2 Coríntios 10
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ACF
1 Dɨje əi nə mi Pol, lokɨ m-o kəmsi ɓa m-ɨlə dɔm nangɨ, a re mi sa̰y tɔ nɨngə, m-un dɔm taa, m-ra madɨ nga̰ səsi. Nə m-dəjɨ səsi kɨ takul sɔl lɔm lɔm kɨ me-majɨ lə Kɨrɨsɨ,
1 Além disto, eu, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde, mas ausente, ousado para convosco;
2 kadɨ ɨrai-mi adɨ m-ra m-adɨ nga̰ səsi al, dɔkagɨlo tɨ kɨ m-a m-re-n dansi tɨ. Tadɔ m-ɨndə dɔm tɨ kadɨ m-a m-ra m-adɨ nga̰ kɨ dɨje madɨ kɨ ɨsɨ əli əi nə j-ɨsɨ jɨ ra kɨlə lə dɨje kare kɨn.
2 Rogo-vos, pois, que, quando estiver presente, não me veja obrigado a usar com confiança da ousadia que espero ter com alguns, que nos julgam, como se andássemos segundo a carne.
3 E kɨ rɔjetɨ kadɨ je dɨje, nə j-ɨsɨ rɔ ko rɔ kɨ dɨje ɨsɨ rɔi-naa kɨn al.
3 Porque, andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 Nḛ rɔ je kɨ j-ɨsɨ rɔ-n, e nḛ rɔ kɨ ḭ rɔ dəw tɨ al, nə e nḛ rɔ kɨ tɔge ḭ rɔ Luwə tɨ, kadɨ tujɨ tɔgɨ je kɨ nga̰ nga̰. Jɨ tujɨ-n taga je lə dɨje kɨ e taga je kɨ go rəbe tɨ al,
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, mas sim poderosas em Deus para destruição das fortalezas;
5 jɨ budɨ nḛ je pətɨ kɨ re kɨ kun dɔ taa ɔgɨ gər Luwə kɔ. J-a jɨ ra kadɨ mər ta je lə dɨje e mər ta kɨ kadɨ təl re səde go ndu tɨ lə Kɨrɨsɨ.
5 Destruindo os conselhos, e toda a altivez que se levanta contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo o entendimento à obediência de Cristo;
6 NGa nɨngə, je ɓasi kadɨ j-ɨndə ba kal dɨje madɨ kɨ a təli rɔde go ta tɨ al j-ɔjɨ-de, ndɔ tɨ kɨ səi pətɨ a təli rɔsi majɨ go ta tɨ.
6 E estando prontos para vingar toda a desobediência, quando for cumprida a vossa obediência.
7 Ɨgo̰i nḛ je kɨ to ta kəmsi tɨ ne kɨn! Re dəw madɨ gər tɨjəne tɨ kadɨ ne dəw lə Kɨrɨsɨ ɓa, sɔbɨ kadɨ ɨndə nḛ kare kɨn dɔne tɨ tɔ: re e dəw lə Kɨrɨsɨ ɓa, je ka je dɨje lə Kɨrɨsɨ tɔ.
7 Olhais para as coisas segundo a aparência? Se alguém confia de si mesmo que é de Cristo, pense outra vez isto consigo, que, assim como ele é de Cristo, também nós de Cristo somos.
8 A re m-ra rɔnəl kɨ al dɔ lo ndə̰y, ɔjɨ-n dɔ tɔgɨ kɨ Ɓaɓe adɨ-je mba kadɨ j-ɔsɨ-n gɨnsi kɨ kəte, ɓɨ kadɨ jɨ tujɨ-n səsi al kɨn ka, rɔm sɔl-m al.
8 Porque, ainda que eu me glorie mais alguma coisa do nosso poder, o qual o Senhor nos deu para edificação, e não para vossa destruição, não me envergonharei.
9 M-ndɨgɨ kadɨ dəw oo-m m-to tə dəw kɨ nje kadɨ səsi ɓəl me makɨtɨbɨ je tɨ ləm kɨ m-ndangɨ m-adɨ səsi kɨn al.
9 Para que não pareça como se quisera intimidar-vos por cartas.
10 Tadɔ dɨje madɨ əli əi nə: «Pol, re o makɨtɨbɨ je kɨ ndangɨ ɓa, e ta je kɨ nga̰ nga̰, tɔgɨde to, nə lo kɨ re kɨ rɔne ɓa, dəw oo tɔge al, taa ta kəle ka ndae goto tɔ.»
10 Porque as suas cartas, dizem, são graves e fortes, mas a presença do corpo é fraca, e a palavra desprezível.
11 Nɨngə kadɨ dəw kɨ əl ta kɨn gər dɔne tɨ majɨ təkɨ, kae tɨ wa kɨ oo-n-je me makɨtɨbɨ tɨ kɨ j-ɨsɨ sa̰y jɨ ndangɨ ka kɨn ə, re jɨ re kɨ rɔje ka, kɨlə kɨ j-a jɨ ra a to be tɔ.
11 Pense o tal isto, que, quais somos na palavra por cartas, estando ausentes, tais seremos também por obra, estando presentes.
12 Təkɨ rɔjetɨ ɓa, je j-asɨ-naa kɨ dɨje madɨ kɨ njé kun ta rɔde kɨn al, ə se j-a j-un rɔje j-ɔjɨ kadɨde tɨ al. Nḛ kare, kun kɨ ɨsɨ uni ndude əi je wa par ə rai kɨlə, ɨsɨ go̰i lo kɨ rɔde wa par kɨn, ra adɨ nḛ gər ləde goto.
12 Porque não ousamos classificar-nos, ou comparar-nos com alguns, que se louvam a si mesmos; mas estes que se medem a si mesmos, e se comparam consigo mesmos, estão sem entendimento.
13 NGa nɨngə, kɨ ɔjɨ dɔje, j-a j-ɔjɨ rɔje kɨ al dɔ loe al, nə j-a j-ɔjɨ rɔje kɨ go gangɨ kɨlə tɨ kɨ Luwə adɨ-je ə adɨ j-aw bɨtɨ jɨ tḛḛ-n rɔsi tɨ kɨn.
13 Porém, não nos gloriaremos fora da medida, mas conforme a reta medida que Deus nos deu, para chegarmos até vós;
14 Tə kɨn ə re j-ə nə j-aw bɨtɨ jɨ tḛḛ rɔsi tɨ ə, jɨ tɔjɨ rɔje kɨ al dɔ gangɨ loe al. Tadɔ j-aw bɨtɨ jɨ tḛḛ rɔsi tɨ dɔsa̰y kɨ Poy Ta kɨ Majɨ lə Kɨrɨsɨ, təkɨ rɔjetɨ.
14 Porque não nos estendemos além do que convém, como se não houvéssemos de chegar até vós, pois já chegamos também até vós no evangelho de Cristo,
15 Lo kɨn tɨ, jɨ tɔjɨ rɔje kɨ al dɔ gangɨ kɨlə ləje al, j-ɨndə guje kɨ kɨlə lə dɨje kɨ rangɨ al. Nə j-ɨndə meje tɨ kadɨ kadɨ-me ləsi a aw kɨ dɔ made tɨ, kadɨ j-ɨngə rəbɨ jɨ ra-n kɨlə je kɨ ətɨ ɓəl ngay dansi tɨ. J-a ra kɨ go gange tɨ kɨ Luwə ɔjɨ-je kadɨ jɨ ra.
15 Não nos gloriando fora da medida nos trabalhos alheios; antes tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos abundantemente engrandecidos entre vós, conforme a nossa regra,
16 J-a j-ɨlə mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ go nangɨ je tɨ kɨ sa̰y gɨdɨsi tɨ, kɨ kanjɨ kadɨ jɨ tɔjɨ rɔje kɨ kɨlə lə dɨje kɨ rangɨ kɨ rai gangɨ lo tɨ ləde kɨ sɔbɨ dɔde.
16 Para anunciar o evangelho nos lugares que estão além de vós e não em campo de outrem, para não nos gloriarmos no que estava já preparado.
17 Dəw kɨ ge kɨndə gune nɨngə, majɨ kadɨ un Ɓaɓe ə ɨndə-n gune.
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 E dəw kɨ Ɓaɓe pɨte ə ndae to tɨ ɓɨ e dəw kɨ nje kun ta rɔne ɓa ndae to tɨ al.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, mas, sim, aquele a quem o Senhor louva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.