Atos 7

Fanamaket Baibel (BJP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Famfamu ken foron pris ka diik Stiwen aragii, “Orek ae ri tiu wo ini, i tekentu le biil?”
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Ke ka kiliis u aragii, “Foron tuaklik ke foron tamang, gam ongen iau! God ae ifuun ini memeh, i tapiek ta sing tubutamat kerer Abaram, aunbiing imel biitom na Mesopotamia ma biil biitom i la una Aran.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Ke God ka fas u aragii, ‘On kang koseng nanal kiam turan foron sikinting lo wo ma ok la una nanal ae ian finngas o ini.’
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 “Pesu ka la koseng nanal ken fan Kaldia ma ka mel na Aran. Aunbiing tama ka met tah, ke God ka wuun u una nanal ae igii mang gam ka kiis lo.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Biil tom ti sun nanal God i ta ta u usuf Abaram, biil. Isau le i falimlim ta usuf i, le i turan foron tubutamat rin kep nanal ae. Aunbiing ae Abaram biil biitom ti kalalik kia.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 God i fas ta u aragii, ‘Foron tubumtamat rin kiis arae foron ses na fale nanal keskes, ma fanu rin tel ri aragii foron fafauun foes ma rin ta fangungut usuf ri na in fet e mar e bet.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Isau le, ian ta fangungut usuf funmat ae i tel foron tubumtamat arae foron fafauun foes. Ma namih, rin suu tina falifu ae ke rik lotu una aisang aga na falifu igii.’
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Namih, God ka fas Abaram isi kiit pununfo arae fakileng na puput kia usuf i. Abaram ka fapuar Aisak ma nami na iwal e biing ae i pang lo, ka kiit pununfo Aisak. Nami Aisak ka fapuar Jekop, ke Jekop ka fapuar sangful ini u e tubutamat kerer.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 “I wara le berberat ke Jekop i laulau e balri ini tualik ri sing Josep, ke ri ka ta u isi fanu rin fiil pes u arae nenge fafauun foes una Isip. Isau le God i kiis tura
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 ke ka fasengsegeng u koseng foron tatawin tikii ae i tafe u. Parau, king tina Isip ka naim u, wara le Josep i kep polo na wol sing God. Ke Parau ka luun u isi nagogon tikii Isip turan foron tier tikii na fel kia.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 “Namih, nenge tara fitol ka tapiek na falifu tikii na Isip ke na Kenan ma ka fatapiek tara na fangungut, ma foron tubutamat kerer biil ifasi rin tafe ti inen.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Aunbiing Jekop ka ongen u le imel e inen na Isip, ka wuun foron tubutamat kerer na ninla famu kiri unaiwa.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Na fawu e ninla kiri, Josep ka fas foron tualik mang le i e seh, ke Parau ka usum mang lon foron tualik e Josep ke tama.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Namih, Josep ka fawuun isi tama turan foron sikinting tikii lo. Wewes tikii lo ri, ifasi aragii ifit e sangful ini lim.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Namih, Jekop ka pu una Isip ke ka met aiwa turan foron tubutamat kerer.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Ri ka kep fafis pununfo ri tom una Sekem ma ri ka luun ri na matanfat una luun minet, ae Abaram i fiil pes ta u ini fale pitkalang sing berberat ke Amor.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 “Ma aunbiing ka fatat mang isi God in fasuut falimlim kia usuf Abaram, wewes lon fanu kirer na Isip ka lala laumet.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Namih, nenge king ae biil i usum lo Josep ka nagogon na Isip.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 King ae ka fabal foron tubutamat kerer ma ka ta fangungut usuf ri ke ka fangongos ri isi rin lin foron mirmiriiu kiri, isi rik met.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 “Na aunbiing ae, Moses ka pang. Ma God i laes kanaka ini. Na ituul e funiil, ri fofonoi lo na fel ke tama.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Aunbiing ri ka luun ta u koseng ri, keleflik ke king Parau ka patak pes u ma ka fofonoi lo arae nenge kalalik tutus kia.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Moses ka kep fafausum na matngan tasum tikii ken fan Isip, ma i rakrakai kanaka na orek kia ma na foim kia.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 “Aunbiing Moses ka fet e sangful e bet kia, ka ier isi in laum foron sikinting lo.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Ka par nenge sikin Isip i paket neng lo ri, pesu ka la isi tikale u. Ke ka siimete sikin Isip ae, una kiliis sinang ae i tel ta u.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Moses i wol le fanu tutus kia rin iliim u le God i tus pes ta u isi in faliu ri, isau le biil ri iliim u.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Na biing namih, Moses ka tafe iwu e sikin Israel ru fapaket, ke ka totof isi tikale ruh ma ka tarah, ‘Uner, kamu iun latualik sau. Isi sani kamu ka fapaket fis ini kamuh?’
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 “Isau le kaltu ae i paket nenge tala, ka sule ufu Moses ke ka tara sing i aragii, ‘Se i luun ta wo isi on tapiek famfamu ke tom nagogon kimem?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Arafah, o ier isi siimete iau arae o siimete ta nenge sikin Isip nabiing?’
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Aunbiing Moses ka ongen u arae, ka fin una Midian ma ka mel aiwa arae nenge ses ke ka fapuar iwu e kalalik tamat.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 “Nami na ifet e sangful e bet, nenge angelo ka tapiek sing i na falifu foes fatat pungpung na Sinai. I tapiek sing i na palgan karfian yiif na nenge au.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Aunbiing i par u, ka lala bitit na sani i par ta u. Ma aunbiing i la fatat isi par fakasi, ka ongen kine Kumguui i tara aragii,
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Ia God ken foron tubumtamat. Ia God ke Abaram, Aisak ke Jekop.’ Moses ka nananar ma ka lala binbin isi in par.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 “Ke Kumguui ka tara sing i aragii, ‘Tel ufu su kiam, wara le falifu ae o soti lo i kalkaluu.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Ia ka par ta foron fangungut tikii ae ri ta u usuf fanu kiak na Isip. Ia ka ongen ta tineng kiri ke ia ka pu isi fasengsegeng ri. Ma igii, la mang. Ian wuun fafis o una Isip.’
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 “Moses ae, ri fakawe ufu tah ma ri ka tara ta sing i le, ‘Se i luun ta wo isi on tapiek famfamu ke tom nagogon?’ Moses sau ae, God i wuun fafis u usuf ri, isi in famfamu kiri ke isi ik fasengsegeng ri. I wuun ufu na aunbiing angelo i tapiek ta sing i na au ae i sok.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Moses ka lame fasuu ri koseng Isip ma ka fatapiek foron tier an fabitit ke foron fakileng na Isip, na palgantes ae ri foteng u ini Tes Melmelek ke na falifu foes na ifet e sangful e bet.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 “Moses sau ae, i fas ta fan Israel le, ‘God in wuun ti profet arae iau usuf gam tina foron sikinting lo gam tom.’
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Moses i kiis turim turan foron tubutamat kerer na falifu foes ke turan angelo ae i faorek ta u na pungpung na Sinai. Ke ka kep ta foron orek ae i liu isi in ta u usuf kerer.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 “Isau le foron tubutamat kerer biil ri wong sing i. Ri ka soke ufu bin ma na wolwol kiri, ri ier tom isi fis una Isip.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Ri ka fas Aron aragii, ‘Tel ti foron god kirer ae in famu pes kerer, wara le Moses ae i lame fasuu ta kerer tina Isip, biil mang kere usum le sani mang ka tapiek lo.’
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Na aunbiing ae, ri ka tel nenge god famfabal arae nenge natun bulmakau. Ri ka ta foron fafen usuf i ma ri ka lala laes ini sani ri tel ta u ini limri.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Isau le God ka ta pokta ulo ri, isi rik lotu una aisan foron tier tikii buuii na bat. Arae sabin na buk ken foron profet ri siit u aragii,
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Gam kusep ta felu Molek, god kimi.
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 “Aunbiing foron tubutamat kerer ri la na falifu foes, palpalbuang ke God, tinaiwa tom na aisri. Palpalbuang ae i fakileng u le God ae tom na aisri. Ri tel palpalbuang ae arae tom God i patrai ta Moses, namin tantanwa ae i par ta u.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Namih, foron tubutamat kerer ri ka kep pes palpalbuang ae sing foron temri. Ri ka kusep u tura ri aunbiing Josua i famu pes ri ma ri ka kep nanal sing fale funmat ae God tom i tel ufu ta ri na famu lo ri. Ke palpalbuang ae, tinaiwa tom, papang na aunbiing ke king Dewit.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Dewit i falaes God ke ka sising usuf i le in somangat ufu isi ik tel ti rokap na felu God ke Jekop.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Isau le king Solomon mang ka tel fel ae.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 “Isau le God Buuii na Mawe, biil i kiis la na foron fel ae fanu ri tel u. Arae tom profet i use ta u le,
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 ‘Kumguui i tarah,
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Foron tier tikii igii,
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Ke ka tara sabin aragii, “I arae fat e balmi! Ma gam arae fanu ae biil ri usum lo God ke balbalu gam i kutkut! Gam fasi sabin arae foron tubutamat gam. Gam tikale foim la ken Tanwa Kalkaluu.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Arafah, imel e ti profet awii, ae foron tubutamat gam biil ri ta fangungut ta usuf i? Ri siimete ta fanu sabin ae ri fafas famu ta ini taptapiek ke Ier ae i Tom Tortores. Ma igii, gam ka siimete ta u, na aunbiing gam ta ufu ta una liman foron tuui.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Gam sau gam kep ta nagogon ke God ae foron angelo ri filange ta u, isau le biil tom gam misuut lo!”
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Aunbiing ri ongen orek ke Stiwen, ri ka lala ngaliaf ma ri ka ngaitpam ulo.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Isau le Stiwen ifuun ini Tanwa Kalkaluu. Ka par una kukulii ma ka par memeh ke God ke ka par Iesu i soti na mia God.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Ke ka tarah, “Par u, ia par kukulii i sapeng ma Kalalik ken Kaltu i soti na mia God.”
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Ri ongen orek ae ke ri ka piis kale foron balbalu ri ma ri ka kukuk ulo. Ri ka faruru kale u
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 ke ri ka dat fasuu u tina maleh ae ma ri ka tipes luuluu u. Ke fanu ae ri tiu ta u, ri ka tel ufu foron dolon kaen kiri ke ri ka luun u fatat iun keke nenge guam, asa e Sol.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Aunbiing ri luuluu u la biitom, Stiwen ka sising aragii, “Kumguui Iesu, pose pes tanwang.”
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Namih, ka ilepul ma ka tautau aragii, “Kumguui! Gong o kiliis fafis sinang laulau igii ri tel u!” Ka use ta u arae ke ka met.“Ri luumete Stiwen”|src="Acts 7.60 GS.tif" size="col" ref="7:60"
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.