Apocalipse 6

KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 M-o NGon batɨ uwə nḛ kuwə makɨtɨbɨ kɨ dɔsa̰y lə nḛ kuwə makɨtɨbɨ je kɨ sɨri ɔr, nɨngə m-o ndu nḛ kɨ nje kɨsɨ kəm ba kɨ dɔsa̰y dan nḛ je kɨ njé kɨsɨ kəm ba tɨ kɨ sɔ un ndune kɨ taa, ndue ɓa tə ndangɨ ndi be ə nə: «Ɨre!»
1 E, havendo o Cordeiro aberto um dos selos, olhei, e ouvi um dos quatro animais, que dizia como em voz de trovão: Vem, e vê.
2 M-go̰ lo, nɨngə m-o sɨndə kare kɨ nda. NJe kale uwə kagɨ kunduru jine tɨ, adi-e jɔgɨ kɔsɨ-gon. E dəw kɨ tətɨ rɔ ngata, nə aw tə tətɨ rɔ kɨ rangɨ ɓəy.
2 E olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava assentado sobre ele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vitorioso, e para vencer.
3 Lokɨ NGon batɨ uwə nḛ kuwə makɨtɨbɨ kɨ ko̰ joo ɔr nɨngə, m-o ndu nḛ kɨ nje kɨsɨ kəm ba kɨ ko̰ joo əl ə nə: «Ɨre!»
3 E, havendo aberto o segundo selo, ouvi o segundo animal, dizendo: Vem, e vê.
4 Lo kɨn tɨ, sɨndə kɨ rangɨ, kɨ kər tə por be tḛḛ re. NJe kale aw kɨ tɔgɨ kadɨ ɔr-n lapɨya dɔnangɨ tɨ kɔ, kadɨ dɨje tɔli-naa dande tɨ. Adi-e kɨyə kasɨgar kɨ ngal.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao que estava assentado sobre ele foi dado que tirasse a paz da terra, e que se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Lokɨ NGon batɨ uwə nḛ kuwə makɨtɨbɨ kɨ ko̰ mɨtə ɔr nɨngə, m-o ndu nḛ kɨ nje kɨsɨ kəm ba kɨ ko̰ mɨtə əl ə nə: «Ɨre!» Ə m-go̰ lo nɨngə, m-o sɨndə kare kɨ ndul. NJe kale uwə nḛ mbɔjɨ nḛ jine tɨ.
5 E, havendo aberto o terceiro selo, ouvi dizer o terceiro animal: Vem, e vê. E olhei, e eis um cavalo preto e o que sobre ele estava assentado tinha uma balança em sua mão.
6 Nɨngə m-o ndu ta madɨ ḭ kɨ dan njé kɨsɨ kəm tɨ kɨ sɔ ə nə: «Gəme ngon ngo mbɔjɨ nḛ kare be par e lo kɨlə tɨ kɨ ndɔ kare, ə ɔrjɨ ngon ngo mbɔjɨ nḛ mɨtə be par e lo kɨlə tɨ kɨ ndɔ kare tɔ; nə kadɨ ɨtujɨ yɨbɨ əi kɨ kasɨ kandɨ nju al.»
6 E ouvi uma voz no meio dos quatro animais, que dizia: Uma medida de trigo por um dinheiro, e três medidas de cevada por um dinheiro; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Lokɨ NGon batɨ uwə nḛ kuwə makɨtɨbɨ kɨ ko̰ sɔ ɔr nɨngə, m-o ndu nḛ kɨ nje ɨsɨ kəm ba kɨ ko̰ sɔ əl ə nə: «Ɨre!»
7 E, havendo aberto o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que dizia: Vem, e vê.
8 Ə m-go̰ lo nɨngə, m-o sɨndə kare kɨ ɓale to tə mbi kam be. NJe kale tɔe nə «Yo», ɓa lo kɨ koo ɨsɨ njɨyə goe tɨ. Adi-de tɔgɨ dɔ dam dɔnangɨ tɨ kɨ kare me kɨ sɔ tɨ kadɨ tuji dɨje kɨ me tɨ kɨ rɔ je, kɨ ɓo je, kɨ mo̰y tɔ ko dɨje kɨ da je kɨ majal kɨ dɔnangɨ tɨ ne.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava assentado sobre ele tinha por nome Morte; e o inferno o seguia; e foi-lhes dado poder para matar a quarta parte da terra, com espada, e com fome, e com peste, e com as feras da terra.
9 Go tɨ, lokɨ NGon batɨ uwə nḛ kuwə makɨtɨbɨ kɨ ko̰ mi ɔr nɨngə yə, m-o ndɨl dɨje kɨ ndɔ kɨ tɔli-de ə ai gɨn dɨngɨri kadɨ-kare tɨ lə Luwə. Əi dɨje kɨ tɔli-de mbata ta lə Luwə kɨ ai dɔ tɨ, mai naje.
9 E, havendo aberto o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que foram mortos por amor da palavra de Deus e por amor do testemunho que deram.
10 Dɨje ka kɨn uni ndude kɨ taa, əli ta kɨ tɔgɨde əi nə: «Ɓaɓe, ḭ kɨ ḭ nje kay njay, ḭ kɨ ḭ dəw kɨ rɔjetɨ, a ngəm bɨtɨ dɔkagɨlo tɨ kɨ ra taa a gangɨ ta dɔ dɨje tɨ kɨ dɔnangɨ tɨ, ɔjɨ-n dɔ məsɨje kɨ ɓuki kɔ ə?»
10 E clamavam com grande voz, dizendo: Até quando, ó verdadeiro e santo Dominador, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Ɓa lo kɨn tɨ no̰o̰, adi dəw kɨ ra kɨbɨ ngal kɨ nda, nɨngə dəji-de kadɨ orəi mede ndə̰y ɓəy, bɨtɨ kadɨ tə ndəgɨ ngako̰de je, kɨ madɨ-kɨləde je, kɨ nayḭ-naa no̰o̰, kadɨ tə a tɔli-de tə əi je be kɨn, kɔrde re dɔ made tɨ, tɔl tae ɓəy taa.
11 E foram dadas a cada um compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda um pouco de tempo, até que também se completasse o número de seus conservos e seus irmãos, que haviam de ser mortos como eles foram.
12 Nɨngə m-o NGon batɨ uwə nḛ kuwə makɨtɨbɨ kɨ ko̰ mehḛ ɔr, ɓa dɔnangɨ yəkɨ yəkɨ kɨ ətɨ ɓəl ngay. Kadɨ təl ndul kururu tə kɨbɨ sɨrə be, ə nay ba pu təl to tə məsɨ be tɔ.
12 E, havendo aberto o sexto selo, olhei, e eis que houve um grande tremor de terra; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua tornou-se como sangue;
13 Mee je ḭḭ dɔra̰ tɨ tosi kɨ nangɨ tə kandɨ mbay-kote kɨ mbujɨ al ɓəy, ə nəl gange kɨ nangɨ kɨn be.
13 E as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira lança de si os seus figos verdes, abalada por um vento forte.
14 Dɔra̰ a goto kɔ tə tuwə kɨ dəw a kuu gɨdɨ-naa tɨ kɨn be; nɨngə mbal je, kɨ dɔ dər je a ndui rɔde kɔ.
14 E o céu retirou-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 NGar je kɨ dɔnangɨ tɨ ne, kɨ njé tɔɓa je, kɨ bo je lə asɨgar je, kɨ njé nḛ kɨngə je, kɨ njé tɔgɨ je, kɨ ndəgɨ dɨje pətɨ, ɓəə je kɨ dɨje kɨ kare, a a̰yḭ-naa kadɨ ɓɔyɔi rɔde bole lo je tɨ kɨ gɨdɨ mbal je tɨ kɨ tətɨ.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os ricos, e os tribunos, e os poderosos, e todo o servo, e todo o livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 A əli mbal bo je kɨ mbal je kɨ təti əi nə: «Ɨtosi dɔje tɨ, ɨɓɔyɔi-je sa̰y ta kəm nje kɨsɨ dɔ kɨmbər ngar tɨ, kɨ ta wongɨ tɨ lə NGon batɨ.
16 E diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos do rosto daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Tadɔ ndɔ wongɨ kɨ bo re ngata, dəw kɨ asɨ kadɨ ə nə mi ə m-a am goto.»
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.