Apocalipse 6
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs BKJ
1 M-o NGon batɨ uwə nḛ kuwə makɨtɨbɨ kɨ dɔsa̰y lə nḛ kuwə makɨtɨbɨ je kɨ sɨri ɔr, nɨngə m-o ndu nḛ kɨ nje kɨsɨ kəm ba kɨ dɔsa̰y dan nḛ je kɨ njé kɨsɨ kəm ba tɨ kɨ sɔ un ndune kɨ taa, ndue ɓa tə ndangɨ ndi be ə nə: «Ɨre!»
1 E eu vi quando o Cordeiro abriu um dos selos, e ouvi, como se fosse o barulho de trovão, um dos quatro animais, dizendo: Vem e vê!
2 M-go̰ lo, nɨngə m-o sɨndə kare kɨ nda. NJe kale uwə kagɨ kunduru jine tɨ, adi-e jɔgɨ kɔsɨ-gon. E dəw kɨ tətɨ rɔ ngata, nə aw tə tətɨ rɔ kɨ rangɨ ɓəy.
2 E eu vi, e eis um cavalo branco; e o que nele estava assentado tinha um arco; e uma coroa lhe foi dada, e ele seguiu adiante conquistando, e para conquistar.
3 Lokɨ NGon batɨ uwə nḛ kuwə makɨtɨbɨ kɨ ko̰ joo ɔr nɨngə, m-o ndu nḛ kɨ nje kɨsɨ kəm ba kɨ ko̰ joo əl ə nə: «Ɨre!»
3 E, havendo aberto o segundo selo, eu ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Lo kɨn tɨ, sɨndə kɨ rangɨ, kɨ kər tə por be tḛḛ re. NJe kale aw kɨ tɔgɨ kadɨ ɔr-n lapɨya dɔnangɨ tɨ kɔ, kadɨ dɨje tɔli-naa dande tɨ. Adi-e kɨyə kasɨgar kɨ ngal.
4 E ali saiu outro cavalo que era vermelho; e ao que nele se assentava foi-lhe dado poder para tirar a paz da terra, e que se matassem uns aos outros, e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Lokɨ NGon batɨ uwə nḛ kuwə makɨtɨbɨ kɨ ko̰ mɨtə ɔr nɨngə, m-o ndu nḛ kɨ nje kɨsɨ kəm ba kɨ ko̰ mɨtə əl ə nə: «Ɨre!» Ə m-go̰ lo nɨngə, m-o sɨndə kare kɨ ndul. NJe kale uwə nḛ mbɔjɨ nḛ jine tɨ.
5 E havendo aberto o terceiro selo, eu ouvi o terceiro animal dizer: Vem e vê! E eu olhei, e eis um cavalo preto, e o que nele se assentava tinha um par de balanças em sua mão.
6 Nɨngə m-o ndu ta madɨ ḭ kɨ dan njé kɨsɨ kəm tɨ kɨ sɔ ə nə: «Gəme ngon ngo mbɔjɨ nḛ kare be par e lo kɨlə tɨ kɨ ndɔ kare, ə ɔrjɨ ngon ngo mbɔjɨ nḛ mɨtə be par e lo kɨlə tɨ kɨ ndɔ kare tɔ; nə kadɨ ɨtujɨ yɨbɨ əi kɨ kasɨ kandɨ nju al.»
6 E eu ouvi uma voz no meio dos quatro animais, dizendo: Uma medida de trigo por um denário; e três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o óleo e o vinho.
7 Lokɨ NGon batɨ uwə nḛ kuwə makɨtɨbɨ kɨ ko̰ sɔ ɔr nɨngə, m-o ndu nḛ kɨ nje ɨsɨ kəm ba kɨ ko̰ sɔ əl ə nə: «Ɨre!»
7 E havendo aberto o quarto selo, eu ouvi a voz do quarto animal, dizendo: Vem e vê!
8 Ə m-go̰ lo nɨngə, m-o sɨndə kare kɨ ɓale to tə mbi kam be. NJe kale tɔe nə «Yo», ɓa lo kɨ koo ɨsɨ njɨyə goe tɨ. Adi-de tɔgɨ dɔ dam dɔnangɨ tɨ kɨ kare me kɨ sɔ tɨ kadɨ tuji dɨje kɨ me tɨ kɨ rɔ je, kɨ ɓo je, kɨ mo̰y tɔ ko dɨje kɨ da je kɨ majal kɨ dɔnangɨ tɨ ne.
8 E eu olhei, e eis um cavalo pálido; e o nome do que estava assentado nele era Morte, e o Inferno o seguia. E poder lhe foi dado sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome; e com a morte, e com as feras da terra.
9 Go tɨ, lokɨ NGon batɨ uwə nḛ kuwə makɨtɨbɨ kɨ ko̰ mi ɔr nɨngə yə, m-o ndɨl dɨje kɨ ndɔ kɨ tɔli-de ə ai gɨn dɨngɨri kadɨ-kare tɨ lə Luwə. Əi dɨje kɨ tɔli-de mbata ta lə Luwə kɨ ai dɔ tɨ, mai naje.
9 E havendo aberto o quinto selo, eu vi, debaixo do altar as almas daqueles que foram mortos por causa da palavra de Deus, e por causa do testemunho que eles mantinham.
10 Dɨje ka kɨn uni ndude kɨ taa, əli ta kɨ tɔgɨde əi nə: «Ɓaɓe, ḭ kɨ ḭ nje kay njay, ḭ kɨ ḭ dəw kɨ rɔjetɨ, a ngəm bɨtɨ dɔkagɨlo tɨ kɨ ra taa a gangɨ ta dɔ dɨje tɨ kɨ dɔnangɨ tɨ, ɔjɨ-n dɔ məsɨje kɨ ɓuki kɔ ə?»
10 E eles gritavam em alta voz, dizendo: Até quando, Ó Senhor, santo e verdadeiro, não julgarás e vingarás nosso sangue sobre aqueles que habitam na terra?
11 Ɓa lo kɨn tɨ no̰o̰, adi dəw kɨ ra kɨbɨ ngal kɨ nda, nɨngə dəji-de kadɨ orəi mede ndə̰y ɓəy, bɨtɨ kadɨ tə ndəgɨ ngako̰de je, kɨ madɨ-kɨləde je, kɨ nayḭ-naa no̰o̰, kadɨ tə a tɔli-de tə əi je be kɨn, kɔrde re dɔ made tɨ, tɔl tae ɓəy taa.
11 E túnicas brancas foram dadas a cada um deles; e lhes foi dito que eles deveriam descansar por um pouco de tempo, até também completar-se o número de seus conservos e seus irmãos, prestes a serem mortos assim como eles.
12 Nɨngə m-o NGon batɨ uwə nḛ kuwə makɨtɨbɨ kɨ ko̰ mehḛ ɔr, ɓa dɔnangɨ yəkɨ yəkɨ kɨ ətɨ ɓəl ngay. Kadɨ təl ndul kururu tə kɨbɨ sɨrə be, ə nay ba pu təl to tə məsɨ be tɔ.
12 E eu vi quando ele abriu o sexto selo, e eis que houve um grande terremoto; e o sol se tornou preto como um saco de crina e a lua tornou-se como sangue;
13 Mee je ḭḭ dɔra̰ tɨ tosi kɨ nangɨ tə kandɨ mbay-kote kɨ mbujɨ al ɓəy, ə nəl gange kɨ nangɨ kɨn be.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, assim como uma figueira lança seus figos prematuros, quando ela é abalada por um forte vento.
14 Dɔra̰ a goto kɔ tə tuwə kɨ dəw a kuu gɨdɨ-naa tɨ kɨn be; nɨngə mbal je, kɨ dɔ dər je a ndui rɔde kɔ.
14 E o céu retirou-se como um rolo quando é enrolado, e toda montanha e ilha foram removidas de seus lugares.
15 NGar je kɨ dɔnangɨ tɨ ne, kɨ njé tɔɓa je, kɨ bo je lə asɨgar je, kɨ njé nḛ kɨngə je, kɨ njé tɔgɨ je, kɨ ndəgɨ dɨje pətɨ, ɓəə je kɨ dɨje kɨ kare, a a̰yḭ-naa kadɨ ɓɔyɔi rɔde bole lo je tɨ kɨ gɨdɨ mbal je tɨ kɨ tətɨ.
15 E os reis da terra, e os homens grandiosos, e os homens ricos, e os principais capitães, e os homens poderosos, e cada servo, e cada homem livre, esconderam-se nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 A əli mbal bo je kɨ mbal je kɨ təti əi nə: «Ɨtosi dɔje tɨ, ɨɓɔyɔi-je sa̰y ta kəm nje kɨsɨ dɔ kɨmbər ngar tɨ, kɨ ta wongɨ tɨ lə NGon batɨ.
16 e diziam às montanhas e às rochas: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro.
17 Tadɔ ndɔ wongɨ kɨ bo re ngata, dəw kɨ asɨ kadɨ ə nə mi ə m-a am goto.»
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira, e quem será capaz de ficar de pé?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.