Lucas 20

A Xuxubus Maxat (BJK) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Önga bung nang e Jisas ixo usu a nangadi kölöme xö xönö raxin möxö gunon ne lotu raxin ma ixo etöngösen ma tinenge deek, abo pris tataxin mabo tene ausu möxöbo warkurai te Moses, arixe mabo sisila, toxo ot pösöt ine.
1 E aconteceu, num daqueles dias, que, estando ele ensinando o povo no templo e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos
2 Me idi toxo tengen te ine bira, “Örö tengen te mem, nöngön u kip lo ina ese raxin na mole nang nöngön u döxömen bere i töxödös se nöngön ta wewet inabo lalaa na? Me ewe i tabaa nöngön mina lölös na?”
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos: com que autoridade fazes essas coisas? Ou quem é que te deu esta autoridade?
3 Me ine ixo balu ma ixo tengen, “E rabo ose e mum ma önga ineose bölök. Ma moro tengen te e,
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: dizei-me, pois:
4 a baptais se Jon, ine meriso lömö re God, bara mera xö nangadi mon?”
4 o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Idi toxo wöwörö min kaluluonin idi iat ma toxo tengen, “Nang bere ire te tengen bara, ‘Meriso re God,’ ine irabo ose ire bara, ‘Ma ruasa me mum koxobo nunu re ine?’
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
6 Ma lamun nang bara ire te tengen bara, ‘Möxö nangadi mon,’ a nangadi xirip tabo teng ire ma warawat, möxösa, idi te nunu lölös bere Jon a önga propet.”
6 E, se dissermos: dos homens, todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Io, idi toxo balu, “Mem kobo ösöxö ina lölös na i wanot mole.”
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Me Jisas ixo tengen tö idi, “E bölök, e karabo tengen te mum ewe i isik ina lölös na re e ra wewet inabo lalaa na.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Me ine ixo urulo ra rengrengen ina tinenge öwuo na xö nangadi: “A tödi ixo sulo a komo wain, ma ixo isik ina komo wain urungan köbo duöng kua tinörön könan ma ixo wan lo bang kalik ma ixo kis ömat kö ina lagunon.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a
10 Ma xö axana bung möxö dixidik a pasuno wain ine ixo tile a önga tene tinörön urso xöbo tene werwere muu wain bara tabo tabaa ine ma rebo pasuno wain möxö komo. Ma lamun abo tene werwere muu wain toxo tödik ine ma toxo se ine ma toxo uguran tewe öbaling ine ma kaim a xikip pe pasuno wain.
10 E, no devido tempo, mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Ine ixo tile öbaling önga tene tinörön, ma lamun toxo se bölök ine, ma toxo ömenge ine ma toxo uguran puxus öbaling ine ma kaim a xikip pe pasuno wain.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este e afrontando-
12 Io, ine ixo tile öbaling a öng sese önarun min, me idi toxo se ögarin ine ma toxo tewe ösu ine.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este,
13 “Io, a tamana komo wain ixo tengen, ‘A lasa e rabo pet? E rabo tile a bak ke e nang e bo mamaa xöba lamun. Nagut idi tabo ii ine.’
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 “Inexalik nang abo tene werwere muu a komo wain toxo pere ine, idi toxo wöwörö re idi iat. Me idi toxo tengen bara, ‘Ina tödi niang i öt ta unan lo ina komo wain te tamana umelamu. Ire ta sexomet ine me ire tabo unan lo abo lalaa re tamana.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Io, idi toxo tewe ösu ine xalik a komo wain, ma toxo sexomet ine.
15 E, lançando-o fora da vinha,
16 Ine irabo wanot ma irabo sexomet inabo tene werwere muu a komo wain ma irabo isik ina komo wain urungan kö nangadi xabise.” Ma nang a nangadi toxo ölangen bira, idi toxo tengen, “Kaim tunon sik iat!”
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isso, disseram: Não seja assim!
17 Jisas ixo pere dik idi ma ixo ose, “Nang bara mum mo döxömen bira, mum moro mana dödöm ulamun a unine ina tinenge möxö God toxo geet, i tengen bira:
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra que os edificadores reprovaram, essa foi feita cabeça da esquina.
18 Me ewe nang i subu xö ina wat na irabo tawörök lixilik, nexalik ine irabo pörök ke öng nang bara i subu lömö rine.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Ma saxit mon abo tene ausu möxöbo warkurai te Moses mabo pris tataxin toxo wawara siwin te ngas sua rörön dik e Jisas, möxösa, idi toxoro ösöxö bere Jisas ixo wöwörö eöt me idi ma ina tinenge öwuo na. Ma lamun idi toxo burin a nangadi.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo, porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Io, idi abo sisila toxo werwere muu e Jisas. Me idi toxo tile a dauleng ne tene winara suxume. Me idi toxo töxö bere idi a dauleng ne tene töxödös, rue idi ra uxun ine xöbo tinenge re ine ma bara tabo isik ine xö limine a sisila raxin mee Rom.
20 E, trazendo- o debaixo de olho, mandaram espias que se fingiam de justos, para o apanharem em alguma palavra e o entregarem à jurisdição e poder do governador.
21 Me idi abo tene winara suxume toxo ose ine bara, “Tene ausu, mem me ösöxö bara nöngön u bo wöwörö ma u bo eusu ma lalaa a lak töxödös, ma bara nöngön u kara ösöxö ra tinuu arixe mere önga tödi xalik mon. Ma lamun nöngön u bo usu a nangadi ma turunon ulamun a ngas nang e God i mamaa bara ire tabo muu.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 I töxödös se ire bara tabo kun takis kö king taxin mee Rom bara kaim?”
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Inexalik e Jisas ixoro ösöxö xulen a tinenge atöxö re idi ma ixo tengen tö idi,
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 “Mum moro osen e ma re tuluwok. Ma re we ina wawara na ma ese sa xönan?”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Me idi toxo balu bere, “Re king taxin mee Rom.”
25 Disse-lhes, então: Dai, pois, a César o que
26 Me idi toxo kaim kö eöt ta uxun ine kölöme xö lasa nang ine ixo rengrengen kö wawara xö marakörö. Idi toxo kis malus, möxösa, idi toxo wuwus kö babalu re ine.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Dauleng ne Sadiusi niang tobo nunu bara kaim pe tinaru baling kalik a minet, toxo ot pösöt e Jisas ma toxo ose ine bara,
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 “Tene ausu, Moses ixo geet tö ire bira, nang bara önga tödi, kaim ine mere barok ma i met kalik a une re ine, io, a tönö ina tödi irabo ot lamun ina möxösö ma irabo kip barok kö ina tönö.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de alguém falecer, tendo mulher e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher e suscite posteridade a seu irmão.
29 Io, a pitnö ma ninöng ne barön. A sisila ixo elolo a une ma ixo met ma kaim a barok.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem filhos;
30 Ma a tönö mumuu lo ine
30 e o segundo
31 ma sese önarun toxo ot lamun ina une, ma xö ina mangana ngas idi xirip a pitnö ma ninöng toxo met, ma kaim idi mere bung barok.
31 e o terceiro também a tomaram, e, igualmente, os sete. Todos eles morreram e não deixaram filhos.
32 Ma melamu im, a une bölök ixo met.
32 E, por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Io, xö axana bung nang bara abo minet tabo taru baling, ine irabo a une re ewe runon? Möxö idi xirip ina pitnö ma ninöng toxo ot lamun ine.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Jisas ixo balu idi, “A nangadi nang te to nixinen idi te elolo.
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Inexalik i karabo bie bira rö idi nang God ixoro pere kos lo idi bara tabo eöt ta nilaxa xö axana bung melamu ma xö tinaru baling kalik a minet. Idi tekarabo eöt ta inalolo.
35 mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro e a ressurreição dos mortos nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Ma takarabo met baling, möxö idi te xarnang abo angelo. Idi a bung baroxorok ke God, möxösa, idi te taru kaa baling kalik a minet.
36 porque já não podem mais morrer, pois são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ma lamun e Moses iat i osen bara abo minet tabo taru kaa baling. I kis kölöme xö pii möxö iaa, nang ine ibo rengrengen bere a Orong bara ‘a God te Abaram, a God te Aisak ma bara a God te Jekop.’
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ine kaim bara a God möxö nangadi minet. Kaim! Inexalik ine a God möxö nangadi to, möxösa, xö winara re God idi xirip te to.”
38 Ora, ele vivem todos.
39 A dauleng ne tene ausu möxöbo warkurai te Moses toxo tengen te ine, “Tene ausu, a babalu deek ke nöngön.”
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Ma abo tödi xabise toxo buut tua ose öbaling ine merebo inausu bölök.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Me Jisas ixo tengen tö idi, “Bara bule tobo rengrengen bara ine a Mesaia a barok tubuno e Dewit?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 E Dewit iat i tengen ömaras kölöme xö Buk ne Sinö bara,
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o
43 ot nang e rabo bulus ösu abo iuo re nöngön kö pu,
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Dewit i tengen ine me ‘Orong.’ Io, bule nang bara ine a Mesaia ma irabo a tubuno Dewit bölök?”
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Ma nang a nangadi xirip toxo ölöngö, Jisas ixo tengen köbo bak ne ausu re ine,
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Tumarang e mum kalik abo tene ausu möxöbo warkurai te Moses. Idi tobo mamaa rua önan nana ma boxönö man ömat ma tobo mamaa bara tabo xukuwange idi kölöme xö boxönö möxö mismisik, ma tobo werwere kos lo abo kinis deek kölöme xö gunon ne siniseng, ma tobo mamaa rua xikip lo a kinis deek kö axana bung möxö nien tataxin.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Idi tobo kip lo abo lalaa möxöbo möxösö ma tobo osesen mabo sineseng ömat te idi. E God irabo ömokorot köbanin inabo mangana nangadi na.”
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.