Atos 7
Fanamaket Baibel (BJP) vs ARA
1 Famfamu ken foron pris ka diik Stiwen aragii, “Orek ae ri tiu wo ini, i tekentu le biil?”
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Ke ka kiliis u aragii, “Foron tuaklik ke foron tamang, gam ongen iau! God ae ifuun ini memeh, i tapiek ta sing tubutamat kerer Abaram, aunbiing imel biitom na Mesopotamia ma biil biitom i la una Aran.
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Ke God ka fas u aragii, ‘On kang koseng nanal kiam turan foron sikinting lo wo ma ok la una nanal ae ian finngas o ini.’
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 “Pesu ka la koseng nanal ken fan Kaldia ma ka mel na Aran. Aunbiing tama ka met tah, ke God ka wuun u una nanal ae igii mang gam ka kiis lo.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Biil tom ti sun nanal God i ta ta u usuf Abaram, biil. Isau le i falimlim ta usuf i, le i turan foron tubutamat rin kep nanal ae. Aunbiing ae Abaram biil biitom ti kalalik kia.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 God i fas ta u aragii, ‘Foron tubumtamat rin kiis arae foron ses na fale nanal keskes, ma fanu rin tel ri aragii foron fafauun foes ma rin ta fangungut usuf ri na in fet e mar e bet.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Isau le, ian ta fangungut usuf funmat ae i tel foron tubumtamat arae foron fafauun foes. Ma namih, rin suu tina falifu ae ke rik lotu una aisang aga na falifu igii.’
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Namih, God ka fas Abaram isi kiit pununfo arae fakileng na puput kia usuf i. Abaram ka fapuar Aisak ma nami na iwal e biing ae i pang lo, ka kiit pununfo Aisak. Nami Aisak ka fapuar Jekop, ke Jekop ka fapuar sangful ini u e tubutamat kerer.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 “I wara le berberat ke Jekop i laulau e balri ini tualik ri sing Josep, ke ri ka ta u isi fanu rin fiil pes u arae nenge fafauun foes una Isip. Isau le God i kiis tura
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 ke ka fasengsegeng u koseng foron tatawin tikii ae i tafe u. Parau, king tina Isip ka naim u, wara le Josep i kep polo na wol sing God. Ke Parau ka luun u isi nagogon tikii Isip turan foron tier tikii na fel kia.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Namih, nenge tara fitol ka tapiek na falifu tikii na Isip ke na Kenan ma ka fatapiek tara na fangungut, ma foron tubutamat kerer biil ifasi rin tafe ti inen.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Aunbiing Jekop ka ongen u le imel e inen na Isip, ka wuun foron tubutamat kerer na ninla famu kiri unaiwa.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Na fawu e ninla kiri, Josep ka fas foron tualik mang le i e seh, ke Parau ka usum mang lon foron tualik e Josep ke tama.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Namih, Josep ka fawuun isi tama turan foron sikinting tikii lo. Wewes tikii lo ri, ifasi aragii ifit e sangful ini lim.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Namih, Jekop ka pu una Isip ke ka met aiwa turan foron tubutamat kerer.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Ri ka kep fafis pununfo ri tom una Sekem ma ri ka luun ri na matanfat una luun minet, ae Abaram i fiil pes ta u ini fale pitkalang sing berberat ke Amor.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 “Ma aunbiing ka fatat mang isi God in fasuut falimlim kia usuf Abaram, wewes lon fanu kirer na Isip ka lala laumet.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Namih, nenge king ae biil i usum lo Josep ka nagogon na Isip.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 King ae ka fabal foron tubutamat kerer ma ka ta fangungut usuf ri ke ka fangongos ri isi rin lin foron mirmiriiu kiri, isi rik met.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 “Na aunbiing ae, Moses ka pang. Ma God i laes kanaka ini. Na ituul e funiil, ri fofonoi lo na fel ke tama.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Aunbiing ri ka luun ta u koseng ri, keleflik ke king Parau ka patak pes u ma ka fofonoi lo arae nenge kalalik tutus kia.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Moses ka kep fafausum na matngan tasum tikii ken fan Isip, ma i rakrakai kanaka na orek kia ma na foim kia.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Aunbiing Moses ka fet e sangful e bet kia, ka ier isi in laum foron sikinting lo.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ka par nenge sikin Isip i paket neng lo ri, pesu ka la isi tikale u. Ke ka siimete sikin Isip ae, una kiliis sinang ae i tel ta u.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Moses i wol le fanu tutus kia rin iliim u le God i tus pes ta u isi in faliu ri, isau le biil ri iliim u.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Na biing namih, Moses ka tafe iwu e sikin Israel ru fapaket, ke ka totof isi tikale ruh ma ka tarah, ‘Uner, kamu iun latualik sau. Isi sani kamu ka fapaket fis ini kamuh?’
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 “Isau le kaltu ae i paket nenge tala, ka sule ufu Moses ke ka tara sing i aragii, ‘Se i luun ta wo isi on tapiek famfamu ke tom nagogon kimem?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Arafah, o ier isi siimete iau arae o siimete ta nenge sikin Isip nabiing?’
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Aunbiing Moses ka ongen u arae, ka fin una Midian ma ka mel aiwa arae nenge ses ke ka fapuar iwu e kalalik tamat.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Nami na ifet e sangful e bet, nenge angelo ka tapiek sing i na falifu foes fatat pungpung na Sinai. I tapiek sing i na palgan karfian yiif na nenge au.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Aunbiing i par u, ka lala bitit na sani i par ta u. Ma aunbiing i la fatat isi par fakasi, ka ongen kine Kumguui i tara aragii,
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 ‘Ia God ken foron tubumtamat. Ia God ke Abaram, Aisak ke Jekop.’ Moses ka nananar ma ka lala binbin isi in par.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 “Ke Kumguui ka tara sing i aragii, ‘Tel ufu su kiam, wara le falifu ae o soti lo i kalkaluu.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Ia ka par ta foron fangungut tikii ae ri ta u usuf fanu kiak na Isip. Ia ka ongen ta tineng kiri ke ia ka pu isi fasengsegeng ri. Ma igii, la mang. Ian wuun fafis o una Isip.’
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 “Moses ae, ri fakawe ufu tah ma ri ka tara ta sing i le, ‘Se i luun ta wo isi on tapiek famfamu ke tom nagogon?’ Moses sau ae, God i wuun fafis u usuf ri, isi in famfamu kiri ke isi ik fasengsegeng ri. I wuun ufu na aunbiing angelo i tapiek ta sing i na au ae i sok.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Moses ka lame fasuu ri koseng Isip ma ka fatapiek foron tier an fabitit ke foron fakileng na Isip, na palgantes ae ri foteng u ini Tes Melmelek ke na falifu foes na ifet e sangful e bet.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 “Moses sau ae, i fas ta fan Israel le, ‘God in wuun ti profet arae iau usuf gam tina foron sikinting lo gam tom.’
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Moses i kiis turim turan foron tubutamat kerer na falifu foes ke turan angelo ae i faorek ta u na pungpung na Sinai. Ke ka kep ta foron orek ae i liu isi in ta u usuf kerer.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 “Isau le foron tubutamat kerer biil ri wong sing i. Ri ka soke ufu bin ma na wolwol kiri, ri ier tom isi fis una Isip.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Ri ka fas Aron aragii, ‘Tel ti foron god kirer ae in famu pes kerer, wara le Moses ae i lame fasuu ta kerer tina Isip, biil mang kere usum le sani mang ka tapiek lo.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Na aunbiing ae, ri ka tel nenge god famfabal arae nenge natun bulmakau. Ri ka ta foron fafen usuf i ma ri ka lala laes ini sani ri tel ta u ini limri.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Isau le God ka ta pokta ulo ri, isi rik lotu una aisan foron tier tikii buuii na bat. Arae sabin na buk ken foron profet ri siit u aragii,
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Gam kusep ta felu Molek, god kimi.
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 “Aunbiing foron tubutamat kerer ri la na falifu foes, palpalbuang ke God, tinaiwa tom na aisri. Palpalbuang ae i fakileng u le God ae tom na aisri. Ri tel palpalbuang ae arae tom God i patrai ta Moses, namin tantanwa ae i par ta u.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Namih, foron tubutamat kerer ri ka kep pes palpalbuang ae sing foron temri. Ri ka kusep u tura ri aunbiing Josua i famu pes ri ma ri ka kep nanal sing fale funmat ae God tom i tel ufu ta ri na famu lo ri. Ke palpalbuang ae, tinaiwa tom, papang na aunbiing ke king Dewit.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Dewit i falaes God ke ka sising usuf i le in somangat ufu isi ik tel ti rokap na felu God ke Jekop.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Isau le king Solomon mang ka tel fel ae.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 “Isau le God Buuii na Mawe, biil i kiis la na foron fel ae fanu ri tel u. Arae tom profet i use ta u le,
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 ‘Kumguui i tarah,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Foron tier tikii igii,
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 Ke ka tara sabin aragii, “I arae fat e balmi! Ma gam arae fanu ae biil ri usum lo God ke balbalu gam i kutkut! Gam fasi sabin arae foron tubutamat gam. Gam tikale foim la ken Tanwa Kalkaluu.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Arafah, imel e ti profet awii, ae foron tubutamat gam biil ri ta fangungut ta usuf i? Ri siimete ta fanu sabin ae ri fafas famu ta ini taptapiek ke Ier ae i Tom Tortores. Ma igii, gam ka siimete ta u, na aunbiing gam ta ufu ta una liman foron tuui.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Gam sau gam kep ta nagogon ke God ae foron angelo ri filange ta u, isau le biil tom gam misuut lo!”
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Aunbiing ri ongen orek ke Stiwen, ri ka lala ngaliaf ma ri ka ngaitpam ulo.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Isau le Stiwen ifuun ini Tanwa Kalkaluu. Ka par una kukulii ma ka par memeh ke God ke ka par Iesu i soti na mia God.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Ke ka tarah, “Par u, ia par kukulii i sapeng ma Kalalik ken Kaltu i soti na mia God.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Ri ongen orek ae ke ri ka piis kale foron balbalu ri ma ri ka kukuk ulo. Ri ka faruru kale u
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 ke ri ka dat fasuu u tina maleh ae ma ri ka tipes luuluu u. Ke fanu ae ri tiu ta u, ri ka tel ufu foron dolon kaen kiri ke ri ka luun u fatat iun keke nenge guam, asa e Sol.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Aunbiing ri luuluu u la biitom, Stiwen ka sising aragii, “Kumguui Iesu, pose pes tanwang.”
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Namih, ka ilepul ma ka tautau aragii, “Kumguui! Gong o kiliis fafis sinang laulau igii ri tel u!” Ka use ta u arae ke ka met.“Ri luumete Stiwen”|src="Acts 7.60 GS.tif" size="col" ref="7:60"
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.