2 Pedro 1
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs NVI
1 Mi Sɨmo̰ Pɨyər kɨ nje ra kɨlə ɓəə, kɨ nje kaw kɨlə lə Jəju Kɨrɨsɨ ə m-ndangɨ makɨtɨbɨ kɨn. M-ndangɨ makɨtɨbɨ kɨn m-ɨlə-n madɨ səi njé je kɨ, kɨ go rəbɨ nḛ ra kɨ dana lə Luwə, ə se NJe kajɨ-je Kɨrɨsɨ, ɨngəi kadɨ-me kɨ majɨ ngay tə ya̰je be.
1 Simão Pedro, servo e apóstolo de Jesus Cristo, àqueles que, mediante a justiça de nosso Deus e Salvador Jesus Cristo, receberam conosco uma fé igualmente valiosa:
2 Kadɨ me-majɨ kɨ kɨsɨ-maje lə Luwə to mbar mbar kɨ dɔsi tɨ, kɨ go rəbɨ gər kɨ ɨgəri Luwə əi kɨ Ɓaɓe ləje Jəju Kɨrɨsɨ təkɨ rɔjetɨ kɨn.
2 Graça e paz lhes sejam multiplicadas, pelo pleno conhecimento de Deus e de Jesus, o nosso Senhor.
3 Me tɔgɨ Luwə tɨ kɨn ə, Ɓaɓe adɨ-n-je nḛ je pətɨ kɨ j-awi kɨ ndooe mbata kɨsɨ kɨ dɔ taa ləje me ɓəl Luwə tɨ. Təkɨ rɔjetɨ, ra adɨ jɨ gər-e e kɨ ɓar-je mba kadɨ je naa tɨ sie dɔ kɔsɨ-gon tɨ lie kɨ kɨlə rae kɨ majɨ.
3 Seu divino poder nos deu todas as coisas de que necessitamos para a vida e para a piedade, por meio do pleno conhecimento daquele que nos chamou para a sua própria glória e virtude.
4 E be ə, adɨ-je nḛ majɨ je kɨ ndoləi ngay taa kɨ ndade e ngay tɔ kɨ un-n mɨndɨne, mba kadɨ lokɨ ɨngəi-de ɓa, a asi kadɨ aji rɔsi ta ngur nḛ je tɨ kɨ njé tujɨ dɨje kɨ dɔnangɨ tɨ ne. Nɨngə a ɨndəi rɔsi naa tɨ kɨ Luwə dɔ ji kɨse tɨ kɨ go kee Luwə tɨ.
4 Por intermédio destas ele nos deu as suas grandiosas e preciosas promessas, para que por elas vocês se tornassem participantes da natureza divina e fugissem da corrupção que há no mundo, causada pela cobiça.
5 Kɨ mbata kɨn ə, ɨrai kɨ tɔgɨsi ba pətɨ kadɨ dɔ kadɨ-me tɨ ləsi, ɨləi pa njɨyə kɨ majɨ dɔ tɨ, nɨngə dɔ pa njɨyə kɨ majɨ tɨ, ɨləi gər Luwə kɨ rɔjetɨ dɔ tɨ.
5 Por isso mesmo, empenhem-se para acrescentar à sua fé a virtude; à virtude o conhecimento;
6 Dɔ gər Luwə kɨ rɔjetɨ, majɨ kadɨ ɨləi kɨndə dɔ rɔsi tɨ dɔ tɨ, dɔ kɨndə dɔ rɔsi tɨ, ɨləi kuwə tɔgɨ ba me nḛ na je tɨ dɔ tɨ, nɨngə dɔ kuwə tɔgɨ ba me nḛ na tɨ, ɨləi nḛ ra kɨ go lo ɓəl Luwə tɨ dɔ tɨ.
6 ao conhecimento o domínio próprio; ao domínio próprio a perseverança; à perseverança a piedade;
7 Dɔ nḛ ra kɨ go ɓəl Luwə tɨ, majɨ kadɨ ɨləi ndɨgɨ ngako̰je je dɔ tɨ, nɨngə ɨləi ndɨgɨ-naa dɔ ndɨgɨ dɨje pətɨ dɔ tɨ.
7 à piedade a fraternidade; e à fraternidade o amor.
8 Re awi kɨ hal je kɨn mesi tɨ ngay, ə re tɔgi kɨ kəte kəte nɨngə, Luwə a adɨ səsi tɔgɨ me kɨlə kɨ ra tɨ. Ɓa a asi kadɨ awi kɨ kəte kəte me gər Ɓaɓe tɨ ləje Jəju Kɨrɨsɨ.
8 Porque, se essas qualidades existirem e estiverem crescendo em suas vidas, elas impedirão que vocês, no pleno conhecimento de nosso Senhor Jesus Cristo, sejam inoperantes e improdutivos.
9 Nə re dəw madɨ aw kɨ hal je kɨn rɔne tɨ al ə, lo kadɨ a oo lo ay njay goto. Ɓa a to tə dəw kɨ nje kəm tɔ be. Mee oy dɔ tɨ kadɨ Luwə togɨ majal je lie kɨ ɨsɨ me tɨ kəte kɨn kɔ.
9 Todavia, se alguém não as tem, está cego, só vê o que está perto, esquecendo-se da purificação dos seus antigos pecados.
10 E be ə ngakom je, uwəi tɔgɨsi ba mba kadɨ ɨrai adɨ ɓar kɨ Luwə ɓar səsi kɨ kɔtɨ kɨ kɔtɨ səsi kɨn to tə nḛ ndam al. Re ɨrai be nɨngə, nḛ kɨ a ra nḛ kadɨ a osi me majal tɨ a goto.
10 Portanto, irmãos, empenhem-se ainda mais para consolidar o chamado e a eleição de vocês, pois se agirem dessa forma, jamais tropeçarão,
11 Be ə, ta rəbɨ ko̰ɓe kɨ a to ratata, a tḛḛ tatɨ pa̰y pa̰y no̰si tɨ, adɨ e ko̰ɓe lə Ɓaɓe ləje ə se NJe kajɨ-je Jəju Kɨrɨsɨ.
11 e assim vocês estarão ricamente providos quando entrarem no Reino eterno de nosso Senhor e Salvador Jesus Cristo.
12 MBata kɨn ə, m-a m-ole mesi dɔ nḛ je tɨ kɨn taa taa. Təkɨ rɔjetɨ ɨgəri-de adɨ ɨngangi me ta kɨ rɔjetɨ kɨ ɨtaai kɨn kɨ bəlme ngata.
12 Por isso, sempre terei o cuidado de lembrar-lhes estas coisas, se bem que vocês já as sabem e estão solidamente firmados na verdade que receberam.
13 Nə m-o kadɨ e nḛ kɨ go rəbe tɨ kadɨ m-ole mesi dɔ nḛ je tɨ kɨn taa taa kadɨ ɨsi kəm ba kɨ dɔkagɨlo je pətɨ, kɨ mi-n kɨ dɔm taa dɔnangɨ tɨ ne ɓəy.
13 Considero importante, enquanto estiver no tabernáculo deste corpo, despertar a memória de vocês,
14 M-gər kadɨ dɔkagɨlo koym nay ɓasi. Ɓaɓe ləje Jəju Kɨrɨsɨ wa ə tḛḛ kɨ dɔe adɨ-m gər.
14 porque sei que em breve deixarei este tabernáculo, como o nosso Senhor Jesus Cristo já me revelou.
15 M-a m-ɨndə tɔgɨ dɔ rɔm tɨ kɨ rəbɨ je kɨ dangɨ dangɨ mba kadɨ re go koym tɨ ka, asi kadɨ oləi mesi dɔ nḛ je tɨ kɨn par par.
15 Eu me empenharei para que, também depois da minha partida, vocês sejam sempre capazes de lembrar-se destas coisas.
16 Təkɨ rɔjetɨ, lokɨ j-adɨ ɨgəri ta lə re me tɔgɨ tɨ lə Ɓaɓe ləje Jəju Kɨrɨsɨ, j-ɨndə ngɨrəje dɔ su je tɨ kɨ kɨdə kɨ majɨ majɨ lə dɨje kam ə, j-əl-n səsi ta je kɨn al. Nə j-o ndole kɨ ətɨ ɓəl kɨ kəm je.
16 De fato, não seguimos fábulas engenhosamente inventadas, quando lhes falamos a respeito do poder e da vinda de nosso Senhor Jesus Cristo; pelo contrário, nós fomos testemunhas oculares da sua majestade.
17 Oyo, Luwə kɨ Bawje ade kɔsɨ-gon nɨm, taa ɨlə tɔjɨ dɔe tɨ nɨm tɔ, dɔkagɨlo tɨ kɨ Luwə kɨ aw kɨ pɨtɨ kə ətɨ ɓəl ade oo ndu ta ə nə: «E kam e NGonm, nje ndɨgɨ ləm, kɨ rɔm nəl-m dɔe tɨ ngay.»
17 Ele recebeu honra e glória da parte de Deus Pai, quando da suprema glória lhe foi dirigida a voz que disse: "Este é o meu filho amado, em quem me agrado".
18 Nɨngə je wa j-o dɔ ndu kɨ ḭ dɔra̰ tɨ kɨn kɨ mbije, lokɨ je naa tɨ kɨ Jəju dɔ mbal kɨ ay njay tɨ.
18 Nós mesmos ouvimos essa voz vinda do céu, quando estávamos com ele no monte santo.
19 Ɓəy taa, j-aw kɨ ta je lə njé kəl ta je kɨ ta Luwə tɨ kɨ asɨ kadɨ j-ɨndə ngɨrə je dɔ tɨ nga̰. Majɨ kadɨ uri mbisi go ta tɨ kɨn majɨ. Təkɨ rɔjetɨ, ta kɨn to tə por lambɨ kɨ unjɨ lo kɨ ndul kururu tɨ be. Unjɨ ratata kadɨ kunjɨ lə kadɨ re. Nɨngə kadɨ kunjɨ lə Kɨrɨsɨ unjɨ nga̰mesi, təkɨ me kɨ ta gɨn lo tɨ, adɨ lo unjɨ-n dɔ dɔnangɨ tɨ kɨn be.
19 Assim, temos ainda mais firme a palavra dos profetas, e vocês farão bem se a ela prestarem atenção, como a uma candeia que brilha em lugar escuro, até que o dia clareie e a estrela da alva nasça em seus corações.
20 Kəte no̰ nḛ je tɨ pətɨ, majɨ kadɨ ɨgəri ta kɨn ay njay: dəw madɨ kare kɨ asɨ kadɨ ɔr me ta kɨ e kɨ ndangɨ me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə kɨn kɨ nḛ gər ləne kɨ sɔbɨ dɔne goto.
20 Antes de mais nada, saibam que nenhuma profecia da Escritura provém de interpretação pessoal,
21 Təkɨ rɔjetɨ, njé kəl ta je kɨ Luwə tɨ kɨ əli, əli kɨ go ndɨgɨ tɨ lə dəw al. Nə e NDɨl kɨ ay njay ə ɔsɨ dɨje adɨ əli ta kɨ ta Luwə tɨ.
21 pois jamais a profecia teve origem na vontade humana, mas homens falaram da parte de Deus, impelidos pelo Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Pedro 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.