta, ɔr-n ta dɔde tɨ.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Lokɨ gəri-e kadɨ e Jɨpɨ nɨngə, əi je pətɨ ɨləi bɨlə kɨ ndude kɨ bo asɨ ngɨrə kadɨ joo je be əi nə: «Artəmɨsɨ lə Epəjɨ je, e kɨ bo.»
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Ta tɔl ta tɨ nɨngə, nje ndo ndu-kun kɨ me ɓe bo tɨ, re ra adɨ lo to jɨjɨji, ɓəy taa əl-de ə nə: «Səi dɨje kɨ Epəjɨ tɨ, na̰ ə gər kadɨ ɓe kɨ Epəjɨ tɨ, e nje ngəm kəy lə Artəmɨsɨ kɨ e yo kɨ dəne kɨ e kɨ bo kɨn al ə, ə se na̰ ə gər kadɨ e nje ngəm mbal kɨ e bana kəme kɨ ḭ dɔra̰ tɨ osɨ kɨn al ə?»
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: Senhores, efésios: quem, porventura, não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu de Júpiter?
36 E kɨn e nḛ kɨ dum majɨ. Majɨ kadɨ uwəi angalsi ɨndəi nangɨ, ə ɨməri ta taa ɨrai nḛ.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos mantenhais calmos e nada façais precipitadamente;
37 Səi je ə ɔri dɨje kam ɨrəi səde ne, nga, nḛ madɨ kɨ majal kɨ rai ɔsi ta kəy kɨn goto, taa əli ta kɨ mal dɔ yo tɨ ləje kɨ dəne Artəmɨsɨ al tɔ.
37 porque estes homens que aqui trouxestes não são sacrílegos, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Re Dəmetɨrusɨ əi kɨ dɨje kɨ njé ra kɨlə je ləne, ai kɨ ta kɨ dəw madɨ nɨngə, ndɔ gangɨ ta je to no̰o̰, ə majɨ kadɨ awi ooi njé gangɨ ta je.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, há audiências e procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Re nḛ madɨ kɨ rangɨ to no̰o̰ kadɨ ɨdəji ə, ndɔ kɨ kadɨ njé kɨndə manjɨ ta je kɨn kɨ go rəbe tɨ to no̰o̰.
39 Mas, se alguma outra coisa pleiteais, será decidida em assembleia regular.
40 Nḛ je kɨ rai nḛ ɓone kɨn, asɨ kadɨ dɨje ɨləi ta dɔje tɨ tə njé kal dɔ ndu je, tadɔ ta madɨ kɨ j-a j-əli ə j-a j-ɔrii ta dɔ je tɨ, kɨ ɔjɨ go kaw-naa lə dɨje kɨ ɓone kɨn goto. Be ə, go ta je tɨ kɨ nje ndo ndu-kun əl, tuwə dɨje adɨ sanəi-naa.
40 Porque também corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 — ausente —
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.